Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Magdalena Janus"

Fotoaktywne materiały budowlane DOI:10.15199/33.2015.06.39


  W artykule przedstawiono wybrane wyniki badań dotyczące fotokatalitycznej aktywności modyfikowanych materiałów budowlanych. Testowanymi materiałami były płytki betonowe, płytki gipsowe oraz cegły.Modyfikacja polegała na dodaniu 1, 5, 10 i 20% wag. fotokatalizatorów na bazie TiO2 do betonu, gipsu i gliny. Fotokatalizatory otrzymanowwynikumodyfikacji TiO2węglemi azotem. Źródłem węgla był metanol, etanol lub izopropanol, zaś źródłem azotu był amoniak. Temperaturamodyfikacji wynosiła 100, 300 i 600 °C. Fotoaktywność płytek betonowych i gipsowych była testowana podczas rozkładania barwnika monoazowego Czerwień Reaktywna 198, natomiast fotoaktywność cegieł podczas rozkładania kwasu oleinowego. Najwyższą fotokatalityczną aktywność osiągałymateriały budowlane z 10% wagowym dodatkiem fotokatalizatorów. Do modyfikacji betonu najlepszym fotokatalizatorem był fotokatalizator modyfikowany metanolem w 300 °C, do modyfikacji gipsu fotokatalizator modyfikowany etanolem w 100 °C, zaś do modyfikacji cegieł najlepszy okazał się TiO2 modyfikowany metanolem w 100 °C. Słowa kluczowe: fotokataliza, modyfikowane materiały budowlane.Od wielu lat są prowadzone badania umożliwiające stworzenie nowych, ulepszonych materiałów budowlanych, ponieważmają być coraz bardziej wytrzymałe, lepiej izolować ciepło, być coraz tańsze, wykorzystywać materiały z recyklingu. Ponadto okazało się, że użytkowane budynki wywołują tzw. sick building syndrom, czyli że mają negatywny wpływ na zdrowie człowieka. Okazuje się, że wiele stosowanych materiałów budowlanych emituje do atmosfery różnego rodzaju związki chemiczne, które przy długotrwałym kontakcie mogą wywoływać alergie i złe samopoczucie. Nowym wyzwaniem jest więc przeciwdziałanie temu zjawisku, czyli otrzymywanie takichmateriałów, które nie będą emitować do atmosfery zanieczyszczeń lub też będą w stanie te zanieczyszczenia z powietrza usuwać. Jednymze sposobów jest zastosowaniewmateriałach budowlanych fotokatalizator[...]

Photocatalytic reactors for water and wastewater treatment. Reaktory fotokatalityczne do oczyszczania wody i ścieków


  A review, with 74 refs., of lab. and pilot-scale photoreactors with various sources of irradn. and manners of photocatalyst application. Wśród najnowszych technologii, intensywnie rozwijanych w ostatnich kilkudziesięciu latach, znalazła się fotokataliza, będąca jednym z zaawansowanych procesów utleniania. Przedstawiono podstawy fotokatalizy heterogenicznej oraz przegląd opisanych w literaturze reaktorów fotokatalitycznych, stosowanych do usuwania zanieczyszczeń z wody. Omówiono podział fotoreaktorów, z uwzględnieniem sposobu pracy, źródła promieniowania oraz sposobu wprowadzenia fotokatalizatora. Przedstawiono przykładowe reaktory laboratoryjne oraz zaprezentowano obecny stan badań i rozwoju w obszarze reaktorów pilotażowych. Rosnące zanieczyszczenie środowiska wodnego, wynikające z postępu technicznego i rozwoju przemysłu, wymusza poszukiwanie nie tylko nowych, "zielonych technologii", ale również efektywnych metod oczyszczania wody i ścieków. Konwencjonalne techniki oczyszczania są w wielu przypadkach mało skuteczne lub nawet zupełnie nieefektywne. Stąd, coraz większą uwagę poświęca się metodom niekonwencjonalnym, do których można zaliczyć procesy zaawansowanego utleniania AOP (advanced oxidation process). Zdefiniować je można jako procesy utleniania, prowa-dzone z wykorzystaniem generowanych in situ silnych utleniaczy, którymi najczęściej są rodniki hydroksylowe OH-. Spośród nich, szczególną uwagę poświęca się fotokatalizie heterogenicznej, jako metodzie umożliwiającej mineralizację większości zanieczyszczeń organicznych1-4). Pierwsze naukowe informacje o fotokatalitycznej aktywności ditlenku tytanu, najpowszechniejszego obecnie fotokatalizatora, pojawiły się już na początku XX w. W 1938 r. ukazał się raport opisujący odbarwianie roztworów barwników przez TiO2 5, 6). W 1956 r. pojawiła się seria prac zatytułowana "Autooksydacja przy użyciu [...]

Preparation of gypsum building materials with photocatalytic properties. A strong emphasis on waste gypsum from flue gas desulfurization Nadanie właściwości fotokatalitycznych gipsowym materiałom budowlanym ze szczególnym uwzględnieniem odpadowych gipsów z odsiarczania spalin DOI:10.15199/62.2016.11.14


  Gypsum-based building materials consisting of (i) waste gypsum recovered via flue-gas desulfurization or (ii) com. gypsum were modified by addn. of TiO2 photocatalyst. The (i) and (ii) samples with various TiO2 content (1-10% by mass) were studied for photocatalytic activity in NO degrdn. and mech. properties (compressive strength under dry and wet conditions). Firstly, the TiO2 presence in gypsum matrix resulted in NO photocatalytic degrdn. (40.4-67.9% and 34.1-63.5% for (i) and (ii), resp.), increasing with TiO2 loading. Secondly, the TiO2/gypsum mass ratio 2-3% did not influence significantly on compressive strength. Thirdly, using (i) provided better results in comparison to (ii), in both photocatalytic and mech. properties. The optimum mixt. was (i) with 3% by mass of TiO2 (58% NO degrdn.). It had higher compressive strength than the unmodified (ii) (9.44 vs. 8.83 and 3.02 vs. 2.92 under dry and wet conditions, resp.) and a longer lifecycle time. Przedstawiono możliwości otrzymania fotokatalitycznych gipsów z gipsu odpadowego otrzymanego z instalacji odsiarczania spalin.Wykazano że niewielki dodatek ditlenku tytanu do matrycy gipsowej umożliwia rozkład uciążliwych zanieczyszczeń znajdujących się w powietrzu kontaktującym się z powierzchniami gipsowymi. Zastosowanie odpadowego materiału gipsowego, pochodzącego z instalacji odsiarczania spalin, jako materiału bazowego, okazało się nie tylko rozwiązaniem ekologicznym, ale także prowadzącym do lepszych wyników niż gdy materiałem bazowym był gips otrzymany z kamienia gipsowego. Parametry wytrzymałościowe oraz żywotność nowych modyfikowanych gipsów wskazały na ich wysoki potencjał aplikacyjny. Rosnące zanieczyszczenie środowiska na skutek wzrostu uprzemysłowienia i urbanizacji kieruje działania naukowców na poszukiwanie coraz lepszych i efektywniejszych rozwiązań eliminacji niebezpiecznych 95/11(2016) 2223 związków chemicznych zarówno z wody, jak i z powietrza. Przykłade[...]

Use of advanced oxidation processes as the second stage of the treatment of laundry wastewater Zastosowanie metod zaawansowanego utleniania jako drugiego etapu oczyszczania ścieków pralniczych DOI:10.15199/62.2016.11.12


  Aq. soln. of Na dodecylbenzenesulfonate and biolog. pretreated laundry wastewater were purified by advanced oxidn. (photolysis, photocatalysis, ozonation) under UV irradn. with 2 types of light source (medium and high pressure UV lamps). The use of medium pressure UV lamp was more effective than the monochromatic low pressure one. The highest redn. level of total org. was 86% after 6 h of UV irradn. Zbadano efektywność metod zaawansowanego utleniania (fotolizy, fotokatalizy oraz ozonowania) w procesie rozkładu anionowego związku powierzchniowo czynnego, jakim był dodecylobezenosulfonian sodu. Zbadano również wpływ procesów zaawansowanego utleniania na stopień oczyszczania rzeczywistych ścieków pralniczych oczyszczonych wstępnie metodami biologicznymi. Wykazano, że efektywność zastosowanych procesów jest większa w przypadku oczyszczania modelowego roztworu surfaktantu niż w przypadku oczyszczania rzeczywistych ścieków pralniczych. Odpowiednie łączenie metod zaawansowanego utleniania jest dobrym sposobem na osiągnięcie znacznego zmniejszenia stężenia związków organicznej w ściekach w stosunkowo krótkim czasie. Charakterystyczną cechą przemysłu pralniczego jest duże zużycie wody, wynoszące średnio 15 dm3 na 1 kg suchego wsadu pralniczego, i wynikająca z tego duża produkcja ścieków, dochodząca do 400 m3/d1). W ściekach z procesów pralniczych znajdują się przede wszystkim duże ilości środków powierzchniowo czynnych, co powoduje obecność znacznych ilości ogólnego węgla organicznego (OWO). Pomimo stosunkowo niewielkiej toksyczności surfaktantów2), problem stanowić może ich biokumulacja w komórkach organizmów wodnych i wynikające z niej negatywne konsekwencje3). Niekorzystnymi efektami obecności surfaktantów w wodach środowiskowych jest również pienienie się, utrudnianie dyfuzji tlenu z atmosfery do wody oraz zwiększanie rozpuszczalności innych niebezpiecznych mikrozanieczyszczeń4). Pralnie przemysłowe generują ścieki o chemicz[...]

 Strona 1