Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Adam WEINTRIT"

Tworzenie baz danych elektronicznych map nawigacyjnych ENC dla potrzeb systemu ECDIS

Czytaj za darmo! »

TECHNIKA GIS W NAWIGACJI MORSKIEJ Szybki techniczny postęp w dziedzinie automatyki, elektroniki, telekomunikacji i informatyki, a zwłaszcza osiągnięcia w zakresie gromadzenia, przetwarzania, analizy, przesyłania i zobrazowania informacji, powodują, iż na naszych oczach dokonuje się prawdziwa rewolucja informacyjno techniczna. Problemy z nią związane nie dotyczą wyłącznie wybranych dziedzin[...]

Pojęcie czasu w nawigacji


  Początki pomiarów czasu sięgają daleko wstecz i ściśle wiążą się z rozwojem badań astronomicznych. Rachuba czasu ma wielkie znaczenie w życiu codziennym, odegrała również ważną rolę w nawigacji. W latach 20. i 30. XX wieku, czyli w początkowym okresie radionawigacji morskiej, problem znajomości czasu właściwie nie miał dla użytkownika większego znaczenia. Przy określaniu pozycji za pomocą jedynego wówczas istniejącego urządzenia radiolokacyjnego, czyli radionamiernika, mierzonym parametrem był bowiem kąt kursowy. Sytuacja uległa radykalnej zmianie wraz z pojawieniem się nowych metod, opartych na pomiarach odległości lub różnic odległości i wystąpieniem konieczności zsynchronizowania w czasie emisji stacji nadawczych systemów pracujących z rozdziałem czasowym. Jeżeli bowiem w nawigacji klasycznej i astronawigacji dokładność 0,5 s, a nawet 1 s, zarówno pomiaru, jak i znajomości czasu, była zupełnie wystarczająca, to w radionawigacji stała się już nie do przyjęcia. Problem stworzenia jednej, wspólnej dla wszystkich, skali czasu nabrał szczególnej wagi w momencie uruchomienia nowych naziemnych systemów radionawigacyjnych oraz nawigacyjnych systemów satelitarnych, obejmujących swoim zasięgiem działania całą powierzchnię Ziemi [5]. Od kilkunastu lat przy pomiarach częstotliwości i czasu, zwłaszcza długoterminowych, w tym również częstotliwości taktowania w sieciach telekomunikacyjnych, korzysta się głównie z sygnałów radiowych emitowanych przez systemy nawigacyjne. Jest to możliwe, gdyż systemy te opierają się na pomiarze opóźnienia sygnałów radiowych emitowanych przez kilka wzajemnie od siebie oddalonych stacji nadawczych i z istoty ich działania wynika, że wszystkie stacje muszą emitować sygnały synchroniczne opierając się na jednej dla całego systemu wspólnej skali czasu. Te właśnie cenne właściwości sygnałów emitowanych przez systemy nawigacyjne sprawiły, że są one wykorzystywane do pomiaru częstotliwości i czasu sygnałów stosowa[...]

Morskie pomoce nawigacyjne - definicja, podział i klasyfikacja


  Morskie pomoce nawigacyjne to pojęcie różnorodnie interpretowane, nawet wśród fachowców. W polskiej literaturze fachowej, głównie dzięki S. Gorazdowskiemu [5] i F. Wróblowi [16], odnosi się niemal wyłącznie do morskich wydawnictw nawigacyjnych. Inaczej sprawa wygląda w literaturze światowej. W publikacji N. Bowditcha [2] równolegle pojawiają się dwa określenia: aids to navigation i navigational aids. Pierwsze z nich dotyczy oznakowania nawigacyjnego - Aids to navigation (AtoN), obejmującego urządzenia i układy zewnętrzne (infrastrukturę nawigacyjną znajdujacą się poza statkiem) zaprojektowane tak, aby stanowiły pomoc w wyznaczaniu pozycji, określaniu bezpiecznego kursu lub ostrzeganiu o niebezpieczeństwach bądź przeszkodach nawigacyjnych. Drugi termin odnosi się do wydawnictw nawigacyjnych - Navaids (Navigational aids), do których są zaliczane mapy i publikacje hydrograficzne służące do bezpośredniego prowadzenia nawigacji [2]. W podobnym znaczeniu, jak w amerykańskim podręczniku, w brytyjskiej publikacji [1] w rozdziale Visual and Audible Aids to Navigation zawarto informacje odnoszące się do oznakowania nawigacyjnego. Niestety, nie jest to reguła, w wielu publikacjach oba terminy są używane zamiennie. W publikacji [6] R. Hobbs używa określenia Navigation Aids w kontekście oznakowania nawigacyjnego (Visual Navigation Aids). Natomiast E.J. Coolen w podręczniku [3] używa określenia Navigational Aid wyłącznie w stosunku do radaru. W pracy [7] termin Navigational Aids jest używany kilkakrotnie w różnym kontekście: raz w stosunku do urządzeń nawigacyjnych, raz w stosunku do jednego z pojęć nawigacyjnych - zasięgu (VHF omnidirectional range), jeszcze w innym przypadku w stosunku do oznakowania nawigacyjnego. W publikacji IALA [8] termin Aids to Navigation jest zarezerwowany wyłącznie do oznakowania nawigacyjnego. Nieco dalej idzie J. A. Farrell w podręczniku [4], w którym stosuje określenie Aided Navigation wobec wyrafinowanych sy[...]

Serwis map elektronicznych Admiralicji Brytyjskiej


  Brytyjskie Biuro Hydrograficzne UKHO (United Kingdom Hydrographic Office) działa nieprzerwanie od 1795 roku. Już w XIX wieku stało się światowym monopolistą w zakresie sporządzania oraz wydawania map i publikacji nawigacyjnych na użytek globalnej żeglugi morskiej [6]. W powszechnym użyciu brytyjskie mapy i publikacje nawigacyjne zachowały swą pierwotną nazwę, a mianowicie Admiralty Charts and Publications (mapy i publikacje Admiralicji), którą stosuje się zarówno w literaturze fachowej, jak i na polskich statkach morskich. Ze względu na rodzaj nośnika, na którym mapy i wydawnictwa są prezentowane, morskie pomoce nawigacyjne (rys. 1) można podzielić na [6]: - tradycyjne (konwencjonalne) drukowane na papierze, czyli papierowe, - elektroniczne (cyfrowe, numeryczne), czyli prezentowane na ekranie monitora. Do pierwszej grupy można zaliczyć wszystkie mapy i wydawnictwa w tej formie, w jakiej były prezentowane od wielu lat, natomiast do drugiej - mapy elektroniczne (wektorowe i rastrowe), AVCS (Admiralty Vector Chart Service), ARCS (Admiralty Raster Chart Service), pakiety softwarowe ADNM (Admiralty Digital Notices to Mariners) - ułatwiające korektę map, ADLL (Admiralty Digital List of Lights) - dotyczące świateł, ATPS (Admiralty Tidal Prediction Software) - ułatwiające obliczenia pływów i prądów pływowych, na przykład: TotalTide CD-ROM, Simplified Harmonic Method of Tidal Prediction (SHM for Windows) CD-ROM czy też inne publikacje dostarczane w formie cyfrowej na dyskietkach (floppy discs), płytach kompaktowych CD-ROM oraz dostępne w sieci internetowej, np. ANMO (Admiralty Notices to Mariners "On-Line"). Obecnie mapy w wersji papierowej - dla odróżnienia od map elektronicznych - są nazywane w skrócie SNC[...]

Wykorzystanie standardów techniczno-eksploatacyjnych dla morskich systemów nawigacyjnych do opracowania analogicznych norm na potrzeby transportu lądowego

Czytaj za darmo! »

Odbiorniki satelitarnych systemów pozycyjnych, na coraz szerszą skalę są instalowane i eksploatowane w środkach transportowych. Od wielu już lat takie odbiorniki wykorzystuje się praktycznie na każdym statku morskim i powietrznym. W ostatnich latach jest także zauważalny wyraźny trend wzrostu stosowania tych urządzeń w transporcie lądowym. Na rys. 1 pokazano prognozowany wzrost liczby samochodów wyposażonych w odbiornik satelitarnego systemu pozycyjnego w Stanach Zjednoczonych oraz w Europie do roku 2020 [12].Rozwiązania organizacyjno-techniczne, mające na celu zwiększenie dokładności, aktualności, wiarygodności, powtarzalności, dostępności, integralności oraz kompletności informacji [2] dostarczanej przez satelitarne systemy pozycjonowania, cały czas ewoluują. Obok odmian różn[...]

 Strona 1