Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Renata Horodecka"

Możliwości stosowania cichych nawierzchni drogowych w Polsce


  Rozwojowi transportu i zwiększającej się liczbie pojazdów w świecie towarzyszy wzrost hałasu generowanego przez ruch drogowy. Problem ten został dostrzeżony w Europie w końcu lat dziewięćdziesiątych XX wieku, czego wyrazem jest Raport KomisjiWspólnoty EuropejskiejGreen Paper on Future Noise Polisy. Późniejsze zalecenia Komisji Europejskiejwskazały na potrzebę realizacji wizji "mniej hałasu przed 2020 r.". Podstawowe wskaźniki hałasu są następujące: ● 55 dB(A) - dźwięk nieprzyjemny; ● 65 dB(A) - dźwięk nie do zniesienia, np. poważne zakłócenia snu. Głównymźródłemhałasu drogowego jest kontakt opony z nawierzchnią, przy czym przekroczenie progu uciążliwości dla otoczenia zależy od prędkości. Krytycznym progiem prędkości większości samochodów jest 55 km/h, a samochodów ciężarowych 70 km/h. Przy mniejszej prędkości hałas jest generowany przez sam pojazd. Podstawowe dostępne i stosowane w świecie metody zmniejszenia hałasu drogowego: ■ zmniejszenie natężenia ruchu; ■ ograniczenie prędkości ruchu (graniczna prędkość 55 km/h dla wszystkich samochodów); ■ przegrody akustyczne; ■ ciche nawierzchnie. Wśród cichych nawierzchni najczęściej stosowane są: asfalt porowaty; dwuwarstwowe nawierzchnie porowate; drobnoziarnistamieszanka o nieciągłym uziarnieniu (SMA, BBTM - MNU) oraz mieszanka modyfikowana gumą. Najbardziej hałaśliwe są nawierzchnie wykonane z betonu cementowego i asfaltowe powierzchniowe utrwalenia. Próby zmniejszenia hałaśliwości nawierzchni betonowych są w początkowej fazie rozwoju. Próby te prowadzone są w dwóch kierunkach: ● beton cementowy teksturowany (Whisper Concrete - beton cementowy szepczący), polegający na odmyciu zaprawy cementowej z powierzchni betonu; ● beton cementowy rowkowany podłużnie lub poprzecznie. Dotychczas efekty zmniejszenia poziomu hałasu są niewielkie (np. w USA na poziomie 5 dB(A), a w Niemczech 2 dB(A)). Postęp technologiczny[...]

 Strona 1