Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Marta Słowianek"

Metody wykrywania i oznaczania GMO Cz. I. Techniki molekularne – analiza DNA


  Wykorzystanie GMO w produkcji żywności wynika głównie z chęci zwiększenia korzyści ekonomicznych polegających na: podwyższeniu wydajności i obniżeniu kosztów produkcji oraz przedłużeniu trwałości i polepszeniu cech sensorycznych końcowego produktu. Poza tym jednym z ważniejszych celów zastosowania GMO jest uzyskanie żywności nowej generacji, określanej jako żywność funkcjonalna - prozdrowotna. Ma ona być nie tylko tańsza i trwalsza, ale przede wszystkim ma mieć wyższą wartość żywieniową i pozytywnie oddziaływać na organizm ludzki [5]. W celu zapewnienia konsumentom możliwości świadomego wyboru między żywnością pochodzenia GMO i wolną od takich dodatków, wiele krajów (włączając Japonię, Nową Zelandię, Tajlandię i Chiny) wprowadziło w życie obowiązek znakowania żywności pochodzącej z transgenicznych roślin. Unijne rozporządzenie 1829/2003/WE nakłada obowiązek znakowania produktów zawierających GMO oraz produktów pochodzących lub wytworzonych z udziałem GMO, takich jak olej, cukier czy lecytyna. Znakowaniu zatem podlega: żywność, składniki żywności, dodatki do żywności, pasze, dodatki do paszy i substancje smakowe. Produkty podlegają znakowaniu, nawet jeśli nie zawierają DNA czy białka pochodzącego z GMO, np. olej sojowy [15]. W UE znakowanie żywności jest obowiązkowe w przypadku, gdy więcej niż 0,9% składników żywności jest pochodzenia GMO. Współczesne metody wykrywania i oznaczania zawartości GMO w produktach żywnościowych obejmują techniki biologii mole[...]

Metody wykrywania i oznaczania GMO Cz. II. Techniki immunodiagnostyczne


  Obecność nowego genu w organizmie transgenicznym prowadzi najczęściej do ekspresji nowego białka [15], które może zostać wykryte przy udziale metod immunodiagnostycznych. Metody te opierają się na reakcji antygen - przeciwciało (Ag-Ab) i wykorzystują przeciwciała (Ab) swoiste dla wykrywanych białek. Efektywność immunodetekcji zależy od wielu czynników, takich jak: typ antygenu i sposób jego uzyskania (obejmujący drogę separacji - mechaniczną, elektroforetyczną lub chromatograficzną i sposób oczyszczania antygenu) oraz jakości przeciwciał użytych do wykrycia danej proteiny [14]. Metody te są dostępne dla detekcji i oznaczenia ilościowego białek ulegających ekspresji w większości komercyjnych upraw pochodzenia biotechnologicznego. Powszechnie stosowane są testy ELISA oraz paski z przepływem bocznym - LFD (Lateral Flow Devices) [2]. TECHNIKI IMMUNODIAGNOSTYCZNE ELISA Testy ELISA są wysoce specyficzne dla szukanego białka, a co najważniejsze - szybsze i tańsze od metod opartych na analizie DNA. Podobnie jak one mają jednak ograniczone zastosowanie w przypadku przetworzonych produktów w dużym stopniu, co wynika z niskiej stabilności białek. Poza tym wykrywają jedynie konkretne białka bez możliwości oznaczenia danego zdarzenia transformacyjnego. Ograniczeniem jest także zależność detekcji białka od poziomu jego ekspresji, która ma miejsce tylko w określonych częściach rośliny i jest zmienna w różnych etapach jej rozwoju.[...]

Detekcja alergenów w żywności metody immunodiagnostyczne


  Szacuje się, że alergie pokarmowe dotykają 2% populacji osób dorosłych i ok. 4-8% dzieci [15]. Spożycie alergennej żywności przez osobę uczuloną może wywołać reakcję skóry, układu pokarmowego, oddechowego, krążeniowego - pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy (krtani, warg, języka, twarzy), atopowe zapalenie skóry (egzemę), astmę, nieżyt nosa, wymioty, biegunkę, skurcze żołądka, podciśnienie tętnicze krwi oraz zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny [3, 11]. Dla zapewnienia bezpieczeństwa środków spożywczych konieczne są szybkie, czułe i niezawodne metody wykrywania oraz ilościowego oznaczania alergenów w żywności, które mogłyby być rutynowo stosowane przez instytucje kontrolujące bezpieczeństwo i jakość żywności. Większość dostępnych testów bazuje na metodach immunologicznych, w których wykrywa się alergenne białka [10]. Wybór metody zależy głównie od rodzaju żywności, dostępności specyficznych dla białka przeciwciał, osiągalnej granicy wykrywalności oraz specyfiki procesu produkcji [11]. Obecność w żywności niezadeklarowanych substancji alergennych może stanowić zagrożenie dla zdrowia uczulonych ludzi. Dyrektywa 2003/89/EC Parlamentu Europejskiego i Rady z 10 listopada 2003 r. zmieniająca dyrektywę 2003/13/EC w odniesieniu do oznaczania składników obecnych w środkach spożywczych, wymaga, aby każdy z alergennych składników wymienionych na liście alergenów był deklarowany na opakowaniu produktu. Lista ta obejmuje 14 następujących produktów: mleko krowie, jaja, ryby, skorupiaki, zboża zawierające gluten (pszenica, owies, jęczmień, żyto), orzechy drzewne (laskowe, włoskie, nerkowca, makadamia, pekan, pistacjowe, brazylijskie, migdały), orzechy ziemne, soja, seler zwyczajny, sezam, gorczyca i produkty pochodne, łubin, mięczaki oraz siarczyny w stężeniu przynajmniej 10 mg/kg [13]. METODY IMMUNODIAGNOSTYCZNE Metody immunodiagnostyczne opierają się na użyciu przeciwciał (Ab) swoistych dl[...]

 Strona 1