Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Ewa Sabura"

Biodegradowalność i ekotoksyczność kationowych środków powierzchniowo czynnych oraz ocena toksyczności powstających metabolitów

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania wybranych kationowych środków powierzchniowo czynnych (KSPC) w zakresie ekotoksyczności i zdolności do biodegradacji w środowisku wodnym. Ocenie poddano dynamikę procesu biodegradacji oraz podjęto badania nad toksycznością powstających metabolitów w stosunku do organizmów wodnych. Próbki badanych KSPC otrzymane zostały w skali laboratoryjnej w ICSO przy zastosowaniu odpowiednich metod syntezy. Eleven cationic surface-active agents (aliph. amines, amine oxides, ammonium salts) were synthesized by conversion of resp. amidoamines under lab. conditions and studied for biodegradability (COD, dissolved org. C) and toxicity to Daphnia magna, Straus, in aq. media. The toxicity of metabolites was also detd. The biodegradability depended on the chem. structure [...]

Environmental safety assessment of waste products-based detergents used for lubricants. Ocena bezpieczeństwa dla środowiska preparatów myjących do smarów na bazie surowców odpadowych


  Two surface active agents were prepd. by using waste glycerol and waste fat (stearic acid) and tested for biodegradability by activated sludge microorganisms for 28 days and toxicity against the microorganisms. The agent based on glycerol showed higher biodegradability degree (87-100%) than that based on fat (70-81%). This agent inhibited the activity of nitrifying bacteria (by 15%) but was not toxic. Przedstawiono wyniki badania podatności na biodegradację oraz skuteczności hamowania nitryfikacji osadu czynnego dwóch preparatów powierzchniowo czynnych na bazie surowców odpadowych. Stwierdzono, że oba preparaty są podatne na rozkład biologiczny. Preparat myjący I na bazie glicerolu, z uwagi na dużą podatność na rozkład biologiczny, jest dogodnym źródłem węgla organicznego dla bakterii nitryfikacyjnych osadu czynnego. Preparat myjący II na bazie tłuszczów odpadowych jest inhibitorem procesu nitryfikacji, lecz jego działanie toksyczne nie jest znaczące. Nieustanny rozwój przemysłu wiąże się bezpośrednio ze wzrostem ilości wytwarzanych odpadów. Wraz z pojawieniem się idei "czystszej produkcji" wszelkie odpady zaczęto rozpatrywać w kategorii źródła surowców do wytwarzania innych pełnowartościowych produktów. Tym samym od wielu lat obserwuje się wzmożone działania w kierunku zagospodarowania strumieni odpadowych lub wręcz wdrażania technologii mało- i bezodpadowych1). Stabilną, a zarazem perspektywiczną bazę surowcową stanowią zasoby odnawialne w postaci olejów roślinnych i tłuszczów zwierzęcych. W Polsce główne surowce tłuszczowe to olej rzepakowy, łój i zwierzęce tłuszcze odpadowe. W ostatnich latach pojawiło się nowe źródło surowcowe [...]

Substances of very high concern in commonly used goods. An analytical approach Substancje wzbudzające szczególne obawy w wyrobach codziennego użytku. Podejście analityczne DOI:10.12916/przemchem.2014.1928


  Eleven various com. goods were extd. with CH2Cl2 at 80°C and analyzed for content of 10 org. substances of very high concern (SVHC) by gas chromatog. mass spectrometry. The presence of SVHC in the studied goods was excluded (detectability level 0.1%). Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych pozwalających określić obecność substancji wzbudzających szczególne obawy w wyrobach handlowych z tworzyw sztucznych (w tym przeznaczonych do kontaktu z żywnością), tekstyliach, meblach i materiałach budowlanych, dostępnych na rynku konsumenckim. Od 1 czerwca 2007 r. obowiązuje unijne rozporządzenie1) w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów REACH (Regulation for registration, evaluation, authorization and restriction for chemicals). Jest to jeden z najważniejszych aktów prawnych Unii Europejskiej regulujących zasady wytwarzania i wprowadzania do obrotu substancji i mieszanin chemicznych. Podstawowym jego celem jest zwiększenie ochrony ludzkiego zdrowia oraz środowiska naturalnego przed ryzykiem związanym z substancjami chemicznymi, jak również zwiększenie poziomu kompetencji w tym zakresie w krajach Unii. Art. 57 rozporządzenia1) identyfikuje i oznacza pewne substancje jako substancje wzbudzające szczególne obawy SVHC (substance of very high concern). Zgodnie z zapisami tego artykułu SVHC to substancje kategorii 1A lub 1B spełniające kryteria klasyfikacji w klasie zagrożenia rakotwórczością, działaniem mutagennym na komórki rozrodcze oraz działaniem szkodliwym na rozrodczość, płodność lub na rozwój, a także substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne (PBT), substancje bardzo trwałe i wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB) oraz inne substancje, np. zaburzające gospodarkę hormonalną lub te, w odniesieniu do których istnieją naukowe dowody prawdopodobnych poważnych skutków dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska lub dające powody do takich[...]

Study on biodegradability of synthetic anionic polymers based on acrylamides. Badania podatności na biodegradację syntetycznych polimerów anionowych na bazie akryloamidów


  Three com. polyacrylamide hydrogels were studied for biodegradability by IR spectroscopy, detn. of water-sol. organic C and O2 consumption. The polymers showed low biodegradability. Powszechność zastosowania i w znacznej mierze rozproszona dystrybucja superabsorbentów poliakrylowych stwarzają zagrożenie dla środowiska, zwłaszcza dla zasobów wodnych. Duże znaczenie ma zatem określenie w jakim stopniu superabsorbenty poliakrylowe ulegają biodegradacji w warunkach środowiskowych. Biodegradowalność jest zwykle oceniana za pomocą standardowych testów. W pracy opisano badania podatności na biodegradację w warunkach tlenowych wybranych anionowych polimerów, rozpuszczalnych w wodzie pochodnych poliakryloamidu. Superabsorbenty, nazywane też hydrożelami, to hydrofilowe, usieciowane, pęczniejące w wodzie polimery, charakteryzujące się olbrzymią chłonnością wody1). Ze względu na charakter połączenia łańcuchów polimerowych tworzących trójwymiarową sieć przestrzenną rozróżnia się żele fizyczne, w których łańcuchy polimerowe są połączone siłami elektrostatycznymi, wiązaniami wodorowymi i przez oddziaływania hydrofobowe oraz żele chemiczne, w których łańcuchy polimerowe są połączone trwałymi wiązaniami kowalencyjnymi2). Drugą grupę superabsorbentów stanowią głównie syntetyczne polimery, takie jak poliakryloamid, poliakrylonitryl i ich pochodne, akrylan sodowy, polialkohol winylowy, związki polifenolowe, poliwinylopirydynowe, glikole polietylenowe, politlenek etylenu, kwas akrylowy, kwas metakrylowy, chlorek dialilodimetyloamoniowy, kwas styrenosulfonowy oraz kwas winylosulfonowy1, 3-11). Monomery o charakterze kationowym są stosunkowo drogie. Grupy anionowe (karboksylowe) zwiększają chłonność hydrożeli. Wodę wiążą wiązania wodorowe pomiędzy protonami cząsteczek wody i atomami tlenu grup karboksylowych. W trakcie produkcji istnieje [...]

Detection of substances of very high concern in recycled plastic materials with phthalates as an example Wykrywanie substancji wzbudzających szczególne obawy w materiałach z recyklingu tworzyw sztucznych na przykładzie ftalanów DOI:10.15199/62.2016.11.42


  Six plastics recyclates were analyzed for contents of phthalate plasticizers by gas chromatog. The permissible content of di(2-ethylhexyl)phthalate was exceeded in a recyclate of the acrylnitril-butadiene-styrene copolymer only. Dokonano chromatograficznej analizy 6 recyklatów odpadów z tworzyw sztucznych na zawartość plastyfikatorów ftalanowych. W jednym przypadku stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej zawartości ftalanu di(2-etyloheksylu). Recykling tworzyw sztucznych jest sposobem na zmniejszenie problemów środowiska spowodowanych akumulacją odpadów generowanych z zastosowań materiałów polimerowych (opakowania, obudowy, konstrukcje). Hamad i współpr.1) dokonali przeglądu postępów w recyklingu odpadów polietylenu (PE), polipropylenu (PP) i polistyrenu (PS) oraz ich kompozytów, który opiera się głównie na koncepcji recyklingu mechanicznego i chemicznego. Autorzy stwierdzają, że recykling mechaniczny jest najbardziej korzystny, zwłaszcza w porównaniu z metodą recyklingu chemicznego, w którym odpady podlegają skomplikowanym procesom chemicznym. Stosując mechaniczne metody odzysku można uzyskać dobre właściwości recyklatu poprzez wprowadzenie niewielkich ilości polimerów do innych polimerów w obecności odpowiednich środków homogenizujących. Na przykład zmieszanie odpadów poli(kwasu mlekowego) (PLA) i poli(tereftalanu etylenu) (PET) spowodowało uzyskanie dobrej stabilności termicznej wytworzonej mieszanki, zbliżonej do odpadów PET. W przypadku odpadów poliwęglanowych (PC) dodanie kopolimeru akrylonitrylo-butadieno- -styrenowego (ABS) łącznie z kompatybilizatorem doprowadziło do poprawy ich właściwości mechanicznych. Zatem mechaniczny recykling polimerowych odpadów wykorzystujący techniki mieszania odpadów w obecności odpowiednich środków homogenizujących dla mechanicznego recyklingu będzie szeroko stosowany w najbliższej pr[...]

 Strona 1