Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz Sadowski"

Ocena zespolenia warstw betonowych w przedsionku mroźni DOI:10.15199/33.2016.11.52


  W pomieszczeniach narażonych na występowanie dużej różnicy temperatury konieczne jest zapewnienie odpowiedniego zespolenia warstw betonowych wierzchniej z podkładową. Przedmiotem artykułu jest nieniszcząca ocena jakości zespolenia warstw betonowych wierzchniej z podkładową w przedsionku mroźni.Wtym celu wykorzystano nieniszczące metody akustyczne odpowiedzi na impuls i młoteczkową. Słowa kluczowe: beton, przyczepność, badania nieniszczące, metody akustyczne.Warunkiem zapewniającym właściwe zachowanie się podłogi betonowej podczas eksploatacji jest odpowiednie zespolenie pomiędzy warstwami podkładową i wierzchnią [2, 3, 8]. Jest to szczególnie ważne w pomieszczeniach narażonych na występowanie znacznej różnicy temperatury, typu mroźnie, chłodnie itp. Z tego m.in. powodu przed odbiorem i przekazaniem do użytkowania podłóg wykonuje się badania kontrolne w celu wczesnego wykrycia ewentualnych obszarów, na których mogło dojść do powstania delaminacji. Badania są przeprowadzane zazwyczaj seminieniszczącą metodą odrywania (pull-off) [8]. Możliwa jest także ocena jakości zespolenia warstw betonowych metodami nieniszczącymi [5 ÷ 7, 9]. Z kolei Sadowski i Hoła [7] wykazali, że za pomocą metod nieniszczących możliwe jest określenie wartości przyczepności przy odrywaniu fb warstw betonowych. Przedmiotem artykułu jest nieniszcząca ocena jakości zespolenia betonowych warstw wierzchniej z podkładową w przedsionku mroźni. Oceny tej dokonano w związku z podejrzeniami, ż[...]

Wykorzystanie skanera laserowego 3D do oceny wpływu śrutowania na morfologię powierzchni betonowej DOI:10.15199/33.2015.10.04


  W artykule przedstawiono wykorzystanie skanera laserowego 3D do ocenymorfologii powierzchni betonowej oraz porównano uzyskane za pomocą tego skanera rezultaty badań powierzchni poddanej śrutowaniu i powierzchni porównawczej niepoddanej obróbce.Wyniki zaprezentowano w postaci przykładowych trójwymiarowych widoków izometrycznych i obliczonych na ich podstawie wartości średnich parametrów wysokości oraz funkcyjnych, opisujących morfologię badanych powierzchni. Wykazano, jak duży wpływ na wartości poszczególnych parametrów ma śrutowanie. Słowa kluczowe: powierzchnie betonowe, śrutowanie, morfologia powierzchni, skanowanie laserowe 3D, parametry wysokości i funkcyjne.Wielowarstwowe podłogi betonowe stanowiąwykończenie hal przemysłowych i magazynowych. Poddawane są dużym obciążeniom pionowym od nacisku regałówmagazynowych lub poziomymwywołanymhamowaniemporuszających się pojazdów, np. silnie obciążonych wózków widłowych. Z uwagi na siły poziome warunkiem koniecznym zapewniającym właściwe zachowanie się podłogi podczas eksploatacji jest uzyskanie odpowiedniej przyczepności na odrywanie pomiędzywarstwą podkładową i wierzchnią. W przypadku podłóg nowych minimalna wartość międzywarstwowej przyczepności na odrywanie powinna wynosić 0,5 MPa, natomiast elementów naprawianych 1,5 MPa [1-2]. O ile w przypadku elementów nowych uzyskanie żądanejwartości przyczepności na odrywanie nie stanowi większego problemu, o tyle w konstrukcjach naprawianych jest to praktycznie niemożliwe bez uprzedniej obróbki powierzchniowej warstwy podkładowej metodą szlifowania, frezowania, śrutowania,myciawysokociśnieniowego [3], którawpływa na parametry charakteryzującemorfologię powierzchni podkładu betonowego [4-6]. Wartykule oceniono wpływ śrutowania na morfologię powierzchni elementów z betonu klasy C30/37 na kruszywie łamanym 2 - 8 mm, mogących stanowić [...]

Analiza porównawcza charakterystycznego obciążenia gruntu śniegiem na pograniczu polsko-czeskim DOI:10.15199/33.2017.07.24


  Wcelu określenia wartości obciążenia dachu śniegiem należy ustalić wartości charakterystycznego obciążenia gruntu śniegiem sk [1, 2, 7 ÷ 9]. Różnią się one w zależności od kraju członkowskiego Unii Europejskiej. W Polsce wartość tę określa sięwg PN-EN1991-1-3 [6], awRepublice Czeskiej wg ČSN EN 1991-1-3 [3]. W artykule przedstawiono analizę porównawczą wartości sk w wybranychmiejscowościach pogranicza polsko-czeskiego. Omówiono również sposób wyznaczania tej wartości w Polsce i w Republice Czeskiej, uwzględniając regulacje obowiązujące w obu krajach. Następnie obliczono wartości sk w wybranych miejscowościach na pograniczu Polski i Republiki Czeskiej. Sposób wyznaczania wartości sk w Polsce i Republice Czeskiej Zgodnie z normą [6] współczynnikiem decydującym w dużym stopniu o wartości charakterystycznego obciążenia dachu śniegiem (s) jest wartość charakterystycznego obciążenia gruntu śniegiem (sk). Sposób wynaczania sk obowiązujący w Polsce zakłada pięć stref obciążenia śniegiem, które stanowią ciągłe i dość znaczne obszary. Przy wyznaczaniu charakterystycznego obciążenia gruntu śniegiem sk głó[...]

Ocena morfologii powierzchni elementów betonowych za pomocą parametrów chropowatości 3D DOI:10.15199/33.2015.05.31


  W artykule przedstawiono rezultaty oceny morfologiiwybranych powierzchni betonowych zwykorzystaniemskanera laserowego nowej konstrukcji.Wyniki zaprezentowanowpostaciwartości średnichwybranych parametrówchropowatości 3D, obliczonych na podstawie modeli wirtualnych 3D badanych powierzchni, uzyskanych za pomocą użytego w badaniach skanera. Słowa kluczowe: elementy betonowe, morfologia powierzchni, skaner laserowy 3D, skanowanie optyczne, parametry chropowatości 3D.Betonowe elementy warstwowe są często wykonywane w obiektach budownictwa przemysłowego i ogólnego (np. podłogi betonowe), a jednymz parametrówodpowiedzialnych za ich trwałość jest odpowiednie zespolenie warstw.Miarą wymierną zespolenia jest międzywarstwowa przyczepność na odrywanie, za którą odpowiada adhezja fizykochemiczna, w głównej mierze fizyczna. Wpływ na adhezję fizyczną może mieć specjalne przygotowanie powierzchni betonu, np. groszkowanie, śrutowanie, szlifowanie lub piaskowanie, zmieniające morfologię powierzchni [1 ÷ 3]. Wartykule przedstawiono wyniki badań morfologii powierzchni kilku elementów betonowych, wykonanych z betonu różniącego się wielkością ziaren kruszywa Dmax, poddanych śrutowaniu, szlifowaniu i pozostawionej bez przygotowania, a jedynie zatartej tak jak zazwyczaj jest to wykonywane w praktyce budowlane[...]

Ocena zespolenia warstw betonowych w podłogach o zmiennej grubości warstwy wierzchniej DOI:10.15199/33.2015.11.21


  W artykule podjęto próbę oceny przyczepności na odrywanie między wierzchnią a podkładową warstwą podłogi betonowej. Badania przeprowadzono w przypadku warstwy wierzchniej o zmiennej grubości na podstawie parametrów określanychmetodami nieniszczącymi i parametru opisującego grubość warstwywierzchniej, zwykorzystaniemsztucznych sieci neuronowych (SSN).Opracowano do tego celu SSN, którą nauczono i przetestowano. Do uczenia sieci wykorzystano wzorce uczące w postaci wartości przyczepności na odrywanie, uzyskanych doświadczalnie metodą pull-off w tych samych miejscach badawczych, w których wykonano badania metodami nieniszczącymi. Słowa kluczowe: warstwowe elementy betonowe, warstwa wierzchnia, przyczepność na odrywanie, metody nieniszczące, sztuczne sieci neuronowe.Przykładem betonowych elementówwarstwowych częstowykonywanychwobiektach budownictwa przemysłowego i ogólnego są podłogi. Jednym z istotnych parametrów odpowiedzialnych za ich trwałość jest odpowiednie zespolenie warstw [1]. W artykule podjęliśmy próbę oceny zespolenia betonowejwarstwywierzchniej o zmiennej grubości z podkładową na podstawie parametrów ocenianych metodami nieniszczącymi i analizowanych z wykorzystaniem sztucznych sieci neuronowych (SSN). Określona została wartość przyczepności na odrywanie fb, badana dotychczas seminieniszczącą metodą pull-off. Potrzeba opracowania nieniszczącego sposobu identyfikacji fb podyktowana jest m.in. niedogodnościami metody pull-off [2 ÷ 4]. Na podstawie wcześniejszych badań autorzy opracowali już nieniszczący sposób badania przyczepności na odrywanie, ale w przypadku gdy betonowa warstwa wierzchniama stałą grubość [5, 6]. Przydatność tejmetodyki potwierdzono na przykładzie podłóg.Wzwiązku z tym, że w praktyce budowlanej warstwa wierzchnia ma często zmienną grubość, opracowany sposób nie zawsze jest przydatny.Niemożna gowykorzystać np.wbadaniach elementównaprawianych, ponieważ wtedy grubość warstwy wierzchniej w r[...]

Ultradźwiękowe badania wytrzymałości na ściskanie posadzek cementowych wzdłuż ich grubości DOI:10.15199/33.2017.10.14


  Posadzki cementowe są powszechnie stosowane w budownictwie jako wykończeniowa warstwa podłóg betonowych lub jako podłoże pod bardziej szlachetnymateriał posadzkowy. Obecniewykonywane są głównie z gotowych zapraw przemysłowych.Wzwiązku z tym, że na posadzki działają przede wszystkim pionowe obciążenia użytkowe, powinny charakteryzować się m.in. odpowiedniąwytrzymałością na ściskanie, którą określa projektant w zależności od wartości przewidywanych obciążeń i warunków eksploatacji [1]. W praktyce, aby sprawdzić, czy w przypadkach wątpliwych posadzka spełnia wymagania projektowe, wycina się niewielkie jej fragmenty, z których pozyskuje się próbki beleczkowe do badań wytrzymałościowych. Z uwagi na fakt, że posadzki cementowe są formowanewpoziomie,możliwe są różnice w wytrzymałości na ściskanie wzdłuż kierunku betonowania - w górnej strefie posadzkimoże ona niekorzystnie odbiegać od wartości wytrzymałości w strefie środkowej i dolnej [4, 5].Wyniki z klasycznych, niszczących badań wytrzymałościowych nie dostarczają dostatecznej wiedzy na ten temat. Biorąc pod uwagę fakt, że górna strefa posadzki podlega bezpośrednim oddziaływaniom eksploatacyjnym, wiedza na temat wytrzymałości na ściskanie w tej strefiewydaje się niezbędna, zwłaszcza, gdy posadzka cementowa stanowi warstwę wykończeniową podłogi. Wcelu przybliżenia zasygnalizowanego problemu, w artykule zaprezentowano badania wytrzymałościowe trzech posadzek cementowych. Porównano wytrzymałość na ściskanie wzdłuż grubości próbek pozyskanych zwyciętych fragmentówposadzek określonąmetodą ultradźwiękową zw[...]

Zagrożenie katastrofą budowlaną 120-letniego budynku mieszkalnego DOI:10.15199/33.2018.03.19


  Zgodnie z Narodowym Spisem Powszechnym Ludności i Mieszkań [1] sporządzonymw2011 r., 72% populacji w polskich miastach mieszkawbudynkachwielorodzinnych [4]. W 2011 r. w miastach w województwie dolnośląskim odnotowano największy (ok. 40%) w Polsce odsetek budynków sprzed drugiej wojny światowej [1], przy czym przeszło 25% ma sto i więcej lat. Tego typu budynki bardzo często nie spełniają ogólnych warunków użytkowania zgodnie z obowiązującym Prawem budowlanym [6] oraz Rozporządzeniem Ministra SprawWewnętrznych i Administracji [3], dotyczących wymagań podstawowych, takich jak: bezpieczeństwo konstrukcji, bezpieczeństwo pożarowe, bezpieczeństwo użytkowania, zapewnienie odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska, ochrony przed hałasem i drganiami, oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród [5]. Zgodnie z art. 5.2. Prawa budowlanego [6] budynki te, tak jak wszystkie inne budynki wielorodzinne, należy utrzymywać w należytym stanie technicznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia ich właściwości użytkowych i sprawności technicznej [2].Aby te warunki zostały spełnione, w czasie użytkowania powinny być poddawane przez właściciela lub zarządcę kontrolom (przeglądom) okresowym, potwierdzonym każdorazowo protokołem, którego sporządzenie musi być odnotowane w książce obiektu budowlanego. Budynki stuletnie lub starsze często nie mają wymaganej Prawem budowlanym książki obiektu budowlanego, albo zapisy w tej książce prowadzone są niesystematycznie, bez podawania danych o stanie technicznym, o zagrożeniach, o koniecznych naprawach i remontach, a jeżeli są dokonywane, to wynikające z nich zalecenia nie są realizowane, pomimo wiedzy o tym, że zgodnie z art. 91a Prawa budowlanego [6] kto nie utrzymuje budynku w należytym stanie technicznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Przedmiotem artykułu jest 120-letni wielor[...]

Wpływ modyfikacji posadzki betonowej wybranymi nanocząstkami na jej parametry wytrzymałościowe DOI:10.15199/33.2018.09.05


  Posadzki stanowią warstwę wierzchnią podłóg w budynkach mieszkalnych i użyteczności publicznej oraz w budynkach przemysłowych. Jak wynika z przeglądu dokonanego w [7], mogą być wykonywane z różnychmateriałów, m.in. z żywic syntetycznych, bitumów, ceramiki, stali, drewna. Najczęściej jednak stosuje się posadzki betonowe wykonywane z zapraw cementowych. Ze względu na to, że posadzki betonowe są obciążane głównie pionowo, powinnymieć odpowiednie parametry wytrzymałościowe, a przede wszystkim wytrzymałość na zginanie i ściskanie zaprawy cementowej, z której posadzka jest wykonana. Zazwyczaj od zapraw cementowych do wykonania posadzek, szczególnie w budynkach użyteczności publicznej, wymaga się wytrzymałości na zginanie nie mniejszej niż 5 MPa oraz wytrzymałości na ściskanie co najmniej 20 MPa [2, 4, 8].Wdużej mierze spełnienie tych wymagań osiągane jest przez modyfikację składu zaprawy cementowej różnego rodzaju dodatkami, głównie włóknami polipropylenowymi i stalowymi, a także dodatkami mineralnymi [3]. Obecnie w budownictwie następuje dynamiczny rozwój nanotechnologii [1], w tym stosowania nanocząstek w celu modyfikacji kompozytówcementowych. Najczęściej próby te dotyczą betonu, w tym samozagęszczającego się [6], rzadziej zapraw cementowych [5]. Mając to na uwadze, postanowiono określić wpływmodyfikacji posadzki betonowej wybranymi nanocząstkami na jej parametry wytrzymałościowe, a przede wszystkim wytrzymałość na ściskanie i zginanie.Wyniki badań przedstawiono w artykule. Metoda badań Do modyfikacji posadzki betonowej wybrano następujące nanocząstki: dwutlenek krzemu SiO2; tlenek tytanu TiO2 oraz tlenek aluminiumAl2O3. Ichwłaściwości fizyczne przedstawionowtabeli 1. Podłogi - TEMAT WYDANIA www.materialybudowlane.info.pl ISSN 0137-2971, e-ISSN 24[...]

Wybrane właściwości posadzki cementowej modyfikowanej nanocząstkami fluorku cyny DOI:10.15199/33.2019.10.02


  Posadzki stanowią niekonstrukcyjną wierzchnią warstwę podłogi w budynkach mieszkalnych, użyteczności publicznej oraz przemysłowych. Głównym ich zadaniem jest ochrona podłogi przed zewnętrznymi oddziaływaniami, takimi jak agresywny wpływ substancji chemicznych, kwasów, olejów lub smarów. Ponadto wymaga się od nich odpowiedniej szorstkości, antypoślizgowości oraz łatwości utrzymania czystości. Ze względu na rodzaj użytego materiału można je podzielić na: drewniane; drewnopodobne; ceramiczne; kamienne; cementowe; z tworzywnaturalnych lub sztucznych [5]. W budownictwie najczęściej wykonuje się posadzki cementowe. W przypadku, gdy taka posadzka jest jednocześniewarstwą wykończeniową podłogi, należy zwracać uwagę na jej odporność na ścieranie, która oceniana jest na podstawie pomiaru ubytku objętości i masy startej powierzchni na tarczy Boehmego. Z kolei, gdy warstwa cementowa stanowi podkład pod warstwę wykończeniową, to należy zapewnić jej odpowiednią przypowierzchniową wytrzymałość na rozciąganie, która oceniana jest metodą odrywania [2 ÷ 4]. Zgodnie z [1], zbyt wczesne pozwolenie na użytkowanie posadzki jest odpowiedzialne za 25%uszkodzeń ich wierzchniej warstwy. W wielu przypadkach uszkodzenia posadzek następują w jej strefie przypowierzchniowej, gdyż jest ona najbardziej narażona na wpływ obciążeń mechanicznych, agresywnych substancji chemicznych lub szkodliwych warunków klimatycznych. W związku z tym poszukuje się technologii poprawy właściwości tej strefy. Dynamiczny rozwój nanotechnologii w budownictwie spowodował, że kompozyty cementowe modyfikuje się nanocząstkami. W badaniach [8] uzyskano pozytywny wpływ nanocząstek tlenku krzemu (SiO2), tlenku tytanu (TiO2) oraz tlenku aluminium (Al2O3) na wytrzymałość na zginanie oraz ściskanie próbek z zaprawy cementowej. Nie przepro[...]

 Strona 1