Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Barczyński"

Strefy zagrożenia wybuchem

Czytaj za darmo! »

W dokumentacji technicznej sieci gazowych projektant powinien wyznaczyć strefy zagrożenia wybuchem. Podobnie operator systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego podczas prowadzenia prac gazoniebezpiecznych zobowiązany jest do określenia takich stref. Wymagania te wynikają z zapisów Dyrektywy 1999/92/WE [1] oraz Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.04.2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów [2]. Z przepisów tych wynika konieczność dokonania oceny zagrożenia wybuchem w obiektach i terenach, gdzie prowadzone są procesy technologiczne z użyciem substancji mogących wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W przypadku sieci gazowych substancją taką jest gaz ziemny (wg PN-C-04750:2002). W zależności od sytuacji w[...]

Ocena możliwości powstania atmosfery wybuchowej w pomieszczeniach, w których zamontowane są urządzenia energetyczne zasilane gazem ziemnym


  Przy projektowaniu pomieszczeń technologicznych z urządzeniami energetycznymi zasilanymi gazem ziemnym, niezwykle istotne jest określenie, czy pomieszczenie jest przestrzenią niezagrożoną czy zagrożoną wybuchem. W niniejszym artykule określono kryterium powstania atmosfery wybuchowej zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów oraz przykłady jej wyznaczania. Stwierdzono, że zależy ono od objętość przestrzeni powietrznej pomieszczenia technologicznego oraz od maksymalnego ciśnienia roboczego w instalacji doprowadzającej gaz ziemny do urządzeń energetycznych.W pomieszczeniach technologicznych np. kotłownie, hale produkcyjne, w których instalowane są różnego rodzaju urządzenia energetyczne zasilane gazem ziemnym takie jak: kotły gazowe, agregaty kogeneracyjne, piece do podgrzewania różnych elementów, prażalnie kawy itp., może dojść do wycieku gazu z instalacji zasilającej te urządzenia. W następstwie tego w danym pomieszczeniu może powstać mieszanina wybuchowa. Jeżeli dane pomieszczenie zaliczone zostanie do zagrożonych wybuchem, to konsekwencją tego faktu jest konieczność określenia stref zagrożonych wybuchem oraz zainstalowania urządzeń, instalacji w wykonaniu przeciwwybuchowym (EX). Zagadnienia te regulują odrębne przepisy. Dlatego też przy projektowaniu pomieszczeń technologicznych z urządzeniami energetycznymi zasilanymi gazem ziemnym, niezwykle istotne jest określenie, czy dane pomieszczenie jest przestrzenią zagrożoną, czy nie zagrożoną wybuchem. Określenie kryterium powstania atmosfery wybuchowej w pomieszczeniu technologicznym Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z dnia 22 czerwca 2010 r.) § 37. 7": "Pomieszczenie, w którym może wytworzyć si[...]

Wykorzystanie wykresów entalpia - entropia do obliczeń inżynierskich w gazownictwie DOI:10.15199/17.2019.9.1


  1. Uwagi wstępne W praktyce inżynierskiej często zachodzi konieczność wykonywania obliczeń niezbędnych np. do doboru urządzenia, przeprowadzenia analizy technicznej, w celu określenia możliwości spełnienia założonych parametrów projektowanej inwestycji. W gazownictwie bardzo pomocnym narzędziem dla różnego rodzaju obliczeń mogą być wykresy entalpia - entropia (i-s) sporządzone dla danego gazu ziemnego. Ze względu na to, że gaz ziemny może mieć różny skład w zależności od pochodzenia (gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany), to dla każdego gazu o określonym składzie chemicznym należy wyznaczyć odpowiedni wykres entalpia-entropia w funkcji ciśnienia i temperatury (wykres dla gazu rzeczywistego wymaga zastosowania specjalistycznego oprogramowania). W Polsce są trzy systemy rozprowadzania gazu ziemnego [7,8]: - wysokometanowy grupy E - zaazotowany grupy Ls - zaazotowany grupy Lw Przykładowy skład poszczególnych rodzajów gazów podano w tab. 1. W związku z tym, że gazy ziemne poszczególnych grup, zgodnie z obowiązującymi przepisami [10-12] mieszczą się w pewnych granicach tolerancji (wahania liczby Wobbego), to do obliczeń inżynierskich wystarczy posiadać trzy wykresy i-s (wykres dla gazu ziemnego grupy E, Lw i Ls). W niniejszym artykule przedstawiono przykładowe obliczenia inżynierskie tylko dla gazu ziemnego wysokometanowego o składzie chemicznym podanym w tab. 1. 2. Energia strumienia gazu przepływającego przez rurociąg (gazociąg, instalacja gazowa) Pomijając energię kinetyczną i potencjalną (energie te można nie uwzględniać w obliczeniach, jeżeli prędkość strumienia gazu jest mniejsza od 40 m/s i rurociąg znajduje się na wysokości mniejszej *) Dr hab. inż. Andrzej Barczyński - Doradztwo GAZ-ENERGIA, 61-308 Poznań, ul. Widawska 36, tel.602-223-619, e-mail: andrzej.barczynski@hotmail.com Mgr inż. Paweł Barczyński - ROMGOS Gwiazdowscy Sp. z o.o., zamieszkały w Tulcach k[...]

Możliwości zwiększenia zakresowości (dokładności) układu pomiarowego na stacjach red.-pom. wysokiego ciśnienia (w/c)

Czytaj za darmo! »

Nierównomierność poboru gazu rejestrowana na stacjach redukcyjnych w/c zależy od rodzaju odbiorcy gazu. O stopniu nierównomierności świadczy współczynnik wykorzystania mocy maksymalnej: Z = Vroczny /Vmax (h/rok) gdzie: Vmax - maksymalne szczytowe zapotrzebowanie gazu występujące w danym roku (m3/h), Vroczny - roczne zapotrzebowanie gazu (m3/rok) Jeżeli do danej stacji redukcyjnej podłączeni są tylko odbiorcy komunalno-bytowi, to współczynnik wykorzystania mocy maksymalnej jest niski i może wynieść nawet 1800 h/rok. Natomiast gdy pojawią się odbiorcy przemysłowi np. urządzenie do produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu, huta szkła, to współczynnik ten rośnie (w skrajnym przypadku może osiągnąć nawet wartość 8670 h/rok). Niestety w polskich systemach dystrybucyjn[...]

Nowa technologia budowy przyłączy gazowych z polietylenu bez podłoża piaskowego

Czytaj za darmo! »

GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ PAŹDZIERNIK 2010 Nowa technologia budowy przyłączy gazowych z polietylenu bez podłoża piaskowego Anna Wróblewska, Andrzej Barczyński, Paweł Barczyński * ) * ) Anna Wróblewska - Wavin Polska; Andrzej Barczyński - WSG Sp. z o.o.; Paweł Barczyński -TESGAS S.A. 1. Uwagi wstępne Rury polietylenowe od ok. 20 lat stały się powszechnie stoso- wanym materiałem do budowy przyłączy oraz gazociągów rozpro- wadzających niskiego, średniego i podwyższonego ciśnienia (do 1.0 MPa). Potwierdzone doświadczeniami zalety tego materiału, tj. niska waga, brak korozji, elastyczność, szczelność i łatwość wy- konania połączeń, możliwość zaciskania, itp. spowodowały prak- tycznie całkowite wyparcie tradycyjnie stosowanych materiałów: stali i żeliwa. Szczególnie istotną zaletą przy budowie rurociągów o małych średnicach (głównie przyłączy) jest możliwość wyginania rur na zimno oraz zwijania ich w zwoje o niewielkich wymiarach zewnętrznych. Pozwala to wykonać rurociąg z jednego odcinka, ograniczając się do połączeń końcowych. Polietylen, jak każdy materiał, ma ograniczoną wytrzymałość. W przypadku przekroczenia dopuszczalnych obciążeń konstrukcja wykonana z polietylenu ulega zniszczeniu. W przypadku rurocią- gów ciśnieniowych będą to pęknięcia, które mogą mieć charakter plastyczny lub kruchy. O ile pierwszy rodzaj pęknięć wiąże się z przyspieszonym pełzaniem materiału (szybszym, niż występu- jące podczas normalnej eksploatacji rurociągu), to drugi rodzaj pęknięć może być skutkiem procesów starzeniowych, korozji na- prężeniowej, wystąpienia zjawiska szybkiej propagacji pęknięć lub innego co do charakteru i jego przyczyn zjawiska określanego mia- nem powolnego wzrostu pęknięć. Zjawisko powolnego wzrostu pęknięć może (bo nie zawsze musi) wystąpić przy zarysowaniach powierzchni zewnętrznej rurociągu, dużych naciskach punktowych (np. bezpośre[...]

 Strona 1