Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"JERZY ZABRZESKI"

Wpływ dodatku tlenku lantanu (III) na aktywność katalizatorów monolitycznych w procesie spalania węglowodorów

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania wpływu dodatku tlenku lantanu (III) na aktywność katalizatora, zawierającego 0,15% Pt i 0,04% Rh w procesach spalania heksanu i toluenu. Stwierdzono, że aktywność katalizatora w procesie spalania heksanu rośnie w wyniku dodania 0,12% La2O3 do jego warstwy aktywnej, a w procesie spalania toluenu wzrasta wskutek dodania do tej warstwy 0,24÷0,35% La2O3. Tlenek lantanu [...]

Otrzymywanie czystego tlenku azotu w wyniku katalitycznego usuwania tlenu z gazów nitrozowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Zaproponowano modyfikację procesu otrzymywania stężonego tlenku azotu przeznaczonego do syntezy hydroksyloaminy, polegającą na katalitycznym związaniu wodorem tlenu zawartego w gazach nitrozowych. Opracowano skuteczne katalizatory tego procesu. W procesie przebiegającym z usuwaniem 0 2 na katalizatorze 0,1% Mn/Al20 3 w temp. 1015 К uzyskano gaz o składzie: 96,5% NO, 2% H2, 1,5% N 2, przy czym straty NO były minimalne i wynosiły ok. 0,5% obj. Proponowana metoda zapewnia znaczne oszczędności surowców i energii. W krajowych instalacjach do wytwarzania hydroksyloaminy jej produkcja przebiega w dwóch etapach. W pierwszym jest otrzymywany tlenek azotu w wyniku katalitycznego utleniania amoniaku w mieszaninie parowo-tlenowej, w drugim zachodzi katalityczne uwodornienie tlenku azotu z wytworzeniem hydroksyloaminy. Poddawany uwodornieniu NO powinien być możliwie jak najbardziej stężony, pozbawiony zanieczyszczeń i wyższych tlenków azotu. W celu uzyskania dużych wydajności tlenku azotu w procesie utleniania amoniaku stosuje się pewien nadmiar tlenu w stosunku do ilości stechiometrycznej. Jednakże nie przereagowany nadmiarowy tlen podczas ochładzania gazów nitrozowych reaguje z tlenkiem azotu, tworząc N 0 2, a w konsekwencji oddziaływania z kondensującą parą[...]

Model opisujące szybkość strat katalizatorów platynowa- rodowych w procesie utleniania amoniaku DOI:

Czytaj za darmo! »

Szybkości strat masy katalizatorów platynowo-rodowych w procesie utleniania amoniaku są funkcją czasu pracy i parametrów, w jakich pracuje katalizator. Parametry te z kolei zależą od rodzaju procesu i pozycji zajmowanej przez siatkę w pakiecie katalitycznym. Szybkości strat masy katalizatorów opisano za pomocą statystycznych modeli wielomianowych, opierając się na oryginalnej technice pomiarowej i specjalnie do tego celu przygotowanych planach eksperymentu. Uzyskane modele wykorzystano do obliczania czasów pracy siatek pracujących w pakietach katalitycznych v/ różnych reaktorach przemysłowych. Problem stra t masy katalizatora podczas utleniania amoniaku pojawił się prawie od razu po wprowadzeniu tego procesu w skali przemysłowej. Początkowo dotyczyło to czyistej platyny zastosowanej jako katalizator przez Oswalda i Braunera w 1907 r., później — stopu platynowo-rodowego, iktóry został upowszechniony w latach 1918 1919 przez f ir mę Baker Du Pont. Pierwsze obszerniejsze prace, poświęcone mechanizmowi i ilościowemu opisowi strat, pojawiły isię jeszcze w okresie międzywojennym (Handforth i Tililey1), F ig u row sk ij2)). Wprowadzenie w latach sześćdziesiąty ch przez austriacką firmę Stickstoffwerke mas alkaliczn y c h 3), np. ziaren marmuru, do wyłapywania "pyłów pla- Ityny" wywołało całą lawinę publikacji. Szczególnie dużo wniosły tu następujące szkoły: radziecka, głównie Atroszc z en k i4. 5>6) i polska — Błasiaka i Sikory 7> 8>9). W latach (siedemdziesiątych zastosowano stop palladowo-złoty w fo rmie siatek zatrzymujących znaczne ilości platyny wydostającej się ze strefy r e a k c ji10- и). W Polsce tym zagadnieniem zajmuje się z pełnym sukcesem Instytut Nawozów Sztuczinych w Puławach 12>13). Jednocześnie ze wspomnianymi już pracami są prowadz[...]

Monolityczne katalizatory na nośnikach metalicznych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wybrane monolityczne katalizatory na nośTabela 1. Właściwości form nośników katalizatorów nikach metalicznych, opracowane w Zakładzie Inżynierii Powierzchni i Katalizy Politechniki Wrocławskiej. Katalizatory te są stosowane w krajowym przemyśle samochodowym, transporcie miejskim oraz podczas usuwania tlenków azotu, tlenku węgla i węglowodorów z przemysłowych gazów odlotowych. [...]

Bezplatynowe katalizatory utleniania amoniaku w produkcji kwasu azotowego DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki wieloletniej współpracy między Instytu- -je s t ona nietrwała i ulega przekształceniu w strukturę NaCl. Jednotem Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych Politech- cześnie zachodzi redukcja kobaltu trójwartościowego do dwuwartościoniki Wrocławskiej a Zakładem Produkcji Nawozów Zakładów wego, który utlenia amoniak do azotu, nie zaś do tlenku azotu Azotowych w Tarnowie. Skoncentrowano się głównie na katalizatorach stopowych wykonywanych na podstawie palladu, rokujących największe nadzieje na zastosowanie. Przemysłowe badania katalizatorów pallad - rod - złoto, prowadzone w reaktorze bezciśnieniowym, dały pomyślne wyniki. Obecnie trwają próby zastosowania tych katalizatorów w reaktorze średniociśnieniowym. Instytut Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych Politechniki Wrocławskiej (1-26 PWr) zajmuje się katalizatorami utleniania amoniaku od końca lat sześćdziesiątych. Prace te były początkowo finansowane przez Instytut Chemii Fizycznej PAN i Zjednoczenie "Petrochemia", a w latach osiemdziesiątych przez Instytut Nawozów Sztucznych w Puławach. Pierwsze badania z tej serii dotyczyły mechanizmu powstawania strat platyny i jej dezaktywacji w czasie pracy 1 -h4),a także właściwości katalizatorów tlenkowych5,6). Wynikami tych badań zainteresował się Zakład Produkcji Nawozów w Zakładach Azotowych (ZA) w Tarnowie. Zainicjowana przez Zakład współpraca z 1-26 PWr była początkowo oparta na ścisłych kontaktach między obiema placówkami7). Jej sformalizowanie nastąpiło 15 kwietnia 1983 r. Podpisano wówczas porozumienie dotyczące opracowania tematu: Badania nad katalizatorami tlenkowymi na nośnikach i stopowymi do utleniania amoniaku. W związku ze stałym wzrostem cen platyny i jej deficytem na rynku krajowym powstały zespół uczelniano-przemysłowy podjął prace nad częściowym zastąpieniem tego pierwiastka bezplatynowymi katalizatorami stopowymi i tlenkowymi. Jako główny składnik katalizatorów stopowych stosowano [...]

 Strona 1