Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Tomasz Neumann"

Matematyczna teoria ewidencji w lokalizacji stacji nadawczo-odbiorczych na obszarach objętych monitorowaniem ruchu morskiego


  Automatyczny system identyfikacji AIS (Automatic Identification System) to technika, umożliwiająca wymianę danych pomiędzy statkami, morskimi obiektami stałymi, jak również jednostkami lotniczymi. Możliwa jest wymiana danych w relacji stacje brzegowe - obiekty na morzu. Technika ta zapewnia możliwość śledzenia ruchu oraz nadzór nad obiektami pozostającymi w strefie odpowiedzialności. Schemat działania systemu pokazano na rys. 1.Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie aplikacji AisNET, opracowanej oraz zaimplementowanej przez autora, jako narzędzia przeznaczonego do projektowania i symulacji ruchu statków oraz - co istotniejsze - wymiany danych między statkami pływającymi w rejonach ograniczenia ruchu. AIS - OGÓLNA CHARAKTERYSTKA Każdy statek, wyposażony w urządzenie systemu automatycznej identyfikacji AIS, wykryje, w zakresie działania urządzeń UKF, inne jednostki i otrzyma od nich przewidziany protokołem zestaw danych. Aby uniknąć wzajemnego zagłuszania, dane są nadawane w systemie SOTDMA (Self-Organizing Time Division Multiple Access) - samoorganizowanego wielodostępu w dziedzinie czasu. Każdy statek przez krótki czas nadaje, powtarzając to nadawanie w odstępach zależnych od prędkości i zmiany kursu. Czas ten wynosi około 10 sekund dla statków poruszających się szybko lub zmieniających [...]

Systemy monitorowania obszarów transportu morskiego


  Stacje obserwacyjne, monitorujące przebieg ruchu morskiego w określonych obszarach, realizują wiele zadań istotnych z punktu widzenia zapewnienia bezpieczeństwa transportu. Do najważniejszych z nich można zaliczyć usprawnienie, zabezpieczenie oraz zwiększenie przepustowości ruchu w nadzorowanych obszarach morskich. Odpowiednia obserwacja w badanym obszarze morskim może zapewnić wprowadzenie odpowiednich reguł nadzoru, kontroli oraz sterowania przez lądowe stacje służby kontroli ruchu VTS (Vessel Traffic Service), operatorów systemu zarządzania i kontroli ruchu statków VTMS (Vessel Traffic Management System) oraz operatorów systemu monitorowania ruchu statków i przekazywania informacji VTMIS (Vessel Traffic Management Information System). Przez zapewnienie odpowiedniej obserwacji rozpatrywanego obszaru morskiego uzyskuje się zmniejszenie niebezpieczeństwa kolizji uczestników ruchu. Zapewnienie odpowiedniego dozoru przyczynić się może również do zmniejszenia wejść obiektów morskich na przeszkody nawigacyjne w obszarach nadzorowanych przez systemy monitorujące. Wspomniane czynniki mają także znaczący wpływ na zmniejszenie zagrożenia dla naturalnego środowiska morskiego zanieczyszczeniami spowodowanymi przez statki. Po spektakularnych katastrofach statków MT Torrey Canyon (1967 r.) na wodach przybrzeżnych Kornwalii, MT Amoco Cadiz (1978 r.) na wodach przybrzeżnych Bretanii, MT Exxon Valdez (1989 r.) u wybrzeży Alaski, MV Erika (1999 r.) u wybrzeży Brytanii czy też MT Prestige (2002 r.) w Zatoce Biskajskiej i katastrofalnych w skutkach dla środowiska naturalnego wyciekach transportowanej ropy naftowej skażenie plaży i strefy przybrzeżnej dotknęło nie tylko człowieka, ale również mieszkańców środowiska wodnego [3]. Każda z podobnych do wspomnianych katastrof wywołuje dyskusję na temat zwiększenia bezpieczeństwa uczestników ruchu morskiego. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż zapewnienie odpowiedniej obserwacji stref przybrzeż[...]

Problem wyboru trasy w sieci telekomunikacyjnej z opisem połączeń za pomocą liczb rozmytych


  W niniejszym artykule przedstawiono problem wyboru tras w sieci telekomunikacyjnej. Do jego przedstawienia wykorzystano graf, opisujący połączenia pomiędzy wybranymi węzłami, w którym połączenia opisano krawędziami. Zaproponowano metodę obliczeń wykorzystaną w innych znanych systemach transportowych. W systemach zarządzania transportem jedną z najbardziej istotnych kwestii jest zapewnienie najkrótszej drogi pomiędzy punktem źródłowym a punktem docelowym. W opisie struktury pomiędzy punktami pośrednimi odległości mogą przyjmować nie tylko oczywiste wartości związane z fizyczną odległością, lecz często są reprezentowane wartościami czasu, jaki potrzebny jest do pokonania danego odcinka lub też kosztu związanego z transportem. Jednym z podejść przy wyszukiwaniu połączeń pomiędzy punktami jest wykorzystanie grafowego opisu tych połączeń. Podczas rozwiązywania problemu analizuje się skierowany graf acykliczny G, składający się ze zbioru wierzchołków V = {1,2,...,N}, zbioru uporządkowanych par nazwanych krawędziami skierowanymi, który jest podzbiorem zbioru będącego iloczynem kartezjańskim, tj. A Í N x N. Każda krawędź jest opisana wierzchołkami (i ,j), gdzie i, j Î N, dla których dana krawędź stanowi połączenie. Przyjmuje się, że ruch po grafie jest możliwy tylko w kierunku wskazanym przez krawędzie, zatem krawędź (i ,j) stanowi połączenie od wierzchołka i do wierzchołka j. W klasycznej teorii grafów wartości przypisane poszczególnym krawędziom, określane mianem wag, są reprezentowane jako liczbowe wartości rzeczywiste. [...]

 Strona 1