Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Mariusz Głąbowski"

BADANIA WIELOUSŁUGOWYCH PÓL KOMUTACYJNYCH ZŁĄCZAMI PRZELEWOWYMI I ADAPTACYJNYMI MECHANIZMAMI PROGOWYMI DOI:10.15199/59.2015.8-9.73


  W artykule przedstawiono rezultaty badań symulacyjnych wielousługowych pól komutacyjnych z łączami przelewowymi i mechanizmami progowymi. Mechanizmy te wykorzystano do sterowania prawdopodobieństwem blokady klas ruchu czasu rzeczywistego, dla których nie jest możliwe zwiększenie czasu ich obsługi. Ł􀄅cza przelewowe wykorzystano do obsługi klas ruchu czasu rzeczywistego dla których nie można zmniejszyć wielkości żądanych zasobów, natomiast mechanizmy progowe - do obsługi klas ruchu czasu rzeczywistego, dla których możliwe jest zmniejszenie wielkości przydzielanych zasobów. Badania potwierdziły efektywność zastosowanych mechanizmów do kształtowania prawdopodobieństwa blokady w wielousługowych polach komutacyjnych. 1. WPROWADZENIE Działanie współczesnych sieci teleinformatycznych zależy w dużej mierze od parametrów urządzeń przełączających, stosowanych w węzłach sieciowych. Podstawą takich urządzeń są wielousługowe pola komutacyjne, tj. pola obsługujące mieszaninę wielu klas ruchu o zróżnicowanych przepływnościach [1]. Zakłada się, że w takich polach będą zaimplementowane odpowiednie mechanizmy kształtowania ruchu [2][3][4], tzw. mechanizmy progowe [3][4][5]. Mechanizmy te mogą - po przekroczeniu określonego progu obciążenia systemu - ograniczyć wielkość zasobów przydzielanych przyjmowanym określonym strumieniom ruchu, przy jednoczesnym utrzymaniu czasu obsługi (strumienie ruchu adaptacyjnego) lub jego wydłużeniu (strumienie ruchu elastycznego). Mechanizmy progowe wymagają wprowadzenia do systemu pojedynczego progu w systemach jednoprogowych (ang. STS - Single Threshold System) [3][4][5] lub kilku progów w systemach wieloprogowych (ang. MTS - Multi Threshold System) [3][4][6][7]. Możliwość zastosowania mechanizmów progowych w wielousługowych polach komutacyjnych była analizowana w pracach [8][9][10]. Uzyskane rezultaty badań wskazują na możliwość znacznego obniżenia prawdopodobieństwa blokady z[...]

SYMULATOR WĘZŁÓW ELASTYCZNYCH SIECI OPTYCZNYCH OPARTYCH NA STRUTURZE 3-SEKCYJNEGO POLA CLOSA DOI:10.15199/59.2018.8-9.59


  1. WSTĘP Zwiększająca się różnorodność usług sieciowych, o wzrastającym zapotrzebowaniu na przepływności, oraz liczba urządzeń dołączonych do globalnej sieci transmisji danych, stawia nowe wymagania przed sieciami telekomunikacyjnymi. W celu sprostania tym wymaganiom niezbędne jest nie tylko zwiększanie przepływności łączy telekomunikacyjnych, ale także - w coraz większym stopniu - zapewnienie możliwości różnicowania jakości obsługi różnych klas strumieni ruchu w węzłach telekomunikacyjnych. W ciągu ostatnich lat rozwój sieci optycznych, zarówno dostępowych, jak i szkieletowych, spowodował, że stały się one podstawowymi rozwiązaniami oferującymi równocześnie wysokie przepływności oraz mechanizmy przydziału zasobów i różnicowania jakości obsługi. Aktualnie, wraz z rozwojem techniki DWDM (ang. Dense Wawelength Division Multiplexing), optyczne sieci telekomunikacyjne następnej generacji są przedmiotem zainteresowania wielu ośrodków naukowych oraz tematem wielu publikacji [1][2]. Technologie sieci optycznych pozwalają zwiększyć prędkość transmisji do 100 Gb/s, 400 Gb/s, lub nawet 1 Tb/s. Możliwość efektywnego wykorzystania tak dużych przepływności sieci na potrzeby użytkowników o różnych żądaniach, znacznie mniejszych od pojemności sieci, zapewnia realizacja koncepcji elastycznych sieci optycznych (ang. Elastic Optical Networks) [3], tj. sieci, które umożliwiają elastyczny przydział zasobów sieciowych dla różnych ścieżek optycznych. W sieciach DWDM koniecznym staje się zastosowanie optycznych pól komutacyjnych, zdolnych do konwersji oraz transmisji sygnałów optycznych na różnych długościach fali świetlnych. Prace badawcze w obszarze optycznych pól komutacyjnych dotyczą głównie opracowania nowych nieblokowalnych struktur optycznych pól komutacyjnych [4]. Budowa takich pól wiąże się z bardzo dużą liczbą punktów komutacyjnych lub ze złożonymi algorytmami sterowania zestawianiem połączeń. Drugim obszarem badań, będącym temate[...]

MODELOWANIE PRZELEWOWEGO RUCHU PASCALA DOI:10.15199/59.2019.7.37


  1. WSTĘP Mechanizm przelewu ruchu telekomunikacyjnego jest jedną z najstarszych technik optymalizacji obciążenia zasobów sieciowych. Swoją popularność zyskał dzięki utrzymywaniu żądanych parametrów jakościowych przy jednoczesnej minimalizacji wielkości zasobów sieciowych. W przypadku stosowania mechanizmu przelewu ruchu zasoby sieciowe dzielone są na dwa typy. Jednym z nich są zasoby pierwotne, nazywane bezpośrednimi, na które trafiają strumienie zgłoszeń ruchu oferowanego systemowi telekomunikacyjnemu przez użytkowników. Drugim typem są zasoby wtórne, nazywane alternatywnymi, obsługujące ruch zablokowany w zasobach pierwotnych. Pierwszy typ zasobów posiada wysoki stopień wykorzystania, ponieważ obsługuje ruch, którego wielkość natężenia skutkuje przekroczeniem założonego współczynnika strat systemu. Zgłoszenia odrzucone przez zasoby pierwotne ze względu na ich poziom zajętości, lub przyjętą politykę obsługi zgłoszeń, są przekierowywane na drugi typ zasobów. Są to zasoby o małych stratach, ale jeżeli ich aktualny stan także nie pozwala na realizację obsługi przekierowanego zgłoszenia, to jest ono wtedy tracone [23], [47]. Pierwszymi systemami telekomunikacyjnymi wykorzystującymi przelew ruchu były jednousługowe jednokanałowe sieci hierarchiczne [16], [12], [13], [44], [45], [38], [34], [5], [1], [47], [2]. Rozwój badań nad systemami przelewowymi pojawił się wraz z sieciami z integracją usług, m. in. ISDN (ang. Integrated Services Digital Network) lub sieciami bezprzewodowymi UMTS (ang. Universal Mobile Telecommunications System). Obecnie mechanizm ten znalazł wiele zastosowań m.in. w sieciach optycznych (np. w sieci Optical Burst Switching Networks) [19], [37], w sieciach komórkowych 2G, 3G, 4G [49], [27], [8], [17], [24], [18], [23], [48], w sieciach pakietowych [31], [15], [35] oraz w polach komutacyjnych [42], [29], [33]. W sieciach informatycznych mechanizm ten stosowany jest w celu poprawy wydajności chmur oblicz[...]

Platforma rozwijania i testowania nowych protokołów rutingu


  Nowe protokoły rutingu najczęściej są testowane z wykorzystaniem specjalistycznych narzędzi symulacyjnych, takich jak np. NS3. Takie podejście umożliwia prowadzenie testów zachowania się protokołów w sieci składającej się z bardzo dużej liczby węzłów. Wiarygodność otrzymanych wyników zależy jednak od poprawności implementacji samego środowiska testowego. Otrzymane rezultaty przybliżają efektywność działania nowego protokołu rutingu. W dalszej fazie rozwijania tego protokołu konieczna jest jego implementacja i ponowne testowanie. Implementacja z wykorzystaniem specjalizowanych urządzeń jest jednak skomplikowana. Wymaga dostępu do API (Application Programming Interface) danej platformy sprzętowej lub kodu z oprogramowaniem urządzenia. Konieczne jest zatem podpisanie specjalnej umowy z producentem. Pojawiają się kłopoty z licencjonowaniem rutingu zaimplementowanego na potrzeby testu algorytmu. Istnieje możliwość, że z przyczyn prawnych tak powstała implementacja nie będzie mogła być kodem referencyjnym. Alternatywą dla implementacji protokołów z wykorzystaniem dedykowanych urządzeń są rozwiązania typu ruter programowy. Oprogramowanie takie może działać na fizycznej lub wirtualnej maszynie. Nie narzuca ono architektury procesora. Do jego działania wystarczy urządzenie z systemem operacyjnym, np. Windows, Linux, Free BSD, Solaris. Testowanie nowo opracowanego protokołu rutingu z wykorzystaniem rutera programowego stanowi jednak czynność dość czasochłonną. W każdym węźle konieczna jest instalacja tego rutera. Każda modyfikacja implementacji algorytmu rutingu wymaga aktualizacji oprogramowania każdego z węzłów. W przypadku najprostszej instalacji (bez kompilacji skrośnej) jest to związane z koniecznością rekompilacji kodu w każdym z węzłów. Zastosowanie maszyn wirtualnych upraszcza aktualizację oprogramowania, jednak nie rozwiązuje w pełni problemu. Praca w sieci wirtualnej nie daje również rzeczywistych rezultatów. Węzły 58 PRZEGL[...]

MODELOWANIE MECHANIZMÓW RÓWNOWAŻENIA OBCIĄŻENIA W SAMOOPTYMALIZUJĄCYCH SIE˛ SIECIACH KOMÓRKOWYCH 4G DOI:10.15199/59.2015.8-9.71


  W artykule przedstawiono przybli˙zony model grupy komórek sieci LTE z zaimplementowanym mechanizmem równowaz ˙enia obcia˛z˙enia. Do modelowania grupy komórek zaproponowano wykorzystanie odpowiednio zmodyfikowanego modelu wia˛zki niepełnodoste˛pnej (Erlang’s Ideal Grading). Opracowane rozwia˛zanie umoz˙liwia wyznaczenie podstawowych charakterystyk ruchowych w rozwa˙zanym systemie, tj. rozkładu zaj˛eto´sci oraz prawdopodobie´nstwa blokady/strat. Ze wzgl˛edu na przybli˙zony charakter proponowanego modelu, rezultaty uzyskane na jego podstawie zostały porównane z wynikami symulacji cyfrowej. 1. WPROWADZENIE Wcelu efektywnego wykorzystania zasobów sieci komórkowych, w tym w szczególno´sci sieci wielousługowych 4G, konieczne stało si˛e opracowanie mechanizmów umoz˙liwiaja˛cych optymalizacje˛ rozpływu ruchu mie˛dzy sa˛siaduja˛cymi ze soba˛ komórkami. W wyniku badan´ prowadzonych m.in. przez organizacje 3rd Generation Parntership Project (3GPP) [1] oraz Next Generation Mobile Networks [2], opracowano koncepcj˛e samoorganizuja ˛cych (samooptymalizuja˛cych, samokonfiguruja˛cych) sie˛ sieci, w których kluczowym elementem jest równowa˙zanie obcia˛z˙enie poszczególnych komórek sieci komórkowych. Opracowana koncepcja równowaz˙enia obcia˛z˙enia umoz˙liwia uwzgle˛dnienie zmieniaja˛cego sie˛ w czasie obcia˛z˙enia poszczególnych komórek - wynikaja˛cego m.in. mobilnos´ci uz˙ytkowników - i polega na przenoszeniu poła˛czen´ (ruchu) z komórek o wysokim obcia˛z˙eniu do sa˛sia˛duja˛cych (choc´ nie zawsze - [3]) komórek o mniejszym obcia˛z˙eniu. Tak optymalizowany rozpływ ruchu w sieciach komórkowych umo˙zliwia zarówno lepsze wykorzystanie zasobów sieci, jak i poprawienie parametrów jako´sci obsługi (qualiy of service, quality of experience) strumieni ruchu wielousługowego, generowanego przez u˙zytkowników ko´ncowych. Efektywne działanie mechanizmu równowaz˙enia obcia˛z˙enia wymaga w pełni zautomatyzowanego procesu dynamicznej zmiany parame[...]

MODELOWANIE ŹRÓDEŁ RUCHU DLA SIECI PRZEMYSŁOWEGO INTERNETU RZECZY DOI:10.15199/59.2019.7.9


  1. WPROWADZENIE Od wielu lat obserwujemy dynamiczny wzrost liczby dost˛epnych usług internetowych opartych na protokole IP i technologii Ethernet. Jednym z najnowszych obszarów implementacji nowych usług sa˛ rozwia˛zania wprowadzane do tzw. internetu rzeczy (Internet of Things) oraz jego wersji przemysłowej (IIoT - Industrial Internet of Things) [1], [2]. Popularno´s´c IIoT ro´snie wraz ze wrostem popularno´sci koncepcji Przemysłu 4.0 [3]. W sieciach IIoT przesyłane be˛da˛ strumienie ruchu znane z sieci przemysłowych oraz ruchy do tej pory znane z biurowych sieci komputerowych oraz Internetu. Przesyłanie tak ró˙znych ruchów w jednej sieci powinno by´c uwzgl˛edniane ju˙z na etapie projektowania oraz wymiarowania sieci. Odpowiednie modelowanie ruchu jest wa˙zne tak˙ze z punktu widzenia analizy mechanizmów zarza˛dzania ruchem stosowanych w takich sieciach. Ewolucyjne zmiany wprowadzone w sieciach przemysłowych obejmuja˛ równiez˙ zmiany w komunikacji i systemach sterowania. Pocza˛tkowo zamknie˛te standardy sieci przemysłowych oferowane przez wioda˛cych producentów urza˛dzen´ i sterowników automatyki przemysłowej zmierzaja˛ w kierunku standardów otwartych. Wiele spo- ´sród nich opiera si˛e na standardach ethernetowych, wykorzystuja ˛c Ethernet jako siec´ transportowa˛ lub ja˛ nieco modyfikuja ˛c. W porównaniu z dotychczas stosowanymi rozwia ˛zaniami, rozwia˛zania oparte na ethernecie zapewniaja˛ wie˛ksza˛ wydajnos´c´, potencjalnie nieograniczona˛ liczbe˛ urza˛dzen´ podła˛czonych do sieci produkcyjnej oraz wie˛kszy zasi˛eg. Zainteresowanie przemysłowym wykorzystaniem rozwia˛zan´ etherentowych przyczyniło sie˛ do podje˛- cia prac standaryzacyjnych, których celem jest opracowanie niezale˙znego standardu dedykowanego dla sieci przemysłowych [4]. W celu poszerzenia wiedzy o charakterze ruchu generowanego w sieciach przemysłowych opartych na ehernecie, konieczne jest poznanie parametrów ruchu w sieci, generowanego przez wszystkie [...]

 Strona 1