Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Ewa Dresler"

Kinetic study of esterification of ethylene glycol with acetic acid in presence of sulfonic acids as homogeneous catalysts Badania kinetyczne procesu estryfikacji glikolu etylenowego kwasem octowym w obecności homogenicznych katalizatorów sulfonowych DOI:10.15199/62.2015.10.21


  (HOCH2)2 was esterified with AcOH at 25-90°C in presence of 3 sulfonic acid catalysts to resp. mono- and diacetates to study the reaction kinetics and selectivity. The selectivity of diacetate formation was only 10-15%. The exptl. results agreed well with the math. model of the reaction. Na podstawie przeglądu literaturowego przedstawiono stan wiedzy na temat katalitycznej syntezy dioctanu etylenu, omówiono dobór metod analitycznych, określono stosunki stałych szybkości reakcji w stanie równowagi chemicznej, opracowano model matematyczny i estymację wartości stałych szybkości reakcji w funkcji temperatury. Doświadczalnie wyznaczono stopień konwersji glikolu etylenowego oraz selektywność powstawania mono- i dioctanu glikolu etylenowego. Wiedza dotycząca kinetyki tworzenia się estrów jest niezbędna przy projektowaniu procesowym reaktorów chemicznych. Może być ona wykorzystana również przy intensyfikacji i optymalizacji pracujących instalacji. Wprawdzie literatura dotycząca estryfikacji jest bardzo obszerna, jednak liczba pozycji drastycznie maleje, jeżeli ograniczyć się do prac omawiających kinetykę estryfikacji alkoholi dwu- lub trójfunkcyjnych. Reakcje estryfikacji prowadzone są najczęściej w fazie ciekłej. Gdy przebiegają bez obecności katalizatora, są reakcjami powolnymi i wymagają dłuższego czasu do osiągnięcia stanu równowagi1-4). Homogeniczne reakcje katalityczne zachodzą przez cyklizację składającą się z kilku następczych lub następczo- -równoległych etapów, w wyniku których katalizator ulegający zużyciu w pierwszym etapie jest regenerowany w ostatnim etapie. W przypadku katalizatorów heterogenicznych reakcja chemiczna zachodzi na granicy rozdziału faz katalizatora i reagentów5). Działanie to można zobrazować na przykładzie katalizatora o nazwie Seralite SRC-120 i sita molekularnego 13X, katalizujących reakcję estryfikacji kwasu octowego glikolem etylenowym w zakresie temp. 60-90°C i przy stężeniu katalizatora 0,5-2,0[...]

Synthesis of new 2-aryl-3-phenyl-4-nitro-tetrahydro-1,2-oxazoles in 1,3-dialkylimidazolium ionic liquid Synteza nowych 2-arylo-3-fenylo-4-nitro-tetrahydro-1,2-oksazoli w 1,3-dialkiloimidazoliowej cieczy jonowej DOI:10.15199/62.2015.12.32


  1,3-Dipolar cycloaddn. of CH2=CHNO2 to 3-Me, 4-Br, 3-Br and 4-NO2-substituted (Z)-C-phenyl-N-arylnitrones in 1-butyl-3-methylimidazolium chloride at room temperature gave mixts. of 3,4-cis and 3,4-trans-2-aryl-3-phenyl-4-nitrotetrahydro- 1,2-oxazoles in yields 80-85%. The structure of the oxazoles was confirmed by elementary anal. as well as 1HNMR and IR spectroscopies. 1,3-Dipolarne cykloaddycje nitroetenu do (Z)- -C-fenylo-N-arylonitronów w chlorku 1-butylo- -3-metyloimidazoliowym realizują się w temperaturze pokojowej i prowadzą do mieszanin stereoizomerycznych 3,4-cis i 3,4-trans-2-arylo- 3-fenylo-4-nitrotetrahydro-1,2-oksazoli z wydajnościami na poziomie 80-85%. Struktury zsyntezowanych oksazoli zostały potwierdzone danymi analizy elementarnej oraz spektroskopii 1H NMR i IR. Tetradyhydro-1,2-oksazole (izoksazolidyny) stanowią ważną klasę połączeń biologicznie aktywnych1-3). Obecność grupy nitrowej w cząsteczkach tych związków czyni je podatnymi na dalszą funkcjonalizację4, 5) lub konwersję w inne połączenia heterocykliczne, jak np. antybiotyki β-laktamowe6, 7). Najbardziej uniwersalna metoda ich syntezy polega na 1,3-dipolarnej cykloaddycji z udziałem nitronów8-11). Podejście to testowano niedawno w odniesieniu do grupy zróżnicowanych strukturalnie nitronów i nitroalkenów12-15). Praca stanowi podsumowanie kolejnego etapu systematycznych badań nad zastosowaniem cieczy jonowych w syntezie organicznej16-19). Jak wynika z obliczeń kwantowochemicznych15), dialkiloimidazoliowe ciecze powinny w poważny sposób katalizować reakcje nitronów z nitroalkenami. Mając to na uwadze postanowiono zdiagnozować możliwość wykorzystania dialkiloimidazoliowych cieczy jonowych w syntezie nowych 2,3-diarylo-4-nitro-tetrahydro-1,2-oksazoli metodą 1,3-dipolarnej cykloadycji nitroetenu do wybranych nitronów. Stereoizomeryczne 2,3-difenylo-4-nitrotetrahydro-1,2-oksazole oraz niektóre ich arylopodstawione analogi opisano we wcześniejszej pu[...]

Optymalizacja warunków prowadzenia reakcji kondensacji fenolu z pirogronianem metylu w środowisku kwaśnej chloroglinianowej 1-n-butylo-3-metylo-imidazoliowej cieczy jonowej


  Zbadano przebieg reakcji kondensacji fenolu z pirogronianem metylu w środowisku kwaśnej 1-n-butylo-3-metylo-imidazoliowej chloroglinianowej cieczy jonowej. Określono wpływ dodatku tradycyjnego rozpuszczalnika oraz wykazano zależność wydajności głównego produktu od temperatury i czasu prowadzenia reakcji. Stwierdzono, że zastosowanie cieczy jonowej nie zwiększyło wydajności reakcji w stosunku do klasycznych katalizatorów, umożliwiło jednak złagodzenie warunków i skrócenie czasu jej prowadzenia. PhOH was condensed with MeOCOCOMe to MeOCO(Me) C(p-C6H5OH)2 (yield 31.9-53.1%) in N-butyl-N-methylimidazolium AlCl4 - ionic liq. (optionally after addn. of CHCl3) at 20-60°C for 1-20 h. Neither CHCl3 addn. nor increasing the product yield reaction temp. or time resulted in substantial increasing the product yield and reaction selectivity. The main reaction by-products were m-OHC6H4C(Me)(OH) COOMe and 3-methyl-3-hydroxycumaranon-2. Reakcje kondensacji związków karbonylowych z fenolami są reakcjami przebiegającymi wg mechanizmu karbokationowego. Wadą takich reakcji jest względnie niska selektywność, a w konsekwencji złożoność mieszaniny poreakcyjnej, mała wydajność i liczne problemy z wydzieleniem i oczyszczeniem produktu. W reakcjach takich wytwarza się jednak wiele powszechnie stosowanych produktów. Jednym z nich jest Bisfenol A, popularny półprodukt do wytwarzania wielu polimerów. W tego samego typu reakcji powstają również kwasy bis(hydroksyfenylo)alkilokarboksylowe (lub ich estry), które coraz częściej zastępują Bisfenol A w tworzywach sztucznych do specjalnych zastosowań. Wpływają one na polepszenie właściwości tworzyw a dzięki dodatkowej grupie karboksylowej lub estrowej, eliminują konieczność stosowania dodatkowych związków sieciujących. Dotychczasowe badania wskazują, że istotny wpływ na skład mieszaniny poreakcyjnej ma proporcja substratów, stosowanie rozpuszczalnika, temperatura i czas reakcji oraz rodzaj katalizatora. Ot[...]

Condensation of phenols with methyl pyruvate in 1-n-butyl-3-methylimidazolium aluminium chloride ionic liquid medium. Reakcje kondensacji fenoli z pirogronianem metylu w środowisku kwaśnej chloroglinianowej 1-n-butylo-3-metyloimidazoliowej cieczy jonowej


  PhOH, PhOMe and m-MeC6H4OH were condensed with MeOCOCOMe in 1-n-butyl-3-methylimidazolium aluminum chloride optionally in CHCl3 or in presence of AlCl3 to resp. bisphenols. Use of the ionic liq. medium resulted in an increase in the bisphenol yields except for m-MeC6H4OH where no formation of bisphenol was obsd. Zbadano przebieg reakcji kondensacji fenolu, anizolu i m-krezolu z pirogronianem metylu w środowisku kwaśnej 1-n-butylo-3- metyloimidazoliowej chloroglinianowej cieczy jonowej. Określono wpływ dodatku tradycyjnego rozpuszczalnika oraz wykazano wpływ struktury reagenta fenolowego na skład mieszaniny poreakcyjnej. W wyniku reakcji kondensacji fenoli ze związkami karbonylowymi prowadzonych w obecności kwaśnego katalizatora powstają związki o bardzo różnorodnej budowie. O strukturze głównego produktu decydują reagent fenolowy i karbonylowy, ale także warunki w jakich przebiega reakcja. Prowadzenie reakcji w stopie, a nie w rozpuszczal-niku, wykorzystanie innego katalizatora, podwyższenie lub obniżenie temperatury oraz wydłużenie czasu trwania reakcji powoduje spore zmiany w składzie mieszaniny poreakcyjnej. Pojawiają się w niej nie tylko różne ilości poszczególnych produktów, ale również z tych samych substratów można otrzymać związki o zupełnie odmiennych strukturach. Zazwyczaj reakcję kondensacji prowadzi się tak, aby głównymi jej produktami były pochodne kumaryny lub bisfenole. Jednym z najpopularniejszych bisfenoli jest bisfenol-A (BPA), stanowiący półprodukt do wytwarzania wielu tworzyw polimerowych i kompozytowych. Według prowadzonych w wielu krajach badań BPA nie jest jednak obojętny dla naszego zdrowia. Stanowi on formę syntetycznego estrogenu (tzw. ksenoestrogenu), modulatora wydzielania wewnętrznego, a jego obecność wywołuje negatywne skutki w organizmie człowieka1-3). [...]

Ionic liquids as an effective and eco-friendly medium for synthesis of nitrosubstituted norbornene analogs Ciecze jonowe jako efektywne i przyjazne środowisku medium dla syntezy nitropodstawionych analogów norbornenu DOI:10.15199/62.2016.10.15


  Six nitroalkenes were synthesized in reaction of substitued benzaldehydes with NO2CH2CN and converted to resp. norbornenes in Diels-Alder reaction with cyclopentadiene in ionic liq. The products showed mainly the endo-nitro configuration. Związki zawierające w swej strukturze szkielet norbornenowy można otrzymać w wyniku reakcji cykloaddycji cyklopentadienu do alkenu. Stosując w reakcji alkeny zawierające grupę nitrową poszerza się spektrum potencjalnych kierunków zastosowania norbornenów, ze względu na łatwość konwersji grupy nitrowej w inne ugrupowanie funkcyjne. W celu znalezienia dogodniejszych warunków tej reakcji podjęto próbę zastosowania cieczy jonowych w roli mediów reakcyjnych. Zastosowanie cieczy jonowych o kationach imidazoliowych i trialkiloamoniowych pozwoliło na znaczne skrócenie czasu reakcji. Proces cykloaddycji [4+2], czyli inaczej reakcja Dielsa i Aldera (DA), jest najbardziej uniwersalną metodą otrzymywania sześcioczłonowych związków karbo- i heterocyklicznych1, 2). Wychodząc z cyklopentadienu (jako komponentu 4π-elektronowego) oraz dienofili etylenowych można otrzymać w tej reakcji cenne z praktycznego punktu widzenia połączenia zawierające w swej strukturze szkielet norbornenowy. Szkielet taki pojawia się w wielu związkach pochodzenia naturalnego, takich jak kamfora lub borneol (rys. 1). Spektrum potencjalnych kierunków zastosowania norbornenów poszerza znacząco obecność w cząsteczce grupy nitrowej, która z uwagi na łatwość konwersji w inne ugrupowania funkcyjne (rys. 2) daje duże możliwości ich dalszej funkcjonalizacji3-6). Związki takie można syntezować w reakcji DA cyklopentadienu i sprzężonych nitroalkenów. Praca jest kontynuacją wcześniejszych studiów dotyczących DA reakcji z udziałem 2-arylo-1-nitroetenów jako dienofili7-17). Poprzednio9, 16) ustalono, że reakcje (E)-2-arylo-1-cyjano-1- H C 3 CHH C 3 3 OH H C 3 O CHH C 3 3 kamfora borneol Fig. 1. Structures of camphor and borneol R[...]

New implementations of Meyer process Nowe realizacje procesu Meyera DOI:10.15199/62.2016.11.39


  A review, with 28 refs., of processes for prepn. of aliph. nitrocomps. by nucleophilic substitution involving the nitrite anion. Several reactions carried out via green protocol under mild conditions were included. Najbardziej uniwersalną metodą syntezy alifatycznych nitrozwiązków jest nukleofilowe podstawienie z udziałem anionów azotanowych( III), zwane reakcją Meyera. Dokonano przeglądu i dyskusji nowych realizacji tego procesu. Wiele odkrytych w ostatnim czasie reakcji tego typu przebiega zgodnie z regułami zielonej chemii i w stosunkowo łagodnych warunkach. Alifatyczne nitrozwiązki są wyjątkowo uniwersalnymi i istotnymi prekursorami w syntezie organicznej. Na ich bazie można syntezować m.in. aminy, hydroksyloaminy, oksymy, estry, sole kwasów nitronowych oraz wiele innych połączeń (rys. 1)1-6). Ponadto, obecność grupy nitrowej stymuluje aktywność biologiczną szerokiego spektrum połączeń7-12). Nic więc dziwnego, że związki te przykuwają niegasnącą uwagę chemików organików. Historycznie najstarszą i najbardziej uniwersalną metodą syntezy alifatycznych nitrozwiązków jest reakcja Meyera13-16). W klasycznym ujęciu polega ona na nukleofilowym podstawieniu bromu lub jodu anionem azotanowym(III). Procesy te przebiegają wg mechanizmu przedstawionego na rys. 2. Głównym produktem reakcji jest związek nitrowy. W zależności od warunków reakcji, w jej toku mogą powstawać również estry kwasu azotowego(III). W ten sposób zsyntezowano jak dotąd wiele alifatycznych połączeń17, 18). Kolejne lata przyniosły istotne modyfikacje tej metody. Już w połowie XX w. Kornblum zaproponował modyfikację procesu Meyera polegającą na zastąpieniu drogiego azotanu(III) srebra znacznie tańszym azotanem(III) sodu2, 19, 20). Reakcje z jego udziałem prowadzi się w niskich temperaturach i w układzie homogenicznym (rys. 3). Pozwalają na to media reakcyjne zdolne rozpuszczać zarówno reagent nieorganiczny, jak i organiczny, takie jak dimetyloformamid (DMF), gliko[...]

Temperature and solvent effect on the thermodynamic equilibrium in the intramolecular transesterification process of ethyl 4-(4-hydroxyphenyl)-4-(2-hydroxyphenyl)-pentanoate. Wpływ temperatury i polarności środowiska na termodynamiczną równowagę procesu wewnątrzcząsteczkowej transestryfikacji 4-(4-hydroksyfenylo)-4- -(2-hydroksyfenylo)-pentanianu etylu


  Enthalpy, entropy, free energy, equil. consts., and conversion degrees of the intramol. transesterification of the title compd. to resp. lactone in gas phase and in polar media at 0–100°C were calcd. from thermodynamic properties of the raw material and product by using a commonly used com. available algorithm. The reaction equil. const. and conversion degree increased strongly with the increasing temp. Polarity of the environment showed a less significant effect on the reaction equil. and conversion degree. Korzystając z wyników zaawansowanych teoretycznie obliczeń na gruncie teorii funkcjonałów gęstości DFT (density functional theory), przeanalizowano termodynamiczne aspekty procesu wewnątrzcząsteczkowej transestryfikacji 4-(4-hydroksyfenylo)-4- (2-hydroksyfenylo)-pentanianu etylu. Okazało się, że równowaga procesu silnie zmienia się wraz ze zmianą temperatury reakcji. Polarność środowiska ma mniej istotny wpływ na równowagowy stopień konwersji. Głównymi produktami reakcji kondensacji fenolu z kwasem lewulinowym lub odpowiednim lewulinianem w obecności kwaśnego katalizatora jest kwas 4,4-bis(4-hydroksyfenylo)pentanowy (DPA) lub jego ester. 1, 2) (1). 92/10(2013) 1877 Dr inż. Radomir JASIŃSKI w roku 2000 ukończył studia na wydziale Materiałoznawstwa i Technologii Obuwia Politechniki Radomskiej, a w 2004 studia doktoranckie przy Instytucie [...]

New aldimine N-oxides as precursors for preparation of heterocycles with potential biological activity Nowe N-tlenki aldimin jako prekursory związków heterocyklicznych o potencjalnej aktywności biologicznej DOI:10.15199/62.2015.8.27


  N-alkylhydroxyamines were condensed at room temp. with 9-anthracenecarbaldehyde to N-alkyl substituted C-(9-anthracene) imine-N-oxides. The yields of the reaction were 90.5; 94.0 and 67.5% for alkyl substituents Me, PhCH2 and Bu, resp. The structure of the compds. was confirmed by spectral anal. Zsyntezowano serię nowych N-alkilopodstawionych N-tlenków C-(9-antraceno)-imin. Strukturę związków potwierdzono na podstawie danych spektralnych. N-tlenki imin (nitrony) należą do wyjątkowo cennych prekursorów w procesach otrzymywania związków heterocyklicznych1-3). I tak np. przez cykloaddycję dipolarną-1,3 z dipolarofilami etylenowymi można otrzymać struktury izoksazolidynowe, zaś w reakcjach z iminami i nitrylami pochodne oksadiazoliny. Tak otrzymane związki heterocykliczne mogą zawierać nawet do 3 nowych centrów stereogenicznych. Możliwość kontroli konfiguracji absolutnej stanu przejściowego reakcji cykloaddycji dipolarnej-1,3 z udziałem nitronów pozwoliła na uzyskanie szerokiej gamy produktów otrzymywanych do tej pory jedynie z surowców naturalnych. Połączenia tego rodzaju charakteryzuje potencjalna aktywność biologiczna4-6), co czyni je użytecznymi dla przemysłu farmaceutycznego i kosmetycznego. Inne interesujące kierunki transformacji N-tlenków imin są związane z ich reakcjami wobec odczynników acetylenowych. Proces taki katalizowany związkami miedzi(I) (reakcja Kinugasa) pozwala na otrzymywanie w stosunkowo łagodnych warunkach antybiotyków β-laktamowych7). Alternatywnie β-laktamy można syntezować na bazie N-tlenków imin poprzez ich cykloaddycję z nitroolefinami, a następnie dehydronitrowanie uzyskanych adduktów8-10). Tak więc, synteza N-tlenków imin nadal przykuwa istotną uwagę chemików na całym świecie. Niniejsza praca stanowi podsumowanie wyników badań wpisujących się w ten nurt. W szczególności, w jej ramach opisano prace Autorów nad syntezą nowych C-antraceno-N-alkilo-podstwionych N-tlenków imin. Połączenia tego ro[...]

 Strona 1