Wyniki 1-10 spośród 16 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Barczyński"

Zasadność wyodrębnienia prawa gazowego

Czytaj za darmo! »

W 1997 r. została uchwalona ustawa Prawo energetyczne [1], w której zawarto najważniejsze regulacje prawne dotyczące funkcjonowania rynku energetycznego w Polsce, wspólne dla rynku paliw gazowych i energii elektrycznej. Po wejściu Polski do Unii Europejskiej w 2004 r. dokonano nowelizacji ustawy wprowadzając wiele zapisów z Dyrektywy Gazowej [2] i Dyrektywy Energii Elektrycznej [3]. Model "połączonej" ustawy elektroenergetycznej i gazowej nie jest jedynym możliwym rozwiązaniem w Europie. Wspólne regulacje dla rynku paliw gazowych i energii elektrycznej obowiązują w następujących krajach [5]:  Niemcy,  Norwegia,  Czechy,  Łotwa,  Słowacja,  Słowenia. Natomiast odrębne regulacje gazowe występują w większości krajów europejskic[...]

Układy pomiarowe w systemie transportu gazu

Czytaj za darmo! »

Struktura polskiego systemu gazowniczego w znacznym stopniu różni się od systemów zachodnioeuropejskich. W celu porównania na rys. 1 przedstawiono schematycznie polski system transportu gazu po podziale na przesył i dystrybucję oraz na rys. 2 system niemiecki, który był budowany od początku jako oddzielne systemy gazownicze. czej i poziomu nawaniania gazu, gdyż większość stacji redukcyjnych wysokiego ciśnienia (SR-w/c) należy do operatora systemu przesyłowego. Natomiast niemiecki system gazowniczy od samego początku był budowany jako oddzielny system przesyłowy i dystrybucyjny. W konsekwencji w Niemczech powstał "czytelny" system gazowniczy o niewielkiej ilości punktów rozliczeniowo- pomiarowych pomiędzy przesyłem a dystrybucją, gdzie rozliczenia prowadzone są na wysokim ciśn[...]

Przeciwpożarowe zaopatrzenia w wodę stacji gazowych zgodnie z rozporządzeniem MSWiA (Dz.U.09.124.1030)

Czytaj za darmo! »

W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg przeciwpożarowych (Dz.U.09.124.1030) [1] w § 6 ust. 4 znajduje się zapis "wymagana ilość wody do celów przeciwpożarowych do zewnętrznego gaszenia pożaru dla stacji paliw i stacji gazu płynnego oraz stacji gazu ziemnego wynosi 10 dm3/s". W związku z powyższym wielu fachowców zajmujących się zagadnieniami bhp i ppoż uważało, że zapis ten dotyczy wszystkich stacji gazowych w rozumieniu rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055) [2] tzn. stacji redukcyjnych, redukcyjno-pomiarowych, pomiarowych, regulacyjnych, mieszalni gazu, instalacji do uzdatniania gazu, rozdziału gazu. Konsekwencją takiej interpretacji zapisu byłaby konieczność instalowania na terenie stacji gazowych hydrantów lub innych źródeł wody dla celów ppoż (np. studnie, zbiorniki wody), co w dużym stopniu zwiększyłoby koszty budowy i eksploatacji tych obiektów. Odmienne zdanie miały w tej sprawie służby techniczne z Wielkopolskiej Spółki Gazownictwa, którzy uważali, że z punktu widzenia zarówno prawnego jak i technicznego oraz ekonomicznego nie ma obowiązku wyposażania st[...]

Zasadność montowania układów zabezpieczających punkty wyjścia z systemu przesyłowego w świetle Rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu gazowego


  W wyniku podziału systemu gazowego na przesył i dystrybucję w 2002 r., w Polsce powstało ponad 1300 punktów wyjścia z systemu przesyłowego do dystrybucyjnego. Obecnie próbuje się ograniczyć ilość tych punktów poprzez budowanie układów pomiarowych na wejściu do gazociągu dystrybucyjnego w/c, do którego podłączone są stacje redukcyjne w/c zasilające poszczególne strefy Zasadność montowania układów zabezpieczających punkty wyjścia z systemu przesyłowego w świetle Rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu gazowego Andrzej Barczyński*) *) Andrzej Barczyński - WSG Sp. z o.o. dystrybucyjne (rys. 1). W tym przypadku gazociąg dystrybucyjny w/c jest zbiornikiem akumulacyjnym (buforem) dla podłączonych do niego stref dystrybucyjnych, pozwalającym na zapewnienie ciągłości dostaw gazu, nawet w przypadku chwilowego przerwania dopływu gazu z systemu przesyłowego. Zdecydowana jednak większość tych punktów, to stacje redukcyjno- pomiarowe w/c, przy czym pomiar może być po stronie średniego ciśnienia (ten przypadek występuje najczęściej) lub przed stacją (pomiar na wysokim ciśnieniu) - schematycznie przedstawiono na r[...]

Zasadność poddania gazociągów przesyłowych i technologicznych dozorowi technicznemu DOI:


  W nowelizowanym Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07.12.2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. poz. 1468) został wprowadzony zapis o następującej treści: "§ 1 Dozorowi technicznemu podlegają następujące rodzaje urządzeń technicznych: pkt 1 lit. j rurociągi przesyłowe i technologiczne, w części stanowiącej urządzenia techniczne w rozumieniu przepisów ustawy o dozorze technicznym, do materiałów niebezpiecznych o właściwościach trujących, żrących i palnych pod nadciśnieniem wyższym niż 0,5 bara i średnicy nominalnej większej niż DN 25, wyprodukowane lub przebudowane po dniu 16 lipca 2002 r., przeznaczone do: - gazów sprężonych, gazów skroplonych, gazów rozpuszczonych pod nadciśnieniem, par oraz tych cieczy, dla których nadciśnienie pary przy najwyższej dopuszczalnej temperaturze jest wyższe niż 0,5 bara", Cytowany powyżej zapis z przedmiotowego rozporządzenia Rady Ministrów jest niejasny i rodzi wiele kontrowersji oraz niedomówień. Dowodem na to jest fakt, iż obecnie w Polsce funkcjonują dwie różne interpretacje tego zapisu tzn.: Dozorowi technicznemu podlegają rurociągi przesyłowe i technologiczne: 1) w całości (takie stanowisko prezentują środowiska związane z lobby UDT) 2) jedynie w części stanowiącej urządzenia techniczne w rozumieniu przepisów ustawy o dozorze technicznym, czyli tylko urządzenia techniczne związane z tymi rurociągami np. odwadniacze, filtry itp. (takie stanowisko prezentuje m.in. NIK oraz środowiska związane z branżą gazowniczą, górnictwem nafty i gazu). Ad 1) - interpretacja I-sza (gazociągi przesyłowe i technologiczne podlegają pod UDT w całości) Jeżeli założymy, że rurociągi przesyłowe i technologicz[...]

Strefy zagrożenia wybuchem

Czytaj za darmo! »

W dokumentacji technicznej sieci gazowych projektant powinien wyznaczyć strefy zagrożenia wybuchem. Podobnie operator systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego podczas prowadzenia prac gazoniebezpiecznych zobowiązany jest do określenia takich stref. Wymagania te wynikają z zapisów Dyrektywy 1999/92/WE [1] oraz Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.04.2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów [2]. Z przepisów tych wynika konieczność dokonania oceny zagrożenia wybuchem w obiektach i terenach, gdzie prowadzone są procesy technologiczne z użyciem substancji mogących wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W przypadku sieci gazowych substancją taką jest gaz ziemny (wg PN-C-04750:2002). W zależności od sytuacji w[...]

Budowa gazociągów pod przeszkodami terenowymi metodą wiercenia kierunkowego

Czytaj za darmo! »

Obecnie powszechnie stosowany jest podział technologii bezwykopowych wg International Society for Tranchless Technology (ISTT) - Międzynarodowego Stowarzyszenia Technologii Bezwykopowych [18]. ISTT obejmuje następujące grupy metod bezwykopowej budowy:  przeciski pneumatyczne przebijakiem, tzw. kretem (Impact Moling),  pneumatyczne wbijanie rur stalowych (Impact Ramming),  przewierty sterowane (Guided Boring) oraz wiercenia kierunkowe (Directional Drilling),1)  przeciski hydrauliczne (Pipe Jacking),  mikrotunelowanie (Microtunnelling). W związku z powyższym pojęcia:  przewierty sterowane,  wiercenia kierunkowe,  horyzontalne przewierty sterowane - HDD (Horizontal Directional Drilling) można traktować zamiennie. Natomiast zgodnie z normą PN-EN 1594 [4] przy budowie gazociągów przy przejściach przez przeszkody terenowe, tak jak np. linie kolejowe, drogi lądowe, przeszkody wodne, lasy można stosować następujące metody bezwykopowe:  wykopywanie ręczne  wypłukiwanie strumieniem Budowa gazociągów pod przeszkodami terenowymi metodą wiercenia kierunkowego Andrzej Barczyński, Henryk Grabowski *) 1) Wg ISTT wiercenie kierunkowe jest technologią stosowaną do przekroczeń głębszych i dłuższych przeszkód terenowych. Jednakże nie podaje się granicznych wartości średnicy, długości czy głębokości wbudowywanego rurociągu lub ewentualnie maksymalnej siły uciągu wiertnicy, wg których rozróżniało by się, iż dana technologia to przewiert sterowany albo wiercenie kierunkowe. Sama technologia wbudowania rurociągu tymi metodami jest identyczna. W literaturze fachowej (np. w wydawnictwach "Inżynieria bezwykopowa", "Technologie bezwykopowe") często pojęcia te stosuje się wymiennie. Metody te nazywane są również jako horyzontalne przewierty sterowane", gdyż płaszczyzną odniesienia dla projektowanych otworów wiertniczych jest płaszczyzna pozioma.  wykopywanie mech[...]

Kontrola jakości połączeń doczołowych rur PE za pomocą pomiarów geometrycznych wypływki

Czytaj za darmo! »

Zgrzewanie doczołowe rur polietylenowych ustaliło swoją pozycję w metodach połączeń od wczesnych lat sześćdziesiątych i wpłynęło na obniżenie kosztów budowy. Zgodnie z Polską Normą PN-EN 12007-2 [1] połączenie rur i kształtek polietylenowych powinny być kontrolowane wg procedur opracowanych przez operatora sieci dystrybucyjnej. W Polsce kontrola połączeń doczołowych jest wykonywana zgodnie z przepisami niemieckimi podanymi w wytycznych DVS 2207 z roku 1995 [2] i została opisana w [3], [4], [5], [11]. Zgodnie z tymi wytycznymi poprawność wykonania zgrzewu sprawdza się przez porównywanie wymiarów wypływki (rys. 1) z określonymi kryteriami, tzn.:  szerokości wypływki - B,  różnica względnej szerokości wałeczków wypływki x,  zagłębienie rowka między wałeczkami - k. Szerokość wypływki (B) przy zgrzewaniu czołowym nie powinna przekraczać następujących wartości: 0,68 · e ≤ B ≤ 1,0 · e gdzie: e - grubość ścianki rury [mm]. Ponadto maksymalna (Bmax ) i minimalna szerokość wypływki (Bmin ) powinna się zawierać w 20% tolerancji w stosunku do ich średniej arytmetycznej (B), tzn: Bmin ≥ 0,8 B Bmax ≤ 1,2 B przy czym: Różnica względna szerokości wałeczków wypływki nie powinna przekraczać w połączeniach: rura-rura (tych samych klas) x ≤ 0,1 rura-rura (PE100 z PE80) x ≤ 0,2 rura-kształtka x ≤ 0,2 kształtka-kształtka x ≤ 0,2 Zagłębienie rowka między wałeczkami (k) ma znajdować się powyżej powierzchni zewnętrznej rury (wartość k nie może być mniejsza od zera, czyli k ≥ 0). W przypadku jednak, gdy wykonane zgrzewy nie spełniały podanych wymogów, to warunkiem przyjęcia takiego gazociągu do eksploatacji było uzyskanie pozytywnego wyniku laboratoryjnego badania wybranego zgrzewu, potwierdzającego jego parametry wytrzymałościowe (badania odcinka rury ze zgrzewem na wytrzymałość na długotrwałe ciśnienie hydrostatyczne). 2 min max B B B + =  &#[...]

Strefy kontrolowane gazociągu wybudowanego technologią wiercenia kierunkowego pod terenem leśnym


  Gazowe sieci przesyłowe i dystrybucyjne, jako inwestycje liniowe przechodzą przez tereny o zróżnicowanym statusie własnościowym (np. grunty prywatne samorządowe, jednostki państwowe) i ochronnym (np. parki, lasy, Natura 2000). Przed rozpoczęciem projektowania inwestycji liniowej należy uzyskać decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (WZZT), o które inwestor występuje zgodnie z ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym [3] do właściwego organu samorządu terytorialnego. Jeżeli dla terenu planowanej budowy uchwalony jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, to decyzję WZZT wydaje odpowiedni organ administracji terenowej, po zasięgnięciu odpowiednich opinii. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub gdy plan ten nie ma charakteru obowiązującego, projekt decyzji WZZT, przygotowany przez osobę posiadającą uprawnienia urbanistyczne, podlega rozpatrzeniu w trybie rozprawy administracyjnej, po zasięgnięciu odpowiednich opinii. Treść wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu określa art. 41, ust. 2 ustawy [3]. W przypadku budowy gazociągu przez tereny leśne właściwym do wydania opinii do projektu WZZT jest Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, na podstawie delegacji w art. 5.1 ustawy [7]. Przy zastosowaniu tradycyjnej metody ułożenia gazociągu (metoda wykopowa) przez tereny leśne należy się liczyć z koniecznością załatwienia lub wykonania następujących spraw:  wymagana jest wycinka lasu przed budową (pas technologiczny) dla zapewnienia prac montażowych,  w czasie eksploatacji gazociągu jest konieczne wydzielenie pasa gruntu, o szerokości po 2 m z obu stron osi gazociągu, bez drzew i krzewów oraz określenie strefy kontrolowanej [9],  zmiana sposobu użytkowania gruntu z leśnej na inną, w związku z zabudowywaną infrastrukturą podziemną, co szczególnie jest trudne do zrealizowania w przypadku, gdy teren ma status "NATURA 2000",[...]

 Strona 1  Następna strona »