Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Jacek Iwanek"

Zmiany stężeń zanieczyszczeń powietrza w centrum Warszawy w latach 1992–2009


  Zaprezentowane zostały wartości wybranych parametrów statystycznych z rocznych serii pomiarów stężeń zanieczyszczeń powietrza prowadzonych w latach 1992-2009 na stacji monitoringu jakości powietrza Instytutu Ochrony Środowiska - Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie. W okresie objętym badaniami wystąpiło wyraźne zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza ditlenkiem siarki, tlenkiem węgla i pyłem zawieszonym. Stężenia ditlenku azotu są obecnie niższe niż w latach 1994-1995, chociaż od 2003 r. utrzymuje się niewielki trend wzrostowy stężeń NO2. Stężenia ozonu w latach 2001-2009 były wyższe niż na początku poprzedniej dekady. Od 2001 r. obserwuje się niewielką tendencję spadkową stężeń tego zanieczyszczenia. Concns. of CO, NO2, SO2, O3 and suspended particulate matter in atm. air were monitored. A permanent decrease in the concs. at urban background station was obsd. W Instytucie Ochrony Środowiska w 1989 r., we współpracy z Agencją Ochrony Środowiska USA (US EPA), została utworzona automatyczna stacja monitoringu zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego IOŚ- EPA. Stację wyposażono w rzadko wówczas dostępną, nowoczesną aparaturę pomiarową zgodną z obecnie obowiązującymi wymaganiami dotyczącymi metody i jakości pomiarów. Na stacji, od czasu jej utworzenia do chwili obecnej, prowadzone są pomiary stężeń podstawowych zanieczyszczeń powietrza. Tak długi okres funkcjonowania stacji pozwala na przeprowadzenie analizy wieloletnich trendów zmian stężeń zanieczyszczeń powietrza w centrum Warszawy, gdzie znajduje się stacja. Stacja jest zlokalizowana na drugim piętrze w budynku Instytutu Ochrony Środowiska - Państwowego Instytutu Badawczego przy ul. Kruczej 5/11 w Warszawie. Czerpnia powietrza jest zainstalowana na dachu budynku na wysokości ok. 12 m nad poziomem gruntu. Stacja mieści się pomiędzy ulicami Kruczą, Piękną, Marszałkowską i Wilczą; jest odizolowana od ulic otaczającymi Instytut budynkami (rys. 1) i nie znajdu- Rys.[...]

Methodology for estimation of trends in dust concentration in air Metodyka wyznaczania trendów zmian stężenia pyłu w powietrzu DOI:10.15199/62.2016.3.14


  Proper indicators for the presentation of changes in the concn. of air pollutants in a multi-year period on a single site and in the country on the example of particulate matter 10 μm (PM10) concns. were selected. As PM10 indicators, the av. annual concn. Sa and the S90.4 percentile of the annual series of daily concns. of PM10 were used. The indicator for the whole territory of Poland was calcd. for each year in 2 stages, as a weighted av. of the av. indicators found for the particular provinces. Na przykładzie stężeń pyłu PM10 (particulate matter, 10 μm) omówiono problem wyboru wskaźnika do prezentacji zmian stężeń zanieczyszczeń powietrza w wieloleciu na pojedynczym stanowisku pomiarowym i na obszarze kraju. Jako wskaźnik dla PM10 przyjęto stężenie średnie roczne Sa i percentyl S90.4 z rocznych serii pomiarowych stężeń 24-godzinnych. Wskaźnik dla obszaru kraju obliczano dla każdego roku dwuetapowo, jako średnią ważoną z wartości średnich wskaźników uzyskanych dla obszaru województwa lub strefy.polityki ekologicznej, a także przy ocenie skuteczności działań podejmowanych na rzecz poprawy jakości powietrza, w tym m.in. odnoszących się do źródeł emisji zanieczyszczeń związanych z przemysłem, sektorem komunalno-bytowym i transportem samochodowym. Wynik oceny wieloletnich trendów może być uzależniony od sposobu określania wskaźników zastosowanych do prezentacji stężeń zanieczyszczeń w kolejnych latach oraz od zakresu i jakości danych stanowiących podstawę oceny1). Wybrany do prezentacji trendów wskaźnik, a także zmieniający się w poszczególnych latach zbiór stanowisk pomiarowych, z których wyniki mogą być uwzględniane przy obliczeniach wskaźników wykorzystanych do prezentacji zmian stężeń zanieczyszczeń, mogą mieć znaczący wpływ na ocenę trendów w zanieczyszczeniu powietrza. Problem analizy zmian stężeń i prezentacji trendów stężeń zanieczyszczeń powietrza omówiono na przykładzie stężeń pyłu PM10. Przestawiono kil[...]

Use of geographically weighted regression to evaluate the spatial distribution of PM10 and NO2 concentrations in a selected region of Poland Zastosowanie metody regresji ważonej geograficznie z wykorzystaniem danych emisyjnych do oceny przestrzennych rozkładów stężeń pyłu PM10 i NO2 w powietrzu w wybranym rejonie Polski DOI:10.15199/62.2016.3.25


  Geog. weighted regression (GWR) method was used to evaluate the spatial distribution of air pollutant concns. at a regional level. The calcns. were carried out for NO2 and particulate matter 10 μm. The data sets were fully available from the voivodeship administration in Lodz. The GWR method calcd. concns. were higher than those calcd. by using a common dispersion model. Przedstawiono możliwości zastosowania metody regresji ważonej geograficznie (GWR) do oceny przestrzennych rozkładów stężeń zanieczyszczeń powietrza NO2 oraz pyłem PM10 na poziomie województwa. Wykorzystane do przeprowadzenia obliczeń dane zostały w całości udostępnione przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Łodzi. Otrzymane wyniki zostały porównane z wartościami rzeczywistymi oraz z wynikami obliczeń wg modelu dyspersji. Zagadnienie jakości powietrza atmosferycznego stanowi obecnie jeden z podstawowych problemów środowiskowych nie tylko w Polsce, ale i w całej Europie1). Przywiązywana jest też do niego coraz większa waga, zarówno ze strony decydentów, jak i ogółu społeczeństwa. W znacznej mierze wynika to z obowiązujących w Unii Europejskiej regulacji prawnych oraz z coraz większej świadomości społeczeństwa, które oczekuje od władz działań skierowanych na zmniejszenie negatywnego wpływu zanieczyszczenia środowiska na zdrowie ludzi. W związku z tym powstaje wiele opracowań i analiz wykorzystujących wszystkie dostępne metody prowadzenia badań, takie jak metody statystyczne oraz modelowanie. Określanie przestrzennych rozkładów stężeń jest ważnym elementem opracowań skupiających się na zanieczyszczeniach powietrza atmosferycznego. Potrzeba zastosowania tej metody Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, Warszawa Jakub Kostrzewa*, Dominik Kobus, Jacek Iwanek Use of geographically weighted regression to evaluate the spatial distribution of PM10 and NO2 concentrations in a selected region of Poland Zastosowanie metody regresji w[...]

Study on spatial representativeness of ambient air quality monitoring stations Problematyka reprezentatywności przestrzennej stanowisk pomiarowych monitoringu powietrza atmosferycznego DOI:10.15199/62.2016.3.24


  A review, with 20 refs., of methods for detn. of representativeness areas of air pollution measuring. An original model for detg. the characteristics was developed and used for annual assessment and current control of SO2 and NO2 in air. Określenie typu i reprezentatywności przestrzennej stanowisk pomiarowych jest niezbędne do właściwej interpretacji wyników pomiarów stężeń zanieczyszczeń powietrza, umożliwiającej ich prawidłowe wykorzystanie, zarówno do celów badawczych, jak i w zastosowaniach praktycznych. Przedstawiono propozycję definicji reprezentatywności oraz dotychczasowe próby dotyczące wyznaczania tej charakterystyki stanowiska pomiarowego. Zaproponowano schemat postępowania przy określaniu obszaru reprezentatywności stanowisk pomiarów stężenia wybranych zanieczyszczeń powietrza, a także zaprezentowano przykłady zastosowania proponowanej metody. Pomiary stężenia zanieczyszczeń powietrza prowadzone w stacjach pomiarowych mają charakter punktowy i służą realizacji różnych celów, np. określaniu średniego poziomu zanieczyszczenia na danym obszarze, bezpośredniego oddziaływania transportu samochodowego lub przemysłowego źródła emisji z określonej instalacji (lub grupy instalacji), w tym związanych z funkcjonowaniem przemysłu chemicznego. Stacja pomiarowa to wyposażone w odpowiednią infrastrukturę miejsce, w którym prowadzone są pomiary (manualne lub automatyczne) jednego lub kilku zanieczyszczeń, a stanowisko pomiarowe to miejsce do poboru próby lub automatycznego pomiaru stężeń jednego zanieczyszczenia. Wyniki pomiarów zwykle uogólnia się, traktując je jako wartości typowe dla pewnego obszaru. W celu uniknięcia niepoprawnych uogólnień, prowadzących do niewłaściwej interpretacji danych pomiarowych, w monitoringu powietrza określa się dwie podstawowe cechy charakterystyczne stanowiska pomiarowego. Są to (i) typ stanowiska pomiarowego, określający charakter informacji o stężeniach uzyskiwanej w określonym miejscu, ora[...]

 Strona 1