Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"ZOFIA Paszkiewicz"

Wpływ domieszek manganu na stabilność termiczną i chemiczną, spiekalność oraz właściwości mechaniczne bioceramiki hydroksyapatytowej

Czytaj za darmo! »

Otrzymano hydroksyapatyty zmodyfikowane manganem (MnHAp) poprzez współstrącenie manganu i wapnia z jonami PO4 3- (zawartość manganu wyniosła od 0,1% mas. do 1,0% mas.). Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu dodatków Mn na: zachowanie się podczas spiekania, strukturę, stabilność termiczną, barwę, wytrzymałość mechaniczną oraz stabilność chemiczną bioceramiki hydroksyapatytowej dotowanej manganem. Słowa kluczowe: hydroksyapatyt, mangan, współstrącanie, struktura, stabilność termiczna, wytrzymałość mechaniczna, stabilność chemiczna.Hydroksyapatyt (HAp), ze względu na korzystne właściwości biologiczne: wysoką biozgodność, czystość chemiczną i zdolność do osteogenezy jest szeroko stosowanym materiałem implantacyjnym. Podstawowymi wadami tworzywa hydroksyapatytowego są jego[...]

Makroporowata bioceramika oparta na ortofosforanach wapnia do zastosowań medycznych

Czytaj za darmo! »

Bioceramika oparta na ortofosforanach wapnia (Calcium Phosphates - CaPs) od wielu lat cieszy się niegasnącym zainteresowaniem ze strony środowiska medycznego. Preparaty hydroksyapatytowe (HAp) znane są ze swojej doskonałej biozgodności i są szeroko wykorzystywane w medycynie do wypełniania ubytków kostnych [1÷4]. Dużą popularnością cieszy się także bioceramika whitelockitowa-β-TCP (β-Tricalcium Phosphate) oraz BCP (Biphasic Calcium Phosphate), składająca się ze słabo resorbowalnej fazy HAp oraz dobrze resorbowalnego β-TCP. Do tej grupy należy także α-TCP stosowany jako surowiec do wytwarzania cementów kostnych lub występujący jako odrębna faza krystaliczna w spiekanych tworzywach CaPs. Do głównych zalet materiałów opartych na fosforanach wapnia zalicza się: chemiczne i mineralogiczne podobieństwo do składnika nieorganicznego kości, biozgodność w odniesieniu do tkanek twardych i miękkich oraz możliwość wytwarzania bezpośredniego wiązania z kością dzięki wykazywanej bioaktywności. Wadą ceramiki CaPs jest stosunkowo mała wytrzymałość mechaniczna i kruchość, limitująca jej zastosowanie do miejsc nie przenoszących dużych obciążeń [1, 2]. W zależności od formy materiału ortofosforany wapnia znalazły zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny[1, 2, 5]: -- ceramika gęsta jako implanty kostne dna oczodołu, implanty ucha środkowego, -- ceramika porowata do wypełniania ubytków kostnych w ortopedii, chirurgii twarzoczaszki i stomatologii oraz perspektywicznie jako skafoldy dla inżynierii tkankowej, -- granule, "gruz" - w stomatologii, w realloplastyce stawu biodrowego i kolanowego, do wypełniania przestrzeni kostnych po usuniętych torbielach, naczyniakach, guzach, -- cementy kostne - łatwo formowalne materiały w formie pasty, wprowadzane do kości w postaci plastycznej, po związaniu przyjmujące kształt ubytku i szczelnie go wypełniające, -- pokrycia na implantach metalicznych, zapewniające dobre zamocowanie implantu[...]

 Strona 1