Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"DARIUSZ RUDNIK"

Jakość samochodowych części zamiennych DOI:10.15199/47.2016.11.3


  W artykule przedstawiono podstawowe informacje dotyczące systemu klasyfikacji i oznaczania części zamiennych z uwagi na ich jakość. Omówiono wyniki projektu rozwojowego, którego celem była m.in. ocena jakości części znajdujących się w obrocie handlowym. Przedstawiono statystyki policyjne dotyczące wypadków z przyczyn technicznych. Zaprezentowano obecny stan prawny związany z dopuszczeniem do obrotu części zamiennych niepodlegających procedurze homologacji. Problemy wynikające ze złej jakości części odniesiono również do nowych wymagań, jakie stawia Unia Europejska, wprowadzając w życie zasady gospodarki o obiegu zamkniętym.Wstęp Jeżeli mówimy o jakości części zamiennych to pierwszym skojarzeniem jest bezpieczeństwo pojazdów poruszających się po polskich drogach, w których części te zostały zastosowane. Samochodów jest coraz więcej, intensywny rozwój motoryzacji spowodował gwałtowny wzrost liczby pojazdów. Zmieniła się również struktura parku samochodowego - liczba różnych marek, modeli, odmian i wariantów jest coraz większa, a w związku z tym liczba produkowanych różnorodnych części zamiennych - pomimo postępującej unifikacji części w ramach koncernów i pomiędzy koncernami - również gwałtownie rośnie. Użytkownik, zlecając serwisowi naprawę pojazdu lub dokonując jej sam, powinien mieć świadomość, że oryginalne części, które zostały użyte do produkcji, a które na skutek zużycia lub awarii już nie spełniają swojego zadania, będą wymienione na inne. W tym momencie staje przed wyborem - jakich części użyć? System oznaczania części zamiennych Potencjalny nabywca części zamiennych może wybrać części z trzech grup jakościowych: Części "O" - części zamienne nowe, oryginalne, pochodzące od producenta pojazdu. W nomenklaturze UE części te oznaczone są jako OEM - Original Equipment Manufacturer (producent oryginalnego wyposażenia). Części "Q" - części zamienne nowe, tej samej jakości co części pochodzące od producenta pojazdu [...]

Wpływ dodatku gliceryny do płynu niskokrzepnącego na odporność korozyjną stopu AK-64 stosowanego do konstrukcji elementów układów chłodzenia silników spalinowych


  W artykule przedstawiono wyniki badań odporności korozyjnej stopu aluminium AK64 w warunkach przenikania ciepła. W celu określenia wpływu dodatku gliceryny do płynu niskokrzepnącego na odporność korozyjną badanego stopu, badania przeprowadzono w dwóch wariantach. W pierwszym, wykorzystano roztwór glikolu monoetylenowego z wodą destylowaną w stosunku 1:1. Natomiast w drugim wariancie, badania przeprowadzono w roztworze glikolu monoetylenowego, gliceryny i wody destylowanej w stosunku 1:1:2. Badania przeprowadzono zgodnie z zaleceniami normy ASTM D4340. Metodami mikroskopii skaningowej określono strukturę produktów korozji oraz ich skład chemiczny. Określono również zmianę masy badanego stopu podczas badań korozyjnych. Wykazano najlepszą odporność korozyjną stopu AK64 w roztworze glikolu monoetylenowego, gliceryny i wody destylowanej. Słowa kluczowe: gliceryna, stop aluminium AK 64, korozja w warunkach przenikania ciepła, płyn niskokrzepnący, SEM The impact of glycerol addition to the coolant on the corrosion behaviour of alloy AK-64 used for the construction of the cooling system of internal combustion engines The results of corrosion tests of AK64 aluminum alloy under heat-rejecting condition was compared in this article. In order to determine the effect of addition of glycerol to the coolant, on the corrosion resistance of alloy, tests were carried out in two variants. In the fi rst, the corrosion solution was glycol - distilled water. In the second variant, the tests were carried out in a solution of glycol, glycerol and distilled water in a 1:1:2 ratio. Tests was carried out in accordance with the requirements of ASTM D4340 standard. The corrosion products were characterized by scanning electron microscopy and energy-dispersive x-ray spectroscopy. The impact of glycerol addition was studied also by the investigation of mass changes upon the corrosion test. Authors proved the best corrosion resistance of AK64 alloy in the glycol-[...]

Odporność korozyjna niskotarciowych, nanokompozytowych powłok typu MoS2Ti, MoS2(Ti,W) wytworzonych na stopie tytanu Ti6Al4V metodą rozpylania magnetronowego

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono wyniki badań korozyjnych nanokompozytowych powłok typu MoS2Ti oraz MoS2(Ti, W) otrzymywanych metodą rozpylania magnetronowego. Powłoki zostały wytworzone na stopie tytanu Ti-6Al-4V, utwardzonym dyfuzyjnie międzywęzłowymi atomami tlenu do twardości powierzchniowej ok. 33 HRC. Właściwości korozyjne badanych materiałów oszacowano na podstawie analizy krzywych woltamperometrycznych, które zarejestrowano w środowisku 0,5 M NaCl oraz w 0,5 M Na2SO4. W pracy również przedstawiono wyniki badań wykonanych techniką elektronowej mikroskopii skaningowej (SEM). Określono średni współczynnik tarcia oraz współczynnik odporności na zużycie oraz klasę adhezji metodą Daimler- Benz. Słowa kluczowe: odporność korozyjna, nanokompozyty, metody elektrochemiczne, właściwości tribologiczne, rozpylanie magnetronowe Corrosion resistance of low friction, nanocomposite Mos2Ti and MoS2(Ti, W) coatings deposited by magnetron sputtering method on Ti6Al4V alloy The paper presents the study of corrosion properties of nanocomposite coatings MoS2Ti and MoS2(Ti, W) produced by magnetron sputtering method on titanium alloy Ti6Al4V. Corrosion resistances of the coatings were performed by means of voltametric measurements (polarization curves) carried out in the sodium sulfate and sodium chlorate solutions. Surfaces of the coatings were characterized using scanning electron microscopy (SEM). The paper presents the results of tribological tests. Average coeffi cient of friction and wear resistance were determined. Class of adhesion by Daimler-Benz method were identifi ed. Keywords: corrosion resistance, nanocomposite, electrochemical methods, tribological tests, magnetron sputtering XX Ogólnopolska Konferencja Naukowo-Techniczna SYSTEMY - MATERIAŁY - POWŁOKI A N T Y K O R O Z J A 1. Wstęp Metody osadzania magnetronowego umożliwiają wytwarzanie kompozytowych nanopowłok na różnorodnych materiach takich jak stale oraz stopy metali lekkich [1, [...]

 Strona 1