Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"KAMIL FILIPCZAK"

Nowa metoda wytwarzania papierów workowych o podwyższonej przepuszczalności powietrza DOI:10.15199/54.2019.9.2


  2]. PRZEGLĄD PAPIERNICZY · 81 · wrzesień 2019 587 technologia Jednoczesne zapewnienie wszystkich, wymienionych wyżej właściwości papieru workowego jest niezwykle trudne, ponieważ wysoką porowatość struktury papieru najłatwiej uzyskać stosując słabo zmielone surowce długowłókniste. Z kolei poprawa większości właściwości wytrzymałościowych wymaga zastosowania procesu mielenia masy włóknistej, w wyniku czego struktura papieru ulega zagęszczeniu i jest mniej przepuszczalna dla powietrza (rys. 1a i 1b). Warto też podkreślić, że przepuszczalność powietrza wyrobów papierniczych nie jest w 100% tożsama z porowatością tych wyrobów, chociaż średnie wartości obu tych parametrów wykazują silną korelację. W strukturze papieru można bowiem wyróżnić trzy podstawowe rodzaje porów: - Pory jednostronnie otwarte (inaczej pory zewnętrzne, dostępne tylko od jednej strony materiału); - Pory obustronnie otwarte - przechodzące przez całą grubość wytworu papierowego; - Pory wewnętrzne (całkowicie zamknięte w strukturze papieru). Za przepuszczalność powietrza odpowiadają głównie pory obustronnie otwarte. Znanych jest wiele różnych czynników technologicznych wpływających na strukturę papieru, jego porowatość oraz przepuszczalność dla powietrza. Obok wspomnianego mielenia, wiadomo, że takie operacje jak prasowanie czy kalandrowanie zagęszczają strukturę papieru i tym samym obniżają jego porowatość. Porowatość papieru może być zmodyfikowana poprzez dodatek wypełniacza, przy czym zmiany te są silnie uzależnione od kształtu i wielkości jego cząstek, wewnętrznej porowatości, sposobu interakcji z materiałem włóknistym oraz retencji. Ogólnie, obecność subs[...]

 Strona 1