Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"KRYSPIN BURDYŃSKI "

Synteza powłok wieloskładnikowych (Ti,Al)N, (Ti,Al)C, (Ti, Al)CN w plazmie niskociśnieniowego stałoprądowego wyładowania łukowego

Czytaj za darmo! »

W pracy pokazano możliwości otrzymywania powłok wieloskładnikowych typu (Ti,Al)N, (Ti,Al)C, (Ti,Al)CN, których synteza zachodzi w plazmie niskociśnieniowego wyładowania łukowego. Składniki metaliczne powłoki otrzymywanej w tradycyjnej metodzie PA PVD-Arc pochodzą z elektrod metalicznych, a ich koncentracja w powłoce zależna jest od składu elektrody. Celem prowadzonych badań była analiza probl[...]

Nitrided layers on unalloyed steels with an enhanced corrosion resistance DOI:10.15199/40.2015.12.2

Czytaj za darmo! »

The paper presents nitrided layers on C10 steel and their corrosion properties. Nitrided layers with a surface layer of iron nitrides with the γ’ (Fe4N) structure were formed on unalloyed steel upon which their investigation was performed. The surface layers of iron nitrides had a thickness of 3.0 to 11.0 μm. Such layers may constitute an alternative for the hitherto industrially manufactured, thick-surface layers of nitrides exceeding 20 μm, subsequently oxidised and impregnated. The so-produced layers were subject to basic metallographic, X-ray crystallography and corrosion resistance testing carried out using electrochemical methods and in a neutral salt spray chamber. It was found that the layers consisting exclusively of γ’ phase had a good corrosion resistance. A complete tightness and thickness of the layers not lower than 9.0 μm is a prerequisite for achieving an enhanced resistance. Thinner layers demonstrated good electrochemical properties however they did not exhibit corrosion resistance in the salt spray chamber. Keywords: nitriding, corrosion resistance, iron nitrides Warstwy azotowane na stalach niestopowych o zwiększonej odporności korozyjnej W artykule przedstawiono warstwy azotowane na stali C10 i ich właściwości korozyjne. Na stali niestopowej wytworzono i przebadano warstwy azotowane z przypowierzchniową warstwa azotków żelaza o strukturze γ’ (Fe4N). Przypowierzchniowe warstwy azotków żelaza posiadały grubość od 3,0 do 11,0 μm. Warstwy takie mogą stanowić alternatywę dla dotychczas wytwarzanych przemysłowo grubych przypowierzchniowych warstw azotków powyżej 20 μm, następnie utlenianych i impregnowanych. Na tak wytworzonych warstwach przeprowadzono podstawowe badania metalograficzne, rentgenostrukturalne oraz odporności korozyjnej wykonane metodami elektrochemicznymi i w komorze obojętnej mgły solnej . Stwierdzono, że warstwy składające się tylko z fazy γR[...]

Wykorzystanie koncepcji potencjału maksymalnego w projektowaniu procesów regulowanego azotowania gazowego DOI:10.15199/28.2015.5.13


  Projektowanie procesów azotowania gazowego polega na wyznaczeniu składu atmosfery wlotowej amoniaku (NH3) i zdysocjowanego amoniaku (NH3zd) w funkcji czasu dla założonej zmiany temperatury i potencjału azotowego (Np), który definiuje się jako iloraz ciśnienia cząstkowego amoniaku do ciśnienia cząstkowego wodoru (Np = pNH3/(pH2)1,5. W atmosferze azotującej uzyskanej z jednoskładnikowej atmosfery amoniaku potencjał azotowy będzie miał wartość skończoną tylko w przypadku pH2 > 0, tj. stopień dysocjacji atmosfery azotującej musi być większy od zera (α > 0). Atmosfera azotująca uzyskana z dwuskładnikowej atmosfery wlotowej NH3/NH3zd, w odróżnieniu od jednoskładnikowej atmosfery wlotowej, będzie miała skończoną wartość potencjału azotowego również w przypadku, gdy stopień dysocjacji amoniaku będzie równy zero (α = 0). Wodór w atmosferze wylotowej w tym przypadku pochodzi ze zdysocjowanego amoniaku wprowadzonego do retorty w atmosferze wlotowej. W tym przypadku potencjał azotowy zależy wyłącznie od zawartości zdysocjowanego (c) amoniaku w atmosferze wlotowej i jest to potencjał maksymalny dla danego składu atmosfery wlotowej NH3/NH3zd [Np α = 0 = (1 - c)/(0,75c)1,5]. W artykule omówiono przykłady projektowania procesów azotowania gazowego z wykorzystaniem dwuskładnikowej atmosfery wlotowej NH3/NH3zd przy założeniu, że stopień dysocjacji amoniaku równy jest zero (α = 0). Wykazano, że przy ciągłej zmianie potencjału azotowego od wysokich wartości do niskich wartości można uzyskać warstwy azotowane w procesach jednostopniowych o dobrych właściwościach. Słowa kluczowe: potencjał azotowy, atmosfera wlotowa, atmosfera wylotowa, stopień dysocjacji amoniaku.1. WPROWADZENIE Projektowanie procesów azotowania gazowego poprzedza identyfikacja narażeń występujących podczas eksploatacji części maszyn lub narzędzi związanych z warunkami pracy. Wykorzystując te informacje dobierany jest gatunek stali oraz są określane wartości parametrów mech[...]

Wpływ procesu trawienia jonowego na właściwości powłok typu duplex otrzymywanych technologiami azotowania gazowego i PVD-Arc

Czytaj za darmo! »

Celem prowadzonej pracy badawczej była optymalizacja parametrów technologicznych procesów duplex ze szczególnym uwzględnieniem procesu trawienia jonowego warstw azotowanych i jego wpływu na właściwości warstw duplex (warstwa azotowana + powłoka TiN). Zakres prac obejmował eksperymenty technologiczne związane procesami azotowania gazowego i PVD-Arc oraz badania własności otrzymywanych warstw. Przeprowadzone zostały badania metalografi czne i badania odporności korozyjnej. Słowa kluczowe: azotowanie gazowe, warstwy azotowane, odporność korozyjna, warstwy duplex, PVD-Arc Infl uence of ion etching on the properties of duplex layers obtain by gas nitriding and PVD-Arc technologies The aim of this work was the optimalization of technological parameters of duplex processes with the ion etc[...]

Azotowanie gazowe przy kryterium ograniczonej grubości warstwy azotków żelaza

Czytaj za darmo! »

Rozwój azotowania gazowego i systematyczne rozszerzanie się zakresu jego stosowania w praktyce powoduje, że problematyka wytwarzania warstw azotowanych na stalach ciągle znajduje się w centrum zainteresowania przemysłu, jak i ośrodków badawczych zarówno z poznawczego, jak i aplikacyjnego punktu widzenia. Badania koncentrują się głównie na ustalaniu relacji pomiędzy budową warstwy azotowanej, parametrami jej wytwarzania a jej własnościami: odpornością na zużycie przez tarcie i zatarcie, odpornością na korozję oraz wytrzymałością zmęczeniową. Wytwarzanie warstw azotowanych, spełniających tak szerokie spektrum właściwości, wymaga coraz dokładniejszego projektowania procesów do ich wytwarzania. Szczególne znaczenie mają warstwy azotowane z ograniczoną grubością przypowierzchniowej warstwy azotków żelaza nie przekraczającej 5÷7 μm i różnych przy tym grubościach efektywnych gr+50 nie mniejszych niż 0,20÷0,50 mm. Takie warstwy są stosowane głównie do części maszyn narażonych w eksploatacji na zużycie przez tarcie i zmęczenie przy dużych, cyklicznych obciążeniach [1, 2]. W artykule omówiono warunki wytwarzania na stalach warstw azotowanych o ograniczonej grubości warstwy azotków żelaza i założonej grubości efektywnej warstwy roztworowej (wydzieleniowej) w atmosferach azotujących uzyskanych z dwuskładnikowej atmosfery wlotowej amoniaku z azotem. ME TODYKA BADAŃ Procesy azotowania prowadzono w przemysłowym piecu wgłębnym typu Nx609, firmy Nitrex Metal I.n.c. o wymiarach retorty Φ 600×900 mm, z komputerowym sterowaniem parametrami procesu (tab. 1). Badania warstw azotowanych obejmowały m.in. pomiary grubości przypowierzchniowej warstwy azotków żelaza na trawionych szlifach metalograficznych. Grubości efektywne gr+50 HV0,5 określane ze zmian twardości, wykonywane były na nietrawionych szlifach metalograficznych. Na podstawie badań grawimetrycznych obliczano całkowitą masę azotu mc w warstwie azotowanej odniesioną do je[...]

Aspekty technologiczne wytwarzania na stalach węglowych warstw azotowanych o podwyższonej odporności na korozję

Czytaj za darmo! »

Warstwy azotowane na stalach węglowych charakteryzują się dobrymi właściwościami tribologicznymi i antykorozyjnymi [1, 2]. Połączenie dobrych właściwości tribologicznych i antykorozyjnych uzyskiwanych warstw umożliwiło wykorzystanie warstw azotowanych w wielu dziedzinach przemysłu. Za odporność na korozję warstw azotowanych na stalach węglowych odpowiada przypowierzchniowa warstwa azotków żelaza. Jej struktura fazowa, proporcje faz ε i γ′ i grubość. W wyniku azotowania, w zależności od dobranych parametrów i przebiegu procesu, można uzyskać warstwy azotowane różniące się przypowierzchniową warstwą azotków żelaza, tj.: 1. zbudowaną z fazy γ′, tworzącej się w czasie całego procesu, 2. zbudowaną z fazy γ′, uzyskanej przez przemianę fazy ε wytworzonej w pierwszej fazie procesu, 3. zbudowaną z mieszaniny faz ε i γ′, z fazą γ′ wydzieloną z fazy ε podczas chłodzenia wraz z wyodrębnioną przy podłożu strefą γ′, 4. zbudowaną wyłącznie z mieszaniny faz ε i γ′, z fazą γ′ wydzieloną z fazy ε podczas chłodzenia, 5. zbudowaną z fazy ε i mieszaniny faz ε i γ′, z fazą γ′ wydzieloną z fazy ε podczas chłodzenia. Przedmiotem badań opisanych w artykule były dwa rodzaje warstw azotowanych: z warstwą azotków zbudowaną z fazy γ′ (1), zbudowaną z fazy ε oraz mieszaniny faz ε + γ′wydz (5). Te ostatnie (5) są szeroko wykorzystywane w różnych zastosowaniach przemysłowych [3]. Mają one grubość zwykle 15÷25 μm i charakteryzują się występowaniem [...]

Wymrażanie i azotowanie stali narzędziowych

Czytaj za darmo! »

Na podstawie danych literaturowych oraz wyników badań własnych, uzyskanych podczas wieloletniej współpracy Instytutu Mechaniki Precyzyjnej (IMP) z zakładami przemysłowymi stwierdzono, że polepszenie niezawodności i trwałości eksploatacyjnej narzędzi i części maszyn można osiągnąć przez umocnienie ich warstw wierzchnich za pomocą technologii typu multiplex, stanowiących połączenie obróbek cieplno-chemicznych z głębokim wymrażaniem długookresowym (wymrażanie kriogeniczne) i/lub kulowaniem (dynamiczna powierzchniowa obróbka plastyczna) [1÷4]. W artykule przedstawiono wybrane wyniki badań wstępnych możliwości połączenia głębokiego wymrażania z obróbką cieplno- chemiczną dwóch stali narzędziowych stopowych do pracy na gorąco (W300 - odpowiednik stali X37CrMoV5-1 wg PN-EN ISO 4957:2004) i na zimno (K110 - odpowiednik stali X153CrMoV12 wg PN-EN ISO 4957:2004) oraz stali szybkotnących HS6-5-2 i HS6-5-3-8. Wybór tych gatunków stali wynikał z ich wysokiej jakości oraz powszechnego zastosowania w polskim przemyśle narzędziowym. METODYKA BADAŃ Badano próbki ze stali W300, K110, HS6-5-2 i HS6-5-3-8 w kształcie wałków ø25×4 mm (próbki metalograficzne) i ø8×30 mm (próbki tribologiczne) oraz na matrycach (stal 19552 - odpowiednik stali W300) . Ulepszanie cieplne próbek i matryc ze stali W300 przeprowadzono w piecu próżniowym RVFOQ-424 z chłodzeniem w oleju oraz w piecu do odpuszczania Wild Barfield. Próbki ze stali narzędziowej K110 i stali szybkotnących HS6-5-2 i HS6-5-3-8 były austenityzowane w próżni i hartowane w azocie pod ciśnieniem 4 bar w piecu próżniowym Seco/Warwick typu 12.0VPT-4035/36HV. Odpuszczanie próbek ze stali K110 przeprowadzono w piecu do odpuszczania Wild Barfield, a ze stali szybkotnących w piecu próżniowym Seco/Warwick typu 12.0VPT- -4035/36HV. Procesy głębokiego, długookresowego wymrażania przeprowadzono w specjalistycznej wymrażarce Cryo-Temper. Regulowane azotowanie gazowe próbek prowadzono w piecu do [...]

Perspektywy wykorzystania rozporządzalności azotu jako parametru atmosfery azotującej

Czytaj za darmo! »

W procesach azotowania gazowego stosowane są najczęściej: jednoskładnikowe atmosfery wlotowe amoniaku NH3, a ponadto atmosfery dwuskładnikowe rozcieńczane zdysocjowanym amoniakiem NH3/NH3zd lub azotem NH3/N2. Parametrami charakteryzującymi atmosferę azotującą uzyskaną z tych atmosfer wlotowych są: potencjał azotowy Np, stopień dysocjacji amoniaku α oraz rozporządzalność azotu mN2. Potencjał azotowy określa potencjalne możliwości atmosfery azotującej z punktu widzenia tworzenia się faz azotowych α, γʹ, ε w warunkach równowagi stężeniowej azotu w atmosferze azotującej i na powierzchni wsadu. Z kolei stopień dysocjacji jest ilościowym parametrem określającym jaka część amoniaku z atmosfery wlotowej ulega rozkładowi w danym procesie, dostarczając azot atomowy niezbędny do utworzenia warstwy azotowanej. Rozporządzalność azotu jest parametrem, który wiąże stopień dysocjacji amoniaku z natężeniem przepływu atmosfery wlotowej Fw i zawiera informację o ilości azotu (w gramach na minutę) uzyskanego w warunkach procesu dla danego stopnia dysocjacji amoniaku i przy określonym natężeniu przepływu atmosfery wlotowej [1, 2]. W przypadku atmosfery azotującej uzyskanej z atmosfery wlotowej amoniaku NH3, jak również z atmosfery rozcieńczanej zdysocjowanym amoniakiem NH3/NH3zd, wystarczającym parametrem charakteryzującym w pełni te atmosfery jest potencjał azotowy Np lub stopień dysocjacji amoniaku α. Natomiast atmosfera azotująca uzyskana z atmosfery wlotowej amoniaku rozcieńczanego azotem NH3/N2, wymaga dwóch parametrów do pełnego jej scharakteryzowania, tj. potencjału azotowego Np i rozporządzalności azotu mN2. PARAMETRY CHARAKTERYZUJĄCE ATMOSFERĘ AZOTUJĄCĄ Potencjał azotowy Dla każdej wartości natężenia przepływu Fw, temperatury procesu T i powierzchni wsadu Sw ustala się kwazirównowaga między atmosferą azotującą o danym składzie a powierzchnią fazy stałej (wsadu). Równowagę tę opisuje potencjał[...]

 Strona 1  Następna strona »