Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Mateusz Samoraj"

Study on bioavailability of zinc ions and other microelements from new biological fertilizer components under in vitro conditions Badanie przyswajalności jonów cynku i innych mikroelementów z biologicznych komponentów w badaniach in vitro DOI:10.12916/przemchem.2014.1157


  Zn ions were adsorbed from aq. solns. on peat, compost, pine bark, spent mushroom substrate, Fucus sp., baltic seaweeds and a residue from their supercrit. CO2 extn. In the next step the adsorbents were extd. with distd. water, NH4 citrate and KNO3 solns. to recover soluble, bioavailable and mobile fractions of Zn ions and other nutrients. The bioavailable fraction constituted 73.5-93.9%, water-sol. fraction 2.92-19.9% while the mobile fraction 33.6-57.2% of adsorbed Zn ions depending on the biomass type. Przeprowadzono badania przyswajalności jonów Zn2+ z biologicznych komponentów nawozowych zawierających cynk w roztworze azotanu(V) potasu w warunkach in vitro. Wyznaczono frakcję mobilną jonów Zn2+ oraz udowodniono stopniowe uwalnianie jonów Zn2+. Pokazano również, że biologiczne komponenty nawozowe z mikroelementami stanowią źródło dodatkowych mikro- i makroskładników w formie dostępnej dla roślin. Na podstawie składu pierwiastkowego otrzymanych ekstrak-tów wyznaczono macierz korelacji, a otrzymane wyniki porównano z badaniami in vivo oraz doniesieniami literaturowymi. Pokazano, że wyniki badań in vitro są zbliżone do badań in vivo i mogą być traktowane jako screening właściwości użytkowych nawozów oraz komponentów nawozowych. Organizmy żywe, zarówno zwierzęta jak i rośliny, do prawidłowego funkcjonowania oprócz makroelementów potrzebują mikroskładników nawozowych. Mimo że występują one w roślinach w niewielkich ilościach, pełnią kluczowe funkcje w przebiegu wielu biochemicznych procesów, takich jak synteza białek lub hormonów roślinnych1). Biorą również udział w przemianach azotu oraz odpowiedziach na choroby i czynniki stresowe2-4). Problem niedoboru mikroelementów dotyczy zarówno gleb, jak i roślin5). Przekłada się on również na deficyt tych pierwiastków u ludzi, dotykając 70% globalnej populacji6). Jednym ze sposobów przeciwdziałania niedoborowi mikroelementów jest biofortyfikacja żywności7). Metodom biotechnologi[...]

New generation of biomass-based micronutrient fertilizers Nawozy mikroelementowe nowej generacji na bazie biomasy DOI:10.15199/62.2017.1.9


  A review, with 80 refs., of alternative and biomass-based micronutrient fertilizers. Niedobór mikroelementów w glebach, a co za tym idzie, także w roślinach, jest przedstawiany jako problem globalny, któremu trzeba przeciwdziałać. Pierwiastki, którym literatura naukowa poświęca najwięcej uwagi w związku z ich niedoborem to przede wszystkim cynk, mangan oraz miedź. Deficyt tych pierwiastków może być przyczyną zaburzeń w metabolizmie roślin, przyczyniając się do zmniejszenia plonowania oraz spadku jakości żywności pochodzenia roślinnego. Skutkiem tego jest narażenie ludzi na deficyt mikroelementów, co może prowadzić do poważnych zaburzeń i chorób cywilizacyjnych wśród mieszkańców wielu krajów, szczególnie rozwijających się. Szacunkowo, nawet 70% populacji może być dotkniętych niedoborem mikroelementów z powodu braku tych pierwiastków w diecie. Polska jest liczącym się w świecie producentem nawozów mineralnych. Z wynikiem ponad 1,8% światowej produkcji nawozów azotowych i fosforowych plasuje się na trzecim miejscu w Europie1). Największym producentem i jednocześnie dostawcą nawozów na polskim rynku są zakłady należące do Grupy Azoty. Drugi segment stanowią mniejsze przedsiębiorstwa specjalizujące się przede wszystkim w wytwarzaniu nawozów płynnych. Zużycie nawozów w Polsce od lat charakteryzuje się zróżnicowaniem regionalnym, będąc największym w rejonach Polski północno-zachodniej zaś najniższym w rejonach wschodnich i południowo-wschodnich2). Polityka nawozowa ostatnich lat bazowała na intensywnym nawożeniu roślin preparatami zawierającymi głównie makroskładniki pokarmowe: azot, fosfor oraz potas (NPK). Celem takiego postępowania było dążenie do zwiększenia pobierania z gleby mikroskładników pokarmowych3). Udowodniono, że zwiększone nawożenie NPK skutecznie wpływa na pobór cynku i żelaza z gleby, jednak zbyt intensywne wykorzystanie nawozów makroelementowych może doprowadzić do zubożenia gleb w mikroelementy, a co za tym i[...]

In vivo evaluation of fertilizing properties of new biocomponents with micronutrients Ocena właściwości nawozowych nowych biokomponentów z mikroelementami w warunkach in vivo DOI:10.12916/przemchem.2014.1432


  Residues of supercrit. extn. of raspberry, strawberry, blackcurrant and linen seeds were satd. with Zn2+ ions by adsorption from aq. soln. of ZnSO4, analyzed for elemental compn. and used as new biocomponents of micronutrients in plant growing. Their applicability was studied in vivo germination tests on garden cress (Lepidium sativum) to det. the Zn transfer factors from substrate to the plant mass. The plant length was the highest in the case of raspberry seeds. No toxic effects were obsd. Zbadano właściwości nawozowe nowych biokomponentów z mikroelementami, otrzymanych z pozostałości po ekstrakcji nadkrytycznej CO2. Biomasa została wzbogacona w jony Zn2+ metodą biosorpcji. Jako metodę oceny wybrano szalkowe testy in vivo przy wykorzystaniu rzeżuchy. Testy in vivo przeprowadzane w modelowym układzie zamkniętym pozwalały na odwzorowanie warunków podczas standardowej hodowli (natężenie światła, optymalna wilgotność), dając jednocześnie możliwość określenia transferu składników nawozowych z podłoża do rośliny. Badano również cechy plonu, zaobserwowano toksyczny wpływ nadmiaru jonów Zn2+ w dużych dawkach soli ZnSO4 oraz chelatu Zn-EDTA. Toksycznego efektu nie zaobserwowano dla badanych biokomponentów otrzymanych z pozostałości po ekstrakcji nadkrytycznej pestek maliny, truskawki, czarnej porzeczki i lnu. Niedobór mikroelementów jest uznawany za globalny problem, szczególnie widoczny w krajach rozwijających się1). Rosnące zapotrzebowanie na mikroelementy wynika z intensywnej uprawy gleb. Zubożone w mikroelementy gleby wymagają stosowania nawozów uzupełniających te pierwiastki2). Z punktu widzenia nawożenia najistotniejsze wydają się Zn, Mn i Cu. Cynk wpływa na wzrost roślin, jest bardzo istotny w uprawie pszenicy, buraków i kukurydzy. Miedź wpływa na przebieg procesów oddychania i fotosyntezy oraz jest ważnym składnikiem w nawożeniu pszenicy, podobnie jak mangan3). Istnieją dwie strategie dostarczania składników odżywczych[...]

 Strona 1