Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Renata Matuszewska"

Ocena podatności materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z wodą do spożycia przez ludzi na tworzenie się biofilmu – aktualne problemy towarzyszące ocenie higienicznej DOI:10.15199/17.2019.10.1


  1. Wstęp Obecność biofilmu wewnątrz sieci wodociągowej, a także w wewnętrznej instalacji wodnej budynków, jest zjawiskiem częstym przy czym wysoce niepożądanym. Może przyczyniać się do powstania problemów natury technicznej (korozja mikrobiologiczna), a także higienicznej, poprzez pogorszenie się jakości wody dostarczanej do konsumentów za pośrednictwem skolonizowanej instalacji. Bardzo ważny element szerokiej problematyki związanej z biofilmem w sieciach wodociągowych stanowią materiały, z których sieć jest wykonana [20]. Od początku XXI wieku zaobserwowano w Polsce znaczny udział rozwiązań materiałowych z polietylenu *) Dr Maciej Szczotko, dr Renata Matuszewska - Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny; Chocimska 24, 00-791 Warszawa, tel.:022 5421382, fax: 022 5421287, e-mail: Ocena podatności materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z wodą do spożycia przez ludzi na tworzenie się biofilmu - aktualne problemy towarzyszące ocenie higienicznej Assessment of susceptibility of materials and products intended for contact with drinking water to biofilm formation - current problems associated with hygienic evaluation Maciej Szczotko, Renata Matuszewska*) GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ październik 2019 315 (PE) i polichlorku winylu (PVC) a także zwiększenie zastosowania nowych generacji żeliwnych tzw. żeliwa sferoidalnego [10, 11, 12]. Zastosowanie tworzyw sztucznych eliminuje zjawiska korozji, znanej z występowania w materiałach tradycyjnych (np. beton, żeliwo, stal), zapewnia szczelności kanałów, nawet w sytuacjach krytycznych (ugięcie zamiast pękania) oraz gwarantuje należytą dbałość o ekonomię przyjętych rozwiązań. Przy całej gamie pozytywnych aspektów, wynikających z zastosowania materiałów na bazie tworzyw sztucznych, należy jednak pamiętać o interakcjach jakie występują pomiędzy drobnoustrojami obecnymi w wodzie wodociągowej, a materiałem z jakiego sieć jest wykonana. Materiały tego t[...]

Perspektywy długoterminowego zastosowania elektrolitycznej metody dezynfekcji jonami miedzi i srebra do usuwania bakterii Legionella występujących w wodzie w wewnętrznych instalacjach wodociągowych budynków DOI:10.15199/17.2019.10.2


  1. Wstęp Bakterie z rodzaju Legionella doskonałe warunki do namnażania znajdują instalacjach wody ciepłej i zimnej (m.in. w zbiornikach do magazynowania wody, podgrzewaczach, głowicach natryskowych, zaworach czerpalne). Występowaniu i szybkiemu namnażaniu się tych mikroorganizmów zarówno w wodzie niedezynfekowanej, jak i w wodzie nieskutecznie dezynfekowanej, szczególnie sprzyja temperatura w zakresie od 20°C do 45°C. Ponadto w instalacjach wodnych pałeczki Legionella wchodzą w skład biofilmu powstającego na wewnętrznych powierzchniach przewodów i elementów urządzeń kontaktujących się z wodą, który chroni związane z nim mikroorganizmy przed niekorzystnymi czynnikami w tym środkami dezynfekcji. Wybór metody dezynfekcji stosowanej w wewnętrznych systemach ciepłej wody w budynkach w celu usuwania zanieczyszczenia mikrobiologicznego i zapobiegania kolonizacji przez baterie Legionella uwarunkowany jest wieloma czynnikami, wynikającymi ze specyficznych warunków panujących w danej instalacji wodnej. Najczęściej stosowane są metody chemiczne oparte na związkach chloru. Za jedną ze skuteczniejszych metod do usuwania zanieczyszczenia bakteriami Legionella, uważana jest metoda dezynfekcji ditlenkiem chloru [8]. Dezynfektant ten dobrze penetruje biofilm, w którym występują pałeczki Legionella i jednocześnie uchodzi on za substancję o stosunkowo niewielkim potencjalne korozyjnym. Zaletą dezynfekcji ditlenkiem chloru jest również to, że nie następuje pogorszenie walorów smakowych i zapachu wody (nie powstają związki chloroorganiczne, chlorofenole, chloroaminy) [3]. Wadą stosowania ditlenku chloru jest nietrwałość substancji czynnej i szybki jej rozkład, stąd też nie zawsze jest on skuteczny w przypadku eliminacji pałeczek Legionella. Spośród alternatywnych metod chemicznych duże zainteresowanie wzbudza między innymi metoda dezynfekcji jonami miedzi (Cu2+) i srebra (Ag+). Bakteriostatyczne i bakteriobójcze oddziaływanie tych pierwiastków [...]

Ocena skuteczności zastosowania ditlenku chloru do eliminacji bakterii z rodzaju Legionella z instalacji wody ciepłej


  W przeprowadzonych badaniach oceniono skuteczności dezynfekcji instalacji wody ciepłej z zastosowaniem automatycznego systemu generowania ClO2 w obiekcie użyteczności publicznej, gdzie wcześniej stwierdzono skażenie instalacji wody ciepłej pałeczkami Legionella. Ocenę działania ClO2 wykonano na podstawie wyników badań mikrobiologicznych prowadzonych w latach 2008-2010 w zakresie wykrywania bakterii Legionella metodą filtracji membranowej wg PN-EN ISO 11731-2:2008.Zastosowanie ditlenku chloru do ciągłej lub okresowej dezynfekcji instalacji wodociągowych jest uznawane za jedną z najbardziej skutecznych metod eliminacji bakterii z rodzaju Legionella z wody, zapobiegania ich namnażaniu się oraz usuwania biofilmu. W porównaniu do innych metod dezynfekcji chemicznej, metoda z zastosowaniem ditlenku chloru jest efektywniejsza, gdyż ditlenek chloru ma silniejsze działanie utleniające niż wolny chlor, poza tym działanie dezynfekujące występuje przy niższych dawkach tego związku. Zaletą dezynfekcji z zastosowaniem ditlenku chloru jest również to, że ten dezynfektant nie pogarsza walorów smakowych i zapachu wody (nie powstają związki chloroorganiczne, chlorofenole, chloroaminy) [8]. Charakteryzuje się on mniejszą korozyjnością niż wolny chlor dla instalacji wykonanych ze stali ocynkowanej. Dodatkowo, działanie ditlenku chloru jest prawie niezależne od wartości odczynu wody oraz wykazuje mniejszą zależność od temperatury, jak również jest bardziej skuteczny w przypadku dezintegracji struktury biofilmu. Wysoka skuteczność ditlenku chloru w niszczeniu biofilmu ma duże znaczenie w przypadku zwalczania bakterii z rodzaju Legionella w instalacjach wody ciepłej. Zdolność ta jest wynikiem nie tylko silnego działania utleniającego ClO2, ale przede wszystkim występowaniem bardzo dobrej penetracji w głębokie warstwy biofilmu [7]. Proces dezintegracji i usuwania biofilmu zachodzi w sposób efektywny w pierwszym okresie po rozpoczęciu dawkowania ditle[...]

 Strona 1