Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Beata Ferek"

Wpływ temperatury eksploatacyjnej na wytrzymałość przewodów instalacyjnych DOI:10.15199/33.2017.10.15


  Stosowane w instalacjach tworzywa termoplastyczne z grupy poliolefinowychwykazują uplastycznienie w krótkotrwałej, wysokiej temperaturze przetworzenia, po czym powracają do stanu wyjściowego. Przy długotrwałym oddziaływaniu wysokiej temperatury mogą wystąpić trwałe zmiany struktury materiału, związane ze wzrostem odległości między wiązaniami chemicznymi i obniżenie ich trwałości. Z kolei niska temperatura może zwiększyć kruchość materiału [1]. Najmniej odporne na niską temperaturę są przewody z polichlorku winylu PVC-U (zmiany po przekroczeniu temperatury -20°C) i z polietylenu PE (-30°C), a najodporniejsze z polipropylenu PP (-40°C). Do transportu medium o wysokiej temperaturze zalecane są rury z PP i polipropylenu random PP-R (odporność odpowiednio do +90 i +95°C) oraz z PVC-U (do +55°C). Temperatura pracy rur z PE wynosi +50°C [2, 3, 5, 6]. Zmodyfikowane tworzywo sztuczne PP-R, dzięki zastosowaniu stabilizatorów w postaci aluminium lub włókien szklanych, stosowane jest w systemach ciepłej wody użytkowej o temperaturze roboczej +60°C oraz w instalacjach grzewczych do transportu czynnika o temperaturze +80°C [4]. 1) Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, WydziałGeodezji, Inżynierii Przestrzennej i Budownictwa *) Adres do korespondencji: beata.ferek@uwm.edu.pl AKTUALNE PROBLEMY NAUKOWO-BADAWCZE W INŻYNIERII LĄDOWEJ MATERIAŁY BUDOWLANE - MATERIAŁY BUDOWLANE www.materialybudowlane.info.pl ISSN 0137-2971, e-ISSN 2449-951X 10 ’2017 (nr 542) 47 Przewody z tworzyw sztucznych pracują w różnych warunkach termicznych oraz ciśnieniowych, np. instalacje grzewcze - w temperaturze +35 ÷ +90°C; instalacje ciepłejwody użytkowej do +55°C, przy dezynfekcji termicznej +70 ÷ +80°C; zimnej wody +8 [...]

Korozja biologiczna betonów siarkowych DOI:


  P raktycznie wszystkie materiały stosowane w budownictwie mogą ulegać korozji. Jednym z najwszechstronniej stosowanych jest beton. W wielu obiektach, w tym hydrotechnicznych, betony odporne na korozję stanowią ważną grupę inżynierskich materiałów budowlanych, ich właściwości fizyczne i chemiczne decydują o zastosowaniu w konstrukcjach narażonych na oddziaływanie środowiska agresywnego. Coraz częściej wśród betonów odpornych na korozję (chemiczną, fizyczną) wymienia się betony siarkowe. Wykazują one wiele istotnych zalet, oprócz wysokiej odporności na korozję charakteryzują się bardzo dobrymi parametrami mechanicznymi [6, 7]. Bezpośredni kontakt materiałów budowlanych, w tym betonów siarkowych, ze środowiskiem organicznym, zawierającym organizmy roślinne i zwierzęce, może wywołać ich korozję, destrukcję i degradację. Czynnikami wywołującymi korozję biologiczną betonu, w określonych warunkach temperatury i wilgotności, mogą być mikroorganizmy - bakterie tionowe gatunku Acidithiobacillus, dla których siarka jest źródłem pożywienia, a produkty ich metabolizmu są przyczyną korozji betonu i żelbetu. Skuteczna ochrona przed korozją materiałów, konstrukcji i urządzeń pracujących w różnych warunkach środowiskowych jest możliwa tylko z uwzględnieniem roli czynników biologicznych w tym procesie. Biodegradacji podlegają prawie wszystkie materiały budowlane stosowane w nowoczesnym budownictwie. Doki, pirsy oraz budowle hydrotechniczne mogą być narażone na korozję powodowaną przez bakterie redukujące siarczany, zwłaszcza w strefach rozbryzgu wody oraz poniżej poziomu odpływu [9]. Szacuje się, że w krajach uprzemysłowionych roczne straty wynikające z oddziaływania organizmów żywych wynoszą co najmniej 2% kosztów materiałów [12]. OCHRONA PRZED BIOKOROZJĄ W ostatniej dekadzie XX w. korozja materiałów i produktów stała się przedmiotem badań mikrobiologów. Biodegradacja materiałów, także budowlanych, to obszerne pole do badań [...]

 Strona 1