Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Grzegorz Skórka"

Zakaz obrotu określoną partią wyrobu budowlanego


  Zgodnie z treścią artykułu 30 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz.U. 2004 nr 92 poz. 881 z późn. zm.), właściwy organ nadzoru budowlanego, w wyniku kontroli dotyczącej sprzedawcy wyrobów budowlanych, gdy stwierdzi, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w ustawie, orzeka w drodze decyzji o zakazie dalszego przekazywania określonej partii wyrobu budowlanego przez sprzedawcę przy nałożeniu na producenta/upoważnionego przedstawiciela/importera zakwestionowanej partii wyrobu budowlanego obowiązku usunięcia w wyznaczonym terminie określonych nieprawidłowości. Stosowanie tej regulacji prawnej przez organy nadzoru budowlanego wywołuje w praktyce wątpliwości interpretacyjne zarówno u sprzedawców wyrobów budowlanych, u których znajduje się partia wyrobu budowlanego, jak i organów nadzoru budowlanego orzekających na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy o wyrobach budowlanych. Wątpliwości interpretacyjne istotne z punktu widzenia sprzedawcy wyrobów budowlanych Sprzedawca wyrobu budowlanego, któremu zostanie doręczona decyzja zakazująca obrotu partią wyrobu budowlanego, ma wątpliwości, co faktycznie ten zakaz oznacza. Wątpliwości dotyczą następujących spraw: ● czy zakaz obrotu określoną partią wyrobu budowlanego dotyczy tylko oferowania tego towaru innym konsumentom lub użytkownikom, czy też obejmuje zakaz zwrotu wadliwej partii wyrobu budowlanego do producenta; ● czy zakaz obrotu określoną partią wyrobu budowlanego oznacza nakaz jego zniszczenia lub utylizacji; ● czy decyzja zakazująca obrotu partią wyrobu budowlanego może być podstawą do wysunięcia roszczeń cywilnoprawnych przez sprzedawcę wobec producenta wadliwego wyrobu budowlanego. Czy po orzeczeniu zakazu obrotu określoną partią wyrobu budowlanego można zwrócić wadliwą partię wyrobu budowlanego do producenta? To, że orzeczenie zakazu obrotu oznacza niemożność oferowania tego wyrobu konsumentom lub użytk[...]

Zmiany w zasadach wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych z perspektywy organów nadzoru budowlanego, producentów, importerów i dystrybutorów DOI:10.15199/33.2014.12.20


  Polski ustawodawca, w celu dostosowania polskiego systemu prawnego do obowiązującego od 1 lipca 2013 r. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 CPR [1] uchwalił ustawę z 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych oraz ustawy o systemie oceny zgodności [2]. Ustawa ta weszła w życie 23 sierpnia 2013 r. i zostały zawarte w niej najpilniejsze zmiany związane głównie z wprowadzaniem do obrotu wyrobów budowlanych oznakowanych znakiem CE oraz wyznaczaniem jednostek oceny technicznej. Kolejne zmiany są przewidziane w nowym projekcie z 29 sierpnia 2013 r. ustawy o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych oraz ustawy - Prawo budowlane. Projekt ten przewidujem.in., że systemwprowadzania wyrobów budowlanych do obrotu z oznakowaniemznakiembudowlanymbędzie zmodyfikowany w ten sam sposób jak system oznakowania CE. Wprowadzone mają być też liczne zmiany mające usprawnić kontrole rynku wyrobów budowlanych. Organy nadzoru budowlanego Zgodnie z art. 11 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych [3], organami właściwymi w sprawach wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu, oraz organami wyspecjalizowanymi, są wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Z perspektywy organu kontrolnego na szczeblu wojewódzkim należy zauważyć, że zmiany w prawie wprowadzone w 2013 r. spowodowały, że kontrolujący ma więcej instrumentów do weryfikacji poprawności wprowadzenia wyrobów budowlanych do obrotu. Okazuje się, że bardzo dużo nieprawidłowości występuje w związku w wymaganiami przewidzianymi w art. 7 ust. 4 i art. 11 ust. 6 rozporządzenia CPR (obowiązek dostarc[...]

 Strona 1