Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"Anna RUDAWSKA"

Wytrzymałość połączeń klejowych blach tytanowych po różnych sposobach przygotowania powierzchni

Czytaj za darmo! »

Wzrastająca liczba połączeń adhezyjnych (w tym połączeń klejowych) w różnych dziedzinach techniki przyczynia się do coraz większego zainteresowania wieloma zagadnieniami związanymi z technologią klejenia. Niewątpliwie do takiego trendu przyczyniły się liczne zalety, wśród których można wymienić, m.in.: możliwość uzyskania znacznie lżejszej konstrukcji w porównaniu z innymi metodami łączenia, możliwość łączenia materiałów konstrukcyjnych o różnych właściwościach fizycznych, chemicznych, czy też mechanicznych (np. metali i polimerów), jak również elementów różniących się znacznie wymiarami (np. grubością) [1, 2]. W niektórych przypadkach jest to jedyna metoda, pozwalająca na wykonanie połączenia takich elementów. Jednym z zagadnień rozpatrywanych podczas wykonywania połączeń kle[...]

ADHESIVE MIXING AND APPLYING DEVICE DOI:10.15199/160.2019.3.7


  The process of bonding technology includes a series of operations aimed at obtaining an adhesive joint with specific characteristics [3, 6, 7]. The bonding technology process includes the following operations: surface preparation, adhesive preparation, adhesive application, fixing and bonding the elements, curing the adhesive joint, joints control, finishing operations [5, 8, 13]. The bonding technology process described in the aforementioned operations also includes several indirect activities, and the whole process is carried out with use of various tools and devices (often the specialised ones) that are necessary to make a proper adhesive joint [9, 10, 11]. The stages of the bonding process analysed herein are the adhesive mixing and applying, whereas they may be analysed both separately and together. Due to this fact it is possible to enumerate both the tools and devices dedicated to specific operations of the bonding technology process and those that combine the functionalities of mixing and applying the adhesives [4, 10, 12]. The adhesive preparation process is a key stage of the bonding technology process. The appropriate mixing of the adhesive components plays a vital role in the bonding process [4, 5, 7]. In case of the two-component adhesives it is important to make sure that all the A b s t r a c t: The aim of the present article is to present the design concept of a specialized device for mixing and applying adhesives (one and two-component ones) intended for unit production or laboratory use. The paper presents the initial assumptions of the device design, such as the type of production, application method and adhesive properties. Technological requirements for the adhesive mixing and applying device were enumerated. The technological requirements will include the characteristics of the method of adhesive application. The construction requirements of the designed device are also presented. The design of this devic[...]

Analiza powierzchni metalu w laminatach metalowo-włóknistych

Czytaj za darmo! »

Laminaty metalowo-włókniste typu FML (Fibre Metal Laminates) stanowią nową generację materiałów hybrydowych, składającą się z kolejno ułożonych (na przemian) warstw metalu i kompozytu polimerowego. Laminaty FML łączą w sobie właściwości zarówno metalu, jak i kompozytu wzmacnianego włóknami. FML charakteryzują się wysoką tolerancją uszkodzeń, dużą wytrzymałością zmęczeniową, odpornością na uderzenia, małą gęstością, odpornością na korozję oraz ognioodpornością [1÷5]. Obecnie najbardziej rozpowszechnionymi rodzajami kompozytów FML są laminaty Glare (cienkie warstwy stopu aluminium oraz kompozytu polimerowego wzmacnianego włókami szklanymi). Pierwsze komercyjne zastosowanie Glare stanowią panele kadłuba oraz krawędzie natarcia pionowego i poziomego usterzenia ogonowego samolotu Airbus A380 [2, 4] . Właściwości laminatów FML, obok doboru poszczególnych komponentów, uwarunkowane są w szczególności charakterystyką połączenia adhezyjnego metal-kompozyt, a także metodą i parametrami fizycznymi towarzyszącymi procesowi wytwarzania (utwardzania) [2, 6]. Uzyskanie bardzo dobrej wytrzymałości połączenia - adhezji materiału kompozytowego do metalowego podłoża determinowane jest przez odpowiednie przygotowanie powierzchni metalu bazowego. Brak dostatecznej adhezji wpływa na możliwość występowania nieciągłości strukturalnych w postaci porowatości, delaminacji, czy niedoklejeń, oddziałując bezpośrednio na jakość materiałów kompozytowych [2]. W procesie wytwarzania laminatów FML jest stosowana technologia klejenia. Materiały metalowe podlegają głównie procesom obróbki powierzchniowej - elektrochemicznej (anodowanie) z późniejszym nałożeniem warstw przejściowych uaktywniających powierzchnię tzw. primer’ów [2, 7÷10] . Obecnie są prowadzone prace naukowo-badawcze związane z wykorzystaniem różnorodnych połączeń materiałowych, m.in. zastosowaniem kompozytów wzmacnianych włóknami węglowymi, tytanu jako materiału metalowego, czy zastosowanie[...]

Wpływ czynników technologicznych na wytrzymałość połączeń klejowych blach stalowych ocynkowanych DOI:10.15199/148.2016.4.5


  W artykule zaprezentowano badania porównawcze wytrzymałości połączeń klejowych blach stalowych ocynkowanych, których powierzchnie po procesie cynkowania były pokrywane pięcioma rodzajami powłok. Przeprowadzono fosforanowanie, chromianowanie, przejaśnianie oraz zastosowano powłoki bez przejaśniania i powłoki błyszczące. Blachy przed klejeniem poddano odtłuszczaniu za pomocą odtłuszczacza - acetonu. Do wykonania połączeń użyto kleju epoksydowego Epidian 53/ET/100:15 oraz kleju Epidian 53/TFF/100:22. Połączenia przygotowano w temperaturze 25÷26°C, przy wilgotności powietrza 40÷43%. Czas utwardzania połączeń klejowych wynosił 7 dni. Po określonym czasie sezonowania połączenia klejowe poddano próbie wytrzymałościowej przeprowadzonej na maszynie wytrzymałościowej Zwick/Roell Z150, zgodnie z normą DIN EN 1465. Na podstawie uzyskanych wyników zauważono, że stosując klej Epidian 53/TFF/100:22, otrzymano większe wartości wytrzymałości na ścinanie połączeń klejowych blach stalowych ocynkowanych niż w przypadku zastosowania kleju Epidian 53/ET/100:15. Największą wartość odnotowano dla połączeń klejowych blach stalowych ocynkowanych z pasywacją chromianową oraz ocynkowanych z przejaśnieniem. Najmniejsze wartości tej wytrzymałości odnotowano dla połączeń klejowych blach stalowych ocynkowanych błyszczących z zastosowaniem obu rodzajów klejów epoksydowych. Słowa kluczowe: połączenia klejowe, wytrzymałość, blachy stalowe ocynkowane, kleje epoksydowe.Jedną z metod łączenia elementów w sposób trwały jest klejenie. Technologia ta cechuje się ciągłym rozwojem, ze względu na prowadzenie badań dotyczących procesu klejenia oraz ze względu na występowanie bardzo dużej liczby różnorodnych klejów i ciągłe ich doskonalenie, dzięki czemu cechują się lepszymi i/lub specyficznymi właściwościami [1 - 3]. Blachy stalowe ocynkowane można łączyć za pomocą wielu technik [4 - 9], a wśród nich wymienia się klejenie [3, 10]. Klejenie może zastępować inne technologie [...]

WYBRANE ASPEKTY WYTRZYMAŁOŚCI POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH BLACHY STALOWEJ KWASOODPORNEJ 1.4310 DOI:

Czytaj za darmo! »

Proces łączenia elementów przez klejenie zaliczany jest do techniki łączenia nierozłącznego i w wielu zastosowaniach stał się konkurencyjnym sposobem wykonywania połączeń różnorodnych materiałów konstrukcyjnych [2, 4, 9]. Obecnie bardzo istotne jest stosowanie metod zapewniających uzyskanie połączenia o właściwościach dostosowanych do warunków eksploatacji. Popularne metody łączenia, takie jak zgrzewanie czy spawanie bardzo często są powodem występowania wad, np. częściowego niszczenia i deformowania się materiału w pobliżu miejsca łączenia [1, 5, 10]. Z tego powodu klejenie jest ważną i w wielu przypadkach konkurencyjną metodą łączenia różnych materiałów konstrukcyjnych. Stale kwasoodporne wykorzystywane są w wielu konstrukcjach przemysłu maszynowego, budowlanego, spożywczego, również w medycynie (m.in. na narzędzia chirurgiczne) i w wielu innych zastosowaniach. Elementy wykonane ze stali kwasoodpornych można łączyć zarówno przez spawanie, lutowanie (choć należą do stali trudno lutujących się), zgrzewanie [10], jak i klejenie [4]. Niektóre z tych metod zalecane są do łączenia stali kwasoodpornych bardziej, inne mniej, ze względu na występujące trudności podczas łączenia tego rodzaju materiału, a dotyczy to ich właściwości, struktury oraz składu chemicznego. Jedną z metod łączenia jest klejenie niepowodujące m.in. zmian strukturalnych materiałów oraz pozwalające na uzyskanie szczelności połączenia [2, 4]. Celem przeprowadzonych badań było wyznaczenie wytrzymałości połączeń klejowych elementów wykonanych z blachy stalowej kwasoodpornej 1.4310, których powierzchnie poddano obróbce mechanicznej w celu uzyskania różnych chropowatości powierzchni. Do wykonania połączeń zastosowano dwa rodzaje klejów epoksydowych, będących dodatkowym zmiennym czynnikiem technologicznym. Badania doświadczalne Charakterystyka materiału i połączeń klejowych Do wykonania połączeń klejowych wykorzystano próbki wykonane z blachy stalowej kwasoodpo[...]

ZASTOSOWANIE KLEJENIA W BUDOWIE AUTOBUSÓW DOI:

Czytaj za darmo! »

Technologia klejenia znajduje zastosowanie w różnych branżach przemysłu, takich jak: lotnictwo, budownictwo, przemysł maszynowy oraz samochodowy [1, 4]. Głównymi zaletami procesu klejenia jest w wielu przypadkach wysoka wytrzymałość połączeń klejowych, mała masa klejonych konstrukcji, brak korozji elektrochemicznej, a także niewielki koszt jednostkowy wytworzenia połączenia [7]. Ten sposób łączenia pozwala również na wyeliminowanie z konstrukcji wielu drobnych części, takich jak: nity lub śruby, co z kolei pozwala na obniżenie kosztów produkcji. Wykorzystanie kleju niesie także ze sobą względy estetyczne, gdyż podczas wykonywania spoin klejowych nie tworzą się np. szwy obniżające estetykę wyrobu [2, 5]. Dzięki szerokiemu rozwojowi wiedzy w zakresie stosowania klejów do łączenia tworzyw polimerowych, rozwinął się także sam zakres ich stosowania [1, 3, 4]. Technika łączenia, jaką jest klejenie, pozwala na wytwarzanie obwodów drukowanych z folii metalowej i podłoża z tworzywa polimerowego, laminowanie papieru i drewna tworzywami polimerowymi, łączenie bardzo małych elementów, a także budowę odpornych na korozję wykładzin zbiorników z drewna, betonu lub metali. Istotnym aspektem stosowania klejenia jest łączenie elementów o dużych rozmiarach, zwłaszcza w konstrukcjach wielkogabarytowych, gdyż często pewne elementy konstrukcji można przyłączyć jedynie tą metodą. Jest ona też niezawodna przy wykonywaniu elementów od których wymagana jest szczelność, takich jak zbiorniki na ciecze lub gazy [4]. Ważną zaletą klejenia jest też to, że podczas wykonywania połączeń klejowych, w wielu przypadkach nie następuje ingerencja w strukturę powierzchni łączonych materiałów. Interesującym zagadnieniem jest wykorzystanie technologii klejenia w motoryzacji [2, 6, 9], w tym podczas produkcji autobusów [2]. Połączenia klejowe są jednym z rodzajów połączeń montażowych stosowanych podczas produkcji autobusów, oprócz połączeń spawanych, nitowanych [...]

WYBRANE ASPEKTY PROCESU MONTAŻU AUTOBUSÓW Z WYKORZYSTANIEM TECHNOLOGII KLEJENIA DOI:

Czytaj za darmo! »

Proces montażu obejmuje wiele różnorodnych operacji, których celem jest połączenie elementów w określone jednostki lub zespoły montażowe, tworząc maszyny lub urządzenia, spełniające założone wymagania funkcjonalne oraz wymiarowo-kształtowe [4]. Montaż jednostek lub całych konstrukcji realizowany jest za pomocą różnego rodzaju połączeń (rozłącznych i nierozłącznych). Opracowanie procesu montażu wymaga analizy właściwości poszczególnych rodzajów połączeń oraz wielu czynników wpływających na możliwości ich zastosowania w danej konstrukcji i warunkach warsztatowych. Jednym z rodzajów połączeń wykorzystywanych w montażu autobusów są połączenia klejowe [1, 2]. Spełniają one nie tylko funkcję łączącą (możliwość rozpatrywania połączenia jako elementu konstrukcyjnego przenoszącego obciążenia zewnętrzne), ale również funkcję uszczelniającą i usztywniającą niektóre elementy konstrukcyjne pojazdu [2, 3]. Zalety połączeń klejowych (oraz technologii klejenia) przyczyniają się do ich znacznego wykorzystania w budowie autobusów, choć należy mieć na uwadze także wady tych połączeń, bądź pewne ograniczenia w ich użyciu [4, 6, 7]. W pracy przedstawiono wybrane zagadnienia zastosowania procesu klejenia podczas montażu autobusów. Przedstawiono ogólny proces montażu autobusów oraz informacje na temat wykorzystania połączeń klejowych w wybranych operacjach montażowych, wskazując także na konieczność analizy różnych czynników (materiałowych, technologicznych, konstrukcyjnych oraz eksploatacyjnych), wpływających na proces wykonywania tego rodzaju połączeń montażowych. Charakterystyka procesu montażu autobusów Proces montażu autobusów obejmuje szereg operacji montażowych, w których wykonywane są różne rodzaje połączeń, z wykorzystaniem odpowiedniego oprzyrządowania oraz metod montażu. Na rys. 1 przedstawiono główne operacje procesu montażu autobusów, zaznaczając operacje montażowe (operacja 30.1, 30.4, 40.1 oraz WYBRANE ASPEKTY PROCESU MONTAŻU [...]

WYBRANE ASPEKTY WYTRZYMAŁOŚCI POŁĄCZEŃ LUTOWANYCH I KLEJOWYCH BLACH MIEDZIANYCH DOI:

Czytaj za darmo! »

Wprowadzenie Połączenia lutowane i klejowe są jednymi z rodzajów połączeń montażowych nierozłącznych, które występują w różnorodnych konstrukcjach [4]. Przynależą do grupy połączeń spajanych, w związku z czym mają pewne charakterystyczne właściwości. Jedną z zasadniczych zalet połączeń lutowanych i klejowych jest możliwość łączenia różnoimiennych materiałów. We współczesnej technice, mimo powstania i rozwoju wielu nowych technologii łączenia metali, lutowanie jest szeroko wykorzystywane, gdyż umożliwia rozwiązywanie najbardziej złożonych problemów materiałowo-konstrukcyjnych. Stosując tę metodę można łączyć elementy o różnym kształcie, wymiarach i właściwościach, wykonane z nowoczesnych materiałów, a więc metali, ceramiki, szkła, a także kompozytów [2, 8, 9, 10, 12]. Obecnie jednym z ważniejszych czynników decydujących o rozwoju tej technologii jest asortyment materiałów dodatkowych do lutowania. Dobór odpowiedniego lutu i topnika ma wpływ na wielkość zużycia tych materiałów, pracochłonność i energochłonność procesu lutowania, a przede wszystkim na jakość i własności uzyskanych połączeń. Klejenie stanowi cenne uzupełnienie innych metod łączenia materiałów konstrukcyjnych. Współcześnie technologia klejenia wykorzystywana jest w wielu gałęziach przemysłu: budownictwie, przemyśle samochodowym, przemyśle lotniczym, w budowie maszyn, produkcji opakowań oraz wielu innych [2, 9]. Łączenie metali za pomocą klejenia jest coraz częściej stosowane ze względu na dużą wytrzymałość połączenia, brak naprężeń w połączeniu oraz niskie koszty jednostkowe wykonania, wynikające głównie z ilości kleju użytego do wykonania pojedynczego połączenia. Zaletami połączeń klejonych są ponadto: zdolność tłumienia drgań, możliwość wykonania połączenia bez stosowania obrabiarek, a także drogich, specjalnych narzędzi i materiałów (choć koszty oprzyrządowania technologicznego mogą być w niektórych przypadkach wysokie), czy też brak zjawisk elektrochemi[...]

WPŁYW WARUNKÓW UTWARDZANIA I SEZONOWANIA NA WYTRZYMAŁOŚĆ POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH DOCZOŁOWYCH DOI:

Czytaj za darmo! »

Wpływ czynników technologicznych na wytrzymałość połączeń Wśród technologicznych czynników wpływających na wytrzymałość połączeń klejowych można wymienić [1,3,6,9,10]: - sposób przygotowania powierzchni łączonych materiałów, - rodzaj kleju (właściwości i skład chemiczny kleju), - metoda przygotowania oraz nakładania kleju, - czas żywotności kleju, - warunki tworzenia połączeń klejowych (wilgotność, temperatura, warunki sezonowania klejonych elementów), - utwardzanie spoiny klejowej (temperatura, docisk, czas, katalizator procesu utwardzania) - inne. Uzyskanie odpowiedniego połączenia klejowego, uwzględniając powtarzalność wymiarowo-kształtową i uzyskaną wytrzymałość, wymaga rozpatrywania zarówno czynników materiałowych, konstrukcyjnych, technologicznych, jak i warunkóweksploatacyjnych analizowanych rodzajów połączeń. Czynnikami materiałowymi badanymi podczas wykonywania połączeń klejowych są struktura powierzchni oraz właściwości fi zyczne materiałów łączonych. Czynniki te wymuszają specjalistyczną metodę przygotowania powierzchni materiałów łączonych. Struktura powierzchni bardzo istotnie wpływa na uzyskanie połączenia o wymaganej wytrzymałości. Związane jest to przede wszystkim z wnikaniem kleju w mikropory powierzchni oraz powstawaniem zakotwiczeń adhezyjno-mechanicznych. Rozwinięcie struktury geometrycznej przygotowanej powierzchni do procesu klejenia, korzystnie wpływa na jej rozwinięcie. Na właściwości połączenia klejowego, oprócz wymienionych czynników, wpływa również budowa chemiczna podstawowego składnika kleju (monomeru lub polimeru). Kohezja, adhezja, a także oddziaływanie czynników szkodliwych (np. promienie UV, ciepło), uzależnione są od składu chemicznego podstawowej bazy kleju. W zależności od budowy związku chemicznego, znajdującego się w składzie kleju, w trakcie utwardzania wytwarzają WPŁYW WARUNKÓW UTWARDZANIA I SEZONOWANIA NA WYTRZYMAŁOŚĆ POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH DOCZOŁOWYCH The effect of curing and se[...]

WPŁYW OBRÓBKI MECHANICZNEJ POWIERZCHNI NA WYTRZYMAŁOŚĆ POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH BLACH ZE STALI ODPORNEJ NA KOROZJĘ DOI:

Czytaj za darmo! »

W artykule zaprezentowano fragment badań, związanych z mechanicznym przygotowaniem powierzchni blach ze stali odpornej na korozję do klejenia. Badaniom poddano próbki połączeń klejowych jednozakładkowych, w których powierzchnie blach ze stali nierdzewnej przygotowano przy użyciu obróbki mechanicznej ściernymi narzędziami nasypowymi o różnej ziarnistości (P120, P320, P500) oraz za pomocą odtłuszczania środkiem odtłuszczającym Loctite 7063. Do klejenia wykorzystano klej epoksydowy dwuskładnikowy Loctite Hysol 9466 A&B. W badaniach doświadczalnych wykonano pomiary chropowatości powierzchni, badania wytrzymałościowe oraz przeprowadzono analizę statystyczną rezultatów badań. Na podstawie przeprowadzonej analizy wyników badań stwierdzono, iż największą wytrzymałość połączeń klejowych uzyskano po obróbce ściernym narzędziem nasypowym o wielkości ziarna P120, a najmniejszą po użyciu papieru ściernego P500. Dokonana analiza statystyczna pozwoliła na stwierdzenie, że po obróbce papierami ściernymi P120 i P320 brakuje statystycznie istotnych różnic pomiędzy wartościami wytrzymałości na przyjętym poziomie ufności α = 0,05. Ponadto zauważono również, że wraz ze wzrostem chropowatości powierzchni, rośnie również wytrzymałość połączenia klejowego. S ł o w a k l u c z o w e: połączenia klejowe, wytrzymałość, obróbka mechaniczna A b s t r a c t: The article shows a fragment of the studies related to the mechanical surface treatment of stainless steel sheet surfaces for bonding. The samples of single lap bonded joints were tested. The stainless steel sheet surfaces were prepared by mechanical treatment using grinding tools of varoius grain size (P120, P320, P500) and by degreasing using the Loctite 7063 agent degreasing. Loctite Hysol 9466 A&B two-component epoxy adhesive was used for preparing bonded joints. The surface roughness measurements, strength tests was carried out in the experimental studies and statistical analysis the research results was [...]

 Strona 1  Następna strona »