Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Joanna Jabłońska"

Przydatność dziedzictwa inżynierii - obserwacje na podstawie hal wystawowych P.L. Nerviego w Turynie DOI:10.15199/33.2015.11.44


  Wzasobach dziedzictwa inżynierii z okresu ostatnich sześćdziesięciu lat trudno jest znaleźć obiektywrównymstopniu reprezentujące doskonałość techniczną i piękno architektoniczne, jak budynki użyteczności publicznej zaprojektowane przez P.L.Nerviego. Trzy z nich, znajdujące się w Turynie: duża i mała HalaWystawowa oraz "Palazzo del Lavoro" są szczególnie interesujące, gdyż ogniskują się w nich wszystkie problemy związane z ochroną dziedzictwa inżynierii. Można je podzielić na dwie grupy: utrzymanie stanu technicznego i utrzymanie przydatności funkcjonalnej. Lokalna, piemoncka, wielowiekowa tradycja budowy wciąż nowych pałacówi jednocześnie zaniedbywania, czywręcz porzucania starych, przeniosła się również na budynki współczesne. Artykuł przedstawia problemy związane z ochronąwspomnianych obiektówi próby znalezienia racjonalnego sposobu ich użytkowania. Słowa kluczowe: Nervi, Palazzo del Lavoro, Sale wystawowe Turyn, architektura i konstrukcja.Obiektymodernizmu wznoszone na bazie eksperymentalnych, różnorodnych założeń inżynieryjnych, stopniowo są doceniane oraz wykorzystywane do współczesnych celów, z podkreśleniem ich unikatowości i ekspozycją pierwotnej formy. Na ich tle szczególnie wyróżniają się dokonania Piera Luigi Nerviego (z lat 1917 - 1979) - włoskiego inżyniera, który w swoich projektach kierował się funkcjonalnością, estetyką, uwarunkowaniami materiałowymi, wymaganiami dotyczącymi statyki, technologii budowy i efektywnością ekonomiczną. W jego twórczości widoczny jest ścisły związek między sztuką, nauką i rzemiosłem, a trzy "podstawowe problemy": konstrukcyjne, wykonawcze i architektoniczne - znalazły unikatową jedność [1]. Tamistrzowska synteza zaznaczyła się w jego turyńskich realizacjach, takich jak: HalaWystawowa "B", HalaWystawowa "C" i "Palazzo del Lavoro" [2]. Wich formie Nervi przedstawił układ sił działających w konstrukcji, przy zachowaniu optymalnej racjonalności projektowej, integrując jednoc[...]

Architektoniczne aspekty trwałości betonowych obiektów ochrony akustycznej w infrastrukturze komunikacyjnej DOI:10.15199/33.2017.11.41


  Przemijanie jest nieodłącznie wpisane w architekturę. Jego elementy to stopniowa degradacja techniczna, a także funkcjonalne, cywilizacyjne i społeczne starzenie się. Procesy zachodzącewobiektach budowlanych i w strukturze miast są w pewnym sensie równoważne procesomzachodzącymworganizmie człowieka [3].Wprojektowaniu architektonicznymobiektówinfrastruktury komunikacyjnej, silnie oddziałujących na krajobraz i środowisko, a jednocześnie przeznaczonych do eksploatacji w długim okresie, ten aspekt powinien być traktowany na równi z wymaganiami funkcjonalnymi czy formą geometryczną. Proces degradacji technicznej zależy w znacznym stopniu od zastosowanych rozwiązań materiałowych. Tym samym percepcja procesu starzenia się obiektu zależy od konotacji kulturowych związanych z danymmateriałem. Im w dłuższymokresie towarzyszy on człowiekowi, tym silnniejszy jest proces przyzwyczajania się. Z tego powodumateriały o dłuższej historii stosowaniawbudownictwie są często uważane za starzejące się bardziej szlachetnie niż te, które używane są krócej [3, 4]. Efekt ten nakłada się na rzeczywiste starzenie w sensie technicznym, tj. utratę niektórych cech materiału i obniżenie wartości pewnych parametrów. Utylitarność a estetyka ekranów akustycznych Ekrany akustyczne są - obok mostów - obiektami infrastruktury komunikacyjnej, silnie oddziałującymi wizualnie na krajobraz naturalny i kulturowy, w którym żyjemy. Z tego powodu, ich społeczna percepcja ma bardzo duży wpływ na akceptację obiektów, którym towarzyszą. Niestety, praktyka projektowa preferuje czysto utylitarne podejście, [...]

Estry metylowe kwasów tłuszczowych jako baza środków zmiękczających dla włókiennictwa

Czytaj za darmo! »

Opracowano proces syntezy soli disodowej estru R-oksyetylenowego kwasu sulfobursztynowego z estrów metylowych kwasów tłuszczowych (uzyskanych w drodze metanolizy odpadowych tłuszczów zwierzęcych), glikolu etylenowego, bezwodnika maleinowego oraz siarczynu sodu. Otrzymaną sól disodową zastosowano jako podstawowy składnik kompozycji środka hydrofilizująco-zmiękczającego, który przędzy i wyrobo[...]

 Strona 1