Wyniki 1-10 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"Tomasz ZYSS"

Porównanie technik stymulacji elektrycznej i magnetycznej stosowanych w terapii depresji

Czytaj za darmo! »

Zaburzenia depresyjne mogą być leczone nie tylko przy pomocy odpowiednich leków (farmakoterapia) oraz psychoterapii, lecz skuteczne są tu także różne postacie stymulacji elektrycznej i magnetycznej głowy. Praca prezentuje te techniki i przeprowadza porównanie w zakresie skuteczności, bezpieczeństwa, i innych czynników. Abstract. Depressive disorders can be treated not only by the means of adequate drugs (pharmacotherapy) and psychotherapy, but here also are effective various forms of the electric and magnetic head stimulation. The paper presents these techniques and carries out the comparison in relation to theirs effectiveness, safety, and different other factors. (The comparison between techniques of electric and magnetic stimulation applied in the therapy of depression). Słowa kluczowe: depresja, terapia, elektrowstrząsy, inne techniki stymulacji elektrycznej i magnetycznej Keywords: depression, therapy, electroconvulsive therapy, other techniques of electrical and magnetic stimulation Wstęp Zaburzenia depresyjne uważa się aktualnie za grupę schorzeń tak częstych, że stanowią poważny problem zarówno zdrowotny, jak społeczny oraz ekonomiczny [1]. Ocenia się, iż na depresję (tzw. dużą depresję) choruje przynajmniej 3-9% populacji ogólnej. Biorąc pod uwagę jednak inne postacie zaburzeń depresyjnych (depresje poronne, subdepresje, zaburzenia adaptacyjne i inne) - wskaźniki rozpowszechnienia sięgać mogą nawet kilkudziesięciu procent. Dane epidemiologiczne potwierdzają, że w ostatnich kilkudziesięciu latach nastąpił rzeczywisty wzrost zachorowań na depresję. Osoby chorujące na depresje często tracą zdolność funkcjonowania na współczesnym wymagającym rynku pracy, a sama choroba prowadzi w dużym odsetku do inwalidyzacji pacjenta. Nie można zapomnieć także o wysokim zagrożeniu próbą samobójczą oraz samobójstwem w przebiegu zaburzeń depresyjnych [2]. W związku z podniesionymi danymi epidemiologicznymi olbrzymie kliniczne znaczenie ma n[...]

Dokładna lokalizacja położenia elektrod EEG przy pomocy elektromagnetycznego digitizera

Czytaj za darmo! »

Badanie EEG jest rutynowym badaniem stosowanym w diagnostyce nieprawidłowej czynności bioelektrycznej mózgu. Do rejestracji aktywności elektrycznej mózgu wykorzystuje się zwyczajowo 19-21 elektrod rozlokowywanych w odpowiednich miejscach na powierzchni głowy. Lokalizacja punktów położenia elektrod określana jest przy pomocy schematu zaproponowanego przez prof. Jaspera w 1958 r. - zwanego obecnie układem 10-20 [1]. Podane liczby odpowiadają 10 lub 20% odległości trzech odcinków wyznaczanych na powierzchni głowy dzięki standardowym punktom orientacyjnym [2, 3, 4]. Zasady wyznaczania punktów na trzech głównych osiach głowy XYZ (a właściwie - na trzech głównych liniach - strzałkowej, wieńcowej i poprzecznej), na których umieszcza się elektrody zostały opisane we wcześniejszych pracach [5, 6]. Zaletą układu 10-20 jest jego łatwość stosowania i tzw. otwartość. Odcinki między elektrodami mogą zmniejszane (10, 5 i 2,5% odległości), a elektrody "dogęszczane". Dzięki postępowi technik cyfrowych możliwą stała się również równoczasowa akwizycja sygnału EEG ze znacznie większej ilości elektrod niż to stosuje się w badaniu rutynowym. Obecne najbardziej zaawansowane systemy cyfrowego EEG pozwalają na rejestrację sygnału EEG równocześnie spod 512 elektrod. Techniki EEG pozwalające na rejestrację sygnału EEG z więcej niż 32 (według niektórych - dopiero 64) elektrod określane są mianem EEG wysokich/dużych rozdzielczości (hrEEG = high resolution EEG) [7]. W zakresie tej techniki pojawiły do rozwiązania dwa problemy metodologiczne: 1. Pierwszym zagadnieniem jest stworzenie nazewnictwa tej dużej ilości nowych elektrod, które by nawiązywały do nazw jakie były przyjęte dla pierwszych standardowych elektrod. Problem ten rozwiązał z powodzeniem Oostenweld i Pramstra w 2001 r. [8, 9], którzy w 2001 r. zaprezentowali zasady rozmieszczania elektrod zgodnie z 5% odstępami między elektrodami (układ 5-5) - wraz z propozycją odpowiedniej nomenklatury[...]

Ball Lightning in the Light of Transcranial Magnetic Stimulation

Czytaj za darmo! »

The paper deals with the phenomenon which is supposed to be enigmatic and mysterious, namely the ball lightning. The exemplary hitherto explanations are quoted. New explanation, based on electromagnetic phenomena, like magnetophosphenes and transcranial magnetic stimulation has been proposed. Streszczenie. Artykuł omawia zjawisko, mające charakter zagadkowy i tajemniczy, mianowicie piorun kulisty. Przytoczono istniejące do tej pory wyjaśnienia tego zjawiska. W artykule podano nowe wyjaśnienie pioruna kulistego, oparte na zjawisku magnetofosfenów i przezczaszkowej stymulacji magnetycznej. (Piorun kulisty w świetle przezczaszkowej stymulacji magnetycznej) Keywords: ball lightning, magnetophosphenes, transcranial magnetic stimulation Słowa kluczowe: piorun kulisty. magnetofosfeny, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna Introduction Ball lightning (BL) is being observed since the written sources quote the phenomenon (Fig.1) [1]. It is recorded in various places all over the world but all these records are not repeatable. Each of situation when ball lightning has been seen is described separately, thus it can be consider as the case study. But the case has gone. The ball lightnings which are reported by various sources are various as well. As to the shape they are pure balls, rods, ovals, spheres and, more poetically, like teardrops. As to the dimension there is also a big discrepancy since the diameter of, say, ball is from 10 cm till 40 cm but the [...]

 Strona 1  Następna strona »