Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Liliana Kalisz"

Środki zaradcze stosowane do ograniczania puchnięcia osadu czynnego


  W artykule omówiono metody i środki, które są stosowane do ograniczenia nadmiernego rozwoju mikroorganizmów nitkowatych, i co się z tym wiąże zjawiska puchnięcia występującego przy oczyszczaniu ścieków osadem czynnym.Wprowadzenie Przy oczyszczaniu ścieków metodą osadu czynnego bardzo często występuje zjawisko puchnięcia, które stwarza wiele problemów eksploatacyjnych.. Spuchnięty osad czynny charakteryzuje się złymi właściwościami sedymentacyjnymi. Spowodowane jest to nadmierną objętością osadu w stosunku do jego suchej masy. Występowanie tego zjawiska wiąże się z nadmiernym rozwojem mikroorganizmów nitkowatych. Dlatego też na całym świecie stosuje się zabiegi jak i środki, prowadzące do ograniczenia ich nadmiernego rozwoju, a w konsekwencji likwidacji puchnięcia osadu czynnego. Zabiegi i środki stosowane do ograniczenia puchnięcia osadu czynnego Do ograniczenia rozwoju mikroorganizmów nitkowatych, a co się z tym wiąże puchnięcia osadu, stosuje się: - wykorzystywanie różnic w szybkości wzrostu i wykorzystywaniu substratu przez mikroorganizmy nitkowate i bakterie właściwe, tworzące kłaczki. Ogólnie można przyjąć, że mikroorganizmy nitkowate, odwrotnie niż bakterie właściwe, preferują niskie stężenie substratów przy niskim stężeniu tlenu, w obecności np. zredukowanych związków siarki, kwasów tłuszczowych, czy substancji powierzchniowo-czynnych. Ograniczenie zatem rozwoju mikroorganizmów nitkowatych polegać może na zmianie tych parametrów na niekorzystne dla ich wzrostu i rozwoju. Skrócenie wieku osadu można zastosować przy nadmiernym rozwoju Microthrix parvicella, zaś uzupełnienie niedoboru azotu, podwyższenie pH można zastosować przy nadmiernym rozwoju Typu 021N. Skutecznym zabiegiem technologicznym w oczyszczalniach pracujących przy niskich obciążeniach osadu ładunkiem zanieczyszczeń wyrażonym w BZT5, w których występuje puchnięcie jest okresowe zwiększanie obciążenia. - wykorzystywanie różnic w metabolizmie substratów prze[...]

Bulking of activated sludge in sewage treatment plants Puchnięcie osadu czynnego w oczyszczalniach ścieków DOI:10.15199/62.2016.3.18


  Avtivated sludges from 42 sewage treatment plants (capacity over 1000 m3/d) located in the Mazovia region (PL) were studied for the title phenomenon and surveyed. The bulking took place in 26 plants at low air temps. during the autum, winter and spring periods as a result of an excessive growth of filamentous microorganisms. For removal of bulking sludge, an Al coagulant was used. Przedstawiono wyniki badań, prowadzonych metodą ankietyzacji, występowania zjawiska puchnięcia osadu czynnego w oczyszczalniach ścieków. Ankietyzacją objęte zostały duże oczyszczalnie ścieków w województwie mazowieckim o przepustowości powyżej 10 000 m3/d i mniejsze oczyszczalnie o przepustowości od 1000 do 10 000 m3/d. Spośród 42 oczyszczalni w 26 obiektach obserwowano puchnięcie osadu czynnego, w tym w 9 dużych oczyszczalniach i 17 mniejszych. Puchnięcie osadu czynnego występuje okresowo, głównie przy niższych temperaturach powietrza (jesień, zima, wiosna). Do likwidacji puchnięcia spowodowanego nadmiernym rozwojem mikroorganizmów nitkowatych stosowany jest najczęściej koagulant glinowy PAX 18. Oczyszczaniu ścieków metodą osadu czynnego często towarzyszy zjawisko puchnięcia. Spuchnięty osad czynny charakteryzuje się obniżonymi zdolnościami sedymentacyjnymi. Ważnym miernikiem zdolności sedymentacyjnych jest indeks objętościowy osadu, IO (stosunek objętości do suchej masy wyrażony w cm3/g). Ogólnie uważa się, że osad czynny, którego IO nie przekracza 150 cm3/g ma dobre właściwości sedymentacyjne i gwarantuje prawidłowy przebieg procesu oczyszczania. Z wyższymi wartościami indeksu związane jest występowanie zjawiska puchnięcia osadu czynnego. Na rysunku przedstawiono charakterystykę sedymentacyjną osadu czynnego normalnego, spuchniętego, spuchniętego z warstwą osadu pływającego oraz spuchniętego z pianą na powierzchni ścieków1). Osad spuchnięty ma dużą objętość i źle osiada w osadniku wtórnym. Pod względem fizycznym zjawisko puchnięcia osadu cz[...]

Disposal of foam formed in the sewage treatment plants Unieszkodliwianie piany tworzącej się w oczyszczalniach ścieków DOI:10.15199/62.2016.3.19


  The foam layers (thickness of 0.10-0.20 m) formed on the surface of activated sludge were removed and dehydrated at ambient temp. to the required hydration degree 0.65% (350 g/kg dry mass) on roofed or unroofed beds. Foam dehydration times at 17 and 19°C on the roofed bed were 52-58 and 35-46 days, resp. The 0.15 m thick foam dehydration time was 49-76 days at 19°C on unroofed bed depending on the rainfall vol. The 0.20 m thick foam did not achieve any required dehydration degree even after 113 days. Przedstawiono wyniki badań nad unieszkodliwianiem piany poprzez jej odwadnianie na niezadaszonych i zadaszonych modelowych złożach, eksploatowanych w warunkach naturalnych. Piana stosowana w badaniach była pobierana z powierzchni komór osadu czynnego na jednej z oczyszczalni ścieków. Proces odwadniania prowadzono przy grubościach warstwy piany 0,10-0,20 m. W badaniach założono, że wymagane uwodnienie piany po procesie odwadniania wynosić będzie ok. 65%, co odpowiada zawartości suchej masy ok. 350 g/kg. Badania wykazały, że na poletkach/złożach zadaszonych przy grubości warstwy piany 0,10-0,20 m i korzystnych warunkach atmosferycznych (średnia dobowa temp. powietrza ok. 17°C) założony efekt odwadniania uzyskiwano w okresie 52-58 dni, a przy temp. ok. 19°C w okresie 35-46 dni. Kiedy piana osiągała wymagane uwodnienie (ok. 65%) mogła być usuwana ze złoża i mieszana z odwodnionymi osadami ściekowymi. W urządzeniach do biologicznego oczyszczania ścieków metodą osadu czynnego na skutek nadmiernego rozwoju mikroorganizmów nitkowatych, bardzo często powstaje piana lub kożuch. Stwarza to kłopoty eksploatacyjne. Do likwidacji tych uciążliwości stosowane mogą być różne zabiegi. Pozytywne efekty uzyskać można przez zastosowanie zmian w technologii procesu osadu czynnego, np. poprzez obniżenie wieku osadu do 6-10 dób, utrzymywanie niskiego stężenia tlenu rozpuszczonego (poniżej 2 mg/L), zastosowanie selektorów oraz flotacji komponentów[...]

Filamentous microorganisms in the bulked activated sludges Mikroorganizmy nitkowate występujące w spuchniętych osadach czynnych DOI:10.15199/62.2016.3.20


  The settleability of microorganisms-contg. activated sludges were analyzed in samples collected from 8 sewage treatment plants located in Mazovia region and operated in the low-loaded activated sludge system. The sludges showed mostly a reduced settleability (sludge vol. index mostly > 150 cm3/g). Microscopic anal. of activated sludges showed the dominant presence of bacteria Microthrix parvicella, Type 1851 and Nostocoida limicola III. Przeprowadzono badania w 8 komunalnych oczyszczalniach ścieków z udziałem ścieków przemysłowych, pracujących metodą niskoobciążonego osadu czynnego z pogłębionym usuwaniem azotu i fosforu (6 obiektów o przepustowości 1500-10 000 m3/d i 2 obiekty o przepustowości powyżej 10 000 m3/d). W większości badanych oczyszczalni osad czynny charakteryzował się obniżonymi zdolnościami sedymentacyjnymi, a indeks osadu kształtował się powyżej 150 cm3/g. Badania wykazały występowanie w osadzie czynnym mikroorganizmów nitkowatych, takich gatunków/typów jak Microthrix parvicella, Typ 0041/0675, Typ 0092, Typ 1851, Nostocoida limicola III, Typ 0803 i Typ 021N. Dominowały M. parvicella, Typ 1851 i N. limicola III (Gram-dodatnie bakterie charakterystyczne dla niskoobciążonego osadu czynnego z nitryfikacją i bioeliminacją fosforu). Osad spuchnięty charakteryzuje się nadmiernym rozwojem mikroorganizmów nitkowatych, o luźnej strukturze, w związku z czym cząsteczki wody przyczepiają się do nitek na dużej powierzchni. Wskutek tego gęstość układu woda-kłaczek zbliżona jest do gęstości wody. Powoduje to rozpulchnianie osadu i utrudnia jego sedymentację w osadniku wtórnym. Długie nitki niektórych gatunków lub typów morfologicznych rozwijające się poza obrębem kłaczków tworzą różnego rodzaju mostki i sieci utrudniające aglomerację drobnych kłaczków w większe skupiska. Krótkie nitki przerastające kłaczki tworzą w nich wewnętrzne struktury, umożliwiające zatrzymywanie znacznej ilości wody. Mikroorganizmy nitkowate są s[...]

Charakterystyka mikrobiologiczna ścieków komunalnych i zagrożenia związane z obecnością w nich mikroorganizmów patogennych


  W zależności od pochodzenia, ścieki mają różny skład jakościowy. Zgodnie z dyrektywą 91/271/EWG w sprawie oczyszczania ścieków komunalnych, definicja ścieków, oznacza ścieki bytowe lub mieszaninę ścieków bytowych ze ściekami przemysłowymi i/ lub wodami opadowymi. Ścieki bytowe to ścieki z osiedli mieszkaniowych i terenów usługowych, powstające najczęściej w wyniku funkcjonowania gospodarstw domowych. Ścieki komunalne (bytowo-gospodarcze) zawierają szczególnie dużą ilość zawiesin (odchody, wydzieliny błon śluzowych ludzi i zwierząt, odpadki produktów spożywczych), związków organicznych (białka, tłuszcze, węglowodany) i nieorganicznych (związki biogenne). Są to głównie związki chemiczne (substancje) ulegające całkowitej lub częściowej biodegradacji w warunkach tlenowych i beztlenowych oznaczane jako suma związków organicznych, wyrażane wartością BZT5. Wraz z wydalinami i wydzielinami związanymi z funkcjami życiowymi człowieka oraz różnych zwierząt do ścieków dostają się mikroorganizmy, w tym również chorobotwórcze. Równie poważnym źródłem mikroorganizmów przedostających się do ścieków jak wszelkiego rodzaju wydaliny, wydzieliny lub odchody są resztki zepsutych produktów żywnościowych [Dumontet i in. 2001]. Te ogromne liczby mikroorganizmów na obszarze terenów zurbanizowanych wraz z odchodami oraz innymi wydalinami lub wydzielinami dostają się do ścieków. Spektrum gatunkowe i rodzajowe mikroorganizmów w komunalnych lub bytowo-gospodarczych ściekach zależy od stanu zdrowia mieszkańców zamieszkujących daną zlewnię obsługiwaną przez oczyszczalnię ścieków. Dominuje w nich przeważnie flora bakteryjna fizjologiczna ale mogą też występować inne organizmy chorobotwórcze, bakterie potencjalnie chorobotwórcze i oportunistyczne, wirusy, grzyby strzępkowe, drożdże i drożdżopodobne, cysty i oocysty pierwotniaków oraz jaja pasożytów jelitowych. Bakterie chorobotwórcze ludzkie oraz pochodzenia odzwierzęcego izolowane z próbek ścieków komu[...]

 Strona 1