Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Monika Wilamowska-Zawłocka"

Nitrogen-doped carbon nanotubes. Synthesis and uses Nanorurki węglowe domieszkowane azotem. Synteza i zastosowania DOI:10.15199/62.2017.1.26


  A review, with 57 refs., of uses of the nanotubes in fuel cells, supercapacitors, batteries, photovoltaic cells, redn. of CO2 and medicine. Przedstawiono rodzaje i właściwości nanorurek węglowych. Szczególną uwagę poświęcono nanorurkom węglowym domieszkowanym azotem (N-CNT). Zaprezentowano sposoby syntezy oraz modyfikacji N-CNT. Omówiono także możliwości wykorzystania nanorurek jako elektrod w urządzeniach do magazynowania i konwersji energii elektrycznej oraz w elektrokatalizie. Materiały węglowe, w zależności od formy w jakiej występują, posiadają zróżnicowane właściwości fizykochemiczne, które dodatkowo można zmieniać poprzez odpowiednią modyfikację lub domieszkowanie innymi pierwiastkami. Spośród licznych form węgla na szczególną uwagę, ze względu na swoje właściwości, zasługują nanorurki węglowe CNT (carbon nanotubes). Są to struktury powstałe w wyniku zrolowania pojedynczej warstwy grafenu. W zależności od liczby warstw można wyróżnić CNT wielościenne MWCNT (multi- -walled carbon nanotubes), dwuścienne DWCNT (double-walled carbon nanotubes) i jednościenne SWCNT (single-walled carbon nanotubes) (rys. 1). W zależności od skręcenia, czyli sposobu, w jaki łączą się ze sobą krawędzie grafenu (rys. 2), nanorurki mogą zachowywać się zarówno jako półprzewodniki, jak i jako metale. CNT zwinięte równolegle do wiązań C-C wykazują właściwości półprzewodnikowe, a zrolowane wzdłuż osi prostopadłej zachowują się jak metale1). Atomy węgla Politechnika Gdańska Anna Dettlaff*, Monika Wilamowska-Zaw łocka, Ewa Klugmann-Radziemska Nitrogen-doped carbon nanotubes. Synthesis and uses Nanorurki węglowe domieszkowane azotem. Synteza i zastosowania DOI: 10.15199/62.2017.1.26 Dr inż. Monika WILAMOWSKA-ZAWŁOCKA jest absolwentką Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej. Studia doktoranckie ukończyła w 2011 r., następnie odbyła roczny staż na Technicznym Uniwersytecie w Darmstadt, Niemcy. Od 2013 r. pracuje w Politechnice Gdańskiej na st[...]

Elektrolity stosowane w kondensatorach elektrochemicznych DOI:10.15199/62.2019.3.14


  Elektrolity stanowią część urządzeń magazynujących i konwertujących energię, takich jak ogniwa galwaniczne, kondensatory elektrochemiczne czy ogniwa paliwowe. Rolą elektrolitu jest umożliwienie przepływu jonów pomiędzy elektrodami. Ograniczenia w migracji jonów pomiędzy elektrodami wpływają na zmniejszenie wydajności reakcji elektrodowych, a co za tym idzie zmniejszenie efektywności pracy tych urządzeń. Sprawne i wydajne konwertowanie i gromadzenie energii to kluczowe kwestie współczesnego świata. Kondensatory elektrochemiczne są jednymi z najbardziej obiecujących urządzeń do magazynowania energii, ze względu na ich pożądane właściwości, takie jak wysoka moc, długi czas życia, duża stabilność w czasie wielokrotnych cykli ładowania/rozładowania i bezpieczeństwo oraz proekologiczność1).Na tle innych urządzeń (wykres Ragone’a, rys. 1) kondensatory elektrochemiczne plasują się pomiędzy kondensatorami elektrolitycznymi (duża moc, mała ilość gromadzonej energii) a bateriami (duża gęstość energii, relatywnie niska moc). Kondensatory elektrochemiczne są zbudowane z elektrody dodatniej i ujemnej, separatora oraz elektrolitu5). Zasada działania kondensatorów elektrochemicznych opiera się głównie na (i) tworzeniu podwójnej warstwy elektrycznej i (ii) reakcjach pseudopojemnościowych1, 3, 6-8). Niezależnie od sposobu działania główny wpływ na pracę kondensatora elektrochemicznego ma odpowiedni dobór elektrod oraz elektrolitu. Większość prac przeglądowych skupia się głównie na materiałach elektrodowych3,5, 7, 9), co jest bezpośrednio związane z większą liczbą prac badawczych dotyczących takich materiałów (wg Web of Science Database w ostatnich latach dwa razy więcej publikacji dotyczyło materiałów elektrodowych niż elektrolitów). Niemniej jednak, Fig. 1. Ragone plot1-4) Rys.1. Wykres Ragone’a1-4) 430 98/3(2019) Prof. dr hab. EWA KLUGMANN-RADZIEMSKA, prof. nadzw. PG. Fizyk, absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego. Pracuje w Polite[...]

 Strona 1