Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:" Michał Pachnicz"

Zastosowanie mikrotomografii komputerowej do oceny ewolucji sieci spękań w materiałach kruchych DOI:10.15199/33.2017.06.16


  Rentgenowska mikrotomografia komputerowa staje się coraz bardziej popularnym narzędziem w geologii i geoinżynierii. Technikę z powodzeniem wykorzystano do weryfikacji porowatości gruntów[4] oraz skał [2, 5]. Zastosowanie geologiczne obejmuje również analizę meteorytów oraz skamieniałości [6]. Ponadto jestwiele publikacji dotyczących mechanizmu zniszczenia w skałach oraz wpływu anizotropii na zniszczenie próbek skalnych (np. [3]). Jakość uzyskanego obrazu zależy od różnic w pochłanianiu promieniowania X przez poszczególne składniki badanego obiektu. W związku z tym, najczęściej analizowana jest morfologia struktury porów. W badaniach, których wyniki prezentowane są wartykule, zastosowano rentgenowskąmikrotomografię wraz z odpowiednią analizą wyników(do opisania rozwoju sieci spękań w próbce materiału skalnego poddanego obciążeniu). Metoda badania Istota badania w mikrotomografie komputerowym polega na matematycznej rekonstrukcji trójwymiarowej mikrostruktury badanego materiału na podstawie serii zdjęć rentgenowskich wykonanych w wysokiej rozdzielczości. Jest to nowoczesna technika, która umożliwia wizualizację wewnętrznej struktury badanego obiektu, dzięki rejestracji przez detektor natężenia promieniowania X emitowanego przez źródło, osłabionego podczas przejścia przez próbkę. Wykorzystuje się t[...]

Wykorzystanie nanoindentacji w sposób sekwencyjny do oceny właściwości strukturalnych materiałów mikroniejednorodnych DOI:10.15199/33.2017.06.17


  Testy nanoindentacji kompozytów takich, jak np. beton czy materiał skalny przeprowadza się celem określenia mechanicznej morfologii ich mikrostruktury. Przez pojęcie mechanicznej morfologii rozumie się przestrzenny rozkład parametrów mechanicznych, np. nanotwardości czy modułu sprężystości, w rozważanym ośrodku [4]. Klasyczny test nanoindentacji polega na wciskaniu sztywnego wgłębnika o znanej geometrii oraz znanych parametrach mechanicznych w badany materiał. Standardowe testy przebiegają zgodnie z następującą procedurą: ciągłe zwiększenie siły aż do ustalonej wartości Fmax, następnie krótki okres, wktórymutrzymuje się zadaną,maksymalną wartość siły, po czym następuje odciążenie realizowane równieżwsposób ciągły. Wprzypadku ośrodków, które charakteryzują się silną niejednorodnością na poziomie mikro, w zależności od ustawienia wgłębnika, testy nanoindentacjimogą prowadzić do różnych wyników (nawet jeśli za każdym razem wgłębnik wciskany jest w jeden ze składników tworzących materiał). Ponadto, jeśli nanoindentacja ma dotyczyć wybranego składnikamikrostruktury, to za każdym r[...]

Ocena stateczności zapory ziemnej suchego zbiornika przeciwpowodziowego Roztoki Bystrzyckie w trakcie przejścia fali powodziowej DOI:


  S iły grawitacji, i te związane z przepływem wody przez ośrodek gruntowy, mogą powodować niestabilność naturalnych stoków oraz sztucznie wytworzonych skarp [3]. Niestabilność podłoża oraz masywu gruntowego objawia się najczęściej poprzez wytworzenie się uprzywilejowanej powierzchni poślizgu, po której przemieszcza się tzw. bryła odłamu - blok gruntu znajdujący się ponad powierzchnią poślizgu. Dlatego też zagadnienie stateczności skarp i zboczy jest jednym z podstawowych problemów w mechanice gruntów i skał. Ocena stateczności sprowadza się najczęściej do wyznaczenia wskaźnika stateczności FOS (ang. Factor of Safety), wyrażającego stosunek sumy oddziaływań stabilizujących - utrzymujących budowlę lub bryłę klina odłamu w stanie równowagi do sumy oddziaływań destabilizujących, tj. powodujących utratę stanu równowagi. Do określenia wartości FOS można korzystać z metod analitycznych (np. metody Felleniusa, Janbu, Bishopa itp.) lub numerycznych (metoda elementów skończonych, metoda objętości skończonych itp.) w połączeniu np. z techniką redukcji wytrzymałości. Ze względu na swoją prostotę metody analityczne są wciąż powszechnie wykorzystywane, a co za tym idzie, brak konieczności ponoszenia dużych nakładów czasowych i finansowych do przeprowadzenia obliczeń. Określenie wartości wskaźnika stateczności wymaga jednak poczynienia pewnych założeń upraszczających, dotyczących m.in. mechanizmu utraty stateczności czy też warunków filtracji. Z tego względu wspomniane metody analityczne nadają się do zastosowania w stosunkowo prostych zagadnieniach. W bardziej złożonych sytuacjach (np. skomplikowana geometria skarpy, obciążenia zmienne w czasie czy też zmienne warunki gruntowo-wodne) zasadne jest określanie wartości FOS z wykorzystaniem metod numerycznych. O przewadze tej grupy metod stanowi m.in. brak konieczności zakładania sposobu zniszczenia oraz przeprowadzania optymalizacji geometrii powierzchni poślizgu, w celu wyznaczenia minimalnej wartości FOS.[...]

 Strona 1