Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Wanda Kacprzyk"

Limitation of black carbon emissions from solid fuel combustion in small plants Ograniczanie emisji sadzy ze spalania paliw stałych w instalacjach małej mocy DOI:10.15199/62.2016.3.27


  A review, with 36 refs., of black c emission sources and methods for detn. of C in the atm. particulate matter. The techn. measures for black c emission abatement were given. Some guidelines for decreasing the emission were proposed under Polish conditions. Przeanalizowano problem emisji sadzy w kontekście jej szkodliwego oddziaływania na środowisko i zdrowie człowieka. Szczególną uwagę zwrócono na emisję sadzy z indywidualnych palenisk, eksploatowanych w sektorze mieszkalnictwa, ze względu na znaczący udział tego sektora w globalnej emisji pyłu. Omówiono metody oznaczania emisji sadzy w spalinach. Przedyskutowano sposoby ograniczenia emisji sadzy, w tym metody techniczne. Wskazano kierunki działań niezbędnych do podjęcia w warunkach Polski, w aspekcie postanowień znowelizowanego Protokołu z Göteborga. W ostatnich latach najwięcej uwagi, w opracowaniu strategii i polityki ochrony powietrza oraz przeciwdziałania zmianom klimatu, poświęcono tzw. gazom cieplarnianym GHG (green house gases). Prowadzono także badania nad zanieczyszczeniami, mającymi negatywny wpływ na stan środowiska oraz zdrowie człowieka, które występują w fazie stałej. Do takich zanieczyszczeń należą cząstki stałe, w tym sadza BC (black carbon)1-4). Sadza, jako składnik pyłu, jest emitowana zarówno w krajach uprzemysłowionych, jak i krajach rozwijających się ze źródeł eksploatowanych w różnych sektorach działalności gospodarczej człowieka. Podział sektorowy, który wprowadzono dla celów raportowania emisji w ramach Konwencji Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości, tzw. Konwencji LRTAP (Long-Range Transboundary Air Pollution)5), bazuje na wspólnym podręczniku metodycznym EMEP (The European Monitoring and Evaluation Programme), wydanym wspólnie z Europejską Agencją Środowiska EEA (European Environment Agency) i służącym do określania emisji zaniec[...]

Ocena ryzyka związanego z transportem drogowym substancji niebezpiecznych DOI:10.15199/62.2016.3.49


  Przedstawiono ocenę ryzyka, zgodnie z wytycznymi do szwajcarskiego rozporządzenia w sprawie ochrony przed awariami, którego istotą jest wyznaczenie prawdopodobieństwa wystąpienia wypadku drogowego o poważnych skutkach dla ludzi lub dla środowiska wodnego, oraz porównanie uzyskanych wyników z kryteriami akceptacji ryzyka. Dobrym przykładem uregulowań prawnych w zakresie zapobiegania, gotowości i reagowania w odniesieniu do poważnych awarii z udziałem substancji niebezpiecznych oraz podejścia do oceny ryzyka są rozwiązania przyjęte w Szwajcarii. Rozporządzenie w sprawie ochrony przed poważnymi awariami1) (OPAM) zobowiązuje m.in. do oszacowania i oceny zagrożenia i ryzyka powodowanego przez transport niebezpiecznych materiałów drogami tranzytowymi oraz informowania społeczności o istniejących zagrożeniach. Procedura kontroli i oceny zagrożeń i ryzyka obejmuje dwa etapy. W pierwszym, na podstawie przedłożonego przez operatora krótkiego raportu bezpieczeństwa, zawierającego ocenę zagrożeń, oszacowanie prawdopodobieństwa awarii o poważnych skutkach i proponowane środki bezpieczeństwa, kompetentna władza rozważa, czy należy przeprowadzić ilościową ocenę ryzyka. W drugim, na podstawie wyników oceny ryzyka i kryteriów akceptacji ryzyka, podejmuje stosowne decyzje ukierunkowane na jego zmniejszenie. W celu ułatwienia operatorowi i kompetentnym władzom wdrożenia postanowień rozporządzenia OPAM Federalne Biuro ds. Środowiska, Lasów i Krajobrazu (OFEFP) opublikowało wytyczne2, 3) przybliżające istotne postanowienia rozporządzenia dotyczące m.in. środków bezpieczeństwa, zakresu krótkiego raportu bezpieczeństwa, przeprowadzenia analizy ryzyka, sprawdzenia i oceny tych dokumentów oraz kryteriów akceptacji ryzyka. W Polsce nie ma tego typu wymagań prawnych i zaleceń metodycznych, w szczególności odnoszących się do transportu drogowego. Nie zostały również ustalone kryteria akceptacji ryzyka ani dla instalacji stałych, ani dla [...]

 Strona 1