Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Antoni Masiukiewicz"

Czynniki ograniczające przepustowość w sieciach standardu 802.11


  Bezprzewodowe sieci pracujące zgodnie ze standardem 802.11, nazywane sieciami WiFi lub WLAN, zostały wdrożone do eksploatacji w latach 90. Ewolucja sieci WiFi spowodowała, że obecnie współistnieją cztery wersje standardu 802.11 oznaczone literami a/b/g/n, z których powszechnie są wykorzystywane dwie ostatnie. W 2013 r. przewidywane jest końcowe uzgodnienie i ratyfikowanie wersji 802.11ac [1,4]. Podstawowym celem opracowania kolejnych wersji standardu 802.11 było sukcesywne zwiększanie przepustowości sieci. W ciągu dwóch dekad ich wartości wzrosły od 1 Mbit/s do kilkuset Mbit/s. Przewidywana przepustowość w standardzie 802.11ac ma przekroczyć granicę 1 Gbit/s [1]. Osiągniecie tak wysokich poziomów przepustowości wiąże się oczywiście z koniecznością wprowadzenia nowych, ale też poprawy aktualnie stosowanych rozwiązań technologicznych. Chodzi tutaj przede wszystkim o technologię MIMO (Multiple Input Multiple Output), pozwalającą na obsługę wielu przestrzennych strumieni danych przez jedno urządzenie [1, 2, 7, 8]. W standardzie 802.11ac przewidywana jest możliwość jednoczesnej transmisji przy wykorzystaniu 8 strumieni danych (8xMIMO), przy czym dopuszcza się zarówno komunikację z użytkownikami wykorzystującymi technologię SISO (Single Input Single Output), jak i MIMO. Następnym czynnikiem poprawiającym przepustowość jest zastosowanie kanałów radiowych o większej szerokości. Początkowo były to kanały o szerokości 20 MHz (802.11 a/b/g), później 40 MHz (802.11n), a obecnie 80 i 160 MHz (802.11 ac). Wprowadzane są też nowe schematy modulacji MCS (Modulation Code Scheme) o wyższych współczynnikach (M=256 dla QAM- 802.11 ac). Na rys. 1 pokazano obszar przepustowości dostępnych dla standardu 802.11ac. W zależności od doboru parametrów połączenia, projektowana przepustowość systemu może zmieniać się od 6,5 Mbit/s, dla kanału o szerokości 20 MHz, niskich schematów modulacji i transmisji o charakterze SISO, do 7 Gbit/s dla kanału o szer[...]

Regulacje QoS w Internecie - czy tego potrzebujemy?


  Mianem sieci NGN (New Generation Networks) określa się nową generację infrastruktury sieciowej umożliwiającej jednolity transport wszelkich informacji, tak jak ma to miejsce w sieci komputerowej oraz realizację usług telekomunikacyjnych w technice pakietowej [14,15]. Podstawą rozwoju sieci NGN stał się protokół internetowy IP (Internet Protocol), który osiągnął dominującą pozycję na rynku. Z technicznego punktu widzenia, w infrastrukturze sieciowej można wyróżnić dwa, istotnie różniące się elementy sieci: sieci transmisyjne - nazywane też szkieletowymi (backbone, core network) oraz sieci dostępowe - nazywane obrazowo sieciami ostatniej mili (access network). Sieci transmisyjne NGN [3] wykorzystują przede wszystkim nośniki światłowodowe oraz technologie typu ATM i IP. W przypadku sieci dostępowych NGAN (New Generation Access Networks) rozmaitość wykorzystywanych rozwiązań jest znacznie większa. Czym charakteryzują się sieci NGN i co mogą dać użytkownikom? Przyjmuje się, że sieci NGN powinny zapewnić: ● neutralność technologiczną, ● odpowiednią do potrzeb jakość usług (Quality of Service - QoS), ● wsparcie rozwiązań mobilnych. Problem zapewnienia odpowiedniego poziomu jakości usług w Internecie nabiera coraz większego znaczenia. Jest to związane z rozwojem nowych aplikacji i usług, których realizacja wymaga zapewnienia dostatecznie wysokiej jakości transmisji. Międzynarodowe organizacje standaryzacyjne, takie jak IETF (Internet Engineering Task Force), ITU (International Telecommunication Union) i ETSI (European Telecommunications Standards Institute), opracowały szereg norm dotyczących jakości przesyłania danych [9-12,18-22], które mogą być wykorzystane przy tworzeniu regulacji krajowych. Nie ma obowiązku stosowania żadnego z tych standardów, a decyzje poszczególnych krajów o ich wprowadzaniu są autonomiczne. Wdrażanie standardów musi być powiązane z poziomem technologicznym w poszczególnych państwach. Ak[...]

Collisions in DCF scheme used in 802.11standard networks Kolizje w schemacie DCF stosowanym w sieciach standardu 802.11


  Collisions are the permanent phenomenon in 802.11 networks. That is the results of commonly used basic media access method. DCF (distribution coordination function) causes collisions itself. A lot of modifications of MAC layer were developed [1,2,3,4,5,6,7] however the main purpose of them was the achievement of expected packet transmission priority. Some of these solutions also tend to reduce collision frequency [3,4], but it was rather side effect and on the other hand these conceptions are rather complicated. The mathematical model which enables the collisions number versus the number of stations working within the Access Point area calculation for lightly modified DCF scheme, was built. This model lets the authors' estimated the collisions versus users number distribution. The results were compared with those obtained by Monte Carlo method [8] and they are quite similar. Mathematical model The developed mathematical model lets the authors' to calculate the probability of conflict in subsequent fight for access session. The main assumptions are as follows: only one channel is available for transmission - (system operates in [...]

 Strona 1