Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Konrad Sienkiewicz"

Testy IPv6 w sieci małego operatora

Czytaj za darmo! »

Powodzenie migracji sieci Internet do protokołu IPv6 zależy od możliwości przeprowadzenia tego procesu w sposób, który nie spowoduje przerwania ciągłości świadczenia usług. Stąd jednym z podstawowych etapów tego procesu jest testowanie. Testowaniem w obszarze IPv6 powinni być zainteresowani wszyscy uczestnicy rynku, poczynając od producentów sprzętu i oprogramowania, przez operatorów, na dostawcach usług i treści kończąc. Można zakładać, że duże podmioty dysponują odpowiednio dużym budżetem oraz własnym działem R&D, co sprawia, że są w stanie własnymi siłami przygotować, a następnie z sukcesem przeprowadzić migrację do IPv6 (w tym wykonać niezbędne testy). Sprawa nieco inaczej wygląda w przypadku małego dostawcy usług dostępu do Internetu (małego operatora), który najczęściej swoje zasoby (ludzkie i sprzętowe) ma ograniczone do niezbędnego minimum. Można również przypuszczać, że w wielu takich małych firmach brak jest odpowiedniego know-how w zakresie migracji do IPv6. Dlatego też w niniejszym artykule przedstawiono koncepcję realizacji testów w sieciach małych operatorów oraz wskazano narzędzia do przeprowadzenia tych testów. Testy IPv6 w sieci ma łego operatora Przed przystąpieniem do określenia potrzeb małego dostawcy usług do Internetu w obszarze testów IPv6 warto krótko przypomnieć, co i jak należy testować. Tak więc w przypadku IPv6 główne obszary testów to: implementacja stosu IP, usługi sieciowe (np. DNS, DHCP, multicast), aplikacje (np. VoIP). Biorąc pod uwagę rodzaje testów, to - podobnie jak w przypadku innych protokołów - rozróżnia się: testy zgodności, których celem jest weryfikacja zgodności implementacji ze specyfikacją, testy współpr[...]

SIECI STEROWANE PROGRAMOWO W SYSTEMIE IIP DOI:10.15199/59.2015.8-9.47


  W niniejszym artykule została przedstawiona integracja sieci sterowanych programowo SDN (ang. Software Defined Networks) z Systemem IIP, który został opracowany w ramach projektu IIP "Inżynieria Internetu Przyszłości." Przedstawione rozwiązanie pozwala na budowę Równoległych Internetów opartych o SDN, dzielących dostępne zasoby sprzętowe z działającymi w Systemie IIP Równoległymi Internetami IPv6 QoS i CAN. 1. WSTĘP Celem ogólnym niniejszej pracy było opracowanie modułów Równoległego Internetu bazującego na technice SDN (ang. Software Defined Networks) wraz z funkcjami zarządzania. Zaproponowany SDN-IIP jest jednym z rozwiązań pozwalających na budowę Równoległych Internetów działających w Systemie IIP - systemie zaproponowanym w ramach krajowego projektu "Inżynieria Internetu Przyszłości" i dotyczącym architektury Internetu Przyszłości [1,2,3]. Należy podkreślić, że przedstawiony w niniejszym artykule SDN-IIP wymaga dalszych prac teoretycznych w zakresie mechanizmów schedulera oraz funkcji CAC (ang. Call Admission Controll). Zgodnie ze specyfikacją Systemu IIP, w systemie tym dla realizacji różnych usług możliwe jest tworzenie różnych Równoległych Internetów (RI), które są zarządzane przez różnych operatorów wirtualnych. Poszczególne RI pracują równolegle z zapewnieniem pełnej izolacji między nimi, tj. ruch w ramach jednego RI nie zakłóca ruchu w pozostałych RI. Co istotne, w poszczególnych RI mogą być wykorzystywane różne protokoły komunikacyjne. W ramach projektu "Inżynieria Internetu Przyszłości" z Systemem IIP zintegrowano dwa Internety Równoległe: RI IPv6 QoS, RI CAN. Opracowano ponadto założenia do trzeciego Równoległego Internetu RI DSS [4]. W niniejszym artykule zostały przedstawione mechanizmy sterowania i transmisji danych w zaproponowanym rozwiązaniu bazującym na SDN. W tym rozwiązaniu dane przesyłane są w ramach dedykowanych przepływów (ang. Flow). Poszczególne przepływy rozumiane są jako kanały transmisyj[...]

Dlaczego wdrożenie protokołu IPv6 jest ważne dla rozwoju Internetu?

Czytaj za darmo! »

Prace nad nowym protokołem, mającym zastąpić IP w wersji 4 (IPv4), rozpoczęły się już na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku i zakończyły się przyjęciem pierwszego standardu (RFC 2460) w roku 1998 dla protokołu nazwanego IPv6 [1], w ramach organizacji standaryzacyjnej Internet Engineering Task Force (IETF). Jednym z głównych powodów podjęcia tych prac była ograniczona przestrzeń adresowa w protokole IPv4 oraz bardzo duża dynamika alokacji wolnych adresów. Dodatkowo, przystępując do opracowania nowej wersji protokołu IP, zdefiniowano wiele funkcji, wspomagających między innymi bezpieczeństwo, ruting, a także mobilność. Aktualne prognozy, dotyczące wyczerPrace nad nowym protokołem, mającym zastąpić IP w wersji 4 (IPv4), rozpoczęły się już na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku i zakończyły się przyjęciem pierwszego standardu (RFC 2460) w roku 1998 dla protokołu nazwanego IPv6 [1], w ramach organizacji standaryzacyjnej Internet Engineering Task Force (IETF). Jednym z głównych powodów podjęcia tych prac była ograniczona przestrzeń adresowa w protokole IPv4 oraz bardzo duża dynamika alokacji wolnych adresów. Dodatkowo, przystępując do opracowania nowej wersji protokołu IP, zdefiniowano wiele funkcji, wspomagających między innymi bezpieczeństwo, ruting, a także mobilność. Aktualne prognozy, dotyczące wyczerpywania się wolnych adresów IPv4, dokonywane przez Internet Assigned Numbers Authority (IANA) wskazują, że adresy te skończą się pomiędzy rokiem 2010 a 2013. Na rys. 1 przedstawiono prognozę wyczerpywania się puli adresów IPv4 w zależności od metody określającej wzrost szybkości przydziału adresów IPv4 [2]. Przedstawiono cztery metody szacowania wzrostu szybkości alokacji wolnych adresów: płynną wielomianową, wykładniczą i liniową. W przypadku metody płynnej przewiduje się, że pula adresowa IPv4 wyczerpie się przed 2011 rokiem, a w przypadku zastosowania metody liniowej przed 2013 rokiem. W przypadku meto[...]

 Strona 1