Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Katarzyna Banaszek"

Wpływ parametrów obróbki strumieniowo-ściernej na liczbę cząstek ścierniwa wbitych w powierzchnię stopu niklowo-chromowego

Czytaj za darmo! »

Omawiając procesy technologiczne stosowane w pracowniach techników dentystycznych, należy wspomnieć o cięciu, frezowaniu, szlifowaniu, polerowaniu, czy obróbce strumieniowo-ściernej zwanej zwyczajowo piaskowaniem. Są to dosyć nieskomplikowane, powszechnie stosowane procesy, ale na wyjątkową uwagę zasługuje obróbka strumieniowo-ścierna jako technologia służąca do przygotowania powierzchni stopu dentystycznego do nałożenia i wypalenia ceramiki dentystycznej. Technologie przygotowujące powierzchnię stopu przed procesem nałożenia porcelany mają na celu przede wszystkim umożliwienie powstania trwałego połączenia porcelana-metal. W celu wzmocnienia tego połączenia istotne są m.in. usunięcie słabo powiązanych nawisów, delikatnych struktur płaszczyznowych i innych powstałych w procesach frezowania czy szlifowania materiału, odpowiednia chropowatość, która umożliwia wytworzenie mechanicznych zaczepów (nierówności), co pozwala na wpływanie w nie ceramiki podczas nakładania na podbudowę. Istotnym parametrem jest rozwinięcie powierzchni zwiększające możliwe pole połączenia. Ważna wydaje się być również jednorodność struktury powierzchni, która może mieć znaczenie dla wytworzenia trwalszego połączenia [1, 2]. Stosując obróbkę strumieniowo-ścierną, należy pamiętać, że w strukturę metalu zostają wbite cząstki ścierniwa, których udział może przekraczać 25% obrabianej powierzchni [4]. Ziarna materiału ściernego jakim jest Al2O3 zostają trwale połączone z metalem, co może mieć określone konsekwencje: tego rodzaju zanieczyszczenie powierzchni zmienia jej topografię, tworząc nieciągłość struktury. Mogą również wpływać negatywnie na odporność korozyjną stopu, a więc ich wpływ jest niekorzystny [5]. Z kolei ze względu na połączenie ceramika-stop technologia preparacji powierzchni przez piaskowanie jest niezbędna. Wprowadzone w strukturę metalu cząstki mogą powodować niekorzystne zjawisko powstawania pęknięć w porcelanie. Są to defekty odpowiedzia[...]

Wpływ składu warstw Ti(C,N) na korozję stopu protetycznego NiCr

Czytaj za darmo! »

Środowisko jamy ustnej jest bardzo agresywne w stosunku do elementów uzupełnień protetycznych, a szczególnie metali i ich stopów. Ślina jest nieodzowną częścią prawidłowo funkcjonującej jamy ustnej. W jej skład oprócz wody (99%) wchodzą składniki nieorganiczne, w tym jony chlorkowe, fluorkowe, fosforanowe, wodorowęglanowe, sodowe, potasowe, magnezowe, wapniowe oraz składniki organiczne, takie jak białka, enzymy, mocznik, kwas moczowy, węglowodany [1]. W niej również rozpuszczone są gazy m.in. azot, tlen, dwutlenek węgla. Odporność na korozję stopów metali, z których wykonane są elementy uzupełnień protetycznych zależy od szeregu czynników, między innymi od składu stopu, jego struktury krystalicznej, struktury jego powierzchni, składu i pH roztworu korozyjnego [2]. Ze względów ekonomicznych stosuje się w protetyce stopy z metali nieszlachetnych. Stopy te wykazują zdecydowanie niższą odporność korozyjną i wywołują silniejszą odpowiedź biologiczną ze strony organizmu [3÷5]. W zależności od składu stopu w wyniku procesu korozji zostają uwolnione do środowiska jamy ustnej produkty korozji, w tym jony metali, które wywołują miejscowe oraz ogólne reakcje toksyczne i alergizujące. Stopień szkodliwego działania stopów metali jest zależny od ich odporności korozyjnej [3÷6]. Nowa propozycja klasyfikacji stopów stosowanych w protetyce stomatologicznej uwzględniająca ich elektrochemiczne i chemiczne właściwości przedstawiona jest przez Manaranche i in. w pracy [7]. W protetyce stomatologicznej stosowany jest bardzo często stop Ni(60)Cr(30). Stopy typu NiCr charakteryzują się stosunkowo niską odpornością korozyjną [4, 8]. Poprawę właściwości korozyjnych tych stopów można uzyskać przez nanoszenie na ich powierzchnie m.in. warstw węglików TiC, azotków TiN lub węglo- azotków Ti(C, N) [8, 9]. Warstwy te zwiększają odporność na zużycie, polepszają wygląd oraz poprawiają biokompatybilność stopu. Warstwy te obniżają też uwalnianie się jonów nik[...]

 Strona 1