Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Wojciech Korski"

Zastosowanie kodowania dyskryminacją kanałów lub polaryzacją impulsów zboczy sygnałów dwustanowych w porównaniu z kodowaniem liczbą impulsów w układach separacji w celu minimalizacji pobieranej energii DOI:10.15199/13.2017.10.14


  Istotą metod wykorzystujących impulsy do kodowania zboczy sygnałów dwustanowych jest minimalizacja statycznego poboru mocy uzyskiwana poprzez redukcję czasu, w jakim elementy separacji pobierają moc. W tym celu za pomocą impulsów o czasie trwania znacznie krótszym względem czasów trwania poszczególnych stanów logicznych przesyłanego sygnału kodowana jest informacja o zmianach stanu tego sygnału, opcjonalnie uzupełniona o dodatkowe impulsy niosące informację o ustalonym stanie logicznym przesyłanego sygnału celem zapewnienia poprawnego stanu na wyjściu układu separacji po jego uruchomieniu oraz dla zapewnienia autokorekcji. Dodatkowo zastosowanie tego rodzaju kodowania pozwala wykorzystać do transmisji medium, które nie umożliwia przesyłania składowej stałej, a w zależności od przyjętego sposobu kodowania także innych parametrów, np. polaryzacji i amplitudy wielkości fizycznej wykorzystywanej do przesyłania sygnału. Ogólne wymagania, jakie powinien spełniać układ separacji oraz koncepcja kodowania zboczy sygnałów dwustanowych za pomocą liczby impulsów wraz z przykładem realizacji została szczegółowo przedstawiona i opisana w [4]. Alternatywną metodą, również wykorzystującą impulsy o minimalnym czasie trwania, ale pozwalającą uzyskać odmienne właściwości funkcjonalne opartego na niej rozwiązania jest kodowanie zboczy sygnałów dwustanowych za pomocą dyskryminacji kanałów lub polaryzacji impulsów. Kodowanie przy wykorzystaniu dyskryminacji kanałów lub polaryzacji Dla porównania obydwu metod kodowania przy wykorzystaniu impulsów i sposobów ich realizacji oraz ze względu na część wspólną dla obu rozwiązań, rozwiązanie dla kodowania liczbą impulsów, przedstawione i opisane w [4] uzupełniono o część wykorzystującą kodowanie dyskryminacją kanałów lub polaryzacją. Całość układu przedstawiono na rysunku 1. Na rysunku 2 przedstawiono przebiegi czasowe oznaczone liczbami odpowiadającymi punktom układu oznaczonym odpowiednimi liczbami u[...]

Zagadnienia termiczne przy konstrukcji urządzeń iskrobezpiecznych w ujęciu norm i dyrektyw. DOI:10.15199/48.2018.10.51

Czytaj za darmo! »

Urządzenia iskrobezpieczne są to urządzenia posiadające odpowiednio zabezpieczone obwody elektryczne, które są niezdolne do spowodowania wybuchu w otaczającej atmosferze wybuchowej. Elektroniczne urządzenia iskrobezpieczne zasadniczo podlegają dyrektywie ATEX (nowej dyrektywie ATEX 2014/34/UE [1], która zastąpiła dyrektywę nr 94/9/WE (ATEX) [2] od dnia 20 kwietnia 2016 r.), ewentualnie również innym dyrektywom w zależności od przeznaczenia i konstrukcji. Najczęściej jest to nowa dyrektywa EMC 2014/30/UE [3]), która zastąpiła dyrektywę nr 2004/108/WE (EMC) [4] od dnia 20 kwietnia 2016 r., albo dyrektywa RTTE w przypadku urządzeń radiowych. Sporadycznie mylnie powoływana jest dodatkowo również niskonapięciowa dyrektywa nr 73/23/EWG (LVD - Low Voltage Directive) [5], z której zakresu są wyłączone urządzenia elektryczne stosowane w atmosferze zagrożonej wybuchem [6]. Dyrektywom LVD i ATEX równocześnie podlegają natomiast urządzenia towarzyszące, instalowane poza strefą zagrożoną wybuchem. Urządzenia towarzyszące posiadają obwody iskrobezpieczne połączone z obwodami urządzeń iskrobezpiecznych znajdujących się w strefie zagrożonej wybuchem. Wówczas dopiero stosuje dla tego urządzenia obie dyrektywy. Podstawowe wymagania formalne i techniczne konstrukcji urządzeń elektrycznych przeznaczonych do stosowania w atmosferach zagrożonych wybuchem określa norma PN- EN 60079-0 [7]. W normie tej jest zawarta klasyfikacja, podział urządzeń na grupy, ogólne wymagania dotyczące wszystkich urządzeń elektrycznych, klasyfikacja temperaturowa, wymagania dotyczące obudowy, osprzętu, sposoby badania typu i wyrobu oraz znakowania. Urządzenia przeznaczone do stosowania w atmosferach zagrożonych wybuchem dzieli się na grupy: - grupa I, przeznaczone do użytku w kopalniach, w których występuje zagrożenie wybuchem gazu kopalnianego i/lub pyłu węglowego, - grupa II, do użytku w miejscach występowania gazowych atmosfer wybuchowych innych niż kopalnie,[...]

 Strona 1