Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"DANUTA WOJCIESZYŃSKA"

Mikrobiologiczny rozkład chlorofenoli, uciążliwych odpadów przemysłu chemicznego


  Chlorofenole jako trudnodegradowalne odpady poprzemysłowe dostają się w znacznych ilościach do środowiska naturalnego. Ze względu na wysokie koszty chemicznego oczyszczania środowisk zanieczyszczonych tymi związkami, coraz więcej uwagi poświęca się mikrobiologicznej degradacji chlorofenoli. Ich biodegradacja przebiega zazwyczaj jednym z dwóch szlaków metabolicznych. Monoi dichlorofenole ulegają rozkładowi poprzez chlorokatechol, natomiast wyżej chlorowane fenole przekształcane są poprzez redukcyjne odchlorowanie. A review, with 56 refs., of metabolic path ways for biochem. degrdn. of persistant Cl-contg. phenols, esp. via resp. chlorocatechols. Rozwój przemysłu energetycznego, chemicznego i metalurgicznego przyczyniał się w przeszłości do degradacji środowiska naturalnego. W ciągu ostatnich dwudziestu lat, dzięki znacznemu usprawnieniu technologii w kierunku ograniczenia emisji związków lotnych do powietrza, jak również zmniejszenia zrzutu zanieczyszczeń ściekowych, odpady poprzemysłowe stały się mniej uciążliwe. Jednak pomimo tych starań do środowiska naturalnego nadal dostają się znaczne ilości związków organicznych i nieorganicznych, które mają ograniczoną podatność na degradację. Wśród związków ksenobiotycznych, wysoce uciążliwych ze względu na dużą toksyczność i trwałość w środowisku, a dostających się do środowiska naturalnego w tysiącach ton rocznie, są chlorofenole. Praktyczne zastosowanie w przemyśle chemicznym znalazło 9 chlorofenoli: 3 monochlorofenole, 2,4-dichlorofenol (2,4-DCP), 2,4,6- i 2,4,5-trichlorofenole (2,4,6- i 2,4,5-TCP), 2,3,4,5- i 2,3,4,6-tetrachlorofenole (2,3,4,5- i 2,3,4,6- TeCP) oraz pentachlorofenol (PCP). Stosowane są one lub powstają jako niepożądane produkty uboczne w zakładach zgazowywania paliw stałych i przeróbki ropy naftowej, w produkcji tworzyw sztucznych, barwników oraz środków ochrony roślin1-3). Chlorofenole kumulują się i pozostają w powierzchniowych warstwach gruntów oraz w osad[...]

Cinnamic acid and its hydroxy derivatives. Synthesis and application. Kwas cynamonowy i jego hydroksypochodne. Synteza i praktyczne zastosowanie


  A review, with 39 refs., of methods for chem. and biochem. synthesis of cinnamic, p-cumaric and 2,3-dihydroxycinnamic acids as well as their further enzymatic conversion to the org. intermediates. Kwas cynamonowy i jego hydroksypochodne są cennymi substratami wielu syntez organicznych. Stosowane do ich syntezy metody Knoevenagla, Perkina i Hecka wymagają często użycia toksycznych substancji oraz charakteryzują się wysokimi kosztami katalizy. Zainteresowanie metodami biosyntezy kwasu cynamonowego pozwoliło na wyodrębnienie szczepów zdolnych do jego syntezy poprzez dezaminację aminokwasów aromatycznych z wydajnością pozwalającą na ich komercyjne wykorzystanie. W dobie narastającego zainteresowania problemami ochrony środowiska i zdrowia człowieka, przy jednocześnie wzrastającej liczbie nowych, opornych na leki patogenów oraz zapadalności na choroby cywilizacyjne, poszukuje się skutecznych i bezpiecznych substancji pozwalających na zwalczanie patogenów oraz leczenie różnych schorzeń. Coraz częściej takich substancji poszukuje się w środowisku naturalnym lub w ich syntezę angażuje się mikroorganizmy. Do substancji pochodzenia naturalnego, spełniających te kryteria, można zaliczyć kwas cynamonowy (CIN) i jego hydroksypochodne.W kwasie cynamonowym, reszta kwasu akrylowego jest podstawiona pierścieniem benzenowym przy trzecim atomie węgla. Naturalne hydroksylowe pochodne kwasu cynamonowego mają w pierścieniu aromatycznym jedną (np. kwas kumarowy COU) lub więcej grup hydroksylowych (np. kwas kawowy CAF). Kwasy te występują w roślinach, głównie jako składniki lignin i biorą udział w ich wiązaniu do celulozy i hemicelulozy. Ponadto występują w karotenach i flawonoidach, a u mikroorganizmów są substratami w syntezie enterocyn lub niektórych antybiotyków. Występują powszechnie w korze drzew, w nasionach, ziarnach zbóż, owocach i w olejkach eterycznych. W formie niezwiązanej w środowisku pojawiają się w wyniku rozkładu drewna. [...]

 Strona 1