Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Stanisław J. Skrzypek"

Stan warstwy wierzchniej stali typu TRIP po nagniataniu i azotowaniu jarzeniowym

Czytaj za darmo! »

Stal austenityczna N27T2JMNb charakteryzuje się tym, że po poddaniu jej zgniotowi w temperaturze pokojowej lub wymrażaniu w ciekłym azocie uzyskuje się strukturę dwufazową, martenzytyczno- austenityczną. Taki stop jest materiałem konstrukcyjnym o właściwościach cechujących stale typu TRIP [1÷3]. Daje to możliwość zwiększania wytrzymałości zmęczeniowej i odporności na zużycie tribologiczne pr[...]

Naprężenia własne w warstwach wierzchnich stopu tytanu Ti6Al2Cr3Mo po szlifowaniu elektrochemicznym

Czytaj za darmo! »

Stopy tytanu są materiałami coraz częściej stosowanymi w różnych dziedzinach techniki i gospodarki. Największe zastosowanie zyskały one w przemyśle lotniczym, chemicznym, okrętowym oraz spożywczym i w medycynie. Ważną zaletą tych materiałów jest korzystny stosunek właściwości mechanicznych do ciężaru właściwego (tzw. wytrzymałość właściwa). Większość stopów tytanu należy do materiałów trudno obrabialnych metodami konwencjonalnymi. Szlifowanie mechaniczne tych stopów nastręcza wiele trudności [1]. Występują wtedy duże opory skrawania, wytwarza się wysoka temperatura w strefie obróbki i w konsekwencji występuje duże zużycie narzędzi ściernych. Często podczas szlifowania występują przylepienia się mikrowiórów do powierzchni obrobionej, co wynika z silnej adhezji cząstek metalu i w[...]

Mikrostruktura i właściwości dyfuzyjnych warstw wierzchnich NiAl

Czytaj za darmo! »

Uszkodzenia elementów konstrukcyjnych i elementów maszyn w większości przypadków zarodkują na powierzchni lub w warstwie wierzchniej. Struktura powierzchni jak i fizykochemiczne i mechaniczne własności warstwy wierzchniej są newralgicznym czynnikiem decydującym o trwałości gotowego wyrobu. Stąd bardzo duży nacisk kładzie się na rozwój technologii obróbki i modyfikacji własności warstwy wierzchniej. Fazy międzymetaliczne metali przejściowych (Fe, Ti, Ni) z aluminium są przedmiotem wszechstronnych badań i stanowią potencjalny obszar poszukiwania nowych materiałów. Materiały te mają m.in. dużą wytrzymałość, dobrą odporność na korozję w środowisku agresywnym, ale przede wszystkim wysoką odporność na ścieranie. Uporządkowany układ atomów w sieci krystalicznej wpływa korzystnie na ich stabilność strukturalną i właściwości mechaniczne w wysokiej temperaturze [1÷3]. Aluminki niklu (Ni3Al, NiAl i Ni5Al3), aluminki żelaza (FeAl oraz Fe3Al) charakteryzuje również stosunkowo mała gęstość 5,3÷6,3 Mg∙m-3, czyli o około 30% mniejsza niż gęstość stali i superstopów przeznaczonych do pracy w podwyższonej temperaturze [1÷4]. Jednak największą zaletą związków międzymetalicznych tego typu jest ich niski koszt wytwarzania. Niestety wciąż nie osiągnięto ważnego celu jakim jest ich uplastycznienie. Pomimo pewnych wad, aluminki niklu i żelaza są często stosowane na elementy konstrukcji do pracy w temperaturze do 800°C ze względu na ich niską cenę, dobrą odporność korozyjną i łatwą formowalność na gorąco. Diagram fazowy Ni-Al (rys. 1) p[...]

Zastosowanie nieniszczących dyfrakcyjnych metod rentgenowskich do charakteryzowania stanu struktury materiałów


  Artykuł przedstawia niektóre istotne zastosowania metod rentgenowskich do określania wybranych właściwości i charakterystyk materia- łowych odnoszących się do struktury i stanu materiałów po różnych etapach procesu wytwarzania i obróbki. Te nieniszczące metody, które wykorzystują dyfrakcję promieni rentgenowskich, dają w pośredni sposób możliwość ujawniania szeregu danych dotyczących struktury wewnętrznej, jak również pomiaru niektórych podstawowych właściwości materiałów. Typowe zastosowania obejmują pomiary mikro- i makro-naprężeń własnych, grubości cienkich warstw i powłok, składu fazowego, gęstości defektów struktury, rozmiaru krystalitów oraz ich rozkładu orientacji (tekstury) itp. Prezentowane metody i techniki rentgenowskie wykorzystują szeroki zakres stosowanych długości fali oraz różne warianty geometrii dyfrakcji. W artykule uwzględniono zwłaszcza metody dyfrakcji promieniowania X w geometrii stałego kąta padania (SKP) oraz metodę Bragg-Brentano (BB) stosowane do praktycznego pomiaru grubości powłok i cienkich warstw. Takie nieniszczą- ce pomiary mają aspekt praktyczny, np. w zastosowaniu do kontroli jakości produkcji lub poszczególnych operacji technologicznych, a także do diagnozowania stopnia zużycia eksploatacyjnego elementów maszyn. The paper presents some important applications of X-ray methods in determination of selected material features and characteristics related to the structure and state of materials after different stages of manufacturing and processing. These non-destructive methods, which base on diffraction of X-rays, give ability to reveal indirectly a number of details of internal structure and to measure some important materials features. Typical applications comprise measurements of micro- and macro- residual stresses, thickness of thin layers and coatings, phase composition, density of lattice defects, size of crystallites and their orientation distribution (texture), etc. The presented X-ray methods and techn[...]

Technologia aluminiowania stali i stopów niklu w złożu fluidalnym – AluTermoFluid

Czytaj za darmo! »

Obróbka cieplno-chemiczna w złożach fluidalnych jest znana od wielu lat. W kraju wiodącymi ośrodkami w tym obszarze jest Politechnika Częstochowska oraz Instytut Mechaniki Precyzyjnej. Przeprowadzone badania [1, 2] oraz wdrożenia technologii i urządzeń [3] wykazały, że obróbka fluidalna znajduje zastosowanie w technologiach niskotemperaturowych, tzn. takich, w których temperatura złoża nie przekracza 700°C. Najbardziej rozpowszechnionymi takimi technologiami są azotowanie, azotoutlenianie, węgloazotowanie, utlenianie i hartowanie izotermiczne [4]. Wybór technologii fluidalnej do obróbek cieplno-chemicznych spowodowany jest jej unikatowymi właściwościami, do których można zaliczyć: -- łatwy dostęp do przestrzeni roboczej pieca, -- szybkie nagrzewanie wsadu, -- równomierna temperatura w przestrzeni roboczej, -- równomierna temperatura na powierzchni i wzdłuż przekroju wsadu niezależnie od jego wymiarów i kształtu, -- możliwość prowadzenia procesów dyfuzyjnych na otwartym piecu, -- łatwe dostosowanie pieca do zmian rodzaju obróbki, -- możliwość pracy w całym zakresie temperatury. Złoże może być wykorzystywane i do obróbek fluidalnych w wyższej temperaturze, mianowicie do azotonawęglania czy nawęglania. Decydują o tym przede wszystkim właściwości złoża fluidalnego, które w wysokiej temperaturze wymaga ochrony przed wpływem otoczenia. W ostatnich latach dzięki wynikom badań prowadzonych w ramach współpracy Instytutu Mechaniki Precyzyjnej z Białoruskim Narodowym Uniwersytetem Technicznym w Mińsku oraz z Akademią Górniczo-Hutniczą stało się możliwe prowadzenie procesów cieplno-chemicznych również w wysokiej temperaturze. TECHNOLOGIA Alu Ter moFluid ® Do tej pory źródłem atomów pierwiastków dyfundujących do warstwy[...]

Analiza fazowa i stan naprężeń własnych w warstwach azotowanych na stopie tytanu Ti6Al4V wytwarzanych w niskotemperaturowej plazmie

Czytaj za darmo! »

Coraz większe wymagania stawiane materiałom konstrukcyjnym i funkcjonalnym w zakresie m.in. właściwości mechanicznych, odporności na korozję i erozję, biozgodności są podstawą rozwoju różnych metod inżynierii powierzchni. Umożliwiają one kształtowanie mikrostruktury, składu fazowego i chemicznego, stanu naprężeń własnych w warstwach powierzchniowych obrabianych materiałów, a więc kształtowania ich właściwości użytkowych. Jednym z ważniejszych zadań obróbek powierzchniowych, szczególnie w przypadku detali narażonych na obciążenia dynamiczne i korozję, np. implantów tytanowych, jest wytworzenie określonych stanów naprężeń własnych wpływających na ich właściwości eksploatacyjne. Właściwości warstw wierzchnich i powłok zależą przede wszystkim od rodzaju ich mikrostruktury, składu fazowego, grubości i topografii powierzchni, stanu naprężeń własnych, a także sposobu przygotowania [1÷5]. Wpływ technologii wytwarzania warstw wierzchnich i powłok przedstawiono w artykule na przykładzie warstw azotowanych jarzeniowo na stopie tytanu Ti6Al4V. Wytworzono powłoki typu TiN + Ti2N + αTi(N) na powierzchniach stopu po szlifowaniu i polerowaniu. Zastosowano niskotemperaturowy proces azotowania jarzeniowego, tj. na potencjale plazmy (proces nazywany także azotowaniem z aktywnym ekranem) oraz obróbkę konwencjonalną, tj. na potencjale katody z wykorzystaniem zjawiska rozpylania katodowego [6]. Oba warianty obróbek realizowano przy tych samych parametrach. METODYKA BADAŃ Przygotowanie próbek do badań Okrągłe próbki o średnicy Ø80 i grubości 0,8 mm po polerowaniu w zawiesinie Al2O3 oraz po szlifowaniu na papierze o gradacji 400 poddano procesowi azotowania jarzeniowego w temperaturze 650°C przez 4 godziny, pod ciśnieniem w komorze roboczej 0,2 kPa zarówno na potencjale katody, jak i z wykorzystaniem tzw. aktywnego ekranu (na tzw. potencjale plazmy). Przed procesami obróbki jarzeniowej próbki czyszczono acetonem w płuczce ultradźwiękowej[...]

 Strona 1