Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof Gondek"

Zagospodarowanie odpadów biodegradowalnych


  Wzrost gospodarczy wiąże się zwiększaniem ilości odpadów, co powoduje straty materiałowe i energetyczne, szkodzi środowisku naturalnemu oraz może wywierać niekorzystny wpływ na zdrowie i jakość życia. Wspólnota Europejska zaleca ograniczenie tych negatywnych skutków przez upowszechnienie recyklingu i poprawę efektywności wykorzystania zasobów [3]. Wymagane w Unii Europejskiej krajowe plany gospodarki odpadami powinny wpisywać się w wytyczone strategiczne założenia. Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z 22 lipca 2002 r., ustanawiająca szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego [2], zakłada następujące postępowanie z odpadami: - znaczne zmniejszenie ilości odpadów przeznaczonych do unieszkodliwiania oraz zmniejszenie ilości odpadów niebezpiecznych, przy jed-noczesnym ograniczeniu wzrostu emisji zanieczyszczeń do powietrza, wody i gleby; - ponowne ich użycie, a w stosunku do odpadów, które są nadal wytwarzane, zmniejszenie ich właściwości niebezpiecznych tak, aby stanowiły najmniejsze zagrożenie; - tworzenie preferencji dla ich odzysku, w szczególności dla recyklingu; - ilość odpadów przeznaczonych do unieszkodliwiania powinna być minimalizowana, a sposób ich unieszkodliwiania - prowadzony w sposób bezpieczny dla ludzi i środowiska. Zadania te powinny być realizowane z uwzględnieniem zintegrowanego podejścia do polityki produktu i strategii w zarządzaniu odpadami, m.in. przez następujące działania priorytetowe [4]: - wspieranie nowoczesnych metod i technik wydobycia i produkcji, w celu zachęcenia do lepszej efektywności ekologicznej i zrównoważonego wykorzystania surowców, energii, wody i innych zasobów;- opracowanie i wprowadzenie w życie wielu instrumentów, łącznie z badaniami naukowymi, przepływem technologii, instrumentami opartymi na rynku i gospodarce, opracowa[...]

Nitrogen content in humic fractions in composts produced after addition of polyethylene and corn starch-containing waste materials Zawartość azotu we frakcjach związków humusowych kompostów wytworzonych z udziałem materiałów zawierających polietylen i skrobię kukurydzianą DOI:10.12916/przemchem.2014.321


  Waste biomass consisting of rape and wheat straws and a waste from pea seed shelling was modified by addn. of films made of polyethylene-starch blends (content of a compatibilizer 5-7.5%) and composed in wet air at 30- 40°C for 180 days. The compost was studied for humic acids (extn. with NaOH soln.) and for total N. The addn. of the polymer film resulted in an increase in N content in humic acids from 55.1% up to 58.8%. Określono wpływ dodatku materiałów polimerowych do kompostowanej biomasy na zawartość azotu we frakcjach związków humusowych uzyskanych kompostów. Biomasę do kompostowania przygotowano z odpadowej słomy rzepakowej, słomy pszennej oraz odpadu powstającego podczas oczyszczania nasion grochu. W kompostach z dodatkiem materiałów polimerowych większy udział azotu stwierdzono w kwasach fulwowych niż huminowych. Wprowadzenie szczepionki mikrobiologicznej do kompostowanej biomasy przyczyniło się do intensyfikacji procesów mikrobiologicznych, zachodzących podczas kompostowania oraz biologicznej sorpcji azotu uwolnionego w wyniku hydrolizy enzymatycznej. W analizowanych kompostach nie stwierdzono wyraźnego wpływu dodatków materiałów polimerowych na intensywność procesu kompostowania. W kompostach z dodatkiem materiału polimerowego stwierdzono większy udział azotu niehydrolizujacego w zawartości ogólnej N (57,7-58,8%) w porównaniu z kompostem kontrolnym (55,1%). Zwiększające się w ostatnich latach zainteresowanie wyrobami z tworzyw sztucznych wiąże się z postępującą intensyfikacją ich produkcji1). Wielokierunkowe zastosowanie tych materiałów w życiu codziennym wynika przede wszystkim z ich trwałości i odporności na działanie czynników zewnętrznych. Z drugiej jednak strony pozy322 93/3(2014) Prof. dr hab. inż. Michał KOPEĆ w roku 1987 ukończył studia rolnicze na Akademii Rolniczej w Krakowie. Jest profesorem nadzwyczajnym w Katedrze Chemii Rolnej i Środowiskowej Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Specjalność [...]

Zastosowanie biowęgla i zeolitu jako adsorbentów zanieczyszczeń mineralnych DOI:10.15199/62.2019.12.19


  Rozwój wielu gałęzi przemysłu, w tym transportu, energetyki, górnictwa, a także rolnictwa i sektora gospodarki komunalnej, ma bezpośredni wpływ na stan środowiska naturalnego. Zwiększający się poziom zawartości metali ciężkich we wszystkich elementach środowiska stanowi jeden z najbardziej uciążliwych problemów towarzyszących cywilizacji. Metale ciężkie występują w glebie w różnych połączeniach mineralnych i organicznych oraz formach jonowych, znajdujących się w roztworze glebowym. Biorąc pod uwagę charakter chemiczny połączeń, formy te cechują się różną mobilnością, toksycznością i biodostępnością1). Z tego względu poznanie interakcji pomiędzy metalami ciężkimi (ich formami) i składnikami gleby oraz ich przemian w środowisku nie może być dokonywane jedynie na podstawie zawartości całkowitej tych pierwiastków. W ostatnich latach coraz więcej uwagi poświęca się adsorbentom, które poprzez zwiększenie pojemności sorpcyjnej gleby wpływają na zmniejszenie mobilności i biodostępności metali ciężkich2, 3). Do powszechnie stosowanych adsorbentów mineralnych pochodzenia naturalnego lub syntetycznego należą m.in. zeolity, ziemia okrzemkowa, popioły lotne, węgle aktywne, perlity i minerały ilaste. Wśród organicznych adsorbentów można wymienić m.in. torf, trociny, bawełnę, łuski ryżowe i skupiający na sobie coraz większą uwagę - biowęgiel1, 3). Materiały te często stanowią produkt uboczny w różnych gałęziach przemysłu. Rozwój technologii otrzymywania adsorbentów sprawił, że możliwe stało się uzyskanie materiałów o ściśle określonych parametrach strukturalnych, co pozwala na zakwalifikowanie ich do konkretnych zastosowań w przemyśle i rolnictwie. Wśród mineralnych adsorbentów ważną rolę odgrywają zeolity. Są to porowate glinokrzemiany o budowie krystalicznej, zawierające w swojej strukturze system połączonych ze sobą komór i kanałów, do którego prowadzą otwory (okna) o określonych rozmiarach i kształcie. Parametry geometryczne okien zeolitó[...]

 Strona 1