Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Justyna Kujawska"

Bioakumulacja metali alkalicznych i metali ziem alkalicznych w biomasie koniczyny łąkowej uprawianej na podłożach zawierających odpady wiertnicze DOI:10.15199/62.2018.4.10


  Prace wiertnicze i wydobywcze prowadzone przy poszukiwaniu i eksploatacji złóż węglowodorów mogą generować znaczne ilości substancji niebezpiecznych dla środowiska, co może prowadzić do skażenia gleby i roślinności na obszarze objętym działalnością górniczą i jego okolicy. Substancje toksyczne przenikają do gleby głównie z odpadów powstających w trakcie prac wydobywczych, zarówno w chwili ich wyprowadzania na powierzchnię, jak i przy składowaniu. Odpady wiertnicze to zużyte płuczki wiertnicze oraz zwierciny. Skład zwiercin zależy od rodzaju stosowanych płuczek wiertniczych oraz właściwości przewiercanej skały i wód podziemnych. Doniesienia literaturowe1, 2) wskazują, że z odpadów wiertniczych do środowiska przenikają głównie węglowodory oraz metale, dlatego też badania nad wpływem odpadów na środowisko skupiają się na tych składnikach3, 4). Jednak akty prawne dotyczące zagospodarowania odpadów wiertniczych5, 6) zwracają również uwagę na inne zagrożenia związane z ich obecnością w środowisku, w tym na zawartość substancji rozpuszczonych (TDS). Odpady te zawierają zwykle znaczne ilości metali alkalicznych lub metali ziem alkalicznych w formie niezwiązanej, które mogą stanowić związki decydujące o uznaniu odpadów za niebezpieczne7). W płuczkach jako środek obciążający stosowany jest baryt w formie siarczanu baru oraz sole potasu, sodu i wapnia, używane w celu regulowania odczynu płuczek i składu jonów wymiennych wysycających kompleks sorpcyjny przewiercanych formacji iłów8). Zawartość metali alkalizujących wpływa na wybór metody zagospodarowania odpadów wiertniczych. Składowanie, bezpośredni kontakt z gruntem lub wykorzystanie w formie dodatku do materiałów budowlanych może prowadzić do migracji tych metali do gleb, wód podziemnych i powierzchniowych. Kationy metali o charakterze alkalicznym, takich jak Ca, Mg, Na lub K, to najczęściej spotykane jony wymienne w glebach. Pomimo że ich obecność w podłożu zapewnia właściwy wzrost ro[...]

Application of bioassays for estimation of an effect of addition of drilling cuttings to soils Wykorzystanie biotestów do oceny wpływu dodatku odpadów wiertniczych do gleb DOI:10.15199/62.2016.9.7


  Drilling waste cuttings were added to soil (up to 50%) to evaluate their phytotoxicity and effect on the germination and root growth of Lepidium sativum L. A full inhibition of germination and root growth was obsd. only after addn. of more than 15% of the drilling waste. Celem badań była ocena fitotoksycznego oddziaływania dodatku do gleby zwiercin powstających w procesie poszukiwania gazu z łupków. Analizowano wpływ siedmiu dawek odpadów wiertniczych (2,5-50% mas.). Fitotoksyczność oceniano za pomocą standardowego testu biologicznego Lepidium. Zastosowanie żyznej gleby czarnoziemnej jako podłoża do wzrostu roślin testowych wykluczało negatywny wpływ składników gleby na rośliny i pozwalało na wyciąganie jednoznacznych wniosków odnośnie toksycznego oddziaływania dodatku odpadów. Zaobserwowano znaczące zahamowanie kiełkowania i wzrostu korzenia pieprzycy przy dodatku powyżej 15% odpadów wiertniczych. Dodatek tych odpadów w dawkach poniżej 5% nie miał działania toksycznego. W miarę wzrostu poszukiwań węglowodorów, zarówno konwencjonalnych, jak i niekonwencjonalnych, powstaje coraz większa ilość odpadów wiertniczych. Odpady te mogą wykazywać toksyczność w stosunku do organizmów glebowych oraz roślin, zróżnicowaną w zależności od rodzaju i właściwości formacji skalnej oraz składu płynu wiertniczego, i w różnym stopniu oddziaływać na środowisko gruntowo-wodne. Postępowanie z odpadami wiertniczymi w głównej mierze skupia się na ich magazynowaniu na terenach wiertni, a następnie składowaniu na składowiskach odpadów. Może to stanowić ryzyko dla zdrowia ludzkiego z powodu możliwości migracji zanieczyszczeń do wód podziemnych i roślin, z których mogą przechodzić do dalszych ogniw łańcucha troficznego. Z drugiej strony budowa mineralogiczna stałych odpadów wiertniczych, duża zawartość w nich pierwiastków, które mogą stanowić składniki odżywcze dla roślin powoduje, że odpady te mogłyby być wykorzystywane w rekultywacji terenów zdeg[...]

 Strona 1