Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Ratuszny"

Wpływ właściwości fizycznych na transport ciepła w złożu ziarnistym DOI:10.15199/62.2017.9.12


  Ze względu na rosnące zapotrzebowanie na energię, połączone z rozwojem energetyki opartej na odnawialnych źródłach energii (OZE), która, jak wiadomo, generuje energię w sposób nieciągły, magazynowanie energii w różnych jej formach staje coraz ważniejsze. Dokonuje się tego za pomocą urządzeń oraz nośników, które magazynują energię w taki sposób, by móc ją później efektywnie wykorzystać. Z magazynowaniem energii wiąże się bardzo dużo problemów technicznych, związanych z czasem jej magazynowania, źródłem pozyskania i przeznaczeniem. Energię cieplną można magazynować w niskotemperaturowych układach biernych, w układach do zasilania instalacji grzewczych, jak i układach służących do zasilania tradycyjnych elektrowni cieplnych, gdzie wymagane są wysokie temperatury1). Energia cieplna może być też akumulowana poprzez zmianę energii wewnętrznej nośnika, z wykorzystaniem ciepła właściwego substancji, poprzez doprowadzenie do przemiany fazowej (wykorzystanie ciepła utajonego), w procesach fizycznych, w procesach cieplno-chemicznych lub w ich kombinacjach. Do akumulacji ciepła z wykorzystaniem ciepła właściwego substancji można stosować ciała stałe i ciecze2). Podział metod akumulacji ciepła przedstawiono na rys. 1. W akumulatorach wykorzystujących ciepło właściwe substancji energia jest magazynowana poprzez podwyższenie temperatury medium (ciała stałego lub cieczy). System ten wykorzystuje pojemność cieplną i zmianę temperatury materiału podczas ładowania i rozładowywania akumulatora2). Substancjami, które można rozpatrywać jako media robocze przy akumulacji ciepła jawnego są płyny: woda, Zasobnik ciepła Zasobnik ciepła jawnego Zasobnik ciepła utajonego (PCM) Zasobniki termochemiczne Akumulator płynny Akumulator stały Ciało stałe/ciecz ciecz/gaz sorpcyjne chemiczne Absorpcyjny Adsorpcyjny Fig. 1. The classification of thermal stores in relation to their thermodynamic properties3) Rys. 1. Klasyfikacja zasobnik[...]

Zmiana jakości niejednorodnych układów ziarnistych w czasie transportu


  Badano zachowanie niejednorodnych układów ziarnistych w czasie transportu drogowego. Wykazano, że transport obniża jakość mieszanin na skutek występowania zjawiska segregacji wtórnej. Zaproponowano mechaniczne zagęszczanie mieszanek, ograniczające swobodę ruchu ziaren, w celu ochrony jakości transportowanych mieszanek. Five wheat grain beds (390 mm high) after addn. of tracers (mustard agalite) and optional compression were transported in tubes (65 mm in diam.) by cars in city traffic or on intercity roads (distances 600-21500 km) to study changes in the bed uniformity. The preliminary compression of the beds resulted in decreasing the sepn. of the tracer grains during transportation. Mieszaniny materiałów ziarnistych są używane w wielu technologiach różnych gałęzi przemysłu, takich jak budownictwo, przemysł rolno-spożywczy, farmaceutyczny i chemiczny. Mogą być surowcem, półproduktem lub produktem, który powinien być możliwie najwyższej jakości i w takim stanie zostać dostarczony do odbiorcy. Wiele mieszanin stanowi układy złożone z ziaren różniących się gęstością, wielkością czy kształtem. Mieszaniny takie wykazują szczególną tendencję do tzw. segregacji wtórnej1). Kiedy stosunek gęstości materiału cięższego do lżejszego jest mniejszy od trzech, to wpływ różnicy wymiarów ziaren przeważa nad wpływem różnicy gęstości2). Materiał ziarnisty charakteryzuje się porowatością związaną ze sposobem ułożenia ziaren, a co za tym idzie z sumaryczną objętością wolnych przestrzeni między ziarnami. Na porowatość mają wpływ oczywiście właściwości ziaren, ale również sposób utworzenia złoża. W praktyce, porowatość złoża jest wielkością z przedziału pomiędzy teoretycznie największą Uniwersytet Opolski Stanisław Gajda, Paweł Ratuszny* Zmiana jakości niejednorodnych układów ziarnistych w czasie transportu Change in quality of heterogeneous particle systems during transportation Dr hab. inż. Stanisław GAJDA, prof. Uniwersytetu Opolskiego, [...]

Problem of heat explosions in the chemical industry Problematyka wybuchów cieplnych w przemyśle chemicznym DOI:10.12916/przemchem.2014.1894


  Fundamentals of thermal behaviour of batch chem. reactors with highly exothermic reactions were presented. The lost of ability to the heat removal from the reaction space results in a change of the reactor operating conditions from isothermal to adiabatic. In the case of gaseous combustible matter-oxidizer mixts., the crit. temp. is the spontaneous ignition temp. Omówiono problematykę wybuchów cieplnych mogących wystąpić przy eksploatacji okresowych reaktorów zbiornikowych, wyposażonych w mieszadło, przy realizacji wysoce egzotermicznych procesów. Wykazano, że przyczyną wybuchów jest utrata zdolności do wystarczającego odbioru ciepła z przestrzeni reakcyjnej, co w konsekwencji prowadzi do przekształcenia izotermicznych warunków pracy reaktora w warunki zbliżone do adiabatycznych, czego główną przyczyną jest przekroczenie krytycznej wartości temperatury początkowej T0K czynnika chłodzącego. Wykazano również istnienie ścisłego związku pomiędzy wybuchami cieplnymi rozpatrywanego typu reaktorów chemicznych a wybuchami cieplnymi gazowych mieszanin substancja palna-utleniacz, dla których temperatura T0K jest temperaturą samozapłonu. Wybuchy chemiczne, podobnie jak pożary, wywoływane są egzotermicznym procesem spalania i mogą być podzielone na dwa rodzaje: wybuchy homogeniczne i wybuchy heterogeniczne1). Wybuchy homogeniczne zachodzą w całej objętości mieszaniny palnej i towarzyszy im gwałtowne wydzielanie energii cieplnej oraz związany z tym gwałtowny wzrost temperatury i ciśnienia. Zjawisko to można zaobserwować w przypadku rozkładu niestabilnych cieczy (np. nadtlenki organiczne), utraty kontroli nad egzotermicznymi procesami chemicznymi, zwłaszcza realizowanymi w reaktorach okresowych, lub eksplozji substancji palnych, do której może dojść po przekroczeniu temperatury samozapłonu. Wybuchy heterogeniczne charakteryzują się rozdzieleniem strefy reakcji od strefy niereagującej. Rozdziela je front reakcji (płomień), który prze[...]

Explosion limits in hydrogen sulfide/air mixtures Granice wybuchowości mieszanin siarkowodoru z powietrzem DOI:10.15199/62.2015.1.8


  A method for detn. of the explosion ranges for the H2S/air/inert gas mixts. as a function of temp. was developed. The method based on the exptl. data obtained at 20°C and under 1 bar. Porównano skrajne dane literaturowe odnoszące się do eksperymentalnie wyznaczonych wartości granic wybuchowości mieszanin H2S/powietrze/inert, uzyskane w temp. 20°C i pod ciśnieniem 1 bar, jak również podano własną metodę określenia granic wybuchowości tych mieszanin w funkcji temperatury. Wybuch definiuje się jako gwałtowne utlenianie lub rozkład substancji, wywołujące wzrost temperatury i ciśnienia. W przypadku ogólnym utlenianie (spalanie) zachodzi wg schematu: paliwo H+ u2t+le1n,i5aOcz2 zapłon H pr2oOdu+k(ty- spharla)nia + ciepło reakcji W odniesieniu do mieszaniny siarkowodór-powietrze schemat ten przyjmuje postać (1): (1) Wystąpienie wybuchu lub pożaru wymaga spełnienia tzw. trójkąta pożarowego, który tworzą: siarkowodór, utleniacz (powietrze) i źródło zapłonu. Wybuch lub pożar nastąpi wtedy, gdy: (i) stężenie H2S będzie zawarte pomiędzy górną, a dolną granicą wybuchowości, (ii) stężenie O2 przekroczy charakterystyczną dla układu, minimalną wartość, i (iii) źródło zapłonu będzie mieć wystarczającą energię (np. iskra) lub będzie zdolne do podgrzania substancji do temperatury samozapłonu. Dolna granica wybuchowości LEL (lower explosive limit) to najmniejsze stężenie palnej substancji, które podtrzymuje proces spalania palnej substancji po zmieszaniu jej z powietrzem i zainicjowaniu zapłonu. Górna granica wybuchowości UEL (upper explosive limit) to największe stężenie palnej substancji, przy którym mieszanina zawiera wystarczającą ilość utleniacza (tlenu) aby po zainicjowaniu nastąpiła propagacja płomienia. Z definicji tych wynika, że proces spalania w warunkach LEL przebiega z niedomiarem H2S, a w warunkach UEL z niedomiarem tlenu. Czynnikami wpływającymi na wartości liczbowe granic wybuchowości są przede wszystkim temperatura, ciśnienie [...]

 Strona 1