Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof Bajer"

Przetwórcy tworzyw polimerowych w Polsce

Czytaj za darmo! »

Scharakteryzowano przemysł przetwórczy tworzyw polimerowych oraz przeanalizowano ilość odpadów, jaka jest generowana przez ten przemysł w 3 wybranych województwach (mazowieckie, śląskie i kujawsko-pomorskie). Analizę wykonano w zakresie jakości i rodzaju tych odpadów. Badania wykonano za pomocą ankietyzacji firm zajmujących się produkcją i/lub przetwórstwem tworzyw polimerowych zarejestrowanych w tych regionach. Ankieta realizowana była metodą pocztową oraz wspomagana bezpośrednimi kontaktami w okresie od lipca 2008 r. do stycznia 2009 r. Najliczniejszą grupę przedsiębiorstw w badanych regionach stanowią jednostki zatrudniające do 249 pracowników i o wielkości produkcji 500-4000 t/r. Średnia masa generowanych odpadów w przedsiębiorstwach kształtuje się na poziomie 7-14% masy ich produkcji, z czego 90-96% jest zagospodarowywanych ponownie. Stwierdzono, że branża przetwórstwa tworzyw polimerowych charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem zarówno pod względem wielkości firm, jak i zakresu produkcyjnego oraz różnorodnością stosowanych tworzyw. Hundred plastics-manufacturing or processing companies in the Mazovian, Silesian and Cuiavian-Pomeranian regions (Poland) were characterized from the plastics recycling point of view. A polling was the basis for characterization. The prodn. wastes (39-51 Mg/year) were mainly recycled or sold. W ostatnich latach problemowi odpadów tworzyw polimerowych poświęca się wiele uwagi. Początkowo zainteresowanie to wynikało głównie z aspektów związanych z ekologią oraz z ochroną środowiska naturalnego i zostało wymuszone przez działania ustawodawcze rządów krajów uprzemysłowionych1). Obecnie zainteresowanie to wynika także ze zmiany mentalności przedsiębiorstw. Patrzą one na stale rosnące góry odpadów tworzyw polimerowych jako na potencjalny surowiec do zagospodarowania. Na takie spojrzenie ma przede wszystkim wpływ czynnik ekonomiczny oraz prognozy dotyczące wyczerpywania się zasobów natural[...]

Effect of crosslinking coagent and of blowing agent contenet on properties of chemically crosslinked polyethylene foams. Wpływ obecności środka wspomagającego proces sieciowania oraz zawartości środka porującego na właściwości polietylenowych pianek chemicznie sieciowanych


  Chem. crosslinked polyethylene foams were prepd. by foaming the blowing agents and optionally a crosslinkig coagent–contg. polymer films at 230°C for 5 min to det. the effect of the blowing agents and the crosslinking coagent on the apparent d. and hardness of the foams. The increase in blowing agent content (up to 36%) resulted in a decrease in d. and hardness of the foams. Use of the crosslinking coagent resulted in increasing apparent d. and hardness of the foams. Omówiono sposób otrzymywania polietylenowych pianek chemicznie sieciowanych z mieszaniny zawierającej polietylen, nukleant, środek porujący, środek sieciujący oraz środek wspomagający proces sieciowania. Proces wytłaczania folii prowadzono, stosując następujące temperatury stref grzejnych cylindra 110–115, 115°C oraz temp. głowicy 120°C. Proces sieciowania i porowania prowadzono w temp. 230°C przez 5 min. Badania prowadzono przy stałej zawartości środka sieciującego i nukleanta. Zbadano wpływ zawartości dwóch środków porujących na wartości gęstości pozornej i twardości pianek. Stwierdzono wpływ środka wspomagającego sieciowanie na właściwości polietylenowych pianek chemicznie sieciowanych. Proces porowania tworzyw sztucznych przeprowadza się w celu zmiany ich właściwości fizycznych i technologicznych, polegającej na zmniejszeniu gęstości produktu, obniżeniu kosztów, zmniejszeniu zużycia materiałów, poprawę właściwości tłumiących hałas i ciepło a także otrzymaniu produktów o nowych zastosowaniach1). Wyróżnia się porowanie chemiczne bez sieciowania2-4), porowanie chemicze z sieciowaniem, porowanie fizyczne ze wstępnym mieszaniem oraz [...]

Przegląd metod chemicznej modyfikacji skrobi


  Dokonano przeglądu metod chemicznej modyfikacji skrobi stosowanych w celu poprawy jej właściwości mechanicznych i zwiększenia hydrofobowości. Omówiono sposoby otrzymywania i zastosowanie estrów i eterów skrobiowych, skrobi utlenionej, a w szczególności skrobi dialdehydowej. Przedstawiono możliwości wykorzystania skrobi modyfikowanej do otrzymywania skrobi termoplastycznej. Scharakteryzowano możliwości aplikacyjne skrobi termoplastycznej w zależności od pochodzenia botanicznego, budowy i stopnia modyfikacji skrobi oraz rodzaju użytego plastyfikatora. A review, with 80 refs., of starch properties and methods for its processing by plastification, esterification, etherification and oxidn. W wielu ośrodkach badawczych na całym świecie poszukuje się nowych przyjaznych dla środowiska biodegradowalnych materiałów opakowaniowych1). W tym celu w ostatnich latach wykorzystuje się surowce roślinne, często określane mianem biopolimerów2). Mogą to być polimery wytwarzane bezpośrednio z surowców naturalnych, takich jak polisacharydy (skrobia, celuloza, chityna i chitozan), polipeptydy pochodzenia naturalnego (żelatyna), poliestry bakteryjne, polimery uzyskiwane metodą klasycznej syntezy chemicznej z monomerów pochodzenia naturalnego, a także polimery produkowane przez mikroorganizmy i polimery produkowane z surowców petrochemicznych z udziałem polikaprolaktonu (PCL), poliestry amidowe, kopoliestry, poli(alkohol winylowy) (PVAL). Zastosowanie do wytwarzania biopolimerów surowców pochodzenia naturalnego stanowi alternatywę dla recyklingu tworzyw niedegradowalnych oraz oszczędza światowe zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego, a także zmniejsza emisję CO2 do atmosfery Ziemi3). Budowa i właściwości skrobi Skrobia jest głównym materiałem zapasowym roślin. Występuje ona w ziarnach, korzeniach, bulwach i owocach roślin. Jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych surowców naturalnych na Ziemi. Znalazła zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu[...]

Wytłaczarki dwuślimakowe współbieżne do kompozytów polimerowych. Metoda doświadczalnego badania procesu wytłaczania


  Opisano stan rozwoju wytłaczarek współbieżnych do wytłaczania kompozytów polimerowych, wskazano kryteria doboru i projektowania układów uplastyczniających oraz dobór warunków wytłaczania. Przedstawiono także opis badań procesu wytłaczania dwuślimakowego za pomocą metod statystycznych. Status of in development of co-rotation twin-screw extruders for the extrusion of polymer composites was presented. Criteria for selecting and engineering design of the systems and selection of the plasticizing extrusion conditions were identified. The procedure for studying the twinscrew extrusion by statistical methods was described. Wytłaczanie ślimakowe (jednoślimakowe i dwuślimakowe) należy do grupy najszybciej rozwijających się metod przetwórstwa tworzyw polimerowych1-8, 24, 25). Pozostaje to w pewnej dysproporcji do stanu nauki o wytłaczaniu. W praktyce przeważa działanie empiryczne, zwłaszcza w zakresie projektowania układów uplastyczniających wytłaczarek, wspomagane wybranymi obliczeniami teoretycznymi. Głównym warunkiem wykorzystania istniejących już podstaw teoretycznych w projektowaniu układów uplastyczniających jest dysponowanie możliwie pełną charakterystyką dotyczącą właściwości aInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Toruń, bPolitechnika Lubelska Joachim Stasieka,*, Krzysztof Bajera, Andrzej Stasieka, Marcin Boguckib Wytłaczarki dwuślimakowe współbieżne do kompozytów polimerowych. Metoda doświadczalnego badania procesu wytłaczania Co-rotation twin-screw extruders for polymer materials. A method for experimental studying the extrusion process Dr inż. Krzysztof BAJER w roku 2000 ukończył studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej obecnego Uniwersytetu Techniczno- Przyrodniczego w Bydgoszczy. W 2007 r. obronił swą rozprawę doktorską na Wydziale Chemii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 2006 r. jest zatrudniony w Instytucie Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w Toruniu. Sp[...]

Otrzymywanie i właściwości fizykochemiczne skrobi utlenionej nadtlenkiem wodoru


  Przedstawiono wyniki badań utleniania skleikowanej skrobi ziemniaczanej nadtlenkiem wodoru bez udziału katalizatorów metalicznych. Przy użyciu zarejestrowanych widm FTIR potwierdzono otrzymanie skrobi utlenionej. Oznaczono jej rozpuszczalność w wodzie, zdolność pochłaniania wody, liczbowo i masowo średnią masę cząsteczkową oraz stopień krystaliczności. Otrzymano produkt o zwiększonej zawartości grup karbonylowych, dobrze rozpuszczalny w wodzie o zmniejszonej masie cząsteczkowej i niższym stopniu krystaliczności w porównaniu ze skrobią natywną (niemodyfikowaną). Native potato starch was gelatinized, oxidized with H2O2, dried and studied for presence of CO and COOH groups, water absorption, water soly. and structural changes. The oxidn. resulted in increasing the content of CO and COOH groups, esterification of COOH groups, degrdn. of polymer chains, decreasing their crystallinity and increasing soly. W XXI w. coraz większą uwagę zwraca się na możliwości wykorzystania surowców, półproduktów i produktów ubocznych pochodzących ze źródeł naturalnych. Ogromnego znaczenia nabierają tzw. "czyste" technologie, wykorzystujące materiały, które nie obciążają środowiska naturalnego. Takimi materiałami są polimery naturalne pochodzące ze źródeł odnawialnych (skrobia, celuloza, ligniny, chityna, chitozan). Skrobia należy do najbardziej rozpowszechnionych w przyrodzie polimerów naturalnych i jednocześnie jest najpowszechniej wykorzystywanym w przemyśle surowcem pochodzenia zbożowego. Jest surowcem odnawialnym i biodegradowalnym, co ma duże znaczenie w wykorzystaniu jej jako podstawowego surowca do produkcji wielu cennych materiałów o szerokim spektrum zastosowania1, 2). W formie surowej skrobia zużywana jest jednak w niewielkim stopniu. Skrobia niemodyfikowana (natywna) ma bardzo ograniczone zastosowanie praktyczne ze względu na słabą rozpuszczalność, silne właściwości hydrofilowe oraz niekorzystne właściwości mechaniczne. Dlatego też s[...]

Wytłaczanie i badanie zmian recyklatów PE-LD


  Podjęto próbę wskazania skutecznej metody oceny stopnia zdegradowania tworzywa sztucznego, które poddano wielokrotnemu recyklingowi przez wytłaczanie. Podczas badań wielokrotnie przetwarzano tworzywo wyjściowe z zastosowaniem wytłaczarki dwuślimakowej. Odwzorowano recykling materiałowy odpadów poprodukcyjnych. Określono wpływ wielokrotnego zawracania tworzywa do procesu wytłaczania, z pominięciem fazy użytkowania, na wybrane właściwości badanego materiału. Pomimo wielokrotnego (25 cykli) zawracania do procesu wytłaczania w badanym tworzywie nie stwierdzono znaczących zmian właściwości wytrzymałościowych i cieplnych. Wyraźne zmiany zaobserwowano po przeprowadzeniu badań z zastosowaniem chromatografii żelowej. Low d. polyethylene was processed by multiple extrusion at 120-180°C (up to 25 times) and studied for changes of mech. and thermal properties (tensile strength, hardness, softening temp., d., melting flow rate, melting enthalpy, mol. mass). A stepwise worsening the mech. strength and degrdn. of the polyethylene samples were obsd. Znaczący rozwój przetwórstwa tworzyw sztucznych w ostatnich latach spowodował wzrost ilości odpadów technologicznych i poużytkowych. Powoduje to zwiększenie zainteresowania recyklingiem tworzyw wielkocząsteczkowych oraz produktami z recyklingu wytworzonymi z tworzyw sztucznych. Wynika to również z przesłanek ekonomicznych i legislacyjnych oraz z ograniczania ujemnego wpływu odpadów polimerowych na środowisko1). Europejskie ustawodawstwo wymaga od aGłówny Instytut Górnictwa, Katowice; bInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Toruń Jerzy Korola,* Joanna Lenżaa, Dorota Burchart-Korola, Krzysztof Bajerb Wytłaczanie i badanie zmian recyklatów PE-LD Extrusion and testing the changes of recyclate PE-LD properties Mgr inż. Joanna LENŻA w roku 2000 ukończyła studia na Wydziale Chemii Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Od 2006 r. jest pracownikiem Głównego Instytutu Górnictwa w Kato[...]

Processing of thermoplastic starch by a batch process and with single - screw extruders Przetwórstwo skrobi metodą periodyczną oraz przy użyciu wytłaczarek jednoślimakowych DOI:10.12916/przemchem.2014.76


  A review, with 40 refs., of process parameters and compns. of blends. Przedstawiono przegląd literatury dotyczącej otrzymywania materiałów (folii, granulatu) z kompozycji skrobiowych w procesach periodycznych i za pomocą wytłaczarek jednoślimakowych. Zaprezentowano ogólną charakterystykę wytłaczarek jednoślimakowych a także omówiono sposoby przygotowania kompozycji do wytłaczania, warunki procesów wytłaczania oraz niektóre właściwości otrzymanych tworzyw. Obecnie znacznym zainteresowaniem nauki oraz przemysłu cieszą się polimery biodegradowalne. Problemy ekologiczne, takie jak emisja gazów cieplarnianych, szybki wzrost ilość odpadów stałych, rosnąca świadomość proekologiczna społeczeństw na całym świecie, recykling polimerów oraz obniżające się zasoby ropy naftowej a także nowe regulacje prawne1, 2), stały się głównymi powodami prowadzenia intensywnych badań nad biopolimerami. Pomimo wielkiego zainteresowania i popytu na rynku na biopolimery, wciąż brakuje łatwo dostępnych i powszechnie stosowanych materiałów naturalnych do produkcji np. opakowań. Idealny biopolimer powinien oprócz zdolności do biodegradacji łączyć funkcjonalność stosowanych do tej pory tworzyw sztucznych a także być w stosunku do nich ekonomicznie konkurencyjny2). Ostatnio jako taki materiał wskazuje się skrobię, naturalny i odnawialny biopolimer. Jej roczna produkcja w samej Europie wynosi ok. 8 mln t3). Skrobia składa się z amylozy (C6H10O5)n (n = 5000) stanowiącej 20-25% mas. i amylopektyny (C6H10O5)n (n = 50000) stanowiącej 75-80%4). Czysta skrobia jest białą, semikrystaliczną (15-45%) substancją, pozbawioną zapachu i smaku5, 6). Jej temperatura topnienia (220-240°C) i temperatura przejścia szklistego (230°C) jest wyższa aniżeli temperatura degradacji (220°C), stąd jej przetwórstwo w postaci czystej jest utrudnione7). Z tego powodu skrobia jest poddawana plastyfikacji, która prowadzi do zmiany jej struktury (zerwania wiązań wodorowych i częściowej depoli[...]

Extrusion of thermoplastics starch with twin-screw extruders Wytłaczanie skrobi przy użyciu wytłaczarek dwuślimakowych DOI:10.12916/przemchem.2014.192


  A review, with 33 refs., of process parameters and compns. of blends. Przedstawiono przegląd literatury dotyczącej produkcji materiałów (folii, granulatów) wykonanych z kompozycji na bazie skrobi przy użyciu wytłaczarek dwuślimakowych. Proces wytłaczania dwuślimakowego umożliwia modyfikację skrobi (chemiczną i fizyczną) oraz wytwarzanie nowych materiałów opartych na tym biopolimerze. Na właściwości kompozycji skrobiowych wpływ ma temperatura przetwórstwa, konfiguracja ślimaka a także sposób przygotowania kompozycji, obejmujący sposób mieszania składników, temperaturę procesu mieszania, dodatek plastyfikatora, rodzaj środków sieciujących i plastyfikatorów oraz innych polimerów. Uzyskanie efektywnego uplastycznienia tworzyw trudno przetwarzalnych, zwłaszcza niestabilnych cieplnie jest możliwe dzięki zastosowaniu wytłaczarek wieloślimakowych, wśród których najczęściej stosowanymi są wytłaczarki dwuślimakowe. Biorąc pod uwagę kierunek obrotów ślimaka, wytłaczarki dwuślimakowe można podzielić na współbieżne (ślimaki wykonują ruchy obrotowe w tym samym kierunku) i przeciwbieżne (ślimaki wykonują ruchy obrotowe w kierunkach przeciwnych). Uwzględniając kryterium odległości pomiędzy grzbietami zwojów jednego ślimaka a dnem kanałów drugiego a także odległości pomiędzy ich powierzchniami bocznymi, ślimaki można podzielić na zazębiające się szczelnie, zazębiające się nieszczelnie oraz nie zazębiające się1). W przemyśle największe zastosowanie znalazły wytłaczarki przeciwbieżne i współbieżne ze ślimakami o zwojach zazębiających się nieszczelnie. Wytłaczarki z nie zazębiającymi się ślimakami wykonuje się tylko jako wytłaczarki przeciwbieżne. Są one stosowane w procesach wytwarzania tworzyw polimerowych, np. w procesie pomocniczym wytłaczania z granulowaniem PE-HD1). Wytłaczarki dwuślimakowe współbieżne w odróżnieniu od wytłaczarek dwuślimakowych przeciwbieżnych charakteryzują się znaczną efektywnością mieszania. Różnice pomiędzy tymi wy[...]

 Strona 1