Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"AGATA KNAPIK"

Zagrożenia biologiczne w zakładach pracy


  Uwagi wstępne Zagrożenia biologiczne w zakładach pracy, określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 22 kwietnia 2005 r. w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla zdrowia w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki (DzU nr 81, poz. 716, ze zm.), nadal pozostają istotnym problemem i jednocześnie wyzwaniem dla służb, inspekcji, pracodawców, ale i samych narażonych pracowników. Implementacja dyrektywy nr 2000/54/WE do prawa polskiego poprzez wejście w życie wskazanego powyżej rozporządzenia Ministra Zdrowia, a następnie zmian wprowadzonych w 2008 r., dała możliwości inspekcji sanitarnej i inspekcji pracy egzekwowania zapisów prawa dotyczących ochrony zdrowia pracowników narażonych na szkodliwości biologiczne. Zapisy rozporządzenia uświadomiły wielu pracodawcom, jak liczne grupy zawodowe są narażone na działanie ww. czynników i jednocześnie bardzo precyzyjnie określiły obowiązki, jakie ciążą na pracodawcy w przypadku obecności w środowisku pracy tego typu narażeń. Wiedza pracowników na temat zagrożeń biologicznych w zakładach pracy niestety nadal nie jest zadowalająca. Cieszy natomiast bardzo dobre przygotowanie merytoryczne w tym zakresie pracowników służby bhp. Najczęstsze drogi przenoszenia w środowisku pracy szkodliwych czynników biologicznych powodujących niekorzystne następstwa zdrowotne narażonych pracowników to droga powietrzno-pyłowa i powietrzno‑kropelkowa. Wyjątkowo wśród pracowników służby zdrowia najcięższe następstwa zdrowotne występują w wyniku przenoszenia szkodliwych czynników biologicznych drogą krwiopochodną. technologie i bezpieczeństwo Szeroko pojęta profilaktyka i oświata zdrowotna w miejscu pracy to najskuteczniejsze sposoby zapobiegania niekorzystnym skutkom działania szkodliwych czynników biologicznych w środowisku pracy. Szkodliwe czynniki biologiczne Według definicji umieszczonej ww. rozporządzeniu Ministra Zdrowia s[...]

Ocena przygotowania powierzchni śrub gat. 23MnB4 na jakość powłoki cynkowej DOI:10.15199/40.2017.7.4


  Zastosowanie elementów złącznych w konstrukcjach eksploatowanych w różnych środowiskach sprawia, że są one narażone na działanie czynników o różnej agresywności. Istotnym zagadnieniem jest zatem zabezpieczenie ich przed utratą wymaganych właściwości mechanicznych w trakcie eksploatacji. Jednym z najbardziej skutecznych, trwałych i ekonomicznych rozwiązań jest stosowanie powłok cynkowych. Mechanizm ochronnego działania anodowej powłoki cynkowej polega na: barierowym odizolowaniu metalu podłoża od otaczającego środowiska, ochronie elektrochemicznej wynikającej z różnic potencjałów metalu powłoki i podłoża oraz tworzeniu się na powierzchni cynku ochronnej warstewki produktów korozji, tzw. "cynk-patyny" [1, 2, 6]. Powłoki cynkowe można nakładać różnymi metodami do których należą: cynkowanie ogniowe (zanurzeniowe), cynkowanie elektrolityczne, natryskiwanie cieplne, cynkowanie dyfuzyjne tzw. szeradyzacja, oraz pokrywanie powłokami ma- The results of the evaluation of the influence of heat treatment on the nature of zinc coating obtained on the surface of steel grade 23MnB4 have been presented in the paper. The research focused on fasteners - hexagon bolts M12x40. The material for the research was divided into two main groups: bolts in the initial state (after tempering) and the bolts after annealing. A multistage treatment (mechanical and chemical) and chemical treatment were conducted before hot-dip zinc galvanizing (HDG). The HDG was performed at. 457°C in industrial conditions. The Vickers hardness test and metallographic analysis of steel and Zn coating were performed in the research. The corrosion resistance of the samples was determined by the potentiodynamic test (LPR). It has been proved that the zinc coating thickness formed on the surface after annealing is higher than zinc coating thickness on the steel structure typical of tempered steel. Corrosion resistance of galvanized bolts after annealing is higher than bolts on impr[...]

Ocena korozyjna dyfuzorów - zakończeń kominów spalinowych DOI:


  1. Wstęp Elementem powodującym turbulencje w spalinowych przewodach kominowych, a także wentylacyjnych jest ich zakończenie. Dobór właściwej końcówki komina jest gwarancją laminarnego przepływu czynnika, a co za tym idzie braku cofania się produktów spalania do wnętrza pomieszczeń mieszkalnych. Jednocześnie jest gwarancją ekologicznego spalania bez względu na rodzaj paliwa. Zapewnia tym samym właściwe - całkowite i zupełne spalanie środków opałowych [1]. Nasady kominowe o różnym kształcie chronią je także przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi (deszcze, śniegi). Rozwiązania powyższe odnoszą się do budynków mieszkalnych jak również strategii rozwiązań przemysłowych. Termiczna ocena regulatora uwarunkowana jest długością przewodu kominowego i wahać się może od 70 do 150ºC, a nawet więcej dla wyjątkowo krótkich przewodów. Zależy w dużej mierze także od gatunku i rodzaju paliwa [2,4]. Wyróżnić można głównie następujące zakończenia systemowe: daszkowe (rys.1a), dla przewodów wentylacyjnych (rys.1b), oraz czapkę ruchomo- obrotową (rys.1c) [5]. Te ostatnie spełniają oczekiwania tylko w eksploatacji kominków o niskiej temperaturze spalin do 50ºC. Zakończenia kominów, bez względu na rodzaj, ulegają destrukcji ze względu na oddziaływanie spalin bogatych w siarkę oraz azot i węgiel a także ze względu na zmienną temperaturę pracy, punkt rosy i wilgotność powietrza. Właściwa regulacja ciągu spalin warunkuje prawidłowe prowadzenie spalania paliwa w piecu. Regulator daje możliwość dopasowania ciągu kominowego w funkcji; palenisko - długość przewodu kominowego - siła i kierunek w[...]

 Strona 1