Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"Zbigniew GACEK"

Badania gazomierzy rotorowych na potrzeby oceny zgodności z Dyrektywą 2004/22/EC

Czytaj za darmo! »

Dyrektywa MID [1] (skrot z j.z. ang.: Measuring Instruments Directive) nale.y do grupy dyrektyw nowego podej.cia, wdra.aj.cych system oceny zgodno.ci, zast.puj.cy dotychczasowy system prawnej kontroli metrologicznej, w zakresie zatwierdzenia typu i legalizacji pierwotnej. Ocena zgodno.ci wi..e si. z przej.ciem w 1985 r. od dyrektyw .starego podej.ciah do dyrektyw .nowego podej.ciah i ocen. modu.ow. wyrobow. Jest to spojny system post.powania, uregulowany w Polsce w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodno.ci [2]. Ocena wyrobow dotyczy tylko wymaga. zasadniczych, a najprostsz. metod. udowodnienia, .e wyrob spe.nia te wymagania, jest wykazanie zgodno.ci z norm. europejsk., zharmonizowan. z dyrektyw.. Post.powanie dowodz.ce zgodno.ci musi by. realizowane wed.ug procedury z.o.onej z jednego lub dwu, spo.rod kilkunastu modu.ow oceny zgodno.ci. Niektore modu.y mog. by. realizowane przez samego wytworc., wi.kszo.. wymaga udzia.u strony trzeciej, zwanej jednostk. notyfikowan.. Na dowod, .e wyrob przeszed. ocen. pomy.lnie, na wyrobie nak.ada si. znak .CEh, a producent wystawia deklaracj. zgodno.ci. Dyrektywa 2004/22/EC (MID) Dyrektywa w sprawie przyrz.dow pomiarowych zosta.a zaimplementowana do prawa polskiego poprzez ustaw. z dnia 15 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o systemie oceny zgodno.ci oraz zmianie niektorych innych ustaw [3] oraz rozporz.dzenie Ministra Gospodarki z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie zasadniczych wymaga. dla przyrz.dow pomiarowych [4]. GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ˇ GRUDZIE. 2010 11 Dyrektyw. MID stosuje si. do urz.dze. i systemow z funkcjami pomiarowymi, zdefiniowanymi w za..cznikach zawieraj.cych wymagania szczego.owe dla poszczegolnych przyrz.dow. Dyrektywa zawiera 10 za..cznikow, wymagania dla gazomierzy i przelicznikow do gazomierzy znajduj. si. w za..czniku MI-002. W powy.szej dyrektywie wprowadzono dziesi.cioletni okres przej.ciowy, tj. do 29 pa.dziernika 2[...]

Analiza opłacalności wymian profilaktycznych obiektów nienaprawialnych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono metodykę określania optymalnych terminów zastępowania eksploatowanych obiektów nienaprawialnych obiektami nowymi. W klasycznym podejściu do problematyki opłacalności wymian obiektów nienaprawialnych zakłada się takie same rozkłady trwałości obiektów nowych i wycofywanych z eksploatacji, natomiast w artykule założono, że obiekty nowe charakteryzują się innymi rozkładami trwałości. Abstract. Methodology aimed at calculation of optimal deadlines concerning replacement of unreparable using objects with new ones is presented. In classical approach to replacement profitability of unreparable new objects and out of service ones the same distributions of service life are assumed, whereas in the article different distributions of the service life are attributed to new objects. (Analysis of preventive replacement profitability of unreparable objects) Słowa kluczowe: obiekt nienaprawialny, wymiana profilaktyczna, intensywność uszkodzeń, izolator długopniowy. Keywords: unreparable object, preventive replacement, failure rate, long-rod insulator. Wstęp Układy izolacyjne, tory prądowe oraz osprzęt, ulegające podczas eksploatacji procesom starzeniowym, zwiększają awaryjność systemu elektroenergetycznego (SE). Z jednej strony powoduje to pogorszenie bezpieczeństwa elektroenergetycznego, a z drugiej - wzrost kosztów eksploatacji (wykonywanie napraw i remontów, straty w postaci niesprzedanej, a zakontraktowanej energii, wypłaty odszkodowań i innych roszczeń z powodu braku zasilania odbiorców lub pogorszenia się jakości energii elektrycznej). Analizując stan techniczny niektórych obiektów sieciowych i uwzględniając wyniki tej analizy w rachunku kosztów można dojść niekiedy do wniosku, że bardziej opłacalna od wykonywania napraw i remontów istniejących obiektów jest ich wymiana na obiekty nowe. Z tego też powodu poszukuje się ekonomicznie uzasadnionych przesłanek, pozwalających oszacować optymalny termin nie tylko remontu, ale również p[...]

Próba oceny przydatności ceramicznych i nieceramicznych izolatorów elektroenergetycznych stosowanych w sieciach rozdzielczych i rozdzielczo-przesyłowych

Czytaj za darmo! »

W artykule oceniono przydatność ceramicznych i nieceramicznych (głównie kompozytowych) izolatorów stacyjnych i liniowych w sieciach SN i 110 kV. Przedstawiono zalety wybranych rozwiązań układów izolacji liniowej i stacyjnej oraz obawy towarzyszące zastosowaniu konkretnego układu izolacyjnego. Zbiór zalet i wad wynikających z zastosowania poszczególnych rodzajów izolacji tworzy zarys kryteriów wyboru konkretnego rodzaju układu izolacyjnego, przeznaczonego do określonego zastosowania. Ze względu na różne wymagania i specyfikę pracy, izolacja stacyjna i liniowa analizowana jest oddzielnie. Abstract. Usefulness of ceramic and non-ceramic insulators (mainly composite ones)as line and station power insulators in MV and 110 kV networks is assessed in the article. The following aspects have been considered: advantages of chosen solutions of line and station power insulation and thread resultant from application of specific type of an insulating system. A set of advantages and faults (threats) of particular types of insulating systems creates an outline of criteria for choice of specific insulating system destined for a given application. For the sake of different requirements and operation specificity station and line insulation is analyzed separately. (An attempt on assessment of usefulness of ceramic and nonceramic power insulators in distribution and sub-transmission networks) Słowa kluczowe: izolatory kompozytowe, izolatory ceramiczne, eksploatacja. Keywords: composite insulators, ceramic insulators, operation. Wstęp W wielu dziedzinach, w tym również w elektroenergetyce, występuje konieczność dokonywania wyborów na etapie planowania, projektowania i inwestowania. W artykule rozpatruje się problem wyboru rodzajów izolatorów (spośród ceramicznych, kompozytowych i hybrydowych) stosowanych w liniach i stacjach elektroenergetycznych. Izolatory jako obiekty techniczne podlegają ścisłemu doborowi na podstawie wielu kryteriów, m.in. kryterium n[...]

Podobieństwa i różnice w projektowaniu i konstruowaniu izolatorów liniowych wiszących ceramicznych i kompozytowych

Czytaj za darmo! »

Izolatory kompozytowe, charakteryzujące się właściwościami odmiennymi od konwencjonalnych izolatorów elektroenergetycznych, są stosowane coraz szerzej. W artykule w zwięzły sposób przedstawiono metodykę projektowania i konstruowania ceramicznych i kompozytowych izolatorów liniowych wysokiego napięcia oraz porównano zasady projektowo-konstrukcyjne dotyczące rozważanych grup izolatorów, istotnych ze względu na rosnące wciąż wymagania techniczne i niezawodnościowe. Abstract. Composite insulators, characterized by properties different from conventional power transmission insulators, are used more widely. The article presents a concise methodology for the design and construction of ceramic and composite insulators of high voltage lines. The principles of design and construction of considered groups of insulators, important because of the growing technical and reliability requirements were compared. (Similarities and differences in design of suspension line ceramic and composite insulators) Słowa kluczowe: izolatory kompozytowe, izolatory ceramiczne, projektowanie. Keywords: composite insulators, ceramic insulators, design. Wprowadzenie W rozumieniu tzw. nauki konstrukcji, projektowanie i konstruowanie są wirtualnymi i ściśle z sobą powiązanymi procesami inżynierskimi. Projektowanie dotyczy określenia pożądanych właściwości i postaci konstrukcyjnej układu izolacyjnego, natomiast konstruowanie - opracowania najlepszego sposobu rozwiązania technologicznego umożliwiającego realizację założeń projektowych. Projekt wynika więc bezpośrednio z potrzeby działania układu izolacyjnego, a konstrukcja z potrzeby jego wytworzenia w konkretnej postaci [6]. Wysokonapięciowe izolatory elektroenergetyczne zalicza się umownie do grupy izolacji powietrznej, gdyż o ich wytrzymałości elektrycznej decyduje zazwyczaj napięcie przeskoku w powietrzu między okuciami konstrukcji. Charakterystyczną cechą izolatorów elektroenergetycznych jest ich niewspółmiernie du[...]

Propozycja kwalifikowania i ustalania kolejności badań diagnostycznych linii kablowych

Czytaj za darmo! »

Artykuł przedstawia cele diagnostyki linii kablowych, kryteria kwalifikowania linii kablowych do badań diagnostycznych oraz sposób wyznaczania kolejności wykonywania badań linii kablowych. Przedstawiono czynniki wpływające na proces ustalania kolejności badanych linii kablowych, uwzględniające prawdopodobieństwo uszkodzenia i jego potencjalne skutki oraz zaprezentowano matematyczną metodę wielokryterialnej oceny porównawczej, według której można ustalać kolejność badania linii kablowych. Abstract. The article contains purposes of diagnosis of cable lines, qualification criteria of cable lines to diagnostic tests and the way how a sequence of tests should be arranged. The factors influenced a process of arrangement of a sequence of tests are discussed; probability of damage and its potential effects have been taken into account. The mathematical method of many-criteria comparative evaluation in order to establish a sequence of diagnostic tests of cable lines is presented. (Proposition concerning qualification and arrangement of a sequence of diagnostic tests of cable lines). Słowa kluczowe: linie kablowe, diagnostyka, eksploatacja, kolejność badań. Keywords: cable lines, diagnostics, operation, sequence of tests. Wstęp Wdrażając diagnostykę linii kablowych SN do strategii ich obsługi lub chcąc zwiększyć efekty jej stosowania należy zastanowić się, które linie kablowe powinny zostać zakwalifikowane do badań, które należy zbadać w pierwszej kolejności, a które można zbadać później. Tak postawiony problem nabiera szczególnego znaczenia w sytuacji, gdy - przy ograniczonych środkach w postaci sprzętu czy zasobów ludzkich - należy przeprowadzić diagnostykę dużej liczby linii kablowych eksploatowanych na terenie koncernu energetycznego lub nawet jego części. Rozwiązanie problemu musi wiązać się z celem, jaki towarzyszy zwykle wprowadzeniu diagnostyki linii kablowych SN do strategii ich obsługi eksploatacyjnej. Celem tym jest najczęściej po[...]

Próba wytypowania potencjalnych źródeł nielegalnego poboru gazu w sieci dystrybucyjnej gazu, wśród klientów indywidualnych


  W artykule zaproponowano metodę pozwalającą na wytypowanie źródeł nielegalnego poboru gazu wśród odbiorców indywidualnych na podstawie analizy zużycia gazu. Opracowano algorytmy do obliczania zużycia gazu w interwałach czasu, z uwzględnieniem rozbioru gazu na cele grzewcze w zależności od temperatury na zewnątrz pomieszczeń. Przedstawiono również algorytmy do analizy trendu zużycia gazu i model bazy danych.Wprowadzenie Straty gazu powstałe wskutek ingerencji w gazomierze i instalację gazową stanowią istotny problem w naszym kraju, a ich wartość może osiągać nawet kilka procent przychodów pochodzących z dostawy gazu do klientów indywidualnych. Zakłady gazownicze, które podjęły się oszacowania kradzieży gazu twierdzą, że wielkość nielegalnego poboru gazu dla właścicieli domów ogrzewanych gazem (taryfa W-3) wynosi 30%. Na podstawie danych zgromadzonych i udokumentowanych przez Górnośląskiego Operatora Systemu Dystrybucyjnego Sp. z o.o. w Zabrzu w wyniku kontroli w latach 2005-2007 stwierdzono 706 przypadków kradzieży na wielkość 1 120 tys. m3 [1]. Prawdziwa wielkość strat z tego tytułu może być o wiele większa, a ich ilość zależy w dużym stopniu od skuteczności służb zajmujących się ich wykrywaniem oraz instrumentów umożliwiających prawidłowe typowanie klientów do kontroli. Zakłady Gazownicze w Polsce podejmują różnego rodzaju działania w celu wykrycia przypadków nielegalnego poboru gazu, lecz oparte są one głównie na analizie wizualnej baz danych i rutynowych kontroli pracowników Zakładów Gazowniczych u odbiorców. Działania takie z założenia nie mogą być optymalne. Metody nielegalnego poboru gazu ciągle się rozwijają i doskonalą a ingerencje w gazomierze są bardzo często tak pomysłowo ukryte, że nie można ich wykryć poprzez oględziny zewnętrzne na miejscu instalacji gazomierza. Coraz częściej takie ingerencje można stwierdzić dopiero po badaniu mechanoskopijnym lub badaniu metrologicznym w laboratorium. Jako przykład technik n[...]

Badania wpływu magnesów neodymowych na dokładność pomiaru gazomierzy miechowych DOI:10.15199/17.2016.12.1

Czytaj za darmo! »

W artykule określono wymagania dla gazomierzy miechowych dotyczące ich odporności na magnesy neodymowe, przedstawiono badania wpływu magnesów neodymowych na fałszowanie wskazań gazomierzy miechowych, oraz podano kryteria oceny wyników badań gazomierzy narażonych na odziaływanie magnesów. Pokazano również działania INiG-PIB zmierzające do potwierdzenia w warunkach laboratoryjnych oddziaływania magnesem neodymowym na gazomierze miechowe.1. Wprowadzenie Magnesy trwałe odgrywają istotną rolę w nowoczesnych urządzeniach. Pierwsze magnesy wyprodukowane ze stali węglowej miały iloczyn energii magnetycznej, (BH)max około 1 kJ/m3. Znaczący rozwój magnesów trwałych nastąpił z chwilą wprowadzenia magnesów alnico około 1940 roku, (BH)max na poziomie około 120 kJ/m3. Do tego czasu stosowanie magnesów było ograniczone do kilku zastosowań, takich jak np. kompas. Silniejsze i mniejsze magnesy pozwalają na konstruowanie mniejszych urządzeń, które pochłaniają mniej energii. Kolejną rewolucją w rozwoju magnesów trwałych było wynalezienie magnesów neodymowych w 1980 r. dla których (BH)max może wynosić nawet 420 kJ/m3 [1], kiedy to japońska fi rma Sumitomo uzyskała ochronę patentową związków metalicznych między ferromagnetycznym kobaltem (Co) i samarem (Sm), a także ferromagnetycznym żelazem (Fe) i neodymem (Nd), z dodatkiem boru (B) [2]. Magnesy te odniosły największy sukces rynkowy spośród grupy nowoczesnych magnesów. Magnesy neodymowe posiadają ogromną gęstość energii magnetycznej (BH)max i są ponad 10-krotnie silniejsze od zwykłych magnesów ferrytowych. Powyższy fakt w powiązaniu z ich niską ceną powoduje rozprzestrzenianie się zjawiska wykorzystywania magnesów do nielegalnego poboru mediów. Od 2004 r. obserwowany jest ustawiczny wzrost dostępności tych magnesów, spowodowany upływem czasu ochrony patentowej (wynoszącym 25 lat), jak i bardzo dynamicznym rozwojem produkcji w Chinach. Właśnie w tym czasie zaczęło się pojawiać wiele sygnałów o s[...]

Analiza techniczna metody doszacowywania zużycia gazu stosowanej w polskim systemie dystrybucyjnym w przypadku odbiorców grupy WS DOI:10.15199/17.2018.12.2


  Zużycie gazu ziemnego przez odbiorców rozlicznych wyłącznie z ilości dostarczonego paliwa gazowego (zwanych dalej odbiorcami typu WS), nieposiadających systemów telemetrycznych, wyznaczane jest na podstawie kolejnych odczytów gazomierzy. Gazomierze odczytywane są na ogół przez inkasentów, w różnych interwałach czasowych. Odczyty te prowadzone są, np. w przypadku PGNiG SA, w zależności od grupy taryfowej do której należy odbiorca 1, 2, 6 lub 9 razy w roku rozliczeniowym [5]. Z kolei rozliczanie odbiorców oraz systemu dystrybucyjnego realizowane jest w cyklach dobowych, miesięcznych i rocznych, tzn. w umownym okresie kończącym się dniem rozliczenia sprzedaży. Pozwala to na określenie wartości sprzedaży oraz przeprowadzenie bilansu systemu za dany okres. W związku z tym, że dzień odczytu zużycia gazu u odbiorcy bardzo rzadko pokrywa się z dniem rozliczenia sprzedaży konieczne jest określenie stanu zużycia odbiorcy na koniec danego okresu rozliczeniowego. Realizuje się to poprzez oszacowanie zużycia gazu przez odbiorcę na dzień rozliczenia (zwany z tego powodu również dniem doszacowania). Oszacowanie takie przeprowadza się na podstawie historycznych danych wielkości zużycia paliwa gazowego odbiorcy w okresie wcześniejszym (bazowym) oraz danych temperaturowych w okresie bazowym i aktualnym. W przy- padku nowego odbiorcy, zamiast danych historycznych stosuje się uśrednione dane zużycia dla jego grupy taryfowej. Danymi wspomagającymi ten proces mogą być informacje dotyczące w jakim celu używane jest paliwo gazowe (np. przygotowanie posiłków, ciepłej wody użytkowej, ogrzewania czy inne), ilość zużytego gazu w innych latach, temperatury panujące na zewnątrz. Im tych danych jest więcej tym lepiej można oddać rzeczywiste zachowanie się odbiorcy i poprawić dokładność metody doszacowywania ilości paliwa gazowego. Dodatkowym utrudnieniem związanym z określeniem ilości paliwa gazowego zużytego na dzień doszacowania jest to, że zużycie gazu[...]

Analiza strumieni uszkodzeń izolatorów długopniowych w wybranych liniach napowietrznych 110 kV

Czytaj za darmo! »

Przedmiotem rozważań są niestacjonarne strumienie uszkodzeń, związane z tzw. samoistnym zrywaniem się izolatorów długopniowych porcelanowych w elektroenergetycznych liniach napowietrznych 110 kV. Strumienie uszkodzeń można traktować jako przedziałami stacjonarne lub alternatywnie wykorzystać stosowną transformację czasu. W celu zweryfikowania hipotezy, że strumienie uszkodzeń są strumieniami Po[...]

Analiza wyładowań niezupełnych w szynoprzewodach z izolacją stałą

Czytaj za darmo! »

W artykule zaprezentowano wyniki identyfikacji wyładowań niezupełnych w prototypach szynoprzewodów z izolacją stałą. Wyładowania mierzono metodą elektryczną, a do identyfikacji wnz wykorzystano sztuczne sieci neuronowe (implementowane w pakiecie Matlab 6), umożliwiające klasyfikację wybranych danych pomiarowych z wykorzystaniem wcześniej utworzonej bazy odcisków wnz. Abstract. Identification re[...]

 Strona 1  Następna strona »