Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Aleksandra Mariak"

Wyznaczanie wytrzymałości betonu na podstawie funkcji dojrzałości wg amerykańskiej normy ASTM C1074-11 DOI:10.15199/33.2015.04.19


  Artykuł poświęcono wyznaczaniu wytrzymałości betonu na podstawie funkcji dojrzałościwg normyASTMC1074-11 (ang. Maturity Method). Metoda bazuje na rejestracji zmian temperatury w trakcie hydratacji dojrzewającego betonu.Wartykule zaprezentowano procedurę badawczą służącą wyznaczeniu funkcji dojrzałości dla wybranej mieszanki betonowej oraz zależności wytrzymałość-dojrzałość. Celem badań jest wyznaczanie zmian w czasie rzeczywistej wytrzymałości młodego betonu dojrzewającego w elementach konstrukcji. Metoda znajduje zastosowanie w trakcie prowadzenia robót betonowych w warunkach obniżonej temperatury,wtrakciewytwarzania elementówsprężanych lub betonowania niestandardowych elementówwielkogabarytowych. Słowa kluczowe: elementy betonowe, dojrzewanie betonu, wytrzymałość na ściskanie.Wkonstrukcjach betonowych i żelbetowych wytrzymałość betonu jest określana po 28 dniach naturalnego dojrzewania. Wynika to z faktu, że klasyczne cementy portlandzkie charakteryzowały się relatywnie wolnymprzyrostem wytrzymałości w czasie, a za stan reprezentatywny dojrzałości betonu przyjmowało się stan, w którym zaszła już większość procesu hydratacji. W nowoczesnych cementach portlandzkich szybkość hydratacji jest znacznie większa, ponieważ mają one większą powierzchnię właściwą [1]. Znajomość zależności wytrzymałość - czas dojrzewania jest niezwykle istotna przy prowadzeniu robót w obniżonej temperaturze, betonowaniu na znacznej wysokości czy budowie niestandardowych, wielkogabarytowych konstrukcji żelbetowych. Precyzyjna informacja o wytrzymałości betonu we wczesnym wieku pozwala na podjęcie decyzji o usunięciu deskowań lub podpór tymczasowych, rozpoczęciu procesu sprężania konstrukcji, a także przynosi korzyści związane z usprawnieniem produkcji w zakładach prefabrykacji [1, 2, 3]. Celemartykułu jest przedstawienie eksperymentalnej weryfikacji procedury oceny wytrzymałości betonu wg ASTM C1074-11 [4, 5]. Dojrzałość betonu Wytrzymałoś[...]

Włókna polimerowe jako alternatywa włókien stalowych stosowanych w betonie DOI:10.15199/33.2016.02.13


  Betony ze zbrojeniem strukturalnym należą do materiałów kompozytowych. Obecność włókien zwiększa wytrzymałość na rozciąganie i rozciąganie przy zginaniu, udarność, a także zapobiega powstawaniumikrorys i spękań.Wartykule omówiono podstawowe parametry włókien stalowych i makrowłókien polimerowych oraz ich wpływ na właściwości dojrzewającego i stwardniałego betonu. Szczególną uwagę zwrócono na zalety makrowłókien polimerowych w stosunku do włókien stalowych. Włókna syntetyczne znajdą zastosowanie przy budowie obiektów, w przypadku których istotne będzie ograniczenie spękań skurczowych, duża odporność na udarność, korozję i wysoką temperaturę. Fibrobetony coraz częściej stanowią istotny element przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych. Słowa kluczowe: fibrobeton, beton kompozytowy, makrowłókna polimerowe, włókna stalowe.Fibrobeton to materiał kompozytowy złożony z cementu, kruszywa grubego, kruszywa drobnego,wody, domieszek chemicznych, dodatków i włókien. Łączna długość włókien w1m3 betonuwynosi od kilku do kilkunastu kilometrów. Do najbardziej popularnych należąwłókna stalowe, jednakże coraz częściej zastępuje się je makrowłóknami polimerowymi. Fibrobetonywporównaniu z betonem zwykłymcharakteryzują się zwiększonąwytrzymałością na rozciągnie przy zginaniu oraz na rozciąganie, odpornością na zarysowania, pęknięcia czy uderzenia [2, 4, 5]. Oba typy włókienmają odmienne cechy, awybórwłaściwego zbrojenia rozproszonego zależy od przeznaczeniamieszanki imiejscawbudowania. Właściwości fizyczne i mechaniczne makrowłókien polimerowych iwłókien stalowych podanowtabeli 1.Wymagania dotyczące włókien zawarte są wPN-EN14889-1:2007 oraz PN-EN 14889-2:2007. Podstawowe parametry włókien wpływające na właściwości fibrobetonu to: długość, średnica, wytrzymałość na rozciąganie oraz geometria. Niezwykle istotny jest także stosunek długości włókna l do jego średnicy d określanymianemsmukłości.Makrowłókna polimerowe dzieli się na dwie klasy. K[...]

Analiza pracy elementów konstrukcyjnych budynku Afrykarium na podstawie monitoringu technicznego DOI:10.15199/33.2017.06.22


  Afrykarium-Oceanarium, stanowiące budynek użyteczności publicznej na terenie Miejskiego Ogrodu Zoologicznego weWrocławiu,ma długość 160,1m, szerokość 53,9 m i wysokość 15 m. Przylega do niego budowla w formie statku (rysunek 1) o długości 55,8 m, szerokości 15,3 m i wysokości 11,6 m. Obiekt zaprojektowano jako trzykondygnacyjny z jednym poziomem podziemnym i dwoma nadziemnymi. Łączna kubatura brutto obiektów to 184 271,25 m3 [3, 4, 6]. W budynku Afrykarium-Oceanarium zastosowano rozwiązania konstrukcyjne ze ścianami żelbetowymi o zmiennej geometrii. Istotne było zapewnienie szczelności podziemnej części budynku posadowionej na wielopoziomowej płycie żelbetowej z betonu wodoszczelnego na poziomie 6 m poniżej zwierciadła wody. Na terenie obiektu zlokalizowano baseny zewnętrzne i wewnętrzne, m.in. basen dla rekinów, którego ściana została obciążona znacznym słupem wody. Wyzwaniem była także konstrukcja podcienia, tj. wspornika żelbetowego o wysięgu poziomym ok. 13 m [2]. Przekrycie dachowe o rozpiętości do 43 m wykonano z folii ETFE (tetrafluoroetylen) jako częściowo otwierane, bez podpór pośrednich, a rygle łukowe, płatwie oraz lamele sufitu z drewna klejonego. System monitoringu konstrukcji Ze względu na nietypowe rozwiązania konstrukcyjne wynikające z projektu architektonicznego i przeznaczenia obiektu [5], budynek wyposażono w system monitorowania konstrukcji (SMK). Umożliwia on gromadzenie dan[...]

 Strona 1