Wyniki 1-10 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"Kazimierz Zakrzewski"

Jubileusz 70-lecia urodzin prof. dr hab. inż. Tadeusza Glinki

Czytaj za darmo! »

Profesor zwyczajny Politechniki Śląskiej dr hab. inż. Tadeusz Glinka obchodzi w bieżącym roku jubileusz siedemdziesięciolecia urodzin. Jego działalność naukowa i przemysłowa jest bardzo bogata i szeroko doceniana w środowisku polskich Elektryków, dzięki czemu cieszy się dużym uznaniem i Poważaniem. Profesor jest także osobą wielce zasłużoną dla macierzystej uczelni, w której n[...]

LUDZIE POLSKIEJ ELEKTRYKI - Prof. Michał Jabłoński (1920-2008)

Czytaj za darmo! »

W dniu 17 maja 2008 r. zmarł w Łodzi, po długiej chorobie, nestor elektrotechników polskich, członek honorowy Stowarzyszenia Elektryków Polskich oraz Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej, doktor honoris causa Politechniki Łódzkiej prof. dr hab. inż. Michał Jabłoński. Sylwetkę Profesora znaliśmy bardzo dobrze - zdumiewała nas żywotność Jubilata. Jego życzliwość i prz[...]

VII Konferencja Naukowo-Techniczna "Transformatory energetyczne i specjalne"

Czytaj za darmo! »

W dniach 1-3 października 2008 r. odbyła się w Kazimierzu dolnym Vii Konferencja naukowo-techniczna "transformatory energetyczne i specjalne - perspektywy rozwojowe, zastosowania i koncepcje". Miejscem obrad był tradycyjnie zajazd Piastowski. W konferencji uczestniczyło 170 osób reprezentujących energetykę zawodową (35), przemysł (70), zakłady produkcyjne i remontowe (36), wyższe uczelnie i [...]

Prof. dr hab. inż. Krzysztof Kluszczyński W sześćdziesięciolecie urodzin

Czytaj za darmo! »

Krzysztof Kluszczyński urodził się w dniu 11 lipca 1950 roku w Brzeszczach (małym górniczym miasteczku nieopodal Oświęcimia) w rodzinie, która połączyła tradycje Ziemi Krakowskiej (ze strony matki) z tradycjami Ziemi Świętokrzyskiej (ze strony ojca). Matka Aniela była nauczycielką, zaś ojciec Stanisław - inżynierem górniczym (absolwentem Akademii Górniczej w Krakowie o numerze dyplomu 319 z 1931 roku), który po wojnie odegrał znaczącą rolę w uruchamianiu przemysłu górniczego na Śląsku jako m.in. dyrektor kopalni "Mikulczyce", "Brzeszcze" oraz "Piast-Ziemowit". Po ukończeniu III Liceum Ogólnokształcącego w Katowicach (wyróżniony najwyższą uczniowską dystynkcją Srebrną Odznaką Mickiewiczowską) oraz Szkoły Muzycznej II stopnia im. M. Karłowicza w Katowicach w klacie fortepianu prof. Wandy Uszok rozpoczął w 1968 roku studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Jako najlepszy student Wydziału Elektrycznego, wyróżniony Srebrną Odznaką Kopernikowską "Primus Inter Pares" i stypendium naukowym odbył 2 -miesięczną praktykę w ENEL Compartimento di Cagliari na Sardynii we Włoszech, a następnie - praktykę dyplomową w Instytucie Elektrotechniki w Warszawie - Międzylesiu. Magisterską pracę dyplomową obronił z wyróżnieniem w 1973 roku na specjalności "Maszyny i urządzenia elektryczne". Karierę naukową na Politechnice Śląskiej rozpoczął w zakresie maszyn elektrycznych pod okiem profesora Władysława Paszka (w jednostce, która w okresie największego rozkwitu nosiła nazwę Instytutu Maszyn i Urządzeń Elektrycznych), uzyskując w 1978 roku stopień doktora nauk technicznych z wyróżnieniem na podstawie rozprawy "Uogólnienie transformacji dwuosiowej i jej zastosowanie do analizy niesymetrycznych maszyn indukcyjnych, a w szczególności jednofazowego silnika z kondensatorem pracy o uzwojeniach strojenia typu T". W pracy, wykorzystując teorię przekształceń nilpotentnych, zdefiniował składowe zerowe prądów, które nie partycypują[...]

Jubileusz 60-lecia urodzin prof. Krzysztofa Kluszczyńskiego z Politechniki Śląskiej

Czytaj za darmo! »

Krzysztof Kluszczyński urodził się 11 lipca 1950 roku w Brzeszczach (małym górniczym miasteczku nieopodal Oświęcimia) w rodzinie, która połączyła tradycje Ziemi Krakowskiej (ze strony matki) z tradycjami Ziemi Świętokrzyskiej (ze strony ojca). Matka Aniela była nauczycielką, zaś ojciec Stanisław - inżynierem górniczym (absolwentem Akademii Górniczej w Krakowie, nr dyplomu 319 z 1931 roku), który po wojnie odegrał znaczącą rolę w uruchamianiu przemysłu górniczego na Śląsku jako m.in. dyrektor kopalni "Mikulczyce", "Brzeszcze" oraz "Piast-Ziemowit". Po ukończeniu III Liceum Ogólnokształcącego im. A. Mickiewicza w Katowicach (wyróżniony najwyższą uczniowską dystynkcją - Srebrną Odznaką Mickiewiczowską) oraz - Szkoły Muzycznej II stopnia im. M. Karłowicza w Katowicach (w klasie fortepianu prof. Wandy Uszok) rozpoczął w 1968 roku studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Jako najlepszy student Wydziału Elektrycznego, wyróżniony Srebrną Odznaką Kopernikowską "Primus Inter Pares" i stypendium naukowym odbył 2-miesięczną praktykę w ENEL Compartimento di Cagliari na Sardynii we Włoszech, a następnie - praktykę dyplomową w Instytucie Elektrotechniki w Warszawie-Międzylesiu. Magisterską pracę dyplomową obronił z wyróżnieniem w 1973 roku na specjalności "Maszyny i urządzenia elektryczne". Karierę naukową na Politechnice Śląskiej rozpoczął w zakresie maszyn elektrycznych pod okiem profesora Władysława Paszka (w jednostce, która w okresie największego rozkwitu nosiła nazwę Instytutu Maszyn i Urządzeń Elektrycznych), uzyskując w 1978 roku stopień doktora nauk technicznych, z wyróżnieniem na podstawie rozprawy "Uogólnienie transformacji dwuosiowej i jej zastosowanie do analizy niesymetrycznych maszyn indukcyjnych, a w szczególności jednofazowego silnika z kondensatorem pracy o uzwojeniach strojenia typu T". W pracy, wykorzystując teorię przekształceń nilpotentnych, zdefiniował składowe zerowe prądów, które nie party[...]

PROF. DR HAB. INŻ. ANDRZEJ HORODECKI (1925-2011) Wspomnienie pośmiertne

Czytaj za darmo! »

Profesor dr hab. inż. Andrzej Horodecki urodził się 3 października 1925 r. w Warszawie w rodzinie czynnego oficera Wojska Polskiego, dwojga imion, Leona Janusza. Matka Anna pochodziła z Taraszkiewiczów. Jego ojciec pełnił, między innymi, obowiązki adiutanta Prezydenta R.P. Stanisława Wojciechowskiego. Wzięty w 1939 r. przez Niemców do niewoli przebywał 5 lat w Oflagu. W stan spoczynku przeszedł w stopniu podpułkownika w 1949 r. W latach 1928-1937 rodzina zamieszkiwała w Wilnie, gdzie A. Horodecki ukończył 5 klas szkoły podstawowej i zdał egzamin do Gimnazjum im. Księcia J. Poniatowskiego. Choroba młodego ucznia przerwała okres nauki w 1938r., dzięki czemu A. Horodecki przebywał do 1939 r. na kuracji w Rabce. Powrócił stamtąd do Warszawy przed samym wybuchem II Wojny Światowej i w 1940 r. podjął, początkowo jawnie, naukę w Gimnazjum im. St. Kostki, a następnie na tajnych kompletach. Jednocześnie chodził do szkoły zawodowej-rolniczej I stopnia. W 1943 uzyskał małą maturę z wynikiem bardzo dobrym, jak również ukończył szkołę zawodową. W roku szkolnym 1943/44 ukończył tajną I klasę licealną matematyczno-fizyczną oraz I klasę licealną rolniczej technicznej szkoły z wynikiem bardzo dobrym. Po Powstaniu Warszawskim i przejściu przez obóz w Pruszkowie zamieszkał na jakiś czas w Zalesiu koło Warszawy, a następnie w Rabce. W marcu 1945 r., po powrocie ojca z niewoli, rodzina zamieszkała w Krakowie, gdzie w lipcu tego roku A. Horodecki zdał maturę ogólnokształcącą. Po krótkim pobycie na Politechnice Śląskiej zorganizowanej w Krakowie, przeniósł się do Łodzi, gdzie zdał egzamin konkursowy na Politechnikę Łódzką. W grudniu 1945 r. przeniósł się o[...]

W 80-lecie urodzin profesora Ryszarda Sikory - doktora Honoris Causa Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie

Czytaj za darmo! »

W dniu 14 listopada odbyła się w Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym uroczystość poświęcona obchodom 80-tej rocznicy urodzin zasłużonego pracownika tej uczelni Profesora Ryszarda Sikory. Zgromadziła ona wielu uczniów Profesora, współpracowników i przyjaciół, a także przedstawicieli instytucji naukowych działających w Polsce i zagranicą Profesor zwyczajny dr inż. Ryszard Sikora urodził się 1 października 1932 r. w Niechoborzu w powiecie Rzeszowskim. Rodzicami byli Antoni i Anna z Królickich. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Małopolsce Wschodniej w Kopyczyńcach na terenie województwa Tarnopolskiego. W 1946 r. w wyniku tzw. repatriacji zamieszkał w Szczecinie, gdzie w 1950 r. uzyskał maturę i dyplom technika elektryka. Studia wyższe odbył w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Szczecinie, a studia magisterskie zakończył w Politechnice Śląskiej uzyskując w 1956 r. dyplom magistra inżyniera elektryka. W latach 1955-1962 pracował w Biurze Projektów "Elektroprojekt" w Szczecinie, będąc jednocześnie zatrudnionym w Zakładzie Elektrotechniki Teoretycznej Politechniki Szczecińskiej. Od 1962 r. związał się na stałe z tą uczelnią. W 1967 r. uzyskał doktorat w Politechni[...]

Jubileusz 75-lecia urodzin prof. dr hab. inż. Tadeusza Glinki profesora zwyczajnego Politechniki Śląskiej

Czytaj za darmo! »

Profesor zwyczajny Politechniki Śląskiej dr hab. inż. Tadeusz Glinka obchodzi w bieżącym roku jubileusz siedemdziesięciopięciolecia urodzin. Jego działalność naukowa i przemysłowa jest bardzo bogata i szeroko doceniana w środowisku polskich elektryków, dzięki czemu cieszy się dużym uznaniem i poważaniem. Profesor odznacza się nie tylko głęboką wiedzą, ale także wielką życzliwością w stosunku do członków naszego środowiska. Profesor jest także osobą wielce zasłużoną dla macierzystej uczelni, w której nieprzerwanie pracuje od 52-ch lat. Jubilat urodził się 30 lipca 1938 r. w Lgocie Błotnej ( gmina Lelów), w powiecie częstochowskim. Lelów jest miejscowością historyczną. Kościół parafialny w Staromieściu (stary Lelów), w którym T. Glinka był chrzczony i bierzmowany, jest jednym z najstarszych w Polsce. Według zapisów kronikarskich, pierwszy kościół drewniany powstał tutaj już w 1080 roku. T. Glinka ukończył Szkołę Podstawową w 1952 r., w sąsiedniej wsi Ślęzany, a Liceum Ogólnokształcące w Żarkach w 1956 r. W Liceum był mistrzem szachowym: klasy - trzy lata i mistrzem szkoły dwa lata. Maturę zdał w 1956 r. z oceną bardzo dobrą i w tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Jego wykładowcami byli profesorowie, zapisani trwale w historii elektrotechniki polskiej: Stanisław Fryze, Zygmunt Gogolewski, Stefan Węgrzyn, Tadeusz Zagajewski, Arkadiusz Puchała, Antoni Plamitzer, Władysław Paszek i inni. Studia ukończył w 1961 r. z wynikiem bardzo dobrym, na specjalności Maszyny elektryczne, której kierownikiem był prof. Zygmunt Gogolewski. Praca dyplomowa nosiła tytuł: "Pomiary właściwości komutacyjnych maszyn prądu stałego", a jej promotorem był doc. dr inż. Jerzy Kubek. Bliska współpraca dyplomanta z promotorem trwała ponad dziesięć lat i zakończyła się w roku śmierci doc. J. Kubka w 1972 r. Po egzaminie dyplomowym, prof. Z. Gogolewski zaproponował natychmiast T. Glince asystenturę w kierowanej p[...]

Wspomnienie pośmiertne PROF.DR HAB. INŻ. MIROSŁAW INNOCENTY DĄBROWSKI (1926-2013)

Czytaj za darmo! »

W dniu 30 maja 2013 r. odszedł od nas na zawsze wybitny przedstawiciel środowiska elektrotechników polskich prof. dr hab. inż. Mirosław Innocenty Dąbrowski, emerytowany profesor zwyczajny Politechniki Poznańskiej, członek korespondent Polskiej Akademii Nauk. Mirosław Innocenty Dąbrowski, syn urzędnika ubezpieczeń społecznych Innocentego Franciszka Dąbrowskiego, urodzony 29 XI 1926 roku w Łodzi, rozpoczął naukę w wieku sześciu lat. W lipcu 1939 r. zdał konkursowy egzamin wstępny do Miejskiego Gimnazjum Męskiego im. Józefa Piłsudskiego; w dniu rozpoczęcia zajęć 1 września 1939 r. wybuchła druga wojna światowa. Po wkroczeniu wojsk niemieckich do Łodzi nauka została przerwana w połowie października, a gimnazjum zostało zamknięte w dniu 15 grudnia 1939 r. W czerwcu 1940 r. został on przymusowo wywieziony do Niemiec gdzie pracował w gospodarstwie rolnym w Brandenburgii, a następnie na przełomie lat 1944- 45 był zmuszony do niewolniczej pracy przy budowie umocnień frontowych w obozie kierowanym przez jednostki Waffen SS nad Nysą Łużycką w miejscowości Bad-Muskau - obecnie część tego miasta o nazwie Łęknica znajduje się po stronie polskiej Z tego obozu zbiegł i po zakończeniu wojny powrócił do rodzinnego miasta. W maju 1945 r. wznowił naukę w 1 Miejskim Koedukacyjnym Ogólnokształcącym Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych, utworzonym przy przedwojennej szkole im. J. Piłsudskiego. Szkołę tę ukończył i świadectwo dojrzałości otrzymał 28 czerwca 1948 r. W październiku 1948 r. podjął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej - matrykuła nr 2599, uzyskując kolejno dyplomy: inżyniera w dniu 19 lutego 1952 r. i magistra inżyniera w dniu 20 czerwca 1954 r. w specjalności maszyny elektryczne. Na ukształtowanie jego przyszłych zainteresowań badawczych największy wpływ wywarli profesorowie Bolesław Konorski, Eugeniusz Jezierski i Władysław Pełczewski. Jeszcze jako student, a następnie młody pracownik nauki, w okresach wakacyjnych podejmował pr[...]

 Strona 1  Następna strona »