Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Przemysław Brzyski"

Ekologiczne materiały budowlane


  Glina, wapno oraz słoma towarzyszyły cywilizacji jako materiał budowlany od zarania dziejów. W XX w., kiedy budownictwo zostało zdominowane przez beton, a propaganda ze wschodu Europy nawoływała do postępu, naturalne materiały budowlane odstawiono na bok.Dzisiaj, m.in. ze względu na niezwykle ważne hasło "zrównoważony rozwój w budownictwie" oraz powiększające się problemy ekologiczne, powoli powraca świadomość możliwości wykorzystania zasobów natury w budownictwie. Powstają eksperymentalne budynki oraz materiały budowlane. mat eriał pro sto z ziemi: glina Glina jest mieszanką iłów, piasków i pyłów. Ze względu na procentowy udział tych składników, wyróżnia się glinę ilastą (tłustą), piaszczystą oraz pylastą (chudą). Glina jako materiał budowlany ma wiele zalet: ekologiczny charakter, dobra paroprzepuszczalność, regulacja wilgotności w pomieszczeniach (zachowuje wilgotność względną 50%), zapewnienie sprzyjającego mikroklimatu i stabilności temperatury dzięki dużej pojemności cieplnej. Można osiągnąć izolacyjność cieplną przegród zgodną z warunkami technicznymi, a jeszcze bardziej da się ją poprawić, mieszając glinę ze słomą lub trocinami. Domy z gliny są również przyjazne dla alergików. Redukują powstawanie kurzu oraz nieprzyjemne zapachy w pomieszczeniach, a także absorbują szkodliwe substancje[...]

Wpływ wybranych dodatków mineralnych na konsystencję i wytrzymałość zaprawy wapiennej DOI:10.15199/33.2017.06.23


  Wapno jako spoiwo powietrzne jest materiałem wiążącym o niskich parametrach mechanicznych. W zaprawach najczęściej wykorzystywane jest wapno hydratyzowane, które wiąże i twardnieje w wyniku powolnego procesu karbonatyzacji. Przeobrażeniu w CaCO3 ulegają tylko powierzchowne warstwy zaprawy. W przypadku głębszych warstw dostęp dwutlenku węgla obecnego w powietrzu jest ograniczony. Wpływ na przebieg karbonatyzacjima również poziomwilgotności, temperatura oraz stężenie dwutlenku węgla w otoczeniu. Poprawie wytrzymałości spoiwa wapiennego w inny sposób niż karbonatyzacja mogą służyć np. dodatki pucolanowe i hydrauliczne. Prowadzą one do polepszenia charakterystyki wytrzymałościowej, ale równieżmogą wpływać na właściwości użytkowe świeżych zapraw, czyli urabialność i konsystencję. Pomysł na połączenie pucolan z wapnem pochodzi ze starożytnego Rzymu, gdzie wykorzystywano w tym celu pucolanę naturalną - lokalne popioły wulkaniczne [2]. Pucolana jest materiałem naturalnymlub sztucznymzawierającymkrzemionkę lub krzemionkę i tlenek glinu w postaci reaktywnej. Sammateriał pucolanowy nie wykazuje właściwości wiążących, lecz w postaci drobnoziarnistej i w obecności wilgoci reaguje chemicznie z wodorotlenkiem wapnia, tworząc związki mające właściwości wiążące. Krzemionka zawarta w materiale pucolanowym powinna być amorficzna (szklista), ponieważ w fazie krystalicznej jest w małym stopniu reaktywna [7]. Wliteraturzemożna znaleźć badania wpływu pucolan na właściwości zapraw wapiennych, np. metakaolinitu [3], sepiolitu oraz syntetycznego zeolitu jako dodatku do zaprawy wapiennej bazującej na wapnie i metakaolinie [1]. Opisywano także wpływ metakaolinu i mikrokrzemionki na właściwości spoiwa cementowego i betonu [4, 5]. Materiałami pucolanowymi zaprezentowanymi w artykule są metakaolinit i pył krzemionkowy. Oprócz spoiwa podstawowego, czyli wapna hydratyzowanego, wykorzystano również spoiwo o właściwościach hydrauliczny[...]

 Strona 1