Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"PAWEŁ OLESZCZAK"

Natryskiwanie powłok detonacyjnych - niektóre procesy im towarzyszące

Czytaj za darmo! »

Procesy udarowe definiowane jako wysokoenergetyczne, w tym natryskiwanie pow.ok metod. detonacyjn. i zgrzewanie wybuchowe, formowanie penetratorow i inne, s. obrobkami materia.ow wykorzystuj.cymi bardzo wysokie ci.nienie, wywo.ywane du.. pr.dko.ci. zderzenia z jednoczesnym silnym odkszta.ceniem plastycznym (p.yni.ciem) materia.ow. Wyro.niaj.c. si. cech. tego rodzaju obci..enia jest chwilowa, lokalna zmiana g.sto.ci i temperatury na skutek dzia.ania procesu falowego, nie wyst.puj.cego w warunkach obci..e. statycznych. Intensywny rozwoj bada. procesow udarowych mia. miejsce w okresie drugiej wojny .wiatowej zw.aszcza w budowie uk.adow kumulacyjnych, obecnie powszechnie stosowanych w technice wojskowej i przemy.le wydobywczym ropy i gazu, syntezie diamentow, g.stych odmian azotku boru i innych dziedzinach. Po drugiej wojnie .wiatowej prace kontynuowano, a ich wyniki znalaz.y zastosowanie w wielu innych procesach technologicznych. Od pocz.tku przyjmowano podstawowe za.o.enie, .e materia. obci..ony wysokim ci.nieniem zachowuje si. podobnie do cieczy i do jego opisu mo.na stosowa. prawa hydrodynamiki [1, 2]. Nagromadzony bogaty dorobek do.wiadczalny, uzupe.niony pomiarami podstawowych parametrow obci..enia, pozwoli. na rewizj. za.o.e. i przedstawienie nowych pogl.dow o stanie materia.ow wyst.puj.cych w lokalnych strefach obci..enia bardzo wysokimi ci.nieniami dynamicznymi i ich wykorzystania w technologicznych procesach obrobki materia.ow. Pogl.dy te mo.na uj.. w nast.puj.cych grupach: 1. w kryszta.ach na zewn.trznych polach powstaje .nowyh rodzaj lokalnych stanow wzbudzonych. Znajduje si. on w rownowadze dynamicznej z otaczaj.cym o.rodkiem krystalicznym. Strefa ta zachowuje si. podobnie do przech.odzonej cieczy, jednak nie jest ani ciek.okrystaliczn. ciecz., ani stanem mikrokrystalicznym. Istnienie takich stref jest mo.liwe jedynie w ramach kryszta.u, w postaci dwufazowego systemu. Struktura ma wiele cech charakterystyczny[...]

Struktury powłok WC-Co i podłoży ze stali węglowych uformowanych natryskiwaniem detonacyjnym

Czytaj za darmo! »

Detonacyjne natryskiwanie powłok jest efektywną technologią wykorzystującą detonację gazów [1]. W odróżnieniu od nanoszenia powłok metodą płomieniową lub plazmową zapewnia ona minimalną porowatość, a także bardzo dobrą adhezję powłoki do podłoża. Powłoki detonacyjne stosuje się przede wszystkim w celu zwiększenia odporności na zużycie przez tarcie narzędzi, części maszyn o różnym przeznaczeniu oraz ich regeneracji. Metodą tą otrzymuje się wysokowytrzymałe powłoki kompozytowe stosowanie w wielu dziedzinach techniki, w tym materiałów pracujących w kontakcie z wodorem [2]. Jakość powłok, ich wytrzymałość, gęstość, przyczepność do podłoża, twardość, i związane z tym właściwości, zależą od prędkości cząstek proszku, która w tej metodzie przewyższa znacznie prędkość dźwięku. Duże prędkości zderzenia są w stanie wywołać nadzwyczaj wysokie ciśnienie, silne odkształcenia plastyczne włączenie z wystąpieniem mechanizmu rotacyjnego. W warunkach sprzyjających powstawaniu znacznych gradientów temperatury i naprężenia mogą następować chwilowe zmiany gęstości materiałów, zmiany składu fazowego, stanu skupienia w podłożu i cząstkach materiału natryskiwanego. Struktura powłok detonacyjnych uformowanych z proszków węglika wolframu z kobaltem stanowi nadal cenne uzupełnienie powłok formowanych metodą detonacyjną, dlatego poświęca się im nadal wiele uwagi. Podstawowym wskaźnikiem oceny właściwości natryskiwanych powłok jest ich struktura, której elementami są: skład fazowy, kształt natryskanych cząstek, granice między cząstkami, między warstwami w powłoce i w strefie oddzielającej powłokę od podłoża, umownie nazwanej strefą pośrednią. Strukturze stref pośrednich poświęcono wiele prac [3÷7], jednak mechanizm ich formowania pozostaje nadal problemem dyskusyjnym. Oczekują analizy takie zjawiska, jak: procesy rozdrobnienia materiałów powłokowych i w podłożu podczas formowania, wzajemne ich przemieszczanie, mechanizm i kinetyka zawirowań. Celem pracy[...]

 Strona 1