Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Adrian Byszuk"

Elektroniczne systemy pomiarowe do diagnostyki gorącej plazmy tokamakowej DOI:10.15199/13.2016.2.1


  W artykule przedstawiono opracowane przez Zespół Autorów wydajne elektroniczne systemy pomiarowe do diagnostyki gorącej plazmy tokamakowej bazujące na detektorach GEM. Na wstępie krótko omówiono realizowane eksperymenty fizyczne związane z gorącą plazmą oraz zasadę działania detektorów GEM, wykorzystywanych do rejestracji promieniowania miękkiego typu X emitowanego w tokamakach. Przedstawiono ogólną koncepcję budowy systemów elektronicznych do realizacji diagnostyki gorącej plazmy, działających z dużą ilość kanałów wejściowych oraz krótkim czasem przetwarzania danych. Omówiono dwa kluczowe systemy opracowywane przez Zespół: system sprzętowego histogramowania miękkiego promieniowania X oraz system szybkiej akwizycji potokowej miękkiego promieniowania X. Opisano budowę sprzętową systemów, opracowane koncepcje oraz implementacje oprogramowania (firmware oraz software) wraz z niezbędnymi algorytmami. Przedstawiono ponadto wyniki z działania systemów. Słowa kluczowe: FPGA, tokamak, plazma, detektor GEM, diagnostyka, system pomiarowy, szybka akwizycja danych, HDL, przetwarzanie danych.Ze względu na duży wpływ zanieczyszczeń plazmy w reaktorach typu tokamak na parametry wyładowania, w badaniach nad nią dużą rolę odgrywają diagnostyki oparte na pomiarach koncentracji domieszek. W szczególności pomiar polega na estymacji intensywności promieniowania linii emisyjnych poszczególnych elementów wewnątrz obszaru badanej plazmy. Domieszki te powstają na wskutek oddziaływania plazmy z otaczającymi ją powierzchniami, a więc koncentracja ich jest silnie zależna od materiałów pierwszej ścianki komory tokamaka. Wolfram, który jest głównym kandydatem na materiał pierwszej ścianki w projekcie ITER oraz w przyszłym reaktorze syntezy termojądrowej [1], zaczął być w ostatnich latach stosowany w wielu urządzeniach, w tym w projekcie WEST, gdzie jest wdrażany aktywnie chłodzony dywertor (część reaktora typu tokamak służąca do odprowadzania nieczysto[...]

Systemy elektroniczne dla toru odczytu danych w eksperymencie CBM DOI:10.15199/13.2018.5.1


  CBM (ang. Compressed Baryonic Matter - Skompresowana materia barionowa) jest eksperymentem fizyki wysokich energii, który będzie realizowany w centrum FAIR (Facility for Antiproton and Ion Research) w Darmstadt w Niemczech. FAIR będzie jednym z największych na świecie centrów naukowych. Będzie się składać, między innymi, z akceleratora o średnicy 1,1 km, 24 budynków o różnym przeznaczeniu oraz kilkunastu detektorów wykorzystywanych do prowadzenia badań w różnych dziedzinach fizyki. CBM jest jednym z ważniejszych eksperymentów, które będą odbywać się na terenie FAIR. Będzie on badał właściwości materii w warunkach niemożliwych do osiągnięcia w żadnym innym istniejącym eksperymencie [1]. Eksperymenty wysokich energii polegają na rozpędzaniu grup cząstek do prędkości zbliżonych do prędkości światła w celu nadania im bardzo dużej energii kinetycznej, a następnie wywołaniu kolizji z grupą cząstek poruszającą się w przeciwnym kierunku lub z nieruchomym celem. Zderzenie powoduje uwolnienie energii wystarczającej do rozpadu cząstek na elementy składowe. Ponieważ nie istnieje detektor, który byłby w stanie zarejestrować wszystkie możliwe cząstki powstałe w kolizji, miejsce zdarzenia otoczone jest wieloma wyspecjalizowanymi detektorami, a wyniki ich pomiarów łączone są później. Pomimo, że zasada działania większości eksperymentów jest bardzo zbliżona, to ze względu na takie czynniki jak: rodzaj cząstek jakie mogą być rozpędzane w akceleratorze, maksymalna energia jaką można im nadać czy wreszcie typy detektorów otaczające obszar kolizji każdy z eksperymentów wyspecjalizowany jest w badaniu materii o pewnych właściwościach. Naukę badającą oddziaływania silne, które dominują we wnętrzach atomów określa się mianem chromodynamiki kwantowej. Stan materii można przedstawić jako zależność gęstości materii (oś pozioma) oraz temperatury (oś pionowa), co pokazano na rysunku 1. Materia jaką znamy znajduje się w lewym dolnym rogu wykresu (nis[...]

 Strona 1