Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Tomasz ZAWADA"

Program strategiczny "TARCZA POLSKI"


  Podejmując się realizacji Programu "TARCZA POLSKI" Grupa BUMAR przyjęła poniższe założenia: - Opracowany system powinien spełniać oczekiwania Polskich Sił Zbrojnych dotyczące modernizacji polskiego systemu OPL. W szczególności należy zapewnić:  integrację z obecnym i perspektywicznym systemem Obrony Powietrznej,  możliwość wykorzystania wszystkich lub wybranych komponentów w strukturach OP NATO,  modułowość struktury systemu, która zapewni skalowalność architektury i elastyczność wykorzystania komponentów systemu,  możliwość etapowej modernizacji systemu OPL rozumianej jako jednoczesne korzystanie z posiadanych i pozyskiwanych, w ramach programu, środków przeciwlotniczych celem zachowania ciągłości funkcjonowania systemu OP w tym czasie. - Należy znaleźć partnera zagranicznego, producenta rakiet (zestawów rakietowych) średniego i krótkiego zasięgu, który będzie gotowy przekazać polskiemu przemysłowi technologie produkcji przeciwlotniczych zestawów rakietowych i wesprzeć polski przemysł w procesie realizacji programu. - Zapewnić maksymalną polonizację systemu. W tym celu należy wykorzystać dorobek polskiego przemysłu, w szczególności opracowane w ramach realizacji programów na rzecz MON sensory radiolokacyjne i elektrooptyczne, środki rakietowe i artyleryjskie bardzo krótkiego zasięgu oraz systemy C2. Proces polonizacji nie powinien ograniczać możliwości taktycznych pozyskiwanych rakiet, które będą osiągane w środowisku oryginalnym systemu. - Zapewnić aby polski przemysł pozyskał i wdrożył technologie (np. dzięki transferowi w ramach offsetu, w tym przede wszystkim offsetu związanego z zakupem rakiet MR i SR), niezbędne do:  produkcji rakiet krótkiego i średniego zasięgu,  realizacji wsparcia eksploatacji systemu ILS (ang. Integrated Logistic Support),  przygotowania i realizacji przyszłych modernizacji systemu (ang. future system up-grading). Celem polonizacji jest [...]

Ostatnia linia obrony - system kierowania ogniem dla baterii armat przeciwlotniczych


  Współczesne rozwiązania z zakresu systemów Obrony Powietrznej przewiduje warstwową koncepcję zwalczania środków napadu powietrznego. W obrębie każdej warstwy dąży się do zniszczenia lub uniemożliwienia wykonania zadania bojowego agresorowi. W zależności od rozpiętości warstwy oraz innych parametrów używane są różne sensory (radary bardzo krótkiego zasięgu, systemy pasywne, głowice optoelektroniczne) oraz efektory pozwalające na rozpoznanie, śledzenie oraz zwalczanie celu. Ostatnią "linią obrony" jest warstwa bardzo krótkiego zasięgu (V-SHOR AD), w dużym przybliżeniu rozpięta na sferze o promieniu do kilkunastu kilometrów.Wewnątrz niej w przypadku przedarcia się celu przez warstwy zewnętrzne następuje aktywowanie efektorów np. wyrzutnie rakiet typu Grom, Piorun i stacjonarne lub mobilne baterie armat przeciwlotniczych typu S‑60, Tunguska, Hydra czy Loara. Same armaty pomimo wyposażenia w nowoczesne systemy automatyki, stabilizacji oraz sprzęg z dostępnymi sensorami ograniczone są czynnikiem ludzkim w postaci doświadczenia i refleksu operatora. We współczesnym teatrze działań wojennych operator (który jednak cały czas decyduje o otwarciu ognia) musi być wspierany zaawansowany System Kierowania Ogniem pozwalający na ocenę sytuacji oraz sterowanie wieloma armatami równolegle. System Kierowania Ogniem System Kierowania Ogniem ma bardzo szeroki zakres działania ze względu na zautomatyzowanie szeregu procesów związanych ze skutecznym śledzeniem obiektów poruszających się w monitorowanej przestrzeni powietrznej. Procesy te są podstawą stowarzyszonych systemów automatycznego sterowania baterii armat lub wyrzutni rakiet. Główne składowe przeciwlotniczej baterii armat to:R adiolokacyjna Stacja Wstępnego Poszukiwania RSWP traktowana jako podstawowy sensor wykrywający i lokalizujący cele w obrębie perymetru systemu. ● R adiolokacyjna Stacja Śledząca RSS. Jest to radar przejmujący zadanie śledzenia wykrytego obiektu. Charakte[...]

Model and design of integrated LTCC piezoelectric accelerometer and package


  Low Temperature Co-fired Ceramics (LTCC) and thick-film technology can be applied not only in fabrication of multilayer electronic circuits, but also in microsystem technology [1, 2]. The LTCC technology is based on flexible ceramic tape processing. 3-dimensional devices with cavities, channels, beams and diaphragms are made of properly machined stacked layers of the ceramic tape. It is possible to build various type of sensors e.g. pressure sensor [5] and force sensor [3] utilizing the LTCC technology. There is also possible to use ceramic materials to fabricate packages for electronic circuits or devices made of e.g. Si [4]. In this paper the model and preliminary project of the LTCC package for piezoelectric accelerometer are presented. The sensor has been successfully designed and manufactured previously. Unpackaged sensor is presented in Fig. 1a. The sensor is made of the LTCC with TF2100 PZT thick film (Meggitt Sensing Systems, Kvistgaard,[...]

 Strona 1