Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Monika Mierzwa-Hersztek"

Nitrogen content in humic fractions in composts produced after addition of polyethylene and corn starch-containing waste materials Zawartość azotu we frakcjach związków humusowych kompostów wytworzonych z udziałem materiałów zawierających polietylen i skrobię kukurydzianą DOI:10.12916/przemchem.2014.321


  Waste biomass consisting of rape and wheat straws and a waste from pea seed shelling was modified by addn. of films made of polyethylene-starch blends (content of a compatibilizer 5-7.5%) and composed in wet air at 30- 40°C for 180 days. The compost was studied for humic acids (extn. with NaOH soln.) and for total N. The addn. of the polymer film resulted in an increase in N content in humic acids from 55.1% up to 58.8%. Określono wpływ dodatku materiałów polimerowych do kompostowanej biomasy na zawartość azotu we frakcjach związków humusowych uzyskanych kompostów. Biomasę do kompostowania przygotowano z odpadowej słomy rzepakowej, słomy pszennej oraz odpadu powstającego podczas oczyszczania nasion grochu. W kompostach z dodatkiem materiałów polimerowych większy udział azotu stwierdzono w kwasach fulwowych niż huminowych. Wprowadzenie szczepionki mikrobiologicznej do kompostowanej biomasy przyczyniło się do intensyfikacji procesów mikrobiologicznych, zachodzących podczas kompostowania oraz biologicznej sorpcji azotu uwolnionego w wyniku hydrolizy enzymatycznej. W analizowanych kompostach nie stwierdzono wyraźnego wpływu dodatków materiałów polimerowych na intensywność procesu kompostowania. W kompostach z dodatkiem materiału polimerowego stwierdzono większy udział azotu niehydrolizujacego w zawartości ogólnej N (57,7-58,8%) w porównaniu z kompostem kontrolnym (55,1%). Zwiększające się w ostatnich latach zainteresowanie wyrobami z tworzyw sztucznych wiąże się z postępującą intensyfikacją ich produkcji1). Wielokierunkowe zastosowanie tych materiałów w życiu codziennym wynika przede wszystkim z ich trwałości i odporności na działanie czynników zewnętrznych. Z drugiej jednak strony pozy322 93/3(2014) Prof. dr hab. inż. Michał KOPEĆ w roku 1987 ukończył studia rolnicze na Akademii Rolniczej w Krakowie. Jest profesorem nadzwyczajnym w Katedrze Chemii Rolnej i Środowiskowej Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Specjalność [...]

Zastosowanie biowęgla i zeolitu jako adsorbentów zanieczyszczeń mineralnych DOI:10.15199/62.2019.12.19


  Rozwój wielu gałęzi przemysłu, w tym transportu, energetyki, górnictwa, a także rolnictwa i sektora gospodarki komunalnej, ma bezpośredni wpływ na stan środowiska naturalnego. Zwiększający się poziom zawartości metali ciężkich we wszystkich elementach środowiska stanowi jeden z najbardziej uciążliwych problemów towarzyszących cywilizacji. Metale ciężkie występują w glebie w różnych połączeniach mineralnych i organicznych oraz formach jonowych, znajdujących się w roztworze glebowym. Biorąc pod uwagę charakter chemiczny połączeń, formy te cechują się różną mobilnością, toksycznością i biodostępnością1). Z tego względu poznanie interakcji pomiędzy metalami ciężkimi (ich formami) i składnikami gleby oraz ich przemian w środowisku nie może być dokonywane jedynie na podstawie zawartości całkowitej tych pierwiastków. W ostatnich latach coraz więcej uwagi poświęca się adsorbentom, które poprzez zwiększenie pojemności sorpcyjnej gleby wpływają na zmniejszenie mobilności i biodostępności metali ciężkich2, 3). Do powszechnie stosowanych adsorbentów mineralnych pochodzenia naturalnego lub syntetycznego należą m.in. zeolity, ziemia okrzemkowa, popioły lotne, węgle aktywne, perlity i minerały ilaste. Wśród organicznych adsorbentów można wymienić m.in. torf, trociny, bawełnę, łuski ryżowe i skupiający na sobie coraz większą uwagę - biowęgiel1, 3). Materiały te często stanowią produkt uboczny w różnych gałęziach przemysłu. Rozwój technologii otrzymywania adsorbentów sprawił, że możliwe stało się uzyskanie materiałów o ściśle określonych parametrach strukturalnych, co pozwala na zakwalifikowanie ich do konkretnych zastosowań w przemyśle i rolnictwie. Wśród mineralnych adsorbentów ważną rolę odgrywają zeolity. Są to porowate glinokrzemiany o budowie krystalicznej, zawierające w swojej strukturze system połączonych ze sobą komór i kanałów, do którego prowadzą otwory (okna) o określonych rozmiarach i kształcie. Parametry geometryczne okien zeolitó[...]

 Strona 1