Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Ilona Pyszka"

Phenantropteridine and 12-carboxydibenzo[a,c]phenazine as photoinitiators for radical polymerization of triacrylates Fenantropterydyna i 12-karboksydibenzo[a,c]fenazyna jako fotoinicjatory polimeryzacji rodnikowej triakrylanów DOI:10.15199/62.2017.4.36


  Phenantropteridine and 12-carboxydibenzo[a,c]phenazine were synthesized and used as photoinitiators for radical polymerization of 2-ethyl-2-hydroxymethyl-1,3-propandiol and pentaerythritol triacrylates in the visible light. In the studied systems, a photoinitiating polymerization dye acting as an electron acceptor or hydrogen acceptor, and a coinitiator of radical polymerization acting as an electron donor or H donor were also used. Deviations from the typical shape of the photoinitiated polymerization curves (“humps") were obsd. Zsyntezowano fenantropterydynę i 12-karboksydibenzo[ a,c]fenazynę i zastosowano jako fotoinicjatory polimeryzacji rodnikowej triakrylanów działające w zakresie światła widzialnego. Do testowania skuteczności fotoinicjatora charakteryzowanej szybkością początkową polimeryzacji stosowano monomer TMPTA. W badanych układach fotoinicjujących polimeryzację barwnik pełnił funkcję akceptora elektronu lub akceptora atomu wodoru, a koinicjator polimeryzacji rodnikowej funkcję donora elektronu lub atomu wodoru. Dobierając warunki polimeryzacji triakrylanu TMPTA (PETTA), można było obserwować odchylenie od typowego kształtu krzywych fotoinicjowanej polimeryzacji. Fotoinicjowana polimeryzacja rodnikowa jest popularną metodą utwardzania kompozycji zawierających wielofunkcyjne akrylany, zachodzącego z dużą szybkością nawet w temperaturze otoczenia. Dodatkowe zalety tak prowadzonej polireakcji to małe zużycie energii oraz produkcja materiałów o zaprojektowanych kształtach i właściwościach. Ograniczeniem metody jest możliwość polimeryzowania jedynie cienkich warstw substancji ze względu na absorpcję światła podczas przechodzenia przez naświetlaną warstwę. Polimeryzacja monomerów przy użyciu światła znalazła zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. Opracowane systemy są szeroko stosowane w technologii powłok ochronnych, w przemyśle graficznym, mikroelektronice, produkcji dysków optycznych oraz w stereolito[...]

Pochodne pirydopirazynoindolu jako barwnikowe fotoinicjatory polimeryzacji rodnikowej triakrylanu trimetylolopropanu. Efekt ciężkiego atomu DOI:10.15199/62.2017.9.33


  Fotopolimeryzacja rodnikowa jest popularną metodą utwardzania z dużą szybkością kompozycji zawierających wielofunkcyjne akrylany, nawet w temperaturze otoczenia. Dodatkowe zalety tak prowadzonej polireakcji to małe zużycie energii oraz produkcja materiałów o zaprojektowanych kształtach i właściwościach. Ograniczeniem metody jest polimeryzacja jedynie cienkich warstw ze względu na absorpcję światła podczas przechodzenia przez naświetlaną warstwę. Polimeryzacja monomerów przy użyciu światła znalazła zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. Opracowane systemy są szeroko stosowane w technologii powłok ochronnych, w przemyśle graficznym, mikroelektronice, produkcji dysków optycznych oraz w stereolitografii1, 2). Wytwarzanie rodników w układach polimeryzacyjnych odbywa się przeważnie z inicjatorów, które ulegają dysocjacji fotolitycznej (np. komercyjny Irgacure 651, Ciba-Geigy) albo przemianom po reakcji międzycząsteczkowego przeniesienia elektronu (1) lub oderwania atomu wodoru (2), wg schematu: . . . (1) zredukowany barwnik (DE _ H) przyłaczenie atomu wodoru rekombinacja inne reakcje reakcje wtórne polimer monomer reakcje nastepcze (przeniesienie protonu i inne reakcje) B hv B* + DE B ..-... DE + BH .+ DE H . UV-VIS 96/9(2017) 1969 w którym B oznacza na ogół barwnik (np. kamforochinon), DE koinicjator, donor elektronu (np. kwas tiofenoksyoctowy), DH koinicjator, donor atomu wodoru (np. 2-merkaptobenzimidazol), DE-H strukturę zależną od reakcji następczej, a (DE-H) i (D) struktury zależne od reakcji wtórnej. Cały czas trwają poszukiwania skutecznych kompozycji fotoinicjujących polimeryzację opartych na nowych strukturach barwników. Jako przykład można wymienić prace3-13). W publikacji13) przedstawiono zsyntezowane barwniki zawierające szkielet indolochinoksaliny, różniące się liczbą i rodzajem podstawników (Cl, Br, I), o skuteczności fotoinicjacji polimeryzacji rodnikowej porównywalnej ze skutecznością kamforochinonu. [...]

Pochodne indenochinoksaliny jako barwnikowe fotoinicjatory polimeryzacji rodnikowej triakrylanu trimetylolopropanu. Efekt podstawnika w parze fotoredoks DOI:10.15199/62.2018.4.7


  Fotoinicjowana polimeryzacja rodnikowa jest popularną metodą utwardzania z dużą szybkością kompozycji zawierających wielofunkcyjne akrylany, nawet w temperaturze otoczenia. Dodatkowe zalety tak prowadzonej polireakcji to małe zużycie energii oraz produkcja materiałów o zaprojektowanych kształtach i właściwościach. Ograniczeniem metody jest polimeryzowanie jedynie cienkich warstw ze względu na absorpcję światła podczas przechodzenia przez naświetlaną warstwę. Polimeryzacja monomerów przy użyciu światła znalazła zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. Opracowane systemy są szeroko stosowane w technologii powłok ochronnych, w przemyśle graficznym, mikroelektronice, produkcji dysków optycznych oraz w stereolitografii1, 2). Wytwarzanie rodników w układach polimeryzacyjnych może odbywać się przeważnie w obecności inicjatorów, które ulegają dysocjacji fotolitycznej np. komercyjny Irgacure 651 (Ciba-Geigy). Jest liczna grupa fotoinicjatorów, które podczas naświetlania generują z koinicjatora (para fotoredoks) rodniki inicjujące polimeryzację. Proces polega na międzycząsteczkowym przeniesieniu elektronu a następnie protonu lub dodatkowo dekarboksylacji oraz oderwaniu atomu wodoru w reakcjach (1-3): - H+ polimer . monomer RXCHR .+ -+RXCH2R . FI*+RXCH2R FI h FI (1) - H+, - CO2 . RXCHCOOH -H+ polimer monomer . RXCH2 .+ -+ RXCH2COOH . FI*+ RXCH2COOH FI h FI (2) FI D h FI *+DH FIH .+ . monomer polimer (3) w których FI oznacza fotoinicjator, (RXCH2R) donor elektronu: amina, sulfid, (cyklosulfid-tritian), DH donor atomu wodoru (np. 2-merkaptobenzimidazol) a (RXCH2COOH) donor elektronu: kwas fenoksyoctowy, kwas tiofenoksyoctowy, N-fenyloglicyna i kwas N-fenyloiminodioctowy. Cały czas trwają poszukiwania skutecznych kompozycji fotoinicjujących polimeryzację opartych na nowych strukturach barwników. Jako przykład z ostatnich kilku lat można wymienić prace3-19). Modyfikacje struktury fotoinicjatorów prowadzone są poprz[...]

Benzo- i dibenzopochodne fenazyny jako barwnikowe fotoinicjatory polimeryzacji rodnikowej triakrylanu trimetylolopropanu. Efekt podstawnika w parze fotoredoks DOI:10.15199/62.2019.8.17


  Fotoinicjowana polimeryzacja rodnikowa jest popularną metodą utwardzania z dużą szybkością kompozycji zawierających wielofunkcyjne akrylany, nawet w temperaturze otoczenia. Dodatkowe zalety tak 98/8(2019) 1291 prowadzonej polireakcji to małe zużycie energii oraz produkcja materiałów o zaprojektowanych kształtach i właściwościach. Ograniczeniem metody jest polimeryzowanie jedynie cienkich warstw ze względu na absorpcję światła podczas przechodzenia przez naświetlaną warstwę. Polimeryzacja monomerów za pomocą światła znalazła zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. Opracowane sposoby są szeroko stosowane w technologii powłok ochronnych, w przemyśle graficznym, mikroelektronice, produkcji dysków optycznych oraz w stereolitografii1, 2). Wytwarzanie rodników w układach polimeryzacyjnych może odbywać się z inicjatorów, które ulegają dysocjacji fotolitycznej (np. komercyjny Irgacure 651, Ciba-Geigy). Znana jest liczna grupa fotoinicjatorów, które podczas naświetlania z koinicjatora (para fotoredoks) generują rodniki inicjujące polimeryzację. Znane koinicjatory to aminy trzeciorzędowe, tritian, organiczne borany, N-fenyloglicyna, kwas N-fenyloiminodioctowy, kwas fenoksyoctowy i kwas tiofenoksyoctowy. W badaniu skuteczności fotoinicjatora polimeryzacji rodnikowej często używanym koinicjatorem jest kwas tiofenoksyoctowy. Uproszczony proces tworzenia rodników polega na międzycząsteczkowym przeniesieniu elektronu, a następnie protonu oraz na dekarboksylacji, wg reakcji (1): FI h FI *+C6H5SCH2COOH FI.- + .+ C6H5SCH2 . monomer polimer -H+ C6H5SCHCOOH . - H+, - CO2 C6H5SCH2COOH (1) w której FI oznacza fotoinicjator. Cały czas trwają poszukiwania skutecznych kompozycji fotoinicjujących polimeryzację, opartych na nowych strukturach barwników. Jako przykład ostatnich kilku lat można wymienić prace3-20). Modyfikacje struktury fotoinicjatorów prowadzone są poprzez wprowadzanie atomów ciężkich oraz podstawników elektronodonorowych lu[...]

 Strona 1