Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Piotr Kowalski"

Zagadnienie optymalizacji systemu klimatyzacji serwerowni DOI:10.15199/9.2015.4.5

Czytaj za darmo! »

W artykule opisano zagadnienie optymalizacji systemu klimatyzacji serwerowni. Algorytm procedury optymalizacyjnej obejmuje wyszczególnienie zbioru wszystkich możliwych wariantów systemu, sformułowanie warunków ograniczających, koniecznych do określenia zbioru wariantów dopuszczalnych oraz zdefiniowanie kryteriów optymalizacyjnych w celu wyznaczenia wariantu optymalnego. Wymienione elementy procedury optymalizacyjnej uwzględniają specyfikę technologii serwerowni oraz stosowanych systemów klimatyzacyjnych.1. Wprowadzenie Centra przetwarzania danych wymagają odpowiedniej przestrzeni i infrastruktury do pracy serwerów obliczeniowych. Obiekty tego typu pracują w trybie ciągłym, dlatego charakteryzują się dużym zużyciem energii elektrycznej. Infrastruktura techniczna serwerowni składa się z systemów: zasilania gwarantowanego (UPS), zasilania awaryjnego (agregaty prądotwórcze), wczesnego wykrywania pożaru, gaszenia oraz klimatyzacji precyzyjnej. Znaczący udział w kosztach eksploatacji tego typu obiektów mają koszty związane z utrzymaniem parametrów powietrza. System klimatyzacji precyzyjnej może odpowiadać za 38% całkowitego zużycia energii elektrycznej przez serwerownię [1]. Parametry powietrza (temperatura, wilgotność względna, czystość), wymagane do pomieszczeń, w których znajdują się serwery określane są od 2004 r. przez ASHRAE [2]. Parametry te zmieniały się kilka razy w ciągu ostatnich 10 lat, a poszerzenie dopuszczalnych przedziałów temperatury i wilgotności względnej powietrza, umożliwiło wykorzystanie rozwiązań ograniczających czas pracy i zużycie energii przez sprężarkowe urządzenia chłodnicze. Badania przeprowadzone w 2011 r. przez Green Grid, wśród 115 operatorów centrów przetwarzania danych wykazały, że 87% z nich utrzymuje wilgotność względną w pomieszczeniach serwerów (w zakresie 39÷53%), a 49% operatorów stosuje rozwiązania optymalizujące pracę systemu chłodzenia (ang. economizers) [3]. Problemowi optymalizacji e[...]

Wybór optymalnego systemu chłodzenia serwerowni według kryterium energetycznego, ekologicznego lub ekonomicznego DOI:10.15199/9.2015.5.4

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono rozwiązanie zagadnienia optymalizacji systemu klimatyzacji serwerowni, przyjmując jako kryterium optymalizacyjne kryterium energetyczne, ekologiczne i ekonomiczne. Wykorzystano metodę przeglądu zupełnego rozwiązań dopuszczalnych. W procedurze optymalizacyjnej sformułowano ograniczenia, wyznaczono zbiór systemów dopuszczalnych oraz system optymalny dla studium przypadku. Zaprezentowana metodologia ma cechy uniwersalności i może być wykorzystana do projektowania optymalnych systemów klimatyzacyjnych serwerowni.1. Wprowadzenie Problem wyboru optymalnego systemu klimatyzacji serwerowni jest kluczowym zagadnieniem w fazie projektowania tych systemów. W przypadku serwerowni małej mocy zakres możliwych rozwiązań jest na ogół ograniczony, a stosowane systemy są relatywnie nieskomplikowane; stąd też wyznaczenie rozwiązań dopuszczalnych i rozwiązania optymalnego jest stosunkowo łatwe. Zagadnienie optymalizacji systemów klimatyzacyjnych serwerowni jest bardziej złożone gdy wzrasta jej obciążenie cieplne. W przypadku dużych serwerowni istnieje już wiele rozwiązań dopuszczalnych, stąd wybór rozwiązania optymalnego jest trudny. Holistyczny model obliczeniowy, z uwzględnieniem wszystkich elementów wpływających na zużycie energii przez system chłodzenia centrum danych (począwszy od procesora serwerów do wieży chłodniczej) opracowali Breen i Shah z zespołem [1], [2], przedstawiając również walidację tego modelu [3]. Model wodnego systemu chłodzenia umożliwiający określenie wpływu różnych strategii pracy oraz punktów obciążenia innych niż nominalne został przedstawiony przez Khalifa z zespołem [4]. Badania eksperymentalne wpływu wydzielenia stref zimnych i gorących na skuteczność i efektywność energetyczną chłodzenia, z wykorzystaniem obwodowych szaf klimatyzacji precyzyjnej, zostały przeprowadzone w ramach Data Center 2020 [5] [6], wspólnego projektu T-Systems i INTEL. Strukturę analizowanego układu technologicznego przeds[...]

Efekty realizacji I Etapu "Programu Żuławskiego - 2030" (do 2015 r.) DOI:


  Żuławy są uzależnione od sprawnego funkcjonowania systemu przeciwpowodziowego, bez którego zostałyby natychmiast zalane, co obrazuje zamieszczony w formie mapki wynik modelowania hydrodynamicznego. Dlatego tak ważne jest zapewnienie kompleksowej i dostosowanej do warunków lokalnych osłony przeciwpowodziowej. Bez tego zabezpieczenia dalsze funkcjonowanie Żuław byłoby zagrożone. Specyfika zagrożeń powodziowych na Żuławach wynika z istnienia terenów depresyjnych i przydepresyjnych na powierzchni 120 tys. ha, położonych do 2,1 m poniżej poziomu morza. Funkcjonowanie systemu spolderyzowanych Żuław jest bezpośrednio uzależnione od poprawnego działania infrastruktury przeciwpowodziowej. Szacowane w 2009 r. potrzeby w zakresie infrastruktury powodziowej były duże, a odbudowy i modernizacji na Żuławach wymagało: 28% długości rzek i potoków (blisko 262 km), 36% długości kanałów (ponad 581 km), 34% wałów przeciwpowodziowych (o łącznej długości ponad 405 km), 50% stacji pomp (59 obiektów) i 21% pozostałych budowli hydrotechnicznych (325 obiektów). ■ "Program Żuławski - 2030" - dokument strategiczny Opracowywane jeszcze w XX wieku dokumenty planistyczne dotyczące 352 Gospodarka Wodna nr 12/2015 przygotowania i wdrożenia programu obejmującego problematykę zabezpieczenia przeciwpowodziowego Żuław nie doczekały się wdrożenia i nie wyszły de facto poza sferę projektów, mimo niepodważalnej potrzeby działań w tym zakresie. Program "Kompleksowe Zabezpieczenie Przeciwpowodziowe Żuław do 2030" (tzw. "Program Żuławski - 2030") to strategiczny dokument, którego głównym celem jest zwiększenie skuteczności ochrony przeciwpowodziowej stymulującej wzrost potencjału dla zrównoważonego rozwoju Żuław, zatwierdzony przez ministra środowiska w maju 2010 r. "Program Żuławski - 2030" podzielono na etapy (pełna jego wersja dostępna na http://www.gdansk.rzgw.gov. pl/?mod=content&path=2,329,380). ■ Beneficjenci I Etapu "Progr[...]

Decision Making Model of Data Center Chilled Water Cooling System DOI:10.15199/9.2016.3.4

Czytaj za darmo! »

The paper presents a decision model of data center chilled water cooling system for low and medium heat densities. Decision model is based on optimization procedure, which covers definition of technological and mathematical model of the system, its inequality constraints and optimization criterion. The criterion in this case is minimum annual power consumption and operating cost. System model is described by constant parameters and decision variables and consists of aircooled chiller, external water-side economizer (drycooler), computer room air-handler (CRAH) and constant flow hydraulic system with circulating pump. Influence of the rack architecture (open and closed - with separation between cold and hot aisle), coolant temperatures and temperature difference (mass flow) on system total power consumption and operating cost has been presented. The paper also shows calculation results for a case study with wide range of decision variables. Results cover annual power consumption of the cooling system, partial power usage efficiency ratio (pPUE) and operating cost of the allowable system variants and the optimum system. © 2006-2015 Wydawnictwo SIGMA-NOT Sp. z o.o. All right reserved.1. Introduction Data Centers are buildings dedicated to store and provide suitable space and infrastructure for operation of the business- critical IT servers. They're operated continuously, thus their energy consumption is significant. According to data provided by U.S Environmental Protection Agency, data center related sector in 2006 was responsible for 1,5% of total energy consumption in USA, with the energy cost of ca. 4,5 bilion USD [21]. Same report was expecting this demand to double within next 5 years, until 2011. Rapid development of internet, especially due to introduction of mobile devices (smartphones, tablets), social networks and cloud computing has resulted with exponential growth of data traffic, which influences the [...]

Przebudowa ujścia Wisły - nadzór środowiskowy


  Część I Projekt pt. "Kompleksowe zabezpieczenie przeciwpowodziowe Żuław - Etap I - Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku" jest jednym z sześciu komplementarnych projektów realizowanych jako I etap Programu "Kompleksowe zabezpieczenie przeciwpowodziowe Żuław - do roku 2030 (z uwzględnieniem etapu 2015)" zwany też "Programem Żuławskim - 2030". Po przeprowadzeniu strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, z szeroko zakrojonymi konsultacjami społecznymi, program został zatwierdzony przez ministra środowiska w maju 2010 r. Zarówno w Prognozie oddziaływania na środowisko, jak i podczas konsultacji społecznych nie stwierdzono znaczących negatywnych oddziaływań na środowisko; w ramach oceny strategicznej przeanalizowano wiele innych wariantów ochrony przeciwpowodziowej Żuław. {tekst "Programu Żuławskiego - 2030" jest dostępny na stronach internetowych Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku i Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.} Wartość Projektu "Kompleksowe zabezpieczenie przeciwpowodziowe Żuław - Etap I - Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku", to kwota 99,84 mln zł, z czego dofinansowanie wynosi 84,86 mln zł, tj. 85% wysokości środków kwalifikowanych. Umowa o dofinansowanie projektu została podpisana w Gdańsku 16 grudnia 2011 r. (numer POIS.03.01.00-008/11). Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Funduszu Spójności w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Celem projektu jest odbudowa i modernizacja systemu ochrony przeciwpowodziowej Żuław, zabezpieczenie ludzi i gospodarki przed stratami, przyrody przed degradacją oraz powstrzymanie procesu peryferyzacji obszaru Żuław. Efektem - będzie poprawa bezpieczeństwa powodziowego, zabezpieczenie egzystencji i majątku ludzi, poprawa bezpieczeństwa prowadzenia działalności gospodarczej, podwyższenie bezpieczeństwa wałów przeciwpowodziowych, zabezpieczenie sprawnego funkcjonowania systemu odwodnieniowego w pr[...]

Analiza symulacyjna semiaktywnego układu redukcji drgań fotela operatora samojezdnej maszyny roboczej

Czytaj za darmo! »

W artykule opisano implementację tłumika MR w układzie zawieszenia wtórnego mini ciągnika Stiga Park Comfort, do którego zaadaptowano seryjnie produkowany fotel firmy Star. Zbudowano model układu wibroizolacji i przeprowadzono badania symulacyjne w środowisku MATLAB/Simulink. Na podstawie wyznaczonych charakterystyk częstotliwościowych przyjętych współczynników przenoszenia drgań, wykazano skuteczniejsze działanie układu semiaktywnego z regulatorem typu sky-hook w porównaniu z układami pasywnymi. Abstract. The paper deals with MR damper implementation in secondary suspension system of the Stiga Park Comfort tractor, with adopted serial operator’s seat by Star. Model of the vibroisolation system and simulation studies in MATLAB/Simulink environment were executed. Based on the frequency characteristics of the introduced transmissibilities coefficients, more effective action of the semiactive system with sky-hook-type controller than passive systems was proved. (Semiactive vibration reduction system of earthmoving machinery operator’s seat - simulation study). Słowa kluczowe: maszyna samojezdna, zawieszenie wtórne, tłumik MR, semiaktywne sterowanie drganiami. Keywords: earthmoving machinery, secondary suspension, MR damper, semiactive vibration control. Wstęp Zadaniem nowoczesnych układów zawieszeń jest z jednej strony ograniczenie drgań rezonansowych i zapewnienie odpowiedniej stabilności maszyny, z drugiej zaś strony wibroizolacja drgań wymuszanych o wyższych częstotliwościach. Zaprojektowanie zawieszenia pierwotnego lub wtórnego pozwalającego na spełnienie tych wymagań dla różnych rodzajów nawierzchni, po których porusza się maszyna i przy ograniczonej przestrzeni roboczej zawieszenia wymaga dostosowania szeregu parametrów tego układu. Typowe, pasywne zawieszenia, wyposażone w sprężyny śrubowe i amortyzatory o stałym współczynniku tłumienia, nie umożliwiają adaptacji do zmieniających się warunków, w odróżnieniu od stero[...]

Przebudowa ujścia Wisły - nadzór środowiskowy


  Część II. Wykonanie sztucznej łachy Zgodnie z zapisami decyzji środowiskowej przed przystąpieniem do prac budowlanych należało wykonać sztuczną łachę, która w trakcie realizacji robót budowlanych pozwoliłaby je realizować na kierownicy wschodniej w okresie lęgowym, w momencie kiedy nie ma w odległości 400 m stanowisk lęgowych ptaków. Łacha powstała w wyniku przeprowadzonych na zlecenie RZGW w Gdańsku prac czerpalno- -refulacyjnych w ujściowym odcinku Wisły celem przywrócenia parametrów eksploatacyjnych toru podejściowego dla lodołamaczy. W ramach wykonania toru-kinety wyrefulowano ok. 180 540 m3 urobku, który został odłożony po wschodniej stronie ujścia Wisły w wodach Zatoki Gdańskiej w odległości ok. 680 m od linii brzegu i ok. 526 m na wschód od kierownicy wschodniej. Powierzchnia wykonanej łachy to ok. 30 tys. m2. Nadzór Środowiskowy Na Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdań sku w ramach realizacji zadania "Przebudowa ujścia Wisły" (wydłużenia kierownicy wschodniej o 200 m oraz odbudowy zniszczonej kierownicy wschodniej i zachodniej) decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach nałożono obowiązek prowadzenia nadzoru środowiskowego. W związku z tym RZGW w Gdańsku wykonuje wiele czynności na rzecz ochrony środowiska - zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Obszar robót jest objęty licznymi formami ochrony przyrody (rezerwat przyrody Mewia Łacha, obszar Natura 2000 Ostoja w Ujściu Wisły, obszar Natura 2000 Ujście Wisły), w związku z tym nadzór środowiskowy pomaga przestrzegać ograniczeń oraz stosować specjalne procedury dla tak cennego przyrodniczo obszaru. Nadzór środowiskowy obejmuje w szczególności prowadzenie monitoringu ornitologicznego w okresie lęgowym, kontrolę przestrzegania przez wykonawcę robót zarówno terminów prac, jak i sposobu ich prowadzenia, a także szkolenia w zakresie prawidłowego postępowania wg zapisów zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ponadto nadzór środowiskowy obejmuj[...]

Metoda badań rękawic antywibracyjnych zgodnie z normą EN ISO 10819:2013 DOI:10.15199/148.2018.3.5


  Rękawice antywibracyjne są powszechnie stosowanym środkiem ochrony indywidualnej przed drganiami działającymi na pracownika przez kończyny górne. Chociaż konstrukcje urządzeń wykorzystywanych przez pracowników są coraz bardziej zaawansowane technologicznie, to drgania wytwarzane przez narzędzia i maszyny stanowią wciąż poważny problem [1, 2, 3]. W Polsce według danych GUS Warunki Pracy (2012-2016 r.) [4] zagrożenie drganiami mechanicznymi w środowisku pracy w analizowanym przedziale czasu utrzymuje się na podobnym poziomie i dotyczy ok. 15-17 tys. osób. Rzeczywista liczba narażonych na drgania jest jednak znacznie większa, gdyż dane dotyczą wyłącznie pracowników zatrudnionych na podstawie stosunku pracy (umowy o pracę), w zakładach o liczbie pracowników powyżej 10 osób. Zaburzenia wywoływane działaniem drgań mechanicznych wiążą się z ponoszeniem dużych kosztów zarówno przez państwo (koszty finansowe), jak i samych pracowników (koszty finansowe i zdrowotne). Ważne jest więc zapobieganie zagrożeniu drganiami mechanicznymi, realizowane m.in. przez stosowanie rękawic antywibracyjnych [3, 5]. W normie EN ISO 10819:1996 (PN-EN ISO 10819:2000) sprecyzowano kryteria oceny ich właściwości antywibracyjnych, podano także metodę badań laboratoryjnych i wymagania dotyczące stanowiska badawczego. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie zmian w stosowanej do tej pory metodzie badań i oceny rękawic antywibracyjnych w związku z wprowadzeniem w 2013 r. nowej wersji normy EN ISO 10819. Zmiany te dotyczą zarówno laboratoriów badawczych zajmujących się pomiarem i oceną współczynników przenoszenia drgań przez rękawice na dłoń operatora, jak i konstruktorów i projektantów rękawic antywibracyjnych, a także pracodawców, którzy zgodnie z Dyrektywą 2002/44/WE mają obowiązek zapewnić ochronę pracownika przed negatywnymi skutkami działania czynników fizycznych drgań mechanicznych podczas pracy. Metoda badań wg PN-EN ISO 10819:2000 Wynikiem badań [...]

 Strona 1  Następna strona »