Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Piotr Wasilewski"

Preformy PET z Masterchemu

Czytaj za darmo! »

W dzisiejszych czasach szybkich zmian i pędu do nowoczesności wdrożenie nowego produktu wymaga od producenta zdecydowanego i szybkiego działania. Krótkie życie produktu na rynku i silna konkurencja wymagają innowacji i personalizacji, by konsument wybrał właśnie nasz wyrób. Oddziaływanie indywidualnym kształtem i kolorem wyróżnia produkt i może decydować o sukce[...]

Algorytm lokalizacji węzłów bezprzewodowej sieci sensorów w oparciu o wartości RSS

Czytaj za darmo! »

Pojawienie się standardu IEEE802.15.4 oraz bazujących na nim standardów ZigBee, 6lowPAN oraz innych spowodowało gwałtowny wzrost zainteresowania bezprzewodowymi sieciami sensorów WSN (Wireless Sensor Networks). Znajdują one zastosowania w systemach zdalnego nadzoru, automatyki przemysłowej i domowej, w których umożliwiają bezprzewodową transmisję danych przy jednoczesnym oszczędnym korzystaniu ze źródła energii. Obecnie oprócz badań nad metodami projektowania oraz nowym zastosowaniami takich sieci opracowywane są również metody lokalizacji terminali. Umożliwia to realizację nowych funkcji sieci, a ponadto znajomość położenia węzłów w sieciach dynamicznie zmieniających swą topologię umożliwia projektowanie efektywnych metod routingu [1]. Istnieje kilka podstawowych metod estymacji położenia węzłów sieci bezprzewodowych funkcjonujących w oparciu o pomiary różnych wartości fizycznych. Najważniejsze z nich to: pomiar mocy odebranego sygnału RSS (Received Signal Strength), analiza kierunku, z którego odbierany jest sygnał AOA (Angle of Arrival), analiza czasu propagacji sygnału TOA (Time of Arrival), analiza różnic czasów propagacji sygnałów TDOA (Time Distance of Arrival) [1]. Niestety, metody analizy parametrów związanych z propagacją fal radiowych (AOA, TOA, TDOA) wymagają skomplikowanych odbiorników i systemów antenowych. Jedyną metodą, która jest prosta w implementacji i nie wymaga wprowadzania zmian w częściach radiowych standardowych węzłów jest metoda oparta na pomiarze RSS [1, 2]. Przedstawiony poniżej algorytm estymacji położenia węzłów sieci należy do algorytmów opartych na pomiarze RSS, zatem nie wymaga jakiejkolwiek ingerencji w strukturę standardowych układów radiokomunikacyjnych. Wymagana jest jedynie znajomość metody wyznaczania wartości RSS w układzie kontrolera radiowego protokołu komunikacyjnego. Estymacja odległości między węzłami Jednym z kluczowych elementów algorytmu jest wyznaczenie wartości odległości[...]

Zastosowania systemów łączności radiowej krótkiego zasięgu do wspomagania poruszania się osób niewidomych i słabowidzących we wnętrzach budynków


  Jednym z priorytetów współczesnych społeczeństw jest dążenie do podnoszenia jakości życia, w tym grupy osób starszych i niepełnosprawnych. Zwiększenie aktywnego udziału osób niepełnosprawnych w życiu społeczeństwa można osiągnąć m.in. poprzez rozwój systemów ułatwiających korzystanie ze środków transportu publicznego oraz infrastruktury miejskiej. Szczególną grupę potencjalnych odbiorców narzędzi służących do wspomagania codziennej aktywności stanowią osoby o różnym stopniu niepełnosprawności wzrokowej. Brak możliwości samodzielnego poruszania się w terenie miejskim w znacznym stopniu utrudnia tej grupie osób prowadzenie aktywnego życia zawodowego oraz społecznego [1, 2]. Prowadzone na świecie badania oraz prace rozwojowe zaowocowały powstaniem wielu rozwiązań wspomagających osoby niewidome. Wśród opracowanych systemów można wyróżnić m.in. systemy ostrzegania o przeszkodach [3-5], systemy umożliwiające odsłuchanie zapowiedzi głosowych informujących o rozkładzie jazdy pojazdów komunikacji miejskiej, systemy ułatwiające zdalną komunikację z asystentem osoby niewidomej [2, 6]. Opisywane rozwiązania odznaczają się jednak licznymi ograniczeniami, są trudne w użyciu, a przede wszystkim nie stanowią jednego kompletnego rozwiązania ułatwiającego poruszanie się w obszarach miejskich. W ramach prac badawczo-rozwojowych prowadzonych w Instytucie Elektroniki Politechniki Łódzkiej opracowywany jest kompleksowy system ułatwiający osobom niewidomym i słabowidzącym samodzielne korzystanie z infrastruktury miejskiej, w tym korzystanie z usług transportu publicznego oraz poruszanie się we wnętrzach budynków użyteczności publicznej. Projektowane rozwiązanie, integrujące różnorodne techniki elektroniczne i teleinformatyczne odznacza się rozproszoną i modułową architekturą, która umożliwia łatwe dostosowanie zakresu funkcji systemu do potrzeb docelowych grup użytkowników. Do najważniejszych elementów systemu należą: moduł mobilnego asystenta[...]

System ułatwiający osobom niewidomym i słabowidzącym dostęp do usług miejskiego transportu zbiorowego


  Osoby niewidome stanowią liczną (80 tysięcy) grupę osób w kraju. W większości grupa ta jest wykluczona z życia zawodowego i społecznego. Według Polskiego Związku Niewidomych najczęstszą przyczyną takiego stanu rzeczy jest brak możliwości samodzielnego poruszania się w terenach miejskich [1, 2]. Co prawda w kraju i na świecie opracowano wiele systemów i urządzeń wspomagających samodzielne poruszanie się osób niewidomych, jednakże nie zostały one zakceptowane przez niewidomych lub wymagają długotrwałego treningu [3-8]. W dalszym ciągu aktualna jest potrzeba opracowania systemu ułatwiajacego osobie niewidomej poruszanie się w mieście. Potrzebny jest dostęp do informacji o ruchu pojazdów transportu miejskiego, o położeniu obiektów w bezpośrednim otoczeniu w warunkach nietypowych (opady śniegu, roboty drogowe), a także dostęp do osoby widzącej, która pomogłaby w sytuacji niespodziewanej, a nie byłaby zaangażowana w sytuacjach rutynowych. Celem projektowanego systemu jest ułatwienie samodzielnego podróżowania i poruszania się na terenie miasta oraz korzystania z infrastruktury miejskiej dla osób niewidomych i słabowidzących (w tym również starszych). System ma architekturę typu rozproszonego, składa się z modułów mobilnych, w które zostaną wyposażeni użytkownicy systemu oraz modułów stacjonarnych wykorzystujących technologie serwerów sieciowych nadzorujących pracę systemu, bezprzewodowych sieci doraźnych i sieciowych baz danych o infrastrukturze miasta. Taki wielomodułowy system będzie cechowała możliwość konfiguracji, np. wyboru i sprzężenia tylko niektórych modułów w celu możliwie najlepszego przystosowania zakresu funkcji systemu dla grup użytkowników o różnych potrzebach lub stopniach niepełnosprawności wzrokowej. Elementami systemu są: - moduł zdalnego asystenta osoby niewidomej (słabowidzącej, starszej); - serwer informacji pasażerskiej i baza danych (plan miasta, obiekty zainteresowania); - inteligentny telefon komór[...]

Ocena dokładności algorytmu lokalizacji węzłów bezprzewodowej sieci sensorowej wspomagającej poruszanie się osób niewidomych


  Zarówno w kraju jak i na świecie opracowywanych jest wiele systemów i urządzeń wspomagających samodzielne poruszanie się osób niewidomych [1, 3, 6-9]. Wiele z nich nie zostało w pełni zaakceptowanych przez niewidomych, ponieważ ich obsługa nie jest intuicyjna, a niejednokrotnie wymaga długotrwałego treningu. W dalszym ciągu aktualna jest potrzeba opracowania systemu ułatwiającego osobie niewidomej poruszanie się w mieście w sposób zbliżony do tego, w jaki mogą przemieszczać się ludzie widzący. Aby było to możliwe potrzebny jest między innymi dostęp do informacji o ruchu pojazdów transportu miejskiego, położeniu obiektów w bezpośrednim otoczeniu (np. roboty drogowe), a także dostęp do osoby widzącej, która pomogłaby w sytuacji niespodziewanej, ale nie musiałaby być zaangażowana w sytuacjach rutynowych. Od kilku lat w Instytucie Elektroniki Politechniki Łódzkiej trwają prace nad systemami ułatwiającymi poruszanie się osobom niewidomym i słabowidzącym [1-4]. Zadaniem obecnie realizowanego projektu jest ułatwienie takim osobom samodzielnego podróżowania i poruszania się na terenie miasta oraz korzystania z infrastruktury miejskiej. Opracowywany system ma architekturę typu rozproszonego. Składa się z modułów mobilnych, w które zostaną wyposażeni użytkownicy systemu oraz modułów stacjonarnych wykorzystujących technologie serwerów sieciowych nadzorujących pracę systemu. Elementy systemu wykorzystują technologię bezprzewodowych sieci doraźnych i sieciowych baz danych umożliwiając dostęp do informacji o infrastrukturze miasta [5]. System wykorzystuje dedykowany serwer połączony z serwerem komunikacyjnym systemu zarządzania transportem publicznym MPK (Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Łodzi) oraz system znaczników radiowych umieszczonych w pojazdach przewoźnika, na przystankach oraz punktach zainteresowań (POI). Schemat systemu pokazano na rys. 1. Serwer IE PŁ pobiera w czasie rzeczywistym z systemu MPK informacje o położeni[...]

Analiza parametrów anteny typu F umieszczonej w pobliżu ciała człowieka


  która znalazła zastosowanie zarówno w paśmie fal ultra krótkich jak i mikrofal. Duża popularność tej anteny wynika z jej niewielkich rozmiarów w porównaniu z innymi antenami zasilanymi niesymetrycznie, takimi jak unipol ćwierćfalowy lub antena typu T. Antena zasilana jest niesymetrycznie, a jej impedancja wejściowa może być równa 50 Ω, dzięki czemu nie jest konieczne stosowanie układów dopasowujących w przypadku podłączenia anteny do bardzo wielu stosowanych obecnie nadajników. Anteny tego typu znalazły liczne zastosowania w systemach łączności ruchomej instalowanych w pojazdach [1-2] oraz po wprowadzeniu pewnych modyfikacji (tzw. planarna antena typu F - PIFA) również w terminalach przenośnych systemów komórkowych [3-4]. Anteny typu F mogą być wykonane w technice obwodów drukowanych. Kształt odpowiednio zmodyfikowanej litery F przyjmuje wtedy warstwa metalizacji ułożona na podłożu dielektrycznym. W takim wykonaniu anteny typu F znalazły bardzo szerokie zastosowanie np. w miniaturowych nadajnikach bezprzewodowych sieci sensorowych [5] lub nadajnikach bezprzewodowych sieci komputerowych [3, 6]. Kolejnym popularnym zastosowaniem są miniaturowe transceiwery pracujące w paśmie 2,4 GHz w protokole ZigBee. Producenci miniaturowych nadajników bardzo często przedstawiają w dokumentacji układów kształt obszaru metalizacji obwodu drukowanego tworzącego antenę, bądź też wykonują ją na płytkach testowych, na których umieszczone są miniaturowe nadajniki [7, 8]. Na rysunku 1 przedstawiono wymiary oraz widok anteny typu F zrealizowanej w technice obwodów drukowanych, która została umieszczona na płytce testowej nadajnika ZigBee firmy Chipcon [7]. Ze względu na bardzo małe rozmiary płytek testowych z modułami ZigBee i ich niewielki pobór energii możliwe byłoby wykorzystanie ich do realizacji bezprzewodowych sieci sensorowych działających w pobliżu ciała człowieka. Sieci tego typu mogą realizować różnorodne funkcje związane np. z monito[...]

Systemy lokalizacji terminali sieci Wi-Fi i ZigBee do wspomagania niewidomych i słabowidzących we wnętrzach budynków


  Systemy dokładnej lokalizacji użytkownika znajdują coraz liczniejsze zastosowania. Informacja o położeniu geograficznym może być wykorzystana w celu dostarczenia informacji marketingowych, ale może także służyć udzieleniu szybkiej pomocy w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia. Szczególny obszar zastosowań technik lokalizacyjnych stanowią systemy wspomagania niewidomych i niedowidzących. Wykluczenie znacznej grupy tych osób z życia społecznego i zawodowego wynika głównie z trudności samodzielnego poruszania się ich po terenie miasta [1]. Określenie dokładnej pozycji osoby niewidomej jest koniecznym warunkiem pokierowania jej do uprzednio zdefiniowanego celu bądź dostarczenia informacji o obiektach znajdujących się w jej bezpośrednim otoczeniu. Dokładne informacje o położeniu mogą też służyć wspomaganiu poruszania się po złożonych obiektach, takich jak wnętrza dużych budynków, centra handlowe oraz ułatwianiu korzystania z infrastruktury miejskiej. W wyniku prowadzonych na świecie badań i prac rozwojowych powstało wiele rozwiązań służących do wspomagania osób niewidomych w samodzielnym poruszaniu się. Można tu wyróżnić systemy ostrzegania o przeszkodach [2, 3, 4] czy ułatwiające zdalną komunikację z asystentem [1, 5, 6]. U podstaw działania wielu proponowanych systemów leży możliwość określenia dokładnej pozycji użytkownika. Współczesne systemy lokalizacyjne do wyznaczenia pozycji geograficznej najczęściej wykorzystują techniki satelitarne. takie systemy, jak GPS, w większości typowych sytuacji umożliwiają określenie lokalizacji użytkownika z dokładnością kilku metrów. Rozwiązania satelitarne zawodzą jednak we wnętrzach budynków, a dokładność ich w obszarach o gęstej i wysokiej zabudowie ulega znacznemu pogorszeniu. Istnieje potrzeba dodatkowych rozwiązań, które umożliwiłyby dostarczenie informacji o dokładnym położeniu osoby niewidomej znajdującej się we wnętrzu budynku. Rozwiązania spotykane w prototypach takich systemów wyko[...]

Zastosowanie węzłów radiowych małej mocy do wspomagania osób niewidomych i słabowidzących w lokalizacji pomieszczeń


  Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO - World Health Organization) na świecie żyje około 285 milionów osób z niepełnosprawnością wzroku [1]. Utrata bądź upośledzenie funkcji zmysłu wzroku powoduje ograniczenie zdolności orientacji przestrzennej, dostępu do informacji wizualnej, skutkuje również ograniczeniem zdolności do samodzielnego funkcjonowania i poruszania się. Ponadto w znacznym stopniu przyczynia się do ograniczania możliwości uczestniczenia w życiu publicznym, w tym korzystania ze środków transportu publicznego oraz infrastruktury miejskiej. Rozwój nauki i techniki, a zwłaszcza elektroniki i informatyki zaowocował powstaniem wielu rozwiązań mających na celu wspomaganie osób słabowidzących i niewidomych w mobilności (ETA - Electronic Travel Aid) oraz codziennych aktywnościach. Szczególną grupę elektronicznych urządzeń dedykowanych dla osób z niepełnosprawnością wzroku stanowią systemy nawigacji osobistej i wspomagania orientacji w terenie (ON S - Orientation and Navigation Systems) [2-4]. U podstaw działania większości tego typu systemów leży możliwość pozyskania dokładnej informacji o aktualnym położeniu użytkownika. Dostępność precyzyjnej informacji o położeniu niewidomego użytkownika może w znaczący sposób ułatwić mu poruszanie się po dużych budynkach publicznych (jak np. szpitale, urzędy, centra handlowe) poprzez identyfikację pomieszczeń oraz umożliwienie zdalnego wspomagania podczas przechodzenia do celu. W większości rozwiązań klasy ON S informacja o położeniu dostarczana jest przez odbiorniki satelitarnych systemów pozycjonowania, takich jak GPS. Systemy te zapewniają dokładność pozycjonowania wystarczającą do nawigacji osób pieszych w terenie. Jednakże systemy te nie mogą być wykorzystywane wewnątrz budynków. Z kolei na terenach silnie zurbanizowanych, zwłaszcza przy obecności wysokich budynków, dokładność systemów nawigacji satelitarnej maleje w istotny sposób. Przyczyną tego zjawiska jest wielotorowa p[...]

 Strona 1